Gênesis 48

IFY vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Entanni ey dingngel Joseph e kamandedgeh hi ametu. Et ikuyug tu etan ida dewwan u-ungnga tu e di Manasseh nan Epraim et da ang-angen.
1 E aconteceu, depois destas coisas, que alguém disse a José: Eis que teu pai está enfermo. Então tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Dingngel nan Jacob e dimmateng hi Joseph ey inhanekul tun bimmangun et yumudung etan di uggippan tu.
2 E alguém participou a Jacó, e disse: Eis que José teu filho vem a ti. E esforçou-se Israel, e assentou-se sobre a cama.
3 Et kantun Joseph ey “Inamtam e yan eman ni wada kamid Lus di Kanaan ey nampeang-ang ni hi-gak hi Apu Dios e Kabaelan tun emin et bendisyonan tuwak.
3 E Jacó disse a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou.
4 Et kantun hi-gak ey ‘Iddawtan dakan dakel ni helag mu et hi-gada hu kehlagan idan nambakbaklang ni tutu-ud kebebbebley eyad puyek niya iddawat kun hi-gam eya Kanaan et beltanen idallin helag mu et pampuyek dallin ingganah.’”
4 E me disse: Eis que te farei frutificar e multiplicar, e tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua.
5 Immehel mewan Jacob ey kantuy “Yadda eya dewwan u-ungngam, e di Epraim nan Manasseh ni neiungngadya et hannak umli ey eggamiden kuddan u-ungngak e henid Reuben nan Simeon e wada pebeltan kun hi-gada.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que te nasceram na terra do Egito, antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão;
6 Nem hedin wadalli edum ni u-ungngam, ey yad beltanen di Epraim nan hi Manasseh hu kelpuan ni beltanen da.
6 Mas a tua geração, que gerarás depois deles, será tua; segundo o nome de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Henin nunya pehding ku gapuh nan inam la e hi Rachel e netey di Kanaan etan di neihnup di Eprat eman ni nalpuan tayud Mesopotamya. Et nemahhig hu lemyung ku gapuh neteyyan tu. Ingkulung ku hi inam etan di gilig ni dalan diman.” (Ya ngadan law ni Eprat ni nunya ey Bethlehem.)
7 Vindo, pois, eu de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata; e eu a sepultei ali, no caminho de Efrata, que é Belém.
8 Inang-ang nan Jacob ida etan dewwan u-ungngan Joseph ey kantuy “Kaw huyyadda etan u-ungngam?”
8 E Israel viu os filhos de José, e disse: Quem são estes?
9 Kan Joseph ey “Em, huyyadda indawat Apu Dios ni u-ungngak di deya.” Et kan Jacob ey “Ihnup muddallin hi-gak ma-lat bendisyonan kudda.”
9 E José disse a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. E ele disse: Peço-te, traze-mos aqui, para que os abençoe.
10 Eleg um-aang-ang hi Jacob tep naka-a-amma law et ihnup nan Joseph ida etan u-ungnga tu et akwalen idan apu da.
10 Os olhos de Israel, porém, estavam carregados de velhice, já não podia ver; e fê-los chegar a ele, e beijou-os, e abraçou-os.
11 Ey kan Jacob nan Joseph ey “Kangku nem endi law hu nak penang-angan ni hi-gam, nem kayyaggud et deh e in-abulut Apu Dios ni ang-angen daka, anin ida eyan u-ungngam.”
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.
12 Impakiwang Joseph ida etan u-ungnga tu et manyuung nan ametu.
12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai, e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 Et han tu mewan pebangngad ida etan u-ungngatud hinanggan apuda e hi Manasseh ey di wannan ametu et hi Epraim di willi tu.
13 E tomou José a ambos, a Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e Manassés na sua mão esquerda, à direita de Israel, e fê-los chegar a ele.
14 Nem impampakhiw nan Jacob hu ngamay tu et ya wannan tu hu ingkapetud ulun nan Epraim e udidyan et ya willi tu ingkapetud ulun Manasseh e pengulwan.
14 Mas Israel estendeu a sua mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a sua esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as suas mãos propositadamente, não obstante Manassés ser o primogênito.
15 Et bendisyonan tu dama hi Joseph e kantuy
15 E abençoou a José, e disse: O Deus, em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que me sustentou, desde que eu nasci até este dia;
16 e hi-gatu etan Anghel ni nengihwang ni hi-gak, hu memendisyon ida eyan u-ungnga. Hi-gadalli gaputun mandingngel hu ngadan ku niya ngadan idan aammed ku e di Abraham nan Isaac. Bendisyonim ida ma-lat dakel ni peteg ali hu helag da.”
16 O anjo que me livrou de todo o mal, abençoe estes rapazes, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pais Abraão e Isaque, e multipliquem-se como peixes, em multidão, no meio da terra.
17 Hi Joseph ey eleg tu pinhed humman ni impahding ametu e ingkapetu wannan tud ulun nan Epraim e udidyan. Et tengeden tu ngamay ametu et i-aldan tu-et di ulun Manasseh e pengulwan.
17 Vendo, pois, José que seu pai punha a sua mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi mau aos seus olhos; e tomou a mão de seu pai, para a transpor de sobre a cabeça de Efraim à cabeça de Manassés.
18 Kan tun ametuy “Beken ni hi-gatu pengikap-im ni wannan mu! Tep hi diyyay hu pengulwan.”
18 E José disse a seu pai: Não assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a tua mão direita sobre a sua cabeça.
19 Nem kan ametuy “Em, inamtak. Et-eteng ali daman bebley hu pambebleyan ni helag Manasseh, nem nema-malli eya udidyan tep e-etteng ali kabaelan tu niya mandingngel idalli helag tu.”
19 Mas seu pai recusou, e disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; também ele será um povo, e também ele será grande; contudo o seu irmão menor será maior que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.
20 Binendisyonan tudda mewan e kantuy “Hedin mambendisyon idalli helag Israel ey kandalli ey ‘Bendisyonan dakeyun Apu Dios henid Epraim nan Manasseh.’” Yan nanghelan Jacob ni nunya ey impamengulu tun inhel hu ngadan Epraim e beken hi Manasseh.
20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Em ti abençoará Israel, dizendo: Deus te faça como a Efraim e como a Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 Kan Jacob nan Joseph ey “Anggagannu law hu ketteyyan ku, nem ippaptek dakeyullin Apu Dios et ibbangngad dakeyullid Kanaan e puyek ida lan aammed tayu.
21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro, mas Deus será convosco, e vos fará tornar à terra de vossos pais.
22 Ey beken ni yadda agim, nem hi-gam hu pengidwatan ku etan ni bebley di Sekem e mateba kameitnem diman. Humman ni bebley ey inapput kuddan Amorite e inusal ku ispadah ku niya panak.”
22 E eu tenho dado a ti um pedaço da terra a mais do que a teus irmãos, que tomei com a minha espada e com o meu arco, da mão dos amorreus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra