Gênesis 44
IFY vs NAA
1 Entanni ey kan Joseph etan ni bega-en ni kamampaptek di baley tuy “Panhuduim hu sakuh da, ngenamung hu kabaelan dan tetngeden. Ey ibangngad mu pihhuh da e ita-pew mud Langgusih da.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Niya ita-pew mu etan silver ni basuh kud langgusih ni udidyan.” Et u-unnuden etan ni bega-en.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Yan newa-waan tu ey himmaleman idan limmaw e ingguyud dadda hu kebayyu da.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Nem eleg ida meidawwi ey kan Joseph etan ni bega-en tuy “Lakkay, unud mudda eman han-aaggi. Hedin ha-kupen mudda, kammun hi-gaday ‘Kele kakkayyaggud hu impeang-ang ni apuk hi-gayu ey lawah yu impahding?
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Kele yu impeki-la etan nekangnginan basuh etan ni apuk? Humman ni basuh hu tuka innumi niya tuka ussalan man-ebbig. Et-eteng ni bahul huttan ni impahding yu.’”
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Et maiunud etan bega-en ey hina-kup tudda et ehelen tun hi-gada etan inhel Joseph.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Nem kandan hi-gatuy “Apu, hipa huttan ni muka pan-e-hela? Makulug ngu et endi mi impahding ni henin nuntan.
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Tam inamtam mewan e imbangngad mi etan pihhuh ni neita-pew di langgusih min inenamutan mid Kanaan. Kele man kami menekkew ni silber winu balituk di baley ni apum?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Nem anin, ikay et panhamaken mud emin eyad langgusih mi et hedin wada hemmaken mu, ey anin papetey yu etan nengala niya pambalin dakemin edum ni bega-en tu.”
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Kan etan ni bega-en ey “Dammutu huttan, nem ya pinhed ku ey ebuh etan nengalan mambalin ni bega-en. Hedin yadda edum ey dammutun um-anemut ida.”
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Et pan-epahen dadda langgusih da et wada hakkeyey inubad tu bedbed ni sakuh tu.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Et ilepu etan ni bega-en Joseph ni menemmak di langgusih etan ni pengulwan. Entanni et dinteng tu etan langgusih etan ni udidyan ey himmak tu etan basuh.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Yadda etan han-aaggi ey nambi-ki da balwasi dan degeh ni nemnem da. Et pan-itakkay da mewan etan langgusih dad kebayyu da et mambangngad idan emin di bebley.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Dimmateng idad baley Joseph ey immen diman et manyuung idan hi-gatu.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Ey kan Joseph ey “Kele hipa huttan ni yu impahding? Kaw eleg yu amta e dammutun amtaen ku hu impahding yu tep maebiggak?”
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Kan Judah ey “Eleg mi amta ihhumang min hi-gam, apu gobernor. Ey anin ni e-helen mi hu makulug e kammiy eleg kami mambahul et endi damengu silbitu, tep huyyan neipahding ni hi-gami hu pengastigun Apu Dios ni hi-gamid nambahulan mi lan nunman. Et humman hu, anin ew katteg ni pambega-en dakemin emin ni hi-gam et beken ni ebuh etan nengalan basuh mu.”
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Nem kan Joseph ey “Eleg mabalin ni nak pehding huttan! Ebuh etan nengalan basuh kun pambega-en ku. Hedin hi-gayun edum ey dammutun um-anemut kayud bebley yu di kad-an ameyu.”
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Nem nekihummangan hi Judah nan Joseph et kantuy “Apu gobernor, hi-gam ey neiingngeh hu kabaelam etan ni patul, nem dengel mu anhan eya e-helen ku, entan anhan bunget mu.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Apu, imbagam lan hi-gami eman ni laputun inlian mi hedin nanengtun wada amemi winu agimi.
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Et kammi ey ‘Wada amemin nea-amma niya wada hakey ni agi min udidyan ni newada eman ni kapangkea-ammain amemi. Ey inhel mi e wada agi etan ni agi min udidyan, nem neendi et ebuh tu law ni u-ungngan inetu. Et hi amemi ey nakappinhed tun peteg eya udidyan mi.’
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Inhel mun hi-gamin ikkuyug mi et ang-angen mu.
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Et ehelen min hi-gam e apu e eleg mabalin ni hi-yanen tu ametu tep entanniy humman ali kumedek hu ikkatey amemi.
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Nem kammuy eleg mabalin ni kami mewan mampeang-ang ni hi-gam hedin eleg mi ikkuyug huyyan udidyan mi.
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Et humman hu, yan inenamutan mid bebley mi, ey indaddatteng min amemi humman ni inhel mu.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 Et yan na-puhan ni gintang min kennen di deya ey kan amemi ey um-ali kami mewan ni umgatang.
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 Nem inhel min hi-gatu etan inhel mu e eleg mabalin ni kami mampidwan umgatang hedin eleg mi ikkuyug huyyan udidyan mi.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Ey kan amemin hi-gamiy ‘Inamta yu e dewwan ebuh hu u-ungnga min Rachel.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Ya etan hakey ey neendi. Nanna-ud ni nebeni-ki hu annel tun impahding ni animal di muyung tep ingganah ni nunya ey endin nambangngad.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Et hedin ikkuyug yu eya agi yu et wada mewan meippahding ni hi-gatu ey e-duman yu degeh ni nemnem ku. Ey humman umhulun ni ketteyyan ku, nema-ma tep ay nea-amma-ak law.’
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 — ausente —
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Ya hakey mewan ey inhel kun amemi e hi-gak hu ngenamung eyan udidyan mi et hi-gak hu kambahul ni ingganah hedin endin mambangngad.
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Et humman hu, nakka ibbagan hi-gam e apu e hi-gak ew hu pambega-en mu et beken eya udidyan ni agimi ma-lat umenamut nan amemi.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Tep eleg damengu mabalin ni nak um-anemut hedin eleg mi ikkuyug eya udidyan mi, tep eggak han-ituled ni menang-ang ni lawah ni meippahding nan amemin eleg tu penang-angi eyan agimi.”
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?