Gênesis 44
IFY vs ARIB
1 Entanni ey kan Joseph etan ni bega-en ni kamampaptek di baley tuy “Panhuduim hu sakuh da, ngenamung hu kabaelan dan tetngeden. Ey ibangngad mu pihhuh da e ita-pew mud Langgusih da.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Niya ita-pew mu etan silver ni basuh kud langgusih ni udidyan.” Et u-unnuden etan ni bega-en.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Yan newa-waan tu ey himmaleman idan limmaw e ingguyud dadda hu kebayyu da.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Nem eleg ida meidawwi ey kan Joseph etan ni bega-en tuy “Lakkay, unud mudda eman han-aaggi. Hedin ha-kupen mudda, kammun hi-gaday ‘Kele kakkayyaggud hu impeang-ang ni apuk hi-gayu ey lawah yu impahding?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Kele yu impeki-la etan nekangnginan basuh etan ni apuk? Humman ni basuh hu tuka innumi niya tuka ussalan man-ebbig. Et-eteng ni bahul huttan ni impahding yu.’”
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Et maiunud etan bega-en ey hina-kup tudda et ehelen tun hi-gada etan inhel Joseph.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Nem kandan hi-gatuy “Apu, hipa huttan ni muka pan-e-hela? Makulug ngu et endi mi impahding ni henin nuntan.
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Tam inamtam mewan e imbangngad mi etan pihhuh ni neita-pew di langgusih min inenamutan mid Kanaan. Kele man kami menekkew ni silber winu balituk di baley ni apum?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Nem anin, ikay et panhamaken mud emin eyad langgusih mi et hedin wada hemmaken mu, ey anin papetey yu etan nengala niya pambalin dakemin edum ni bega-en tu.”
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Kan etan ni bega-en ey “Dammutu huttan, nem ya pinhed ku ey ebuh etan nengalan mambalin ni bega-en. Hedin yadda edum ey dammutun um-anemut ida.”
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Et pan-epahen dadda langgusih da et wada hakkeyey inubad tu bedbed ni sakuh tu.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Et ilepu etan ni bega-en Joseph ni menemmak di langgusih etan ni pengulwan. Entanni et dinteng tu etan langgusih etan ni udidyan ey himmak tu etan basuh.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Yadda etan han-aaggi ey nambi-ki da balwasi dan degeh ni nemnem da. Et pan-itakkay da mewan etan langgusih dad kebayyu da et mambangngad idan emin di bebley.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Dimmateng idad baley Joseph ey immen diman et manyuung idan hi-gatu.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Ey kan Joseph ey “Kele hipa huttan ni yu impahding? Kaw eleg yu amta e dammutun amtaen ku hu impahding yu tep maebiggak?”
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Kan Judah ey “Eleg mi amta ihhumang min hi-gam, apu gobernor. Ey anin ni e-helen mi hu makulug e kammiy eleg kami mambahul et endi damengu silbitu, tep huyyan neipahding ni hi-gami hu pengastigun Apu Dios ni hi-gamid nambahulan mi lan nunman. Et humman hu, anin ew katteg ni pambega-en dakemin emin ni hi-gam et beken ni ebuh etan nengalan basuh mu.”
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Nem kan Joseph ey “Eleg mabalin ni nak pehding huttan! Ebuh etan nengalan basuh kun pambega-en ku. Hedin hi-gayun edum ey dammutun um-anemut kayud bebley yu di kad-an ameyu.”
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Nem nekihummangan hi Judah nan Joseph et kantuy “Apu gobernor, hi-gam ey neiingngeh hu kabaelam etan ni patul, nem dengel mu anhan eya e-helen ku, entan anhan bunget mu.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Apu, imbagam lan hi-gami eman ni laputun inlian mi hedin nanengtun wada amemi winu agimi.
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Et kammi ey ‘Wada amemin nea-amma niya wada hakey ni agi min udidyan ni newada eman ni kapangkea-ammain amemi. Ey inhel mi e wada agi etan ni agi min udidyan, nem neendi et ebuh tu law ni u-ungngan inetu. Et hi amemi ey nakappinhed tun peteg eya udidyan mi.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Inhel mun hi-gamin ikkuyug mi et ang-angen mu.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Et ehelen min hi-gam e apu e eleg mabalin ni hi-yanen tu ametu tep entanniy humman ali kumedek hu ikkatey amemi.
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Nem kammuy eleg mabalin ni kami mewan mampeang-ang ni hi-gam hedin eleg mi ikkuyug huyyan udidyan mi.
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Et humman hu, yan inenamutan mid bebley mi, ey indaddatteng min amemi humman ni inhel mu.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 Et yan na-puhan ni gintang min kennen di deya ey kan amemi ey um-ali kami mewan ni umgatang.
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Nem inhel min hi-gatu etan inhel mu e eleg mabalin ni kami mampidwan umgatang hedin eleg mi ikkuyug huyyan udidyan mi.
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Ey kan amemin hi-gamiy ‘Inamta yu e dewwan ebuh hu u-ungnga min Rachel.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ya etan hakey ey neendi. Nanna-ud ni nebeni-ki hu annel tun impahding ni animal di muyung tep ingganah ni nunya ey endin nambangngad.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Et hedin ikkuyug yu eya agi yu et wada mewan meippahding ni hi-gatu ey e-duman yu degeh ni nemnem ku. Ey humman umhulun ni ketteyyan ku, nema-ma tep ay nea-amma-ak law.’
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 — ausente —
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Ya hakey mewan ey inhel kun amemi e hi-gak hu ngenamung eyan udidyan mi et hi-gak hu kambahul ni ingganah hedin endin mambangngad.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Et humman hu, nakka ibbagan hi-gam e apu e hi-gak ew hu pambega-en mu et beken eya udidyan ni agimi ma-lat umenamut nan amemi.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Tep eleg damengu mabalin ni nak um-anemut hedin eleg mi ikkuyug eya udidyan mi, tep eggak han-ituled ni menang-ang ni lawah ni meippahding nan amemin eleg tu penang-angi eyan agimi.”
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?