Gênesis 43
IFY vs ARC
1 Nanengtun nemahhig hu bisil di Kanaan.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 Et yan na-puhan ni kennen ni da gintang, ey kan Jacob idan u-ungnga tuy “Lakkayuy ew mewan di Egypt et kayulli gumtang ni kennen tayu.”
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Tornai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Ey kan Judah ey “Em, nem kan mannuman etan ni gobernor ey eleg dakemi kunu i-abulut ni menang-ang ni hi-gatu hedin eleg mi ikkuyug etan udidyan mi.
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele varão, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Et humman hu, hedin i-abulut mun mekillaw hi Benjamin ey umlaw kamin an umgatang ni kennen tayu.
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Nem hedin eleg mu i-abulut ey eleg kami umlaw tep kan etan ni gobernor ey ‘Eleg dakeyu i-abulut ni menang-ang ni hi-gak hedin eleg yu ikkuyug etan agi yu.’”
5 mas, se não o enviares, não desceremos, porquanto aquele varão nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Kan Jacob ey “Kele dedan yu inhel e wada hu hakey ni agi yu? Tam yuka ma-ma-maa hu nakka panhelheltapi!”
6 E disse Israel: Por que me fizestes tal mal, fazendo saber àquele varão que tínheis ainda outro irmão?
7 Kanday “Tep kantuy ‘Kaw mategu hi ameyu niya kaw wada pay hu edum ni agi yu?’ Et mahapul ni hummangen midda humman ni imbagetu. Kaw hipa nengamtaan mi e tu e-helen e mahapul ni ikkuyug mi etan agi mi?”
7 E eles disseram: Aquele varão particularmente nos perguntou por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Et kan Judah nan ametuy “Iebulut mun mekillaw hi Benjamin et lumaw kami ma-lat endin hi-gatsu hu mettey ni upa.
8 Então, disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 Anin ni hi-gak hu ngenamung. Hedin eleg ku i-anemut ey hi-gak ali hu kambahul ni ingganah.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não to trouxer e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Gullat et ni eleg kami metaktak wada-et ni nampidwa kamin limmaw.”
10 E, se nós não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Et kan ameday “Hedin henin nuntan, ey ala kayun hipan kakkayyaggud ni wada eyad bebley et idwat yu la etan ni gobernor. Ala kayun danum ni putsukan, ya kaikkamdug di ihhida, ya bangbanglun insensoh niyadda edum ni lameh ni intanem.
11 Então, disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos sacos e levai ao varão um presente: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias, mirra, terebinto e amêndoas.
12 Ey mahapul ni edumi yu ellan yun pihhuh, et ibangngad yu etan pihhuh ni imbangngad dad ta-pew ni langgusih yu eman ni linawwan yu lan laputu tep nehimeng ida na-mu.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro dobrado; e o dinheiro que tornou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Anin ew katteg ni ikuyug yu eya agiyu et lumaw kayu.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos, e voltai àquele varão.
14 Hi Apu Dios e Kabaelan tun emin hu ngenamung ni memaddang ni hi-gayu ma-lat hemeken dakeyu etan ni gobernor et paenamut tulli hi Benjamin niya ma-lat pa-hep tud kallabbuttan hi agiyun hi Simeon et umenamut kayun emin. Nem hedin kantu et kapyatun wada meippahding ni hi-gada, ey ngenamung ew katteg diman!”
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do varão, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Inu-unnud da humman ni inhel ameda et umladdan iddawat da etan ni gobernor niya induman da hu intabin dan pihhuh et lumaw ida e ingkuyug da hi Benjamin di Egypt. Et lumaw idad kad-an etan ni gobernor e hi Joseph.
15 E os varões tomaram aquele presente e tomaram dinheiro dobrado em suas mãos e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante da face de José.
16 Inang-ang Joseph hi Benjamin ey kantu etan ni bega-en tun kamampaptek di baley tuy “Ipengulum idad baley ku niya keleng kayun ihhidemi tep mekikkan idan hi-gak ni emaggew.”
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes varões à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes varões comerão comigo ao meio-dia.
17 Inu-unnud etan ni bega-en et ipengulu tuddad baley Joseph.
17 E o varão fez como José dissera e o varão levou aqueles varões à casa de José.
18 Yan daka pampengillawwin hi-gada ey ida kaumkenebkeb et kanday “Mukun mannuman illaw daitsudman ey ya etan pihhuh ni imbayad tayun laputun imbangngad dad langgusih tayu. Nungay ngun pambalinen daitsun bega-en et peki-la dadda eya kebayyu tayu?”
18 Então, temeram aqueles varões, porquanto foram levados à casa de José e diziam: Por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos e a nossos jumentos.
19 Dimmateng idad heggeppan di baley Joseph ey kanda etan ni bega-en ni kamampaptek di baley tuy
19 Por isso, chegaram-se ao varão que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa.
20 “Apu, hi-gamidda la etan immalin gimmatang ni kennen.
20 E disseram: Ai! Senhor meu, certamente descemos, dantes, a comprar mantimento;
21 — ausente —
21 e aconteceu que, chegando nós à venda e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada varão estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos.
22 — ausente —
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Ey kan etan ni bega-en ey “Entan pandanag yu niya entan takut yu tep hi Apu Dios e kadeyyawan ameyu hu nengiha-ad ni nunman ni pihhuh. Tep inlak ida ngu etan pihhuh ni imbayad yu.” Entanni ey impaukat tu hi Simeon
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 et han tu pahgep idan emin di baley Joseph. Ey nandaddan ni danum ni pengullah dan heli da et pangan tudda hu kebayyu da.
24 Depois, levou o varão aqueles varões à casa de José e deu- lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 Inukat ida etan ni han-aaggi etan iddawat dan Joseph ni ellian tun emaggew tep dingngel da e mekikkan idan hi-gatu.
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 Immanemut hi Joseph et idwat da etan inla dallid bebley dan iddawat dan hi-gatu et manyuung idan panlispituh dan hi-gatu.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que estava na sua mão; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Imbagetun hi-gada hedin inna-nudda. Ey kantuy “Inhel yu lan nunman e nea-amma law hi ameyu. Kaw nanengtun mategu?”
27 E ele lhes perguntou como estavam e disse: Vosso pai, o velho de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Himmumang ida ey kanday “Em apu, nanengtun mategu hi amemi.” Et manyuung ida mewan ni hi-gatu.
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça e inclinaram-se.
29 Intekel nan Joseph hi Benjamin e agitun mismuh ey kantuy “Kaw huyya etan kan yun udidyan yu? Bendisyonan dakan Apu Dios e u-ungnga.”
29 E ele levantou os olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? Depois, ele disse: Deus te abençoe, meu filho.
30 Entanni ey eleg han-isipel nan Joseph hu nangih tun nenang-angan tun agi tu et papuut tun umhep et lumaw di kuwaltuh tu et an mannannangngih diman.
30 E José apressou-se, porque o seu íntimo moveu-se para o seu irmão; e procurou onde chorar, e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Insiked tu nangih et manda-lup et han maukat et ehlen tuddan bega-en tun iddaddan da hu kennen.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; e conteve-se e disse: Ponde pão.
32 Neappil hi Joseph ni nengan di hakey ni tebol et yadda dama agi tud hakey ni tebol. Neappil ida dama etan iEgypt ni mengngan tep eleg da pinhed ni mei-dum ni mekikkan idan Hebrew tep nebabah hu daka penang-ang ni hi-gada.
32 E puseram-lhe a ele à parte, e a eles à parte, e aos egípcios que comiam com ele à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Natngadda etan agin Joseph tep impanhenehened daddan impayudung meippalpud pengulwan ingganah di udidyan e inhangga dan Joseph.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o menor segundo a sua menoridade; do que os varões se maravilhavam entre si.
34 Ya etan kennen da ey daka an ellad tebol Joseph. Daddakkel indawat dan kennen nan Benjamin e mampillima kedakkel tu nem ya indawat dan kennen idan agitu. Et makangngan idan emin et manginum ida.
34 E apresentou-lhe as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?