Gênesis 41

IFY vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nelabah dewwan toon ey ini-innep etan ni patul e kaman-eh-ehneng kumangngud gilig ni Wangwang e Nile.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou, e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Ey pinhakkeyey wada neukat etan di wangwang ni pitun mangkateban baka et ipa-yuh dan mengngan ni helek di gilig tu.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Entanni mewan ey neukat ida dama hu pitun nangkepigut ni baka. Limmaw idad kad-an etan idan mangkateban baka
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 et entanni ey kinan dadda humman ni mangkateban baka. Ey inggibek etan ni patul.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne, comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então acordou Faraó.
5 Nambangngad ni neugip ey nan-i-innep mewan. Ey inang-ang tu e wada simmemel ni hakey ni pagey e wada pitun udeng tun makabgah niya na-teng.
5 Depois dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Entanni mewan ey neukat pitun udeng tun nekupeh tep ya maetung ni dibdib ni kamelpud kasimmilin aggew.
6 E eis que sete espigas miúdas, e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
7 Entanni ey kinan idan nekupeh ida etan mabgah. Inggibek etan ni patul ey inamta tu law e nan-i-innep.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Yan newa-waan tu ey tuka pannenemnem humman idan ini-innep tu et tudda paeyag ni emin hu nengamtan magic niyadda nangkenemneman di Egypt. Inhel tun hi-gada hu ini-innep tu, nem endi hakey ni nengamtan keibbellinan tu.
8 E aconteceu que pela manhã o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Entanni ey kan etan ni kamampaptek ni meinnum etan ni patul ey “Yan eman ni nambahulan mi lan nunman
9 Então falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Das minhas ofensas me lembro hoje:
10 ey bimmunget kan hi-gami etan ni kamengapyan sinapay et pakelabut dakemi etan di baley ni ap-apuddan guwalya.
10 Estando Faraó muito indignado contra os seus servos, e pondo-me sob prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Hakey ni hileng ey wada ini-innep min dewwan nambaklang hu keibbellinan tu.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, cada um conforme a interpretação do seu sonho.
12 Ey wada etan kat-agun Hebrew ni edum min neikelabut e bega-en etan ni ap-apun guwalya. Inhel min hi-gatu ini-innep mi et ehlen tu hu keibbellinan tu.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os nossos sonhos e ele no-los interpretou, a cada um conforme o seu sonho.
13 Ey makulug numan ni neipahding hu inhel tun keibbellinan ni ini-innep mi. Hi-gak ey nambangngad dak di ngunuk, ey ya etan kamengapyan sinapay ey impapetey mu.”
13 E como ele nos interpretou, assim aconteceu; a mim me foi restituído o meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Et paeyag etan ni patul hi Joseph et pa-hep dad kallabbuttan. Nampepu-lit et hullulan tu balwasi tu et lumaw di kad-an etan ni patul.
14 Então mandou Faraó chamar a José, e o fizeram sair logo do cárcere; e barbeou-se e mudou as suas roupas e apresentou-se a Faraó.
15 Et ehlen etan ni patul ni hi-gatu hu ini-innep tu. Kantuy “Wada ini-innep ku, nem endi nengamtan keibbellinan tu. Kanday inamtam kunu keibbellinan ni i-innep et mukun impaeyag daka.”
15 E Faraó disse a José: Eu tive um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que quando ouves um sonho o interpretas.
16 Himmumang hi Joseph ey kantuy “Apu, endi kabaelan kun menghel ni keibbellinan ni ini-innep mu. Nem hi Apu Dios hu menghel ni kayyaggud ni keibbellinan tu.”
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Kan etan ni patul ey “Ini-innep ku e nakka man-eh-ehneng di gilig ni Wangwang e Nile
17 Então disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na margem do rio,
18 ey wadadda pitun mangkateban bakan neukat etan di wangwang et ipa-yuh dan mengngan ni helek etan di gilig tu.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista, e pastavam no prado.
19 Entanni mewan ey neukat ida hu pitun bakan nangkepigut. Humman idan baka hu kepippiggutan di emin ni bakan inang-ang kudya Egypt.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Entanni ey kinan dadda etan mateban baka.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Nem endi hu tu kei-ang-angan tep nanengtun nepippigut ida. Et entanni ey inggibek ku.
21 E entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado; porque o seu parecer era feio como no princípio. Então acordei.
22 Entanni ey neuyengngak mewan ey ini-innep ku e wada simmemel ni hakey ni pagey e wada pitun udeng tun makabgah ey na-teng.
22 Depois vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas;
23 Entanni ey neukat mewan pitun udeng tun kinupeh ni dibdib ni kamelpud appit ni kasimmilin aggew.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
24 Ey yadda etan nekupeh ni pagey, ey kinan dadda etan makabgah. Inhel kuddan nengamtan magic huyyaddan ini-innep ku, nem eleg da amta hu keibbellinan da.”
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Kan Joseph etan ni patul ey “Huttan ni dewwan ini-innep mu ey nan-ingngeh hu keibbellinan da. Hi Apu Dios ey impeamta tun hi-gam hu pehding tullin edum ni aggew.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
26 Yadda etan pitun mateban baka niyadda etan pitun mabgah ni pagey ey nan-ingngeh hu keibbellinan da e pitun toon.
26 As sete vacas formosas são sete anos, as sete espigas formosas também são sete anos, o sonho é um só.
27 Yadda etan pitun bakan nepigut niyadda etan pitun nekupeh ni pagey ey pitun toon ni bisil.
27 E as sete vacas feias à vista e magras, que subiam depois delas, são sete anos, e as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental, serão sete anos de fome.
28 Humman etan kangkun nuntan ni impeamtan Apu Dios ni hi-gam hu ippahding tulli.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Yadya Egypt ey wadalli pitun toon ni dakel alin peteg hu ennien yu.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 E depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 — ausente —
31 E não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois; porquanto será gravíssima.
32 Ey nampidwa hu nengi-innepan mu tep makulug ni peamnun Apu Dios ey anggegannu keippahdingan tu.
32 E que o sonho foi repetido duas vezes a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e Deus se apressa em fazê-la.
33 Et humman hu, heninnuy hu mahapul ni pehding mu. Pilim hu hakey ni nenemneman niya nelaing ni mengippaptek eyan bebley.
33 Portanto, Faraó previna-se agora de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 — ausente —
34 Faça isso Faraó e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura,
35 — ausente —
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem o trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Humman hu pehding mu ma-lat wadalli kennen ni nunman ni kedettengan ni pitun toon ni bisil et eleg matey ida tuun upa da.”
36 Assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Ya etan patul niyadda etan opisyal tu ey pininhed da humman ni planuh ni inhel Joseph.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Et kan etan ni patul idan opisyal tuy “Endi edum ni mei-ingngeh nan Joseph tep wadan hi-gatu ispirituh Apu Dios.”
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um homem como este em quem haja o espírito de Deus?
39 Kan etan ni patul nan Joseph ey “Tep ay hi-gam hu nengipeamtaan Apu Dios ni nuntan ey humman kei-ang-angan tu e endi edum ni henin hi-gam e nenemneman niya nelaing.
39 Depois disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Et humman hu, puttuken dakan meihhayned ni hi-gak ni man-ap-apu eyad bebley. Et emin hu tuu ey u-unnuden da e-helen mu.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo, somente no trono eu serei maior que tu.
41 Yan nunya ey hi-gam hu gobernor emin eyad bebley di Egypt.”
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Et ukhupen etan ni patul etan singsing tun nemalkaan ni sinyal tu et ihuklub tud galumeymey Joseph. Humman ni nengidwatan etan ni patul ni singsing tun Joseph hu kei-ang-angan tu e hi Joseph law hu gobernor. Impebalwasian tun kakkayyaggud ni balwasi niya impebanggelan tun balituk.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de roupas de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Ey indawat tun hi-gatu etan kapanlugganin neihayned ni ap-apud Egypt. Et panlugan tu hi Joseph et ida kamenglaw ey wadadda kamemengngulun kaumtenekkutekkuk ma-lat kumiwang ida tuun pengippeang-angan dan lispituh dan hi-gatu. Et hi Joseph law hu gobernor di Egypt.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Kan etan ni patul ni hi-gatuy “Hi-gak hu patul di deya Egypt, nem hedin wada eleg mu i-abulut ey eleg mabalin ni meippahding.”
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E Faraó chamou a José de Zafenate-Panéia, e deu-lhe por mulher a Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 E José era da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Yan nemangulun pitun toon ey makulug tu-wangun dakel ni peteg hu kennen di kebebbebley di Egypt.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Et paemung Joseph idad alang ni kinapyan gubilnu hu ineniddan tuud emin diman ni bebley.
48 E ele ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas mesmas o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Nemahhig e dakel kennen et isiked law Joseph ni manlelkud tep heni kadinakkel ni palnah di gilig ni baybay.
49 Assim ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porquanto não havia numeração.
50 Ya nin nunman ni eleg pay medatngan hu bisil ey dewwa hu u-ungngad Joseph nan Asenat.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse um ano de fome), que lhe deu Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ya impangngadan Joseph etan ni pengulwan ey hi Manasseh tep kantuy “Hi Apu Dios hu nenga-alluk ni hi-gak di nanhelheltapan ku niyad neidawwian kun ama.”
51 E chamou José ao primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Ya etan neikadwa ey nginadnan tun hi Epraim tep kantuy “Hi Apu Dios hu nengidwat ni u-ungngak eyad bebley ni nanhelheltapan ku.”
52 E ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Entanni ey nepappeg etan pitun toon ni dakel kennen di Egypt.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito.
54 Neilepu law etan bisil ni immamnu etan inhel Joseph. Emin di kebebbebley ey na-puhan idan kennen, nem yad Egypt ey dakel hu kennen diman.
54 E começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Entanni ey anin idan iEgypt et ida kamangke-puhin kennen et ida mambaga etan ni patul da. Nem kan etan ni patul ni hi-gaday “Kayu pambagan Joseph et ngenamung hu e-helen tu.”
55 E tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Nemahhig law hu bisil di kebebbebley di Egypt et pebeghul Joseph ni emin etan aallang et pan-igtang tuddan katuutuudman hu in-alang da.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento, e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Entanni ey kamampengellid Egypt hu tutu-ud edum ni bebley ni an umgatang nan Joseph ni kennen tep nemahhig hu bisil.
57 E de todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra