Gênesis 41
IFY vs ARIB
1 Nelabah dewwan toon ey ini-innep etan ni patul e kaman-eh-ehneng kumangngud gilig ni Wangwang e Nile.
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 Ey pinhakkeyey wada neukat etan di wangwang ni pitun mangkateban baka et ipa-yuh dan mengngan ni helek di gilig tu.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 Entanni mewan ey neukat ida dama hu pitun nangkepigut ni baka. Limmaw idad kad-an etan idan mangkateban baka
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 et entanni ey kinan dadda humman ni mangkateban baka. Ey inggibek etan ni patul.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 Nambangngad ni neugip ey nan-i-innep mewan. Ey inang-ang tu e wada simmemel ni hakey ni pagey e wada pitun udeng tun makabgah niya na-teng.
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Entanni mewan ey neukat pitun udeng tun nekupeh tep ya maetung ni dibdib ni kamelpud kasimmilin aggew.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Entanni ey kinan idan nekupeh ida etan mabgah. Inggibek etan ni patul ey inamta tu law e nan-i-innep.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Yan newa-waan tu ey tuka pannenemnem humman idan ini-innep tu et tudda paeyag ni emin hu nengamtan magic niyadda nangkenemneman di Egypt. Inhel tun hi-gada hu ini-innep tu, nem endi hakey ni nengamtan keibbellinan tu.
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Entanni ey kan etan ni kamampaptek ni meinnum etan ni patul ey “Yan eman ni nambahulan mi lan nunman
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 ey bimmunget kan hi-gami etan ni kamengapyan sinapay et pakelabut dakemi etan di baley ni ap-apuddan guwalya.
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Hakey ni hileng ey wada ini-innep min dewwan nambaklang hu keibbellinan tu.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Ey wada etan kat-agun Hebrew ni edum min neikelabut e bega-en etan ni ap-apun guwalya. Inhel min hi-gatu ini-innep mi et ehlen tu hu keibbellinan tu.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Ey makulug numan ni neipahding hu inhel tun keibbellinan ni ini-innep mi. Hi-gak ey nambangngad dak di ngunuk, ey ya etan kamengapyan sinapay ey impapetey mu.”
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Et paeyag etan ni patul hi Joseph et pa-hep dad kallabbuttan. Nampepu-lit et hullulan tu balwasi tu et lumaw di kad-an etan ni patul.
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Et ehlen etan ni patul ni hi-gatu hu ini-innep tu. Kantuy “Wada ini-innep ku, nem endi nengamtan keibbellinan tu. Kanday inamtam kunu keibbellinan ni i-innep et mukun impaeyag daka.”
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Himmumang hi Joseph ey kantuy “Apu, endi kabaelan kun menghel ni keibbellinan ni ini-innep mu. Nem hi Apu Dios hu menghel ni kayyaggud ni keibbellinan tu.”
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Kan etan ni patul ey “Ini-innep ku e nakka man-eh-ehneng di gilig ni Wangwang e Nile
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 ey wadadda pitun mangkateban bakan neukat etan di wangwang et ipa-yuh dan mengngan ni helek etan di gilig tu.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Entanni mewan ey neukat ida hu pitun bakan nangkepigut. Humman idan baka hu kepippiggutan di emin ni bakan inang-ang kudya Egypt.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Entanni ey kinan dadda etan mateban baka.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Nem endi hu tu kei-ang-angan tep nanengtun nepippigut ida. Et entanni ey inggibek ku.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 Entanni ey neuyengngak mewan ey ini-innep ku e wada simmemel ni hakey ni pagey e wada pitun udeng tun makabgah ey na-teng.
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Entanni ey neukat mewan pitun udeng tun kinupeh ni dibdib ni kamelpud appit ni kasimmilin aggew.
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Ey yadda etan nekupeh ni pagey, ey kinan dadda etan makabgah. Inhel kuddan nengamtan magic huyyaddan ini-innep ku, nem eleg da amta hu keibbellinan da.”
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Kan Joseph etan ni patul ey “Huttan ni dewwan ini-innep mu ey nan-ingngeh hu keibbellinan da. Hi Apu Dios ey impeamta tun hi-gam hu pehding tullin edum ni aggew.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Yadda etan pitun mateban baka niyadda etan pitun mabgah ni pagey ey nan-ingngeh hu keibbellinan da e pitun toon.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Yadda etan pitun bakan nepigut niyadda etan pitun nekupeh ni pagey ey pitun toon ni bisil.
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 Humman etan kangkun nuntan ni impeamtan Apu Dios ni hi-gam hu ippahding tulli.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 Yadya Egypt ey wadalli pitun toon ni dakel alin peteg hu ennien yu.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 — ausente —
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 — ausente —
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 Ey nampidwa hu nengi-innepan mu tep makulug ni peamnun Apu Dios ey anggegannu keippahdingan tu.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 Et humman hu, heninnuy hu mahapul ni pehding mu. Pilim hu hakey ni nenemneman niya nelaing ni mengippaptek eyan bebley.
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 — ausente —
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 — ausente —
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Humman hu pehding mu ma-lat wadalli kennen ni nunman ni kedettengan ni pitun toon ni bisil et eleg matey ida tuun upa da.”
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Ya etan patul niyadda etan opisyal tu ey pininhed da humman ni planuh ni inhel Joseph.
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Et kan etan ni patul idan opisyal tuy “Endi edum ni mei-ingngeh nan Joseph tep wadan hi-gatu ispirituh Apu Dios.”
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Kan etan ni patul nan Joseph ey “Tep ay hi-gam hu nengipeamtaan Apu Dios ni nuntan ey humman kei-ang-angan tu e endi edum ni henin hi-gam e nenemneman niya nelaing.
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Et humman hu, puttuken dakan meihhayned ni hi-gak ni man-ap-apu eyad bebley. Et emin hu tuu ey u-unnuden da e-helen mu.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Yan nunya ey hi-gam hu gobernor emin eyad bebley di Egypt.”
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Et ukhupen etan ni patul etan singsing tun nemalkaan ni sinyal tu et ihuklub tud galumeymey Joseph. Humman ni nengidwatan etan ni patul ni singsing tun Joseph hu kei-ang-angan tu e hi Joseph law hu gobernor. Impebalwasian tun kakkayyaggud ni balwasi niya impebanggelan tun balituk.
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Ey indawat tun hi-gatu etan kapanlugganin neihayned ni ap-apud Egypt. Et panlugan tu hi Joseph et ida kamenglaw ey wadadda kamemengngulun kaumtenekkutekkuk ma-lat kumiwang ida tuun pengippeang-angan dan lispituh dan hi-gatu. Et hi Joseph law hu gobernor di Egypt.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Kan etan ni patul ni hi-gatuy “Hi-gak hu patul di deya Egypt, nem hedin wada eleg mu i-abulut ey eleg mabalin ni meippahding.”
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Yan nemangulun pitun toon ey makulug tu-wangun dakel ni peteg hu kennen di kebebbebley di Egypt.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Et paemung Joseph idad alang ni kinapyan gubilnu hu ineniddan tuud emin diman ni bebley.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Nemahhig e dakel kennen et isiked law Joseph ni manlelkud tep heni kadinakkel ni palnah di gilig ni baybay.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Ya nin nunman ni eleg pay medatngan hu bisil ey dewwa hu u-ungngad Joseph nan Asenat.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ya impangngadan Joseph etan ni pengulwan ey hi Manasseh tep kantuy “Hi Apu Dios hu nenga-alluk ni hi-gak di nanhelheltapan ku niyad neidawwian kun ama.”
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Ya etan neikadwa ey nginadnan tun hi Epraim tep kantuy “Hi Apu Dios hu nengidwat ni u-ungngak eyad bebley ni nanhelheltapan ku.”
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Entanni ey nepappeg etan pitun toon ni dakel kennen di Egypt.
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 Neilepu law etan bisil ni immamnu etan inhel Joseph. Emin di kebebbebley ey na-puhan idan kennen, nem yad Egypt ey dakel hu kennen diman.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Entanni ey anin idan iEgypt et ida kamangke-puhin kennen et ida mambaga etan ni patul da. Nem kan etan ni patul ni hi-gaday “Kayu pambagan Joseph et ngenamung hu e-helen tu.”
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Nemahhig law hu bisil di kebebbebley di Egypt et pebeghul Joseph ni emin etan aallang et pan-igtang tuddan katuutuudman hu in-alang da.
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Entanni ey kamampengellid Egypt hu tutu-ud edum ni bebley ni an umgatang nan Joseph ni kennen tep nemahhig hu bisil.
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?