Gênesis 31
IFY vs ACF
1 Dingngel Jacob e ida kamanlillih ida etan u-ungngan Laban e kanday “Illan Jacob ni emin hu kinedangyan ametayu et deh e kimmedangyan.”
1 Então ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Anin ni hi Laban et wada kaiggibek nan Jacob ni el-eleg ni tuka pehding ni hi-gatu e beken ni heni lan nunman.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como anteriormente.
3 Entanni ey inhel Apu Dios nan hi Jacob e kantuy “Pambangngad kad bebley ni aammed mu niyadda aaggim haggud wada-ak ni mengippaptek ni hi-gam.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna-te à terra dos teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Entanni ey impaeyag Jacob di Leah nan Rachel di pattullan tun kalneroh
4 Então mandou Jacó chamar a Raquel e a Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 et kantun hi-gaday “Nakka giggibbeka ey el-eleg law hu kapeang-ang-ang ameyun hi-gak, beken ni heni lan nunman hu tuka pengapngan hi-gak, nem nanengtun kaumbaddang ni hi-gak hi Apu Dios e kadeyyawan ama.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai não é para comigo como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo;
6 Inamta yu hu ligat kun nengingungngunnuan kun ameyu.
6 E vós mesmas sabeis que com todo o meu esforço tenho servido a vosso pai;
7 Nem kapyatun linugilugih tuwak e nampinhampulu hu nenullulan tun hummangan min tangdan ku. Nem kayyaggud et eleg iebulut nan Apu Dios ni wada tu pehding ni hi-gak ni lawah.
7 Mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 — ausente —
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todos os rebanhos davam salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todos os rebanhos davam listrados.
9 — ausente —
9 Assim Deus tirou o gado de vosso pai, e deu-o a mim.
10 Yan eman ni kapengenduliddan etan ni gelding ey ini-innep ku e nangkegalitan niya nangkebatekan idan emin etan lakkitun gelding ni kamengendul.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos, e eis que os bodes, que cobriam as ovelhas, eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ini-innep ku e immehel etan anghel Apu Dios ni hi-gak e kantuy ‘Jacob!’ Et kangkuy ‘Kela e Apu?’
11 E disse-me o anjo de Deus em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Kan etan ni anghel ey ‘Ang-ang mu kedi, emin ida eman lakkitun kamengendul ey nangkegalitan niya nangkebatekan edum. Hi-gak kamengippahding ni nunya tep inang-ang kun emin hu impahpahding nan Laban ni hi-gam.
12 E disse ele: Levanta agora os teus olhos e vê todos os bodes que cobrem o rebanho, que são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Hi-gak hu Dios ni nampeang-ang ni hi-gam di Bethel etan di nengiha-adam ni batun dinuyagam mun lanan penginemnemneman mun hi-gak et mansapatah kan hi-gak. Pandaddan ka et mambangngad kad bebley ni neiungngaan mu.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Himmumang di Leah nan Rachel ey kanday “Anin haggud endi damengu beltanen min kinedangyan nan amemi
14 Então responderam Raquel e Lia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 tep ya tuka pehding ni hi-gami ey heni kami hansinu-wan. Inggatang dakemi et umahen tun emin hu nanggatngan tu.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos, e comeu de todo o nosso dinheiro.
16 Emin hu kinedangyan amemin heni inlan Apu Dios et idwat tun hi-gam ey hi-gatsuddan emin eyan u-ungnga hu lebbengtun keidwatan tu. Et humman hu, u-unnud mu etan inhel Apu Dios ni pehding mu.”
16 Porque toda a riqueza, que Deus tirou de nosso pai, é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Então se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 E levou todo o seu gado, e todos os seus bens, que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 — ausente —
19 E havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 — ausente —
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 — ausente —
21 E fugiu ele com tudo o que tinha, e levantou-se e passou o rio; e se dirigiu para a montanha de Gileade.
22 Nelabah tellun aggew ey wada nengipeamtan Laban e bimmesik di Jacob.
22 E no terceiro dia foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 — ausente —
23 Então tomou consigo os seus irmãos, e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 — ausente —
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
25 — ausente —
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó, e armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua, na montanha de Gileade.
26 Et lumaw hi Laban di kad-an Jacob et kantuy “Kele heni balud di gubat ida eya u-ungngak e mudda imbesik? Hineul muwak.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Kele eleg mu e-ehhelen ey kayu nengali? Gullat et ni impeamtam, ey nandaddan nak ni pan-an-anlaan tayu et han kayu umgah di lawwan yu.
27 Por que fugiste ocultamente, e lograste-me, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril e com harpa?
28 Eggak ew anhan akwalen ida eya inap-apuk niyadda eya u-ungngak ey kayu nengali. Beken ni kayyaggud huyyan impahding mu.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente agiste, agora, fazendo assim.
29 Gullat ni pinhed kun pehding ni hi-gam hu lawah et dammutu. Nem nampeang-ang ni hi-gak etan Dios ni kadeyyawan amam et ehelen tu e hellipat-an ku ma-lat endi nak e-helen ni hi-gam ni lawah.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
30 Inamtak e ya gaputun neala et hi-yanen yuwak ey tep kaka um-abtun mambangngad di bebley amam. Nem anin et, kele yu impeki-ladda etan dios ku?”
30 E agora se querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Kan Jacob ey “Eggak e-ehhelen ni hi-gam et mangeli kami tep kangku nem ikka-leg mudda u-ungngam.
31 Então respondeu Jacó, e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo, se porventura não me arrebatarias as tuas filhas.
32 Nem hedin ya meippanggep ida etan ni dios mu, ey mu panhamak et hedin wadan hi-gami hu nengala ey anin ni pepettey ku. Ey hedin wada ang-angen mun illamin hi-gam man issapatah kud hinanggadda eyan tutu-u ta e pebangngad ku.” Inhel Jacob huyya tep eleg tu amta e sinekew Rachel etan ida dios ametu.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo, e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Et lumaw hi Laban et tu epengen ni hinemahemak di kampun Jacob, yad kampun Leah, yad kampuddan etan ni dewwan bega-en et han lumaw di kampun Rachel, nem endi.
33 Então entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Lia, e na tenda de ambas as servas, e não os achou; e saindo da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Hi Rachel e nengaladdan nunman ni dios ey intalu tud dallem ni yuddungngan ni kapantakkayi et yudungan tu. Intaggan nan Laban hamak, nem endi tu himmak.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda, e não os achou.
35 Kan Rachel nan ametuy “Entan tu balaw e ama hu eggak ehnengi tep wada kamelpud annel ku.” Endi himmak nan Laban et
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira aos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 — ausente —
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão; e respondeu Jacó, e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 — ausente —
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis de tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e de teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Inamtam e dewampulun toon hu nengingngunnuan daka et ipenaptek kun emin hu gelding mu niya kalneroh mu et deh e nedakkel ida. Ey yan nunman idan toon ey endi nengunuh ni kalneroh niya gelding mu niya endin hekey hu nak kinleng ni inhidak.
38 Estes vinte anos eu estive contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Hedin wada pintey idan animal di muyung di halun mu, man eggak peam-amta ni hinullulan ku. Anin idan kametellak ni hileng winu kawwalwal e muka pehullul ni hi-gak.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Ey insipesipel ku hu nemahhig ni petang ni kawwalwal niya nemahhig ni ketel ni hileng niya nakka metuttukal.
40 Estava eu assim: De dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o meu sono fugiu dos meus olhos.
41 Henin nunya hu hinelheltap kun dewampulun toon tep hampulut epat hu toon ni neneklaan kuddan eyan dewwan u-ungngam, niya enem ni toon hu neneklaan kudda eyan halun ku. Nem anin ni hanniman et nampinhampulu hu nenullulan mun tangdan ku.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Gullat na-mun eleg tuwak baddangan ni Dios nan apu hi Abraham et hi amak e hi Isaac et intu-dak muwak ni endin hekey hu indawat mun hi-gak. Nem kayyaggud et inang-ang Apu Dios hu lawah ni impahpahding mun hi-gak niya ligat ni ngunuk, et mampeang-ang ni hi-gam ni nahdem et ibunget daka.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o temor de Isaque não fora comigo, por certo me despedirias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição, e ao trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Himmumang hi Laban ey kantuy “Yadda eya bii ey u-ungngak ida niya inap-apuk ida eya u-ungnga dadda. Ey animal ku eyadda kalneroh niyadda gelding. Ya kakulugan tu ey emin eya muka ang-ang-anga ey nalpun hi-gak. Nem endi inna-nuk ni mengikka-leg ni hi-gada.
43 Então respondeu Labão, e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês, é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou a seus filhos, que deram à luz?
44 Et humman hu, imay kuma et manhummangan ita. Ey um-ala itan batun penginemnemneman tan ihhummangan ta.”
44 Agora pois vem, e façamos aliança eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Et umla hi Jacob ni batu et haaden tu ma-lat penginemnemneman dan nunman ni ihhummangan da.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e erigiu-a por coluna.
46 Inhel tuddan tuu tu e umpanuh idan batu et ipiggil da et mangan idan emin diman.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Et ngadanan Laban humman ni Jegar Sahadutah. Ya impangngadan daman Jacob ey Galeed.
47 E chamou-o Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-o Galeede.
48 Kan Laban nan hi Jacob ey “Huyyan neipiggil ni batu hu mengippenemnem ni hi-gata.” Et mukun Galeed hu ngadan nunman ni bebley.
48 Então disse Labão: Este montão seja hoje por testemunha entre mim e ti. Por isso se lhe chamou Galeede,
49 Nem nginedanan da mewan ni Mispah tep kan Laban ey “Hi Apu Dios hu menang-ang ni hi-gatan dewwa ma-lat ya ihhummangan ta hu meu-unnud, anin ni nandawwi ita.
49 E Mispá, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Eggak ali amtaa hedin ibbunget muddalli eya u-ungngak winu mengahwa kan edum ni bii, nem nemnem mu e wada hi Apu Dios ni kamenang-ang ni hi-gam.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares mulheres além das minhas filhas, ninguém está conosco; atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Adyah eya neipiggil ni batu niya eya batun hinead mu.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui essa coluna que levantei entre mim e ti.
52 Huyyaddan batu hu mengippenemnem ni hi-gatan dewwa etan ni inhummangan ta. Eggak lebbahi eya pappeg et umli-ak ni an mengippahding ni hi-gam ni lawah et hanniman daman hi-gam.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha, que eu não passarei este montão a ti, e que tu não passarás este montão e esta coluna a mim, para mal.
53 Ya etan Dios idan ammed tayu e di Abraham nan hi Nahor hu ngenamung ni mengastigu etan ni eleg mengu-unnud eyan inhummangan ta.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo temor de seu pai Isaque.
54 Et kumleng hi Jacob ni animal et iappit tun Apu Dios etan di duntug et aygan tudda etan tutu-u et mangan ida et manha-ad idadman ni hanlabbi.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos, para comer pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Newa-wa et bumengun hi Laban ni dagah et akwalen tudda u-ungnga tu niyadda etan inap-apu tu et bendisyonan tudda et han ida umenamut di bebley da.
55 E levantou-se Labão pela manhã de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas e abençoou-os e partiu; e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?