Gênesis 31
IFY vs ARIB
1 Dingngel Jacob e ida kamanlillih ida etan u-ungngan Laban e kanday “Illan Jacob ni emin hu kinedangyan ametayu et deh e kimmedangyan.”
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Anin ni hi Laban et wada kaiggibek nan Jacob ni el-eleg ni tuka pehding ni hi-gatu e beken ni heni lan nunman.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Entanni ey inhel Apu Dios nan hi Jacob e kantuy “Pambangngad kad bebley ni aammed mu niyadda aaggim haggud wada-ak ni mengippaptek ni hi-gam.”
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Entanni ey impaeyag Jacob di Leah nan Rachel di pattullan tun kalneroh
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 et kantun hi-gaday “Nakka giggibbeka ey el-eleg law hu kapeang-ang-ang ameyun hi-gak, beken ni heni lan nunman hu tuka pengapngan hi-gak, nem nanengtun kaumbaddang ni hi-gak hi Apu Dios e kadeyyawan ama.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Inamta yu hu ligat kun nengingungngunnuan kun ameyu.
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 Nem kapyatun linugilugih tuwak e nampinhampulu hu nenullulan tun hummangan min tangdan ku. Nem kayyaggud et eleg iebulut nan Apu Dios ni wada tu pehding ni hi-gak ni lawah.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 — ausente —
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 — ausente —
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Yan eman ni kapengenduliddan etan ni gelding ey ini-innep ku e nangkegalitan niya nangkebatekan idan emin etan lakkitun gelding ni kamengendul.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ini-innep ku e immehel etan anghel Apu Dios ni hi-gak e kantuy ‘Jacob!’ Et kangkuy ‘Kela e Apu?’
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Kan etan ni anghel ey ‘Ang-ang mu kedi, emin ida eman lakkitun kamengendul ey nangkegalitan niya nangkebatekan edum. Hi-gak kamengippahding ni nunya tep inang-ang kun emin hu impahpahding nan Laban ni hi-gam.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Hi-gak hu Dios ni nampeang-ang ni hi-gam di Bethel etan di nengiha-adam ni batun dinuyagam mun lanan penginemnemneman mun hi-gak et mansapatah kan hi-gak. Pandaddan ka et mambangngad kad bebley ni neiungngaan mu.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Himmumang di Leah nan Rachel ey kanday “Anin haggud endi damengu beltanen min kinedangyan nan amemi
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 tep ya tuka pehding ni hi-gami ey heni kami hansinu-wan. Inggatang dakemi et umahen tun emin hu nanggatngan tu.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Emin hu kinedangyan amemin heni inlan Apu Dios et idwat tun hi-gam ey hi-gatsuddan emin eyan u-ungnga hu lebbengtun keidwatan tu. Et humman hu, u-unnud mu etan inhel Apu Dios ni pehding mu.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 — ausente —
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 — ausente —
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 — ausente —
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Nelabah tellun aggew ey wada nengipeamtan Laban e bimmesik di Jacob.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 — ausente —
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 — ausente —
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 — ausente —
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Et lumaw hi Laban di kad-an Jacob et kantuy “Kele heni balud di gubat ida eya u-ungngak e mudda imbesik? Hineul muwak.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Kele eleg mu e-ehhelen ey kayu nengali? Gullat et ni impeamtam, ey nandaddan nak ni pan-an-anlaan tayu et han kayu umgah di lawwan yu.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Eggak ew anhan akwalen ida eya inap-apuk niyadda eya u-ungngak ey kayu nengali. Beken ni kayyaggud huyyan impahding mu.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Gullat ni pinhed kun pehding ni hi-gam hu lawah et dammutu. Nem nampeang-ang ni hi-gak etan Dios ni kadeyyawan amam et ehelen tu e hellipat-an ku ma-lat endi nak e-helen ni hi-gam ni lawah.
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Inamtak e ya gaputun neala et hi-yanen yuwak ey tep kaka um-abtun mambangngad di bebley amam. Nem anin et, kele yu impeki-ladda etan dios ku?”
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Kan Jacob ey “Eggak e-ehhelen ni hi-gam et mangeli kami tep kangku nem ikka-leg mudda u-ungngam.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Nem hedin ya meippanggep ida etan ni dios mu, ey mu panhamak et hedin wadan hi-gami hu nengala ey anin ni pepettey ku. Ey hedin wada ang-angen mun illamin hi-gam man issapatah kud hinanggadda eyan tutu-u ta e pebangngad ku.” Inhel Jacob huyya tep eleg tu amta e sinekew Rachel etan ida dios ametu.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Et lumaw hi Laban et tu epengen ni hinemahemak di kampun Jacob, yad kampun Leah, yad kampuddan etan ni dewwan bega-en et han lumaw di kampun Rachel, nem endi.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Hi Rachel e nengaladdan nunman ni dios ey intalu tud dallem ni yuddungngan ni kapantakkayi et yudungan tu. Intaggan nan Laban hamak, nem endi tu himmak.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Kan Rachel nan ametuy “Entan tu balaw e ama hu eggak ehnengi tep wada kamelpud annel ku.” Endi himmak nan Laban et
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 — ausente —
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 — ausente —
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Inamtam e dewampulun toon hu nengingngunnuan daka et ipenaptek kun emin hu gelding mu niya kalneroh mu et deh e nedakkel ida. Ey yan nunman idan toon ey endi nengunuh ni kalneroh niya gelding mu niya endin hekey hu nak kinleng ni inhidak.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Hedin wada pintey idan animal di muyung di halun mu, man eggak peam-amta ni hinullulan ku. Anin idan kametellak ni hileng winu kawwalwal e muka pehullul ni hi-gak.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Ey insipesipel ku hu nemahhig ni petang ni kawwalwal niya nemahhig ni ketel ni hileng niya nakka metuttukal.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Henin nunya hu hinelheltap kun dewampulun toon tep hampulut epat hu toon ni neneklaan kuddan eyan dewwan u-ungngam, niya enem ni toon hu neneklaan kudda eyan halun ku. Nem anin ni hanniman et nampinhampulu hu nenullulan mun tangdan ku.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Gullat na-mun eleg tuwak baddangan ni Dios nan apu hi Abraham et hi amak e hi Isaac et intu-dak muwak ni endin hekey hu indawat mun hi-gak. Nem kayyaggud et inang-ang Apu Dios hu lawah ni impahpahding mun hi-gak niya ligat ni ngunuk, et mampeang-ang ni hi-gam ni nahdem et ibunget daka.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Himmumang hi Laban ey kantuy “Yadda eya bii ey u-ungngak ida niya inap-apuk ida eya u-ungnga dadda. Ey animal ku eyadda kalneroh niyadda gelding. Ya kakulugan tu ey emin eya muka ang-ang-anga ey nalpun hi-gak. Nem endi inna-nuk ni mengikka-leg ni hi-gada.
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Et humman hu, imay kuma et manhummangan ita. Ey um-ala itan batun penginemnemneman tan ihhummangan ta.”
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Et umla hi Jacob ni batu et haaden tu ma-lat penginemnemneman dan nunman ni ihhummangan da.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Inhel tuddan tuu tu e umpanuh idan batu et ipiggil da et mangan idan emin diman.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Et ngadanan Laban humman ni Jegar Sahadutah. Ya impangngadan daman Jacob ey Galeed.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Kan Laban nan hi Jacob ey “Huyyan neipiggil ni batu hu mengippenemnem ni hi-gata.” Et mukun Galeed hu ngadan nunman ni bebley.
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Nem nginedanan da mewan ni Mispah tep kan Laban ey “Hi Apu Dios hu menang-ang ni hi-gatan dewwa ma-lat ya ihhummangan ta hu meu-unnud, anin ni nandawwi ita.
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Eggak ali amtaa hedin ibbunget muddalli eya u-ungngak winu mengahwa kan edum ni bii, nem nemnem mu e wada hi Apu Dios ni kamenang-ang ni hi-gam.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Adyah eya neipiggil ni batu niya eya batun hinead mu.
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 Huyyaddan batu hu mengippenemnem ni hi-gatan dewwa etan ni inhummangan ta. Eggak lebbahi eya pappeg et umli-ak ni an mengippahding ni hi-gam ni lawah et hanniman daman hi-gam.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Ya etan Dios idan ammed tayu e di Abraham nan hi Nahor hu ngenamung ni mengastigu etan ni eleg mengu-unnud eyan inhummangan ta.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Et kumleng hi Jacob ni animal et iappit tun Apu Dios etan di duntug et aygan tudda etan tutu-u et mangan ida et manha-ad idadman ni hanlabbi.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Newa-wa et bumengun hi Laban ni dagah et akwalen tudda u-ungnga tu niyadda etan inap-apu tu et bendisyonan tudda et han ida umenamut di bebley da.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?