Gênesis 29

IFY vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Et mangmanglaw hi Jacob ey dimmateng di bebley di appit ni kasimmilin aggew
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Entanni ey inang-ang tu hu hibuy di pattullan. Wadaddadman hu nantelu-an ni neamung ni kalneroh ni kamanluklukbub di nanlinikweh di hibuy tep yadman daka innumi. Nem immen hu et-eteng ni batun neihu-let etan di hibuy.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Hedin neamung idan emin kalneroh ey han ginlid idan kamampattul etan batu ma-lat uminum ida. Hedin negibbuh ni imminum ida, impebangngad da mewan etan batu.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Hinnup nan Jacob ida etan kamampattul ni kalneroh et kantun hi-gaday “Hi-gayuddan agik, attu bebley yu?” Kanday “Yad Haran.”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Kan Jacob ey “Kaw inamta yu hi Laban e u-ungngan Nahor?” Ey kanday “Tam em.”
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Kan Jacob ey “Inna-nun biyag tu?” Kanday “Kayyaggud. Mundeh ali hi Rachel e u-ungnga tu e impangulu tu hu kalneroh ametu.”
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Kan Jacob ey “Kele eleg yudda peinnumi eya kalneroh et yu pay ipattul ida haggud ba-ba ni kehillengan tu?”
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Kanday “Eleg mi ni peinnumidda ingganah ni wadaddan emin hu kalneroh di deya et han mi gelida eya batun neihu-let di hibuy et painuman middan emin.”
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Ida kaum-enungbal ey nandammuan tun dimmateng hi Rachel niyadda etan tuka ippattul ni kalneroh ametu.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Inang-ang Jacob hi Rachel e u-ungngan pengemmaan tu niyadda etan kalneroh ametu ey limmaw et tu ekalen etan batun neihu-let di hibuy et painuman tudda etan kalneroh nan pengemmaan tu.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 — ausente —
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 — ausente —
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Dingngel Laban e wada etan pengungngaan tu ey impapuut tu et tu dammuen. Inakwal tu et ikuyug tud baley da. Et e-ehhelen nan Jacob emin hu neipahding.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Kan Laban ey “Makulug ni han-ama ita.”
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 et hakey ni aggew ey kan Laban ni hi-gatuy “Ambeken ni gapu tep pengungngaan daka ey eleg daka tangdani. Piga pinhed mun penangdan kun hi-gam?”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Hi Laban ey wada dewwan u-ungnga tun bii, hi Leah hu pengulwan ey hi Rachel hu neihned.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Kakkayyaggud hu matan Leah, nem hi Rachel ey kakkayyaggud hu impenga-annel tu niya kat-agun peteg.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Hi Jacob ey pinpinhed tu hi Rachel. Et humman hu, kantun Laban ey “Ingngunwan dakan pitun toon hedin i-abulut mun ahwaen ku hi Rachel.”
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Kan Laban ey “Dammutu. Heballi hi-gam hu mengi-ahwan hi-gatu nem ya edum ni beken ni nalpud pewen tayu. Et humman hu, kayyaggud hedin di deya itsu.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Et mangngunun pitun toon hi Jacob ma-lat iahwa tu hi Rachel. Nem heni pigan aggew ni ebuh ni hi-gatu tep nakappinhed tu hi Rachel.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Negibbuh humman ni pitun toon et kan Jacob nan Laban ey “Ahwaen ku law hi Rachel haggud negibbuh law hu insapatah kun toon ni pangngunnuan kun hi-gam.”
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Et mandaddan hi Laban et aygan tudda tutu-u et manhahamul idan pan-ahwaan di Jacob nan Rachel.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Nem yan nunman ni hileng ey hi Leah kumedek hu impeahwan Laban ni hi-gatu.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Wada indawat nan Laban nan hi Leah ni hakey ni biin pambega-en tu e hi Silpah hu ngadan tu.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Yan newa-waan tu ey inimmatunan nan Jacob e hi Leah hu nekiulig tu et kantun Laban ey “Hipa huyyan mu impahding ni hi-gak! Ingngunwan dakan pitun toon ma-lat ahwaen ku hi Rachel, ey kele muwak hineul?”
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Ey kan Laban ey “Tep ya elaw mi ey beken ni ya udidyan hu memengngulun mengahwa.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Nem anin, heged mu hanlingguan eyan nan-ahwaan yu et dammutun i-ahwam hi Rachel. Nem mahapul ni ingngunwan muwak pay ni pitun toon.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Inebulut Jacob et malebah humman ni hanlingguan et han peahwan Laban hi Rachel ni hi-gatu.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Et idwat daman Laban hu hakey ni pambega-en nan Rachel e hi Bilhah hu ngadan tu.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Et iulig nan Jacob hi Rachel ey pinpinhed tu nem hi Leah. Et ingunwan tu pay hi Laban ni pitun toon.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Yan nenang-angan Apu Dios e pinpinhed nan Jacob hi Rachel nem hi Leah ey in-abulut tun mambutsug hi Leah. Nem eleg tu iebulut ni mewedda u-ungngan Rachel.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Et man-ungnga hi Leah ey laki. Et kantuy “Inang-ang Apu Dios hu degeh ni nemnem ku, et yan nunya ey pinheden tuwak law ni ahwak.” Et ngadnan tu etan u-ungnga tun hi Reuben.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Entanni ey nambutsug mewan et man-ungnga ey laki mewan. Et kantuy “Inamtan Apu Dios e eleg tuwak pinhed ni ahwak et idwatan tuwak ni hakey mewan ni u-ungngak.” Et ingadnan tun hi Simeon.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Nambutsug mewan et man-ungnga ey laki mewan. Et kantuy “Wada-et ni pekappinheden tuwak law ni ahwak tep ay tellu law u-ungnga min laki.” Et ingadnan tun hi Levi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Nambutsug mewan et man-ungnga ey laki mewan. Kantuy “Deyyawen ku law hi Apu Dios.” Et ngadanan tun Judah. Ey eleg law man-ungnga.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra