2 Samuel 18
IFY vs ARC
1 Inemung David idan emin hu sindalu tu et genedwaen tuddan hanlilibu niya hanggagatut ey ya hanlibu niya hanggatut man wada ap-apu da.
1 E Davi contou o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de cem.
2 Impantelu tuddan ginenedwa et ya ap-apun hakey ni grupuh ey hi Joab, hi Abishai di hakey ni grupu et hi Ittay e tuud Gath hu ap-apud hakey ni grupuh. Kan David ni hi-gada ey “Itsu mekiggubbat ni emin.”
2 E Davi enviou o povo, um terço debaixo da mão de Joabe, e outro terço debaixo da mão de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e outro terço debaixo da mão de Itai, o geteu; e disse o rei ao povo: Eu também juntamente sairei convosco.
3 Nem kandan hi-gatuy “Eleg, anin ni entan pakilaw mun hi-gami, tep hi-gam mannuman hu ilillingitan idan buhul tayun petteyen tep nebalol ka. Ya balol mu ey hampulun libun sindalu. Et humman hu, anin ni umbebsik kami winu petteyen da kagedwah ni hi-gami et endi bilang tuddan buhul tayu. Kayyaggud anhan law hedin manha-ad ka et ya baddang hu peellim ni hi-gami.”
3 Porém o povo disse: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não porão o coração em nós; e, ainda que metade de nós morra, não porão o coração em nós, porque ainda, tais como nós somos, ajuntarás dez mil; melhor será, pois, que da cidade nos sirvas de socorro.
4 Inebulut David et eleg makilaw idan sindalu tu. Et immen di heggeppan ni bebley e kaman-eh-ehneng ey immeladda sindalu tun negenedwan hanlilibu niya hanggagatut.
4 Então, Davi lhes disse: O que bem parecer aos vossos olhos, isso farei. E o rei se pôs da banda da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Hi David ey in-olden tud Joab, hi Abishai et hi Ittay e kantuy “Ang-ang yu anhan et eleg yu pateyen etan u-ungngak e hi Absalom.” Emin ida etan sindalu ey dingngel da humman ni in-olden David idan ap-apun sindalu tu.
5 E o rei deu ordem a Joabe, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Brandamente tratai por amor de mim ao jovem, a Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Limmaw ida humman ni sindalun David et manggugubat idaddan edum dan helag Israel ni sindalun Absalom di muyung di Epraim.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Entanni ey inapput idan sindalun David hu sindalun Absalom e pintey da dewampulun libu.
7 E ali foi ferido o povo de Israel, diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali uma grande derrota de vinte mil.
8 Neihinap humman ni gubat etan idad bebley di Israel ey daddakkel ida anhan law hu sindalun nangketey di muyung nem ya nangketey di mismuh ni nanggugubatan da.
8 Porque ali se estendeu a batalha sobre a face de toda aquela terra; e foram mais os do povo que consumiu o bosque do que os que a espada consumiu, naquele dia.
9 Yan nunman ni daka panggugubasi ey dinteng Absalom hu edum ni sindalun ametu et kamemsik e nantakkay di kebayyu tu, nem neiha-but hu ulu tud pangan keyew et kamanta-ta-yun ey bimmesik la hu kebayyu tu.
9 E Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo; e, entrando o mulo debaixo da espessura dos ramos de um grande carvalho, pegou-se-lhe a cabeça no carvalho, e ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que estava debaixo dele, passou adiante.
10 Wada hakey ni sindalun David ni nenang-ang et tu ehelen nan Joab. Kantuy “Immen hi Absalom e nanta-yun etan di keyew.”
10 O que vendo um homem, o fez saber a Joabe e disse: Eis que vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Et kan Joab etan ni sindalu ey “Nem tamey eleg mu pateyen? Gullat et, iddawtan dakan hampulun palatah niya peta-gey ku saad mu niya iddawtan dakan ballikid ni opisyal.”
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Pois que o viste, por que o não feriste logo ali em terra? E forçoso seria eu dar-lhe dez moedas de prata e um cinto.
12 Nem kan nunman ni sindalu ey “Anin na-mun piga libun pihhuh hu iddawat mun hi-gak, et eleg mabalin ni nak petteyen hu u-ungngan patul. Dingngel ku inhel nan David ni hi-gam, hi Abishai et hi Ittay e kantuy ‘Ang-ang yu anhan et eleg yu pateyen etan u-ungngak e hi Absalom.’
12 Disse, porém, aquele homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil moedas de prata, não estenderia a minha mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um, de tocar no jovem, em Absalão.
13 Gullat ni eggak u-unnuden hu inhel tu et pintey ku etan u-ungnga tu, et nanna-ud ni amtaen tu, tep hedin hi-gatu man tuka amtaan emin hu hipan kamekapkapya, niya amtak et eleg muwak i-ehneng.”
13 Ainda que proferisse mentira com risco da minha vida, nem por isso coisa nenhuma se esconderia ao rei; e tu mesmo te oporias.
14 Ey kan Joab ey “Hipa huttan ni muka pan-e-hela?” Ey inla tu tellun pahul tu et tu ginyangen hi Absalom e nanengtun kamanta-ta-yun etan di keyew ey neiptek di pagew tu.
14 Então, disse Joabe: Não me demorarei assim contigo aqui. E tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Entanni ey immalidda hampulun sindalun Joab et pan-in-giginyangan da dama hi Absalom et matey.
15 E o cercaram dez jovens que levavam as armas de Joabe. E feriram a Absalão e o mataram.
16 Et mantangguyup hi Joab ma-lat masiked hu gubat. Et isiked ida law ni sindalu tun memdug idan sindalun Absalom, e edum dan helag Israel.
16 Então, tocou Joabe a buzina, e voltou o povo de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Lina-huh da annel Absalom et da ibbeng etan di edallem ni neku-kuan diman muyung et ta-bunan dan dakel ni batu. Et mamsik ida sindalun Absalom di nampambebleyan da.
17 E tomaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele um mui grande montão de pedras; e todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 Yan ketaggun Absalom ey wada impekapya tu etan di nedeklan ni Puyek ni Patul ni batun tukud e netudekan ni ngadan tu ma-lat penginemnemneman dan hi-gatu tep endi lakin u-ungnga tun memeltan ni ngadan tu. Nginedanan tun Batun Absalom humman et ingganah nunya ey nanengtu humman ni penginemnemneman dan hi-gatu.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha tomado e levantado para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome. E chamou aquela coluna pelo seu próprio nome; pelo que até ao dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Kan Ahimaas e u-ungngan Sadok ey “Imay et nak peamtan patul huyyan kayyaggud ni neipahding e inhewang Apu Dios di buhul tu.”
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e anunciarei ao rei que já o Senhor o vingou da mão de seus inimigos.
20 Nem kan Joab ni hi-gatuy “Entan elaw! Endi mu e-helen ni kayyaggud ni hi-gatun nunya tep netey hu u-ungnga tu. Han dakalli baalan edum ni aggew nem beken ni nunya.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador das novas, porém outro dia as levarás; mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Inaygan kumedek Joab etan bega-en tun Kushite et kantun hi-gatuy “Elaw kad kad-an David e patul et mu ehelen ni hi-gatu hu inang-ang mun neipahding deya.” Nanyuung nan Joab humman ni bega-en et besiken tun limmaw di kad-an David.
21 E disse Joabe a um cuxita: Vai tu e dize ao rei o que viste. E o cuxita se inclinou a Joabe e correu.
22 Hi Ahimaas ey tuka ippilit ni i-abulut Joab ni umlaw. Kantuy “Anin ni hipa humman ni meippahding ni hi-gak et umlawwak et nak dama peamta hu neipahding.”
22 E prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o cuxita. E disse Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não tens mensagem conveniente?
23 Ey kan Ahimaas ey “Anin, pinhed kun umlaw.”
23 Seja o que for, disse Aimaás, correrei. E Joabe lhe disse: Corre. E Aimaás correu pelo caminho da planície e passou ao cuxita.
24 Hi David ey kamanyuyyuddung di nambattanan etan ni dewwan eheb ni heggeppan etan di bebley. Ya etan hakey ni guwalya ey limmaw di atep etan ni eheb et kaman-ang-ang-ang ey inang-ang tu etan tuu e kamemsik ni iyyalli etan di bebley.
24 E Davi estava assentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro, e levantou os olhos, e olhou, e eis que um homem corria só.
25 Intekuk tun David humman ni inang-ang tu ey kan David ey “Hedin hakey tu man nanna-ud ni kayyaggud hu i-ali tun an peamta.” Ey kamenetteng humman ni tuun iyyalli.
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei: Se vem só, há novas em sua boca. E vinha andando e chegando.
26 Entanni ey inang-ang mewan etan ni guwalya hu hakey pay ni tuun kamemsik daman iyyalli. Intekuk etan ni guwalya etan ni kamampaptek di heggeppan e kantuy “Ang-ang mu kedi, iyyalli mewan hu hakey.”
26 Então, viu a sentinela outro homem que corria, e a sentinela gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz novas.
27 Kan etan ni guwalya ey “Tam heni hi Ahimaas eman nemangulu tep ya tuka pemsik.” Kan David e patul ey “Kayyaggud ni tuu hi Ahimaas et amtak e kayyaggud hu i-ali tun peamta.”
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro, que parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este é homem de bem e virá com boas novas.
28 Dimmateng hi Ahimaas ey inapnga tu hi David ey nanyuung ni panlispituh tun hi-gatu. Et kantuy “Kayyaggud hu neipahding. Tep binaddangan dakan Ap-Apu e Dios mu et apputen mudda buhul mun kamangngenghay ni hi-gam e apu patul.”
28 Gritou, pois, Aimaás e disse ao rei: Paz. E inclinou-se ao rei com o rosto em terra e disse: Bendito seja o Senhor , que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Kan David e patul nan Ahimaas ey “Hipa inna-nun u-ungngak e hi Absalom, kaw kayyaggud, endi neipahding ni hi-gatun lawah?”
29 Então, disse o rei: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o servo do rei, e a mim, teu servo; porém não sei o que era.
30 Kan David ni hi-gatu ey “Ehneng ka nidya.” Et umehneng ni hi Ahimaas.
30 E disse o rei: Vira-te e põe-te aqui. E virou-se e parou.
31 Dimmateng etan Kushite ey kantuy “Apu patul, kayyaggud hu in-alik ni peamtan hi-gam, tep binaddangan dakan Apu Dios et apputen muddan emin buhul mun kamangngenghay ni hi-gam.”
31 E eis que vinha o cuxita e disse: Anunciar-se-á ao rei, meu senhor, que hoje o Senhor te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Kan mewan David ni hi-gatuy “Inna-nu etan ni u-ungngak e hi Absalom, kaw kayyaggud, endi lawah ni neipahding ni hi-gatu?”
32 Então, disse o rei ao cuxita: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse o cuxita: Sejam como aquele jovem os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantaram contra ti para mal.
33 Dingngel tu humman ey nemahhig lemyung tu ey kamantet-ul ni immelad kuwaltuh di ahpat ni eheb e kantuy “Ayyuh ka e u-ungngak Absalom! Heballi hi-gak hu netey et beken ni hi-gam e u-ungngak Absalom hu netey!”
33 Então, o rei se perturbou, e subiu à sala que estava por cima da porta, e chorou; e, andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?