2 Samuel 18
IFY vs ARIB
1 Inemung David idan emin hu sindalu tu et genedwaen tuddan hanlilibu niya hanggagatut ey ya hanlibu niya hanggatut man wada ap-apu da.
1 Então Davi contou o povo que tinha consigo, e pôs sobre ele chefes de mil e chefes de cem.
2 Impantelu tuddan ginenedwa et ya ap-apun hakey ni grupuh ey hi Joab, hi Abishai di hakey ni grupu et hi Ittay e tuud Gath hu ap-apud hakey ni grupuh. Kan David ni hi-gada ey “Itsu mekiggubbat ni emin.”
2 E Davi enviou o exército, um terço sob o mando de Joabe, outro terço sob o mando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e outro terço sob o mando de Itai, o giteu. E disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Nem kandan hi-gatuy “Eleg, anin ni entan pakilaw mun hi-gami, tep hi-gam mannuman hu ilillingitan idan buhul tayun petteyen tep nebalol ka. Ya balol mu ey hampulun libun sindalu. Et humman hu, anin ni umbebsik kami winu petteyen da kagedwah ni hi-gami et endi bilang tuddan buhul tayu. Kayyaggud anhan law hedin manha-ad ka et ya baddang hu peellim ni hi-gami.”
3 Mas o povo respondeu: Não sairás; porque se fugirmos, eles não se importarão conosco; nem se importarão conosco ainda que morra metade de nós; porque tu vales por dez mil tais como nós. Melhor será que da cidade nos mandes socorro.
4 Inebulut David et eleg makilaw idan sindalu tu. Et immen di heggeppan ni bebley e kaman-eh-ehneng ey immeladda sindalu tun negenedwan hanlilibu niya hanggagatut.
4 Respondeu-lhes o rei: Farei o que vos parecer bem. E o rei se pôs ao lado da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Hi David ey in-olden tud Joab, hi Abishai et hi Ittay e kantuy “Ang-ang yu anhan et eleg yu pateyen etan u-ungngak e hi Absalom.” Emin ida etan sindalu ey dingngel da humman ni in-olden David idan ap-apun sindalu tu.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai brandamente, por amor de mim, o mancebo Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os chefes acerca de Absalão.
6 Limmaw ida humman ni sindalun David et manggugubat idaddan edum dan helag Israel ni sindalun Absalom di muyung di Epraim.
6 Assim saiu o povo a campo contra Israel; e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Entanni ey inapput idan sindalun David hu sindalun Absalom e pintey da dewampulun libu.
7 Ali o povo de Israel foi derrotado pelos servos de Davi; e naquele dia houve ali grande morticínio, de vinte mil homens.
8 Neihinap humman ni gubat etan idad bebley di Israel ey daddakkel ida anhan law hu sindalun nangketey di muyung nem ya nangketey di mismuh ni nanggugubatan da.
8 Pois a batalha se estendeu sobre a face de toda aquela terra, e o bosque consumiu mais gente naquele dia do que a espada.
9 Yan nunman ni daka panggugubasi ey dinteng Absalom hu edum ni sindalun ametu et kamemsik e nantakkay di kebayyu tu, nem neiha-but hu ulu tud pangan keyew et kamanta-ta-yun ey bimmesik la hu kebayyu tu.
9 Por acaso Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo e, entrando o mulo debaixo dos espessos ramos de um grande carvalho, pegou-se a cabeça de Absalão no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo que estava debaixo dele passou adiante.
10 Wada hakey ni sindalun David ni nenang-ang et tu ehelen nan Joab. Kantuy “Immen hi Absalom e nanta-yun etan di keyew.”
10 um homem, vendo isso, contou-o a Joabe, dizendo: Eis que vi Absalão pendurado dum carvalho.
11 Et kan Joab etan ni sindalu ey “Nem tamey eleg mu pateyen? Gullat et, iddawtan dakan hampulun palatah niya peta-gey ku saad mu niya iddawtan dakan ballikid ni opisyal.”
11 Então disse Joabe ao homem que lho contara: Pois que o viste, por que não o derrubaste logo por terra? E eu te haveria dado dez siclos de prata e um cinto.
12 Nem kan nunman ni sindalu ey “Anin na-mun piga libun pihhuh hu iddawat mun hi-gak, et eleg mabalin ni nak petteyen hu u-ungngan patul. Dingngel ku inhel nan David ni hi-gam, hi Abishai et hi Ittay e kantuy ‘Ang-ang yu anhan et eleg yu pateyen etan u-ungngak e hi Absalom.’
12 Respondeu, porém, o homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil siclos de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei; pois bem ouvimos que o rei deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um, de tocar no mancebo Absalão.
13 Gullat ni eggak u-unnuden hu inhel tu et pintey ku etan u-ungnga tu, et nanna-ud ni amtaen tu, tep hedin hi-gatu man tuka amtaan emin hu hipan kamekapkapya, niya amtak et eleg muwak i-ehneng.”
13 E se eu tivesse procedido falsamente contra a sua vida, coisa nenhuma se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias a mim:
14 Ey kan Joab ey “Hipa huttan ni muka pan-e-hela?” Ey inla tu tellun pahul tu et tu ginyangen hi Absalom e nanengtun kamanta-ta-yun etan di keyew ey neiptek di pagew tu.
14 Então disse Joabe: Não posso demorar-me assim contigo aqui. E tomou na mão três dardos, e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Entanni ey immalidda hampulun sindalun Joab et pan-in-giginyangan da dama hi Absalom et matey.
15 E o cercaram dez mancebos, que levavam as armas de Joabe; e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Et mantangguyup hi Joab ma-lat masiked hu gubat. Et isiked ida law ni sindalu tun memdug idan sindalun Absalom, e edum dan helag Israel.
16 Então tocou Joabe a buzina, e o povo voltou de perseguir a Israel; porque Joabe deteve o povo.
17 Lina-huh da annel Absalom et da ibbeng etan di edallem ni neku-kuan diman muyung et ta-bunan dan dakel ni batu. Et mamsik ida sindalun Absalom di nampambebleyan da.
17 E tomaram a Absalão e, lançando-o numa grande cova no bosque, levantaram sobre ele mui grande montão de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 Yan ketaggun Absalom ey wada impekapya tu etan di nedeklan ni Puyek ni Patul ni batun tukud e netudekan ni ngadan tu ma-lat penginemnemneman dan hi-gatu tep endi lakin u-ungnga tun memeltan ni ngadan tu. Nginedanan tun Batun Absalom humman et ingganah nunya ey nanengtu humman ni penginemnemneman dan hi-gatu.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha feito levantar para si a coluna que está no vale do rei; pois dizia: Nenhum filho tenho para conservar a memória o meu nome. E deu o seu próprio nome àquela coluna, a qual até o dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Kan Ahimaas e u-ungngan Sadok ey “Imay et nak peamtan patul huyyan kayyaggud ni neipahding e inhewang Apu Dios di buhul tu.”
19 Então disse Aimaaz, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e anunciarei ao rei que o Senhor o vingou a mão e seus inimigos.
20 Nem kan Joab ni hi-gatuy “Entan elaw! Endi mu e-helen ni kayyaggud ni hi-gatun nunya tep netey hu u-ungnga tu. Han dakalli baalan edum ni aggew nem beken ni nunya.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador das novas; outro dia as levarás, mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Inaygan kumedek Joab etan bega-en tun Kushite et kantun hi-gatuy “Elaw kad kad-an David e patul et mu ehelen ni hi-gatu hu inang-ang mun neipahding deya.” Nanyuung nan Joab humman ni bega-en et besiken tun limmaw di kad-an David.
21 Disse, porém, Joabe ao cuchita: Vai tu, e dize ao rei o que viste. O cuchita se inclinou diante de Joabe, e saiu correndo.
22 Hi Ahimaas ey tuka ippilit ni i-abulut Joab ni umlaw. Kantuy “Anin ni hipa humman ni meippahding ni hi-gak et umlawwak et nak dama peamta hu neipahding.”
22 Então prosseguiu Aimaaz, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o cuchita. Respondeu Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não receberias recompensa pelas novas?
23 Ey kan Ahimaas ey “Anin, pinhed kun umlaw.”
23 seja o que for, disse Aimaaz, correrei. Disse-lhe, pois, Joabe: Corre. Então Aimaaz correu pelo caminho da planície, e passou adiante do cuchita.
24 Hi David ey kamanyuyyuddung di nambattanan etan ni dewwan eheb ni heggeppan etan di bebley. Ya etan hakey ni guwalya ey limmaw di atep etan ni eheb et kaman-ang-ang-ang ey inang-ang tu etan tuu e kamemsik ni iyyalli etan di bebley.
24 Ora, Davi estava sentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro e, levantando os olhos, viu um homem que corria só.
25 Intekuk tun David humman ni inang-ang tu ey kan David ey “Hedin hakey tu man nanna-ud ni kayyaggud hu i-ali tun an peamta.” Ey kamenetteng humman ni tuun iyyalli.
25 Gritou, pois, a sentinela, e o disse ao rei. Respondeu o rei: Se vem só, é portador de novas. Vinha, pois, o mensageiro aproximando-se cada vez mais.
26 Entanni ey inang-ang mewan etan ni guwalya hu hakey pay ni tuun kamemsik daman iyyalli. Intekuk etan ni guwalya etan ni kamampaptek di heggeppan e kantuy “Ang-ang mu kedi, iyyalli mewan hu hakey.”
26 Então a sentinela viu outro homem que corria, e gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então disse o rei: Também esse traz novas.
27 Kan etan ni guwalya ey “Tam heni hi Ahimaas eman nemangulu tep ya tuka pemsik.” Kan David e patul ey “Kayyaggud ni tuu hi Ahimaas et amtak e kayyaggud hu i-ali tun peamta.”
27 Disse mais a sentinela: O correr do primeiro parece ser o correr de Aimaaz, filho de Zadoque. Então disse o rei: Este é homem de bem, e virá com boas novas.
28 Dimmateng hi Ahimaas ey inapnga tu hi David ey nanyuung ni panlispituh tun hi-gatu. Et kantuy “Kayyaggud hu neipahding. Tep binaddangan dakan Ap-Apu e Dios mu et apputen mudda buhul mun kamangngenghay ni hi-gam e apu patul.”
28 Gritou, pois, Aimaaz, e disse ao rei: Paz! E inclinou-se ao rei com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor teu Deus, que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei meu senhor.
29 Kan David e patul nan Ahimaas ey “Hipa inna-nun u-ungngak e hi Absalom, kaw kayyaggud, endi neipahding ni hi-gatun lawah?”
29 Então perguntou o rei: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu Aimaaz: Quando Joabe me mandou a mim, o servo do rei, vi um grande alvoroço; porem não sei o que era.
30 Kan David ni hi-gatu ey “Ehneng ka nidya.” Et umehneng ni hi Ahimaas.
30 Disse-lhe o rei: Põe-te aqui ao lado. E ele se pôs ao lado, e esperou de pé.
31 Dimmateng etan Kushite ey kantuy “Apu patul, kayyaggud hu in-alik ni peamtan hi-gam, tep binaddangan dakan Apu Dios et apputen muddan emin buhul mun kamangngenghay ni hi-gam.”
31 Nisso chegou o cuchita, e disse: Novas para o rei meu senhor. Pois que hoje o Senhor te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Kan mewan David ni hi-gatuy “Inna-nu etan ni u-ungngak e hi Absalom, kaw kayyaggud, endi lawah ni neipahding ni hi-gatu?”
32 Então perguntou o rei ao cuchita: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu o cuchita: Sejam como aquele mancebo os inimigos do rei meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazerem mal.
33 Dingngel tu humman ey nemahhig lemyung tu ey kamantet-ul ni immelad kuwaltuh di ahpat ni eheb e kantuy “Ayyuh ka e u-ungngak Absalom! Heballi hi-gak hu netey et beken ni hi-gam e u-ungngak Absalom hu netey!”
33 Pelo que o rei ficou muito comovido e, subindo à sala que estava por cima da porta, pôs-se a chorar; e andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?