1 Maayo gid ang Dios sa Israel,
2 Pero ako, diutayan lang madulaan sang pagtuo,
3 kay nahisa ako sa bugalon kag malain nga mga tawo sang makita ko nga nagauswag sila.
4 Maayo ang ila lawas kag indi masakit ang ila kamatayon.
5 Wala sila nagaantos kag wala sila sing mga kalisod pareho sa iban nga mga tawo.
6 Gani ginapakita-kita nila ang ila pagkabugalon kag pagpamintas.
7 Ang ila mga tagipusuon puno sang kalautan,
8 Ginayaguta nila kag ginahambalan sang malain ang iban.
9 Nagahambal sila sang malain sa Dios sa langit kag sa mga tawo sa kalibutan.
10 Bisan ang katawhan sang Dios nagasunod sa ila,
11 Nagasiling sila, “Paano makahibalo ang Dios?
12 Amo ina ang mga malain, wala sing palaligban kag nagamanggaranon pa gid.
13 Gani wala bala sing pulos ang pagkabuhi ko nga matinlo kag wala sing sala?
14 Kay permi mo ako ginapaantos, O Dios;
15 Kon ginyaguta ko man ikaw pareho sang ginhambal sang mga malain,
16 Karon gintinguhaan ko gid nga intiendihon ini nga mga butang
17 hasta nga nagkadto ako sa imo templo,
18 Matuod gid man nga ginabutang mo sila sa indi sigurado nga kahimtangan,
19 Gulpi lang sila nga malaglag;
20 Pareho sila sa damgo nga pagkaaga wala na.
21 Sang naglain sadto ang akon buot kag nasakitan ang akon balatyagon,
22 nangin pareho ako sa sapat sa imo panulok nga balingag kag wala nakaintiendi.
23 Pero sa gihapon nagapalapit ako sa imo kag ginatuytuyan mo ako.
24 Ginatuytuyan mo ako paagi sa imo mga paglaygay,
25 Wala na sing iban pa sa langit nga akon ginakinahanglan kundi ikaw lang.
26 Bisan magluya ang akon lawas kag hunahuna, ikaw, O Dios, amo ang akon kusog.
27 Sigurado gid nga magakawala ang mga tawo nga nagapalayo sa imo;
28 Pero ako ya, kabigon ko nga maayo ang pagpalapit sa imo, O Dios.