1 O Dios, tudlui ang hari sang imo matarong nga paghukom,
2 para hukman niya sing matarong ang imo katawhan, labi na ang mga kubos.
3 Kabay pa nga ang mga bukid maghatag sang pagpakamaayo sa imo katawhan
4 Kabay pa nga depensahan kag buligan niya ang mga kubos,
5 Kabay pa nga magpadayon ang iya paghari hasta san-o paagi sa iya mga kaliwat, samtang may adlaw kag may bulan pa.
6 Kabay pa nga mangin pareho siya sa ulan nga nagahatag sang tubig sa duta.
7 Sa tion sang iya paghari, kabay pa nga mangibabaw ang pagkamatarong
8 Kabay pa nga maghari siya halin sa isa ka dagat hasta sa isa pa gid ka dagat,
9 Kabay pa nga ang iya mga kaaway nga nagaestar sa kamingawan magapasakop sa iya.
10 Kabay pa nga ang mga hari sang Tarshish, sang mga isla, sang Sheba,
11 Kabay pa nga ang tanan nga hari magapasakop sa iya
12 Kay ginabuligan niya ang mga pinabay-an nga mga kubos, nga nagapangayo sang bulig sa iya.
13 Naluoy siya sa mga kubos kag mga imol,
14 Ginaluwas niya sila sa mga nagapamigos kag sa mga nagapamintas,
15 Kabay pa nga magkabuhi siya sing malawig.
16 Kabay pa nga magdamo ang mga patubas sa duta bisan sa putokputokan sang mga bukid,
17 Kabay pa nga indi malimtan ang ngalan sang hari hasta san-o, samtang may adlaw pa.
18 Dalayawon ang Ginoong Dios, ang Dios sang Israel,
19 Dalayawon ang iya pagkagamhanan hasta san-o.
20 Amo ini ang katapusan sang mga pangamuyo ni David nga anak ni Jesse.