1 Dapat dayawon ko gid ang Ginoo.
2 Ginatabunan mo ang imo kaugalingon sang kasanag nga daw sa bayo
3 Ginpatindog mo ang imo puluy-an sa ibabaw pa sang kahawaan.
4 Ginahimo mo ang hangin nga imo mga mensahero,
5 Ginpahamtang mo ang kalibutan sa iya nga pundasyon,
6 Gintabunan mo ang kalibutan sang tubig nga daw sa panapton,
7 Sa imo nga pagsabdong nga nagadaguob, naghawa ang tubig.
8 Kag nag-ilig sila sa mga bukid kag sa mga patag,
9 Ginbutangan mo sila sang mga dulunan nga indi nila malapawan,
10 Ginpailig mo ang mga tuburan sa mga ililigan sang tubig,
11 Gani ang tanan nga talunon nga mga sapat, pati ang talunon nga mga donkey, makainom.
12 Kag malapit didto sa tubig, nagapugad ang mga pispis,
13 Halin sa imo puluy-an sa langit, ginapaulanan mo ang mga bukid.
14 Ginapatubo mo ang mga hilamon para sa mga kasapatan,
15 may bino nga makalipay sa ila,
16 Natubigan sing maayo ang imo mga kahoy nga sedro sa Lebanon nga imo mismo gintanom.
17 Nagapugad ang mga pispis sa sina nga mga kahoy;
18 Ang talunon nga mga kanding nagaestar sa mataas nga mga bukid,
19 Gintuga mo ang bulan bilang palatandaan sang panahon;
20 Ginhimo mo ang kadulom;
21 Nagangurob ang mga leon samtang nagapangita sang ila pagkaon nga ginahatag mo sa ila.
22 Kag kon magbutlak na ang adlaw nagabalik sila sa ila palanaguan kag didto nagaluko.
23 Ang mga tawo ya nagaguwa sa ila mga balay sa pag-obra hasta magsirom.
24 Ginoo, kadamo sang imo mga ginhimo.
25 Ang dagat puwerte kalapad,
26 Ang mga barko nagapakadto-pakari dira,
27 Ang tanan nga buhi nga tinuga nagasalig sa imo sang ila pagkaon
28 Ginahatagan mo sila sang pagkaon kag ginakaon nila,
29 Pero kon pabay-an mo sila, nagakahadlok sila;
30 Nagakatuga sila kon hatagan mo sila sang ginhawa.
31 Kabay pa nga ang imo gahom, Ginoo, magapadayon hasta san-o.
32 Kon tulukon mo ang kalibutan, nagatay-og ini.
33 Magakanta ako sa Ginoo sa bilog ko nga kabuhi.
34 Kabay pa nga malipay siya sa akon pagpamalandong.
35 pero ang mga malain kag makasasala laglagon sa kalibutan kag indi na sila makita pa.