Gênesis 32
GUP vs ARC
1 Wanjh Jacob djahdjalley, dja angel nuye God birridabkeng.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Bu Jacob bennang nungka yimeng, “Nanih wanjh God nuye bininj nawu kabirriburrenkenh.” Kunmekbekenh kunu nungka bolkngeykurrmeng kunmekbe kunred Mahanaim.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Jacob benyingkihmunkeweng bininj nuye kunwok kabirriyingkihyirrokme kabirrimarnekan nuye Esau nawu benedanginj nuye kore kunred Seir, kumekbe kubolkwarlah bolkngeyyoy warridj Edom.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Jacob benwokrayekwong birrimekbe bininj nawu benmunkeweng, yimeng, “Kuhni wanjh ngurrimarneyimen Esau nawu yiman nganmarnewohrnan, ngurriyimen, ‘Kuhni wanjh ngunmarneyime Jacob nawu yiman namarladj, kayime ke, “Ngaye ngadjalni kore Laban, kumekbe ngahdjalni munguyh, bolkkime ngambolkbawong.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 Dja ngabenkarrme bulikki, donkey, sheep, dja goat, dja bininj daluk nawu ngandimarnedurrkmirri, dja wanjh ngaye ngamunkewe kuhni kunwok ngudda marneyime nawu kanmarnewohrnan, ba kunu ngudda kunubewu yiyime ngamak.”’ Kuhni bu ngurrimarneyime nawu Esau.”
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Kaluk birrimekbe bininj nawu Jacob benmunkeweng wanjh birrimmarnedurndi Jacob dja birriyimeng, “Ngad ngarriwam kore ngunedanginj nawu Esau, dja nungka wanjh kamhre ngunhdabke, dja 400 bininj kabirrimdjarrkre.”
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Jacob wanjh keleni duninjh dja mak kangewarreni duninjh, wanjh kunu nungka benlarlmey bininj rowk nawu birridjarrkrey benmarnbom mirndebokenh. Dja mak sheep, goat, bulikki, camel, mirndelahlarlmey warridj.
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Dja nungka burrbom baybaywi, yimeng, “Bu Esau kunubewu kamre kabenbun kabenyakwon nawu birrimirndekudji, wanjh kunubewu birrimirndebuyika kabirrikelerlobme.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Wanjh Jacob danginj yiwarrudj yimeng, “Ngudda nawu God nuyeni Mawah ngardduk nawu Abraham, dja mak God nuye Ngabbard Isaac, ngudda Yawey nawu kanmarneyimeng ngarrurndeng kore kubolkwarlah ngardduk dja nawu ngarrimud, dja ngudda kunmak kanmarnekurduyime.
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Ngaye wanjh ngawarre, minj ngamak bu ngudda kankongibuni kanmarnekurduyimi kunmak, kanburrbuni munguyh kannahnani. Dja bu ngamdjowkkeng manih mankabo Jordan ngadjalkarrmi kunkarndudjwi, dja bolkkime wanjh ngayimerranj nganemirndebokenh.
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Ngaye djawan kanbebkemen kore kunbid nuye nawu nganedanginj Esau, dja ngakengeme, marndi nungka nuk kamre kanbun, dja ngalbabadjan warridj wurdwurd dorrengh.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Dja ngudda yiyimeng bu ngudda kanmarnekurduyime kunmak, dja yibenmirndewernwon nawu ngaye ngabenkebmawahme, kabirrimirndeyimerran yiman kunkayalanj kamirndeyime kore kurrula kurrid, nawu minj nangale kamirnderohrokme dja manmirndewern.”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 — ausente —
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 — ausente —
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 — ausente —
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 — ausente —
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Wanjh nungka biwokrayekwong nawu dokmidokmi, yimeng, “Bu ngaye nganedanginj Esau ngundabke dja ngundjawan, ‘Ngudda nangale ngunmarnewohrnan, dja baleh yire, dja nangale nuye nanih nawu mayh nawu kahdokme?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 Wanjh kunukka ngudda yiyime, ‘Bedda wanjh Jacob nuye nawu namarladj. Nungka wanjh ngunwon burudjang bu ngunmarnemunkeweng, ngudda nawu Esau nawu kanmarnewohrnan, dja warridj nungka kamre rerre.’”
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Dja Jacob benwokrayekwong nayungkih, yerre, wohbulkayh, dja yerre duninjh, kaluk birribuyika rowk nawu bindimirndekadjungi mayh, benmarneyimeng, “Ngudda kunkudjiwi ngurrimarneyimen Esau bu ngurridabke.
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Dja mak yuwn ngurribengmidjdan dja ngurriyimen nuye, ‘Jacob nawu namarladj nungka wanjh yerre kamre warridj.’” Kuhni Jacob yimeng bu nungka burrbom baybaywi, yimeng, “Ngaye kunubewu nganjilngmarnbun, bu ngamunkewe nawu ngawon burudjang ngayingkihdokmihwe, wanjh yerre bu nganan, wanjh kunubewu kamak rowk ngankimang.”
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 Wanjh kunu nawu Jacob kabiwon Esau wanjh yingkihdokmihweng, dja nungan wanjh kumekbe yonginj kured bu kukak.
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Wanjh bu kundjalmekbe kumunun, Jacob dolkkang benkang ngalbibininjkobeng nuye nawu benebokenh, dja daluk benebokenh nawu benemarnedurrkmirri, dja bebeywurd nuye nawu eleven, dja bedda birridjowkkeng mankabo Jabbok.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Nungka benmey dja benmunkeweng birridjowkkeng mankabo, dja mak yehyeng nuye nawu karrmi warridj nungka munkeweng.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Wanjh Jacob nungka djahdjalni nakudjihkudji, dja wanjh nabuyika bininj bimarnebebmeng, wanjh benehdjalkommarreni kunkakkuyeng munguyh kore kumbarrhbom.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Bu namekbe bininj narrinj bu nungka minj biburriwemeninj Jacob, nungka bibom kungadmo dja bingadmoyirrhmey bu benekommarreni.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Wanjh nungka nawu bininj yimeng, “Kanbawo ngare dja kumbarrhbom.” Dja Jacob yimeng, “Minj bawon yire, bu minj kanmarneyime kunmak kunwok.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Dja nawu bininj yimeng, “Ngudda baleh yingeyyo?” Dja nungka yimeng, “Jacob.”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Wanjh nawu bininj yimeng, “Minj munguyh yingeyyo Jacob, dja Israel yidjalngeyyo, kunmekbe yingeyyo bu ngudda ngunedurrkmarreni God, dja bininj ngurridurrkmarreni, dja ngudda yiwinhmeng.”
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Wanjh Jacob bidjawam, yimeng, “Kab ngadjare kanmarneyime, baleh yingeyyo?” Dja nungka yimeng, “Njalekah kandjawan bu baleh ngangeyyo?” Wanjh kunmekbe nungka bimarneyimeng kunmak kunwok.
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Wanjh Jacob bolkngeykurrmeng kunmekbe kunred Peniel, wokkihyimi, “Kunmekbe ngabolkngeykurrme bu ngaye nganang God kukeb dja nganbawong ngarrarrkid.”
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Wanjh kumdungbebmeng bu nungka bolkyurrhkeng Peniel, nungka burriwarreminj dja kunngadmo biwarrewoni.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Kunmekbekenh kunu bininj nawu Israel benkebmawahmeng djalmunguyh minj kabirringun kunngadmokanj kore kangadmodjinhdjinduluburren, dja kumekbe bininj Jacob bibom.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?