Gênesis 32
GUP vs ARIB
1 Wanjh Jacob djahdjalley, dja angel nuye God birridabkeng.
1 Jacó também seguiu o seu caminho; e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Bu Jacob bennang nungka yimeng, “Nanih wanjh God nuye bininj nawu kabirriburrenkenh.” Kunmekbekenh kunu nungka bolkngeykurrmeng kunmekbe kunred Mahanaim.
2 Quando Jacó os viu, disse: Este é o exército de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Jacob benyingkihmunkeweng bininj nuye kunwok kabirriyingkihyirrokme kabirrimarnekan nuye Esau nawu benedanginj nuye kore kunred Seir, kumekbe kubolkwarlah bolkngeyyoy warridj Edom.
3 Então enviou Jacó mensageiros diante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, o território de Edom,
4 Jacob benwokrayekwong birrimekbe bininj nawu benmunkeweng, yimeng, “Kuhni wanjh ngurrimarneyimen Esau nawu yiman nganmarnewohrnan, ngurriyimen, ‘Kuhni wanjh ngunmarneyime Jacob nawu yiman namarladj, kayime ke, “Ngaye ngadjalni kore Laban, kumekbe ngahdjalni munguyh, bolkkime ngambolkbawong.
4 tendo-lhes ordenado: Deste modo falareis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e com ele fiquei até agora;
5 Dja ngabenkarrme bulikki, donkey, sheep, dja goat, dja bininj daluk nawu ngandimarnedurrkmirri, dja wanjh ngaye ngamunkewe kuhni kunwok ngudda marneyime nawu kanmarnewohrnan, ba kunu ngudda kunubewu yiyime ngamak.”’ Kuhni bu ngurrimarneyime nawu Esau.”
5 e tenho bois e jumentos, rebanhos, servos e servas; e mando comunicar isso a meu senhor, para achar graça aos teus olhos.
6 Kaluk birrimekbe bininj nawu Jacob benmunkeweng wanjh birrimmarnedurndi Jacob dja birriyimeng, “Ngad ngarriwam kore ngunedanginj nawu Esau, dja nungka wanjh kamhre ngunhdabke, dja 400 bininj kabirrimdjarrkre.”
6 Depois os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos ter com teu irmão Esaú; e, em verdade, vem ele para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Jacob wanjh keleni duninjh dja mak kangewarreni duninjh, wanjh kunu nungka benlarlmey bininj rowk nawu birridjarrkrey benmarnbom mirndebokenh. Dja mak sheep, goat, bulikki, camel, mirndelahlarlmey warridj.
7 Jacó teve muito medo e ficou aflito; dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, bem como os rebanhos, os bois e os camelos;
8 Dja nungka burrbom baybaywi, yimeng, “Bu Esau kunubewu kamre kabenbun kabenyakwon nawu birrimirndekudji, wanjh kunubewu birrimirndebuyika kabirrikelerlobme.”
8 pois dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Wanjh Jacob danginj yiwarrudj yimeng, “Ngudda nawu God nuyeni Mawah ngardduk nawu Abraham, dja mak God nuye Ngabbard Isaac, ngudda Yawey nawu kanmarneyimeng ngarrurndeng kore kubolkwarlah ngardduk dja nawu ngarrimud, dja ngudda kunmak kanmarnekurduyime.
9 Disse mais Jacó: o Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaque, ó Senhor, que me disseste: Volta para a tua terra, e para a tua parentela, e eu te farei bem!
10 Ngaye wanjh ngawarre, minj ngamak bu ngudda kankongibuni kanmarnekurduyimi kunmak, kanburrbuni munguyh kannahnani. Dja bu ngamdjowkkeng manih mankabo Jordan ngadjalkarrmi kunkarndudjwi, dja bolkkime wanjh ngayimerranj nganemirndebokenh.
10 Não sou digno da menor de todas as tuas beneficências e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; porque com o meu cajado passei este Jordão, e agora volto em dois bandos.
11 Ngaye djawan kanbebkemen kore kunbid nuye nawu nganedanginj Esau, dja ngakengeme, marndi nungka nuk kamre kanbun, dja ngalbabadjan warridj wurdwurd dorrengh.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo; acaso não venha ele matar-me, e a mãe com os filhos.
12 Dja ngudda yiyimeng bu ngudda kanmarnekurduyime kunmak, dja yibenmirndewernwon nawu ngaye ngabenkebmawahme, kabirrimirndeyimerran yiman kunkayalanj kamirndeyime kore kurrula kurrid, nawu minj nangale kamirnderohrokme dja manmirndewern.”
12 Pois tu mesmo disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 — ausente —
13 Passou ali aquela noite; e do que tinha tomou um presente para seu irmão Esaú:
14 — ausente —
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 — ausente —
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 — ausente —
16 Então os entregou nas mãos dos seus servos, cada manada em separado; e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre manada e manada.
17 Wanjh nungka biwokrayekwong nawu dokmidokmi, yimeng, “Bu ngaye nganedanginj Esau ngundabke dja ngundjawan, ‘Ngudda nangale ngunmarnewohrnan, dja baleh yire, dja nangale nuye nanih nawu mayh nawu kahdokme?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 Wanjh kunukka ngudda yiyime, ‘Bedda wanjh Jacob nuye nawu namarladj. Nungka wanjh ngunwon burudjang bu ngunmarnemunkeweng, ngudda nawu Esau nawu kanmarnewohrnan, dja warridj nungka kamre rerre.’”
18 Então responderás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú, e eis que ele vem também atrás de nos.
19 Dja Jacob benwokrayekwong nayungkih, yerre, wohbulkayh, dja yerre duninjh, kaluk birribuyika rowk nawu bindimirndekadjungi mayh, benmarneyimeng, “Ngudda kunkudjiwi ngurrimarneyimen Esau bu ngurridabke.
19 Ordenou igualmente ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás das manadas, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú quando o achardes.
20 Dja mak yuwn ngurribengmidjdan dja ngurriyimen nuye, ‘Jacob nawu namarladj nungka wanjh yerre kamre warridj.’” Kuhni Jacob yimeng bu nungka burrbom baybaywi, yimeng, “Ngaye kunubewu nganjilngmarnbun, bu ngamunkewe nawu ngawon burudjang ngayingkihdokmihwe, wanjh yerre bu nganan, wanjh kunubewu kamak rowk ngankimang.”
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Aplacá-lo-ei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 Wanjh kunu nawu Jacob kabiwon Esau wanjh yingkihdokmihweng, dja nungan wanjh kumekbe yonginj kured bu kukak.
21 Foi, pois, o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Wanjh bu kundjalmekbe kumunun, Jacob dolkkang benkang ngalbibininjkobeng nuye nawu benebokenh, dja daluk benebokenh nawu benemarnedurrkmirri, dja bebeywurd nuye nawu eleven, dja bedda birridjowkkeng mankabo Jabbok.
22 Naquela mesma noite levantou-se e, tomando suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos, passou o vau de Jaboque.
23 Nungka benmey dja benmunkeweng birridjowkkeng mankabo, dja mak yehyeng nuye nawu karrmi warridj nungka munkeweng.
23 Tomou-os, e fê-los passar o ribeiro, e fez passar tudo o que tinha.
24 Wanjh Jacob nungka djahdjalni nakudjihkudji, dja wanjh nabuyika bininj bimarnebebmeng, wanjh benehdjalkommarreni kunkakkuyeng munguyh kore kumbarrhbom.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutava com ele um homem até o romper do dia.
25 Bu namekbe bininj narrinj bu nungka minj biburriwemeninj Jacob, nungka bibom kungadmo dja bingadmoyirrhmey bu benekommarreni.
25 Quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou-lhe a juntura da coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, enquanto lutava com ele.
26 Wanjh nungka nawu bininj yimeng, “Kanbawo ngare dja kumbarrhbom.” Dja Jacob yimeng, “Minj bawon yire, bu minj kanmarneyime kunmak kunwok.”
26 Disse o homem: Deixa-me ir, porque já vem rompendo o dia. Jacó, porém, respondeu: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Dja nawu bininj yimeng, “Ngudda baleh yingeyyo?” Dja nungka yimeng, “Jacob.”
27 Perguntou-lhe, pois: Qual é o teu nome? E ele respondeu: Jacó.
28 Wanjh nawu bininj yimeng, “Minj munguyh yingeyyo Jacob, dja Israel yidjalngeyyo, kunmekbe yingeyyo bu ngudda ngunedurrkmarreni God, dja bininj ngurridurrkmarreni, dja ngudda yiwinhmeng.”
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; porque tens lutado com Deus e com os homens e tens prevalecido.
29 Wanjh Jacob bidjawam, yimeng, “Kab ngadjare kanmarneyime, baleh yingeyyo?” Dja nungka yimeng, “Njalekah kandjawan bu baleh ngangeyyo?” Wanjh kunmekbe nungka bimarneyimeng kunmak kunwok.
29 Perguntou-lhe Jacó: Dize-me, peço-te, o teu nome. Respondeu o homem: Por que perguntas pelo meu nome? E ali o abençoou.
30 Wanjh Jacob bolkngeykurrmeng kunmekbe kunred Peniel, wokkihyimi, “Kunmekbe ngabolkngeykurrme bu ngaye nganang God kukeb dja nganbawong ngarrarrkid.”
30 Pelo que Jacó chamou ao lugar Peniel, dizendo: Porque tenho visto Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Wanjh kumdungbebmeng bu nungka bolkyurrhkeng Peniel, nungka burriwarreminj dja kunngadmo biwarrewoni.
31 E nascia o sol, quando ele passou de Peniel; e coxeava de uma perna.
32 Kunmekbekenh kunu bininj nawu Israel benkebmawahmeng djalmunguyh minj kabirringun kunngadmokanj kore kangadmodjinhdjinduluburren, dja kumekbe bininj Jacob bibom.
32 Por isso os filhos de Israel não comem até o dia de hoje o nervo do quadril, que está sobre a juntura da coxa, porquanto o homem tocou a juntura da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?