Gênesis 28

GUP vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kunu wanjh Isaac bikayhmeng Jacob dja bimarneyimeng kunmak kunwok, dja biwokrayekwong, yimeng, “Yuwn ngunemarren daluk ngalbu ngalkang kunbolk Canaan.
1 E Isaque chamou a Jacó, e abençoou-o, e ordenou-lhe, e disse-lhe: Não tomes mulher de entre as filhas de Canaã;
2 Yirrolkka, yiray kore kunred Paddan Aram kore kunrurrk nuye kornkumo ngarre ngalbadjan ke nawu Bethuel. Dja kumekbe yimang daluk ngunemarren, kaluk ngalbeywurd nuye Laban nawu badjan ke.
2 Levanta-te, vai a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de tua mãe, e toma de lá uma mulher das filhas de Labão, irmão de tua mãe;
3 Ngadjare El Shaddaingunmarnekurduyime kunmak, dja mak ngunmarnbun bu yibenbornan birridjalwern, kaluk nawu yibenkebmawahme bininj kabirrimirndewern kore kabirrimudbubuyika kabirrihni.
3 E Deus Todo-Poderoso te abençoe, e te faça frutificar, e te multiplique, para que sejas uma multidão de povos;
4 Ngadjare mak ngunwon ngudda dja nawu yibenkebmawahme, ngunwon kunmak nawu nuyeni Abraham, ba kunu ngudda ngurribolkkarrme kunred kubolkwarlah kore bolkkime karrihni, kore minj kadberrekih kunred, kaluk kunred nawu God bibolkberrebbom Abraham.”
4 E te dê a bênção de Abraão, a ti e à tua descendência contigo, para que em herança possuas a terra de tuas peregrinações, que Deus deu a Abraão.
5 Wanjh Isaac bimunkeweng Jacob, dja nungka wam kore Paddan Aram, kore Laban beywurd nuye Bethuel nawu Aramean bininj, nawu nungka Laban benedanginj Rebekah, ngalbu ngalbadjan berrewoneng Jacob dja Esau.
5 Assim despediu Isaque a Jacó, o qual se foi a Padã-Arã, a Labão, filho de Betuel, arameu, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
6 Kaluk Esau bekkang bu Isaac kunmak kunwok bimarneyimeng Jacob dja bimunkeweng kore Paddan Aram, ba kumekbe daluk kabimang kabenemarren, dja mak Esau bekkang bu Isaac kunmak kunwok bimarneyimeng Jacob, nungka biwokrayekwong dorrengh, yimeng, “Yuwn ngunemarren ngalbu daluk kore nawu Canaan benkebmawahmeng.”
6 Vendo, pois, Esaú que Isaque abençoara a Jacó, e o enviara a Padã-Arã, para tomar mulher dali para si, e que, abençoando-o, lhe ordenara, dizendo: Não tomes mulher das filhas de Canaã;
7 Dja mak nungka bekkang bu Jacob benbenewokmarrkmey kornkumo dja ngalbadjan, dja bu nungka wam kore Paddan Aram.
7 E que Jacó obedecera a seu pai e a sua mãe, e se fora a Padã-Arã;
8 Wanjh Esau bengdayhmeng bu daluk bokenh nuye ngalbu Canaanbeh wanjh benenjilngwarrewong kornkumo nuye nawu Isaac.
8 Vendo também Esaú que as filhas de Canaã eram más aos olhos de Isaque seu pai,
9 Kunu wanjh nungka Esau wam kore Ishmael nawu beywurd nuye Abraham, dja benemarrinj Mahalath ngalbu ngalbeywurd nuye Ishmael, dja benedanginj nawu Nebaioth. Esau wanjh bimey Mahalath dja benrawong ngalbibininjkobeng nawu ngokko benbenekarrmi.
9 Foi Esaú a Ismael, e tomou para si por mulher, além das suas mulheres, a Maalate filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nebaiote.
10 Jacob bolkbawong Beersheba, dja wam bolkyikani Haran.
10 Partiu, pois, Jacó de Berseba, e foi a Harã;
11 Nungka bebmeng kore kubolkkudji dja dungyibmeng, wanjh kunmekbekenh kunu nungka kumekbe yonginj. Nungka mey mankudji kunwardde manbu kumekbe yoy, dja kurrmeng kodjbahkodjbarndi, wanjh kumekbe kekurrmerrinj.
11 E chegou a um lugar onde passou a noite, porque já o sol era posto; e tomou uma das pedras daquele lugar, e a pôs por seu travesseiro, e deitou-se naquele lugar.
12 Wanjh nungka bukirribom yiman stairs rerrih manbu balhrey kurorrebeh, djahdjalleywi kaddum heaven. Dja kumekbe angels nawu birrimarnedurrkmirri God wanjh birribalbidbuni dja birrimkolungi manmekbe stairs.
12 E sonhou: e eis uma escada posta na terra, cujo topo tocava nos céus; e eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela;
13 Wanjh kaluk Yawey bimarnedanginj kungurrid nuye, dja nungka yimeng, “Ngaye wanjh Yawey nawu God nuye Abraham nawu Mawah ke, dja mak God nuye Isaac. Kondah kunred kore yihyo ngaye kaluk bolkwon ngudda dja nawu yibenkebmawahme.
13 E eis que o Senhor estava em cima dela, e disse: Eu sou o Senhor Deus de Abraão teu pai, e o Deus de Isaque; esta terra, em que estás deitado, darei a ti e à tua descendência;
14 Dja bedda nawu yibenkebmawahme kaluk kabirrimirndeyimerran yiman kundjulng rerrih kore kurorre, kabirrikaberrkwernmen kabirriyarlarrme, kabirribolkmang karrikad, koyek, dja kakbi, dja mak walem. Dja kore ngudda dja nawu yibenkebmawahme ngaye ngabenmarnekurduyime kunmak bedberre nawu birribebbehmudbubuyika rowk kore kurorre.
14 E a tua descendência será como o pó da terra, e estender-se-á ao ocidente, e ao oriente, e ao norte, e ao sul, e em ti e na tua descendência serão benditas todas as famílias da terra;
15 Dja kanbekka, marneyime, ngaye ngarrdjarrkre dja mak nahnan bu baleh yarrkka yire, dja mak kaluk durndiwe ngudda kondah kunred kubolkwarlah. Dja ngaye minj bawon, ngadjalkurduyime werrk nawu ngaye berrebbom ngudda.”
15 E eis que estou contigo, e te guardarei por onde quer que fores, e te farei tornar a esta terra; porque não te deixarei, até que haja cumprido o que te tenho falado.
16 Wanjh Jacob kodjkerrolkkang dja yimeng, “Woybukkih wanjh Yawey kani kondah dja ngaye minj ngayingkihburrbuyi.”
16 Acordando, pois, Jacó do seu sono, disse: Na verdade o Senhor está neste lugar; e eu não o sabia.
17 Wanjh nungka keleminj dja yimeng, “Kondah wanjh ngadjalbolkkengeme! Kondah kadjalbolkyime God nuye kunrurrk, dja mak kondah kururrkdangmaye ngarre kaddum heaven.”
17 E temeu, e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro lugar senão a casa de Deus; e esta é a porta dos céus.
18 Wanjh kunmekbekenh kunu Jacob dolkkang bu kukabelbuyika dja mey manmekbe kunwardde kore kodjdihkodjdi, dja warddedjabnameng dja yakbom mankalkkid kore manmekbe kunwardde.
18 Então levantou-se Jacó pela manhã de madrugada, e tomou a pedra que tinha posto por seu travesseiro, e a pôs por coluna, e derramou azeite em cima dela.
19 Nungka bolkngeykurrmeng kumekbe Bethel. Dja kerrngehkenhni kumekbe kunred bolkngeyyoy Luz.
19 E chamou o nome daquele lugar Betel; o nome porém daquela cidade antes era Luz.
20 — ausente —
20 E Jacó fez um voto, dizendo: Se Deus for comigo, e me guardar nesta viagem que faço, e me der pão para comer, e vestes para vestir;
21 — ausente —
21 E eu em paz tornar à casa de meu pai, o Senhor me será por Deus;
22 Dja maninjmanu kunwardde manbu ngawarddedjabnameng, wanjh kayimerran ngudda God kunrurrk ke. Dja yehyeng rowk bu ngudda kanwon, bu yarrkka yiman ten kanwon, wanjh ngaye nakudji marnedurndiwe bu munguyh.”
22 E esta pedra que tenho posto por coluna será casa de Deus; e de tudo quanto me deres, certamente te darei o dízimo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra