Gênesis 28
GUP vs ARIB
1 Kunu wanjh Isaac bikayhmeng Jacob dja bimarneyimeng kunmak kunwok, dja biwokrayekwong, yimeng, “Yuwn ngunemarren daluk ngalbu ngalkang kunbolk Canaan.
1 Isaque, pois, chamou Jacó, e o abençoou, e ordenou-lhe, dizendo: Não tomes mulher dentre as filhas de Canaã.
2 Yirrolkka, yiray kore kunred Paddan Aram kore kunrurrk nuye kornkumo ngarre ngalbadjan ke nawu Bethuel. Dja kumekbe yimang daluk ngunemarren, kaluk ngalbeywurd nuye Laban nawu badjan ke.
2 Levanta-te, vai a Padã-Arã, à casa de Betuel, pai de tua mãe, e toma de lá uma mulher dentre as filhas de Labão, irmão de tua mãe.
3 Ngadjare El Shaddaingunmarnekurduyime kunmak, dja mak ngunmarnbun bu yibenbornan birridjalwern, kaluk nawu yibenkebmawahme bininj kabirrimirndewern kore kabirrimudbubuyika kabirrihni.
3 Deus Todo-Poderoso te abençoe, te faça frutificar e te multiplique, para que venhas a ser uma multidão de povos; seu
4 Ngadjare mak ngunwon ngudda dja nawu yibenkebmawahme, ngunwon kunmak nawu nuyeni Abraham, ba kunu ngudda ngurribolkkarrme kunred kubolkwarlah kore bolkkime karrihni, kore minj kadberrekih kunred, kaluk kunred nawu God bibolkberrebbom Abraham.”
4 e te dê a bênção de Abraão, a ti e à tua descendência contigo, para que herdes a terra de tuas peregrinações, que Deus deu a Abraão.
5 Wanjh Isaac bimunkeweng Jacob, dja nungka wam kore Paddan Aram, kore Laban beywurd nuye Bethuel nawu Aramean bininj, nawu nungka Laban benedanginj Rebekah, ngalbu ngalbadjan berrewoneng Jacob dja Esau.
5 Assim despediu Isaque a Jacó, o qual foi a Padã-Arã, a Labão, filho de Betuel, arameu, irmão de Rebeca, mãe de Jacó e de Esaú.
6 Kaluk Esau bekkang bu Isaac kunmak kunwok bimarneyimeng Jacob dja bimunkeweng kore Paddan Aram, ba kumekbe daluk kabimang kabenemarren, dja mak Esau bekkang bu Isaac kunmak kunwok bimarneyimeng Jacob, nungka biwokrayekwong dorrengh, yimeng, “Yuwn ngunemarren ngalbu daluk kore nawu Canaan benkebmawahmeng.”
6 Ora, viu Esaú que Isaque abençoara a Jacó, e o enviara a Padã-Arã, para tomar de lá mulher para si, e que, abençoando-o, lhe ordenara, dizendo: Não tomes mulher dentre as filhas de Canaã,
7 Dja mak nungka bekkang bu Jacob benbenewokmarrkmey kornkumo dja ngalbadjan, dja bu nungka wam kore Paddan Aram.
7 e que Jacó, obedecendo a seu pai e a sua mãe, fora a Padã-Arã;
8 Wanjh Esau bengdayhmeng bu daluk bokenh nuye ngalbu Canaanbeh wanjh benenjilngwarrewong kornkumo nuye nawu Isaac.
8 vendo também Esaú que as filhas de Canaã eram más aos olhos de Isaque seu pai,
9 Kunu wanjh nungka Esau wam kore Ishmael nawu beywurd nuye Abraham, dja benemarrinj Mahalath ngalbu ngalbeywurd nuye Ishmael, dja benedanginj nawu Nebaioth. Esau wanjh bimey Mahalath dja benrawong ngalbibininjkobeng nawu ngokko benbenekarrmi.
9 foi-se Esaú a Ismael e, além das mulheres que já tinha, tomou por mulher a Maalate, filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nebaiote.
10 Jacob bolkbawong Beersheba, dja wam bolkyikani Haran.
10 Partiu, pois, Jacó de Beer-Seba e se foi em direção a Harã;
11 Nungka bebmeng kore kubolkkudji dja dungyibmeng, wanjh kunmekbekenh kunu nungka kumekbe yonginj. Nungka mey mankudji kunwardde manbu kumekbe yoy, dja kurrmeng kodjbahkodjbarndi, wanjh kumekbe kekurrmerrinj.
11 e chegou a um lugar onde passou a noite, porque o sol já se havia posto; e, tomando uma das pedras do lugar e pondo-a debaixo da cabeça, deitou-se ali para dormir.
12 Wanjh nungka bukirribom yiman stairs rerrih manbu balhrey kurorrebeh, djahdjalleywi kaddum heaven. Dja kumekbe angels nawu birrimarnedurrkmirri God wanjh birribalbidbuni dja birrimkolungi manmekbe stairs.
12 Então sonhou: estava posta sobre a terra uma escada, cujo topo chegava ao céu; e eis que os anjos de Deus subiam e desciam por ela;
13 Wanjh kaluk Yawey bimarnedanginj kungurrid nuye, dja nungka yimeng, “Ngaye wanjh Yawey nawu God nuye Abraham nawu Mawah ke, dja mak God nuye Isaac. Kondah kunred kore yihyo ngaye kaluk bolkwon ngudda dja nawu yibenkebmawahme.
13 por cima dela estava o Senhor, que disse: Eu sou o Senhor, o Deus de Abraão teu pai, e o Deus de Isaque; esta terra em que estás deitado, eu a darei a ti e à tua descendência;
14 Dja bedda nawu yibenkebmawahme kaluk kabirrimirndeyimerran yiman kundjulng rerrih kore kurorre, kabirrikaberrkwernmen kabirriyarlarrme, kabirribolkmang karrikad, koyek, dja kakbi, dja mak walem. Dja kore ngudda dja nawu yibenkebmawahme ngaye ngabenmarnekurduyime kunmak bedberre nawu birribebbehmudbubuyika rowk kore kurorre.
14 e a tua descendência será como o pó da terra; dilatar-te-ás para o ocidente, para o oriente, para o norte e para o sul; por meio de ti e da tua descendência serão benditas todas as famílias da terra.
15 Dja kanbekka, marneyime, ngaye ngarrdjarrkre dja mak nahnan bu baleh yarrkka yire, dja mak kaluk durndiwe ngudda kondah kunred kubolkwarlah. Dja ngaye minj bawon, ngadjalkurduyime werrk nawu ngaye berrebbom ngudda.”
15 Eis que estou contigo, e te guardarei por onde quer que fores, e te farei tornar a esta terra; pois não te deixarei até que haja cumprido aquilo de que te tenho falado.
16 Wanjh Jacob kodjkerrolkkang dja yimeng, “Woybukkih wanjh Yawey kani kondah dja ngaye minj ngayingkihburrbuyi.”
16 Ao acordar Jacó do seu sono, disse: Realmente o Senhor está neste lugar; e eu não o sabia.
17 Wanjh nungka keleminj dja yimeng, “Kondah wanjh ngadjalbolkkengeme! Kondah kadjalbolkyime God nuye kunrurrk, dja mak kondah kururrkdangmaye ngarre kaddum heaven.”
17 E temeu, e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro lugar senão a casa de Deus; e esta é a porta dos céus.
18 Wanjh kunmekbekenh kunu Jacob dolkkang bu kukabelbuyika dja mey manmekbe kunwardde kore kodjdihkodjdi, dja warddedjabnameng dja yakbom mankalkkid kore manmekbe kunwardde.
18 Jacó levantou-se de manhã cedo, tomou a pedra que pusera debaixo da cabeça, e a pôs como coluna; e derramou-lhe azeite em cima.
19 Nungka bolkngeykurrmeng kumekbe Bethel. Dja kerrngehkenhni kumekbe kunred bolkngeyyoy Luz.
19 E chamou aquele lugar Betel; porém o nome da cidade antes era Luz.
20 — ausente —
20 Fez também Jacó um voto, dizendo: Se Deus for comigo e me guardar neste caminho que vou seguindo, e me der pão para comer e vestes para vestir,
21 — ausente —
21 de modo que eu volte em paz à casa de meu pai, e se o Senhor for o meu Deus,
22 Dja maninjmanu kunwardde manbu ngawarddedjabnameng, wanjh kayimerran ngudda God kunrurrk ke. Dja yehyeng rowk bu ngudda kanwon, bu yarrkka yiman ten kanwon, wanjh ngaye nakudji marnedurndiwe bu munguyh.”
22 então esta pedra que tenho posto como coluna será casa de Deus; e de tudo quanto me deres, certamente te darei o dízimo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?