Mateus 13

GLWL vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ba daghuvala kwahiin kǝ faciya, kaa sǝgalsǝg nǝ Yesu hǝnyahiina, ngal dagal kǝ iin cǝhuran tǝ ghaiya yuwa haiya.
1 Tendo Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar.
2 Kaa faɗav kǝ uudah baɗyak sa tǝghǝr kǝ iina, mbakyarvad kwaha kaa daas kǝ iin damma pɛra yuwa cǝhurana. Kaa ghacgaghacǝg kǝ uudah tǝ ghaiya gardza.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Kaa tagtǝrtag kǝ iin kǝ dǝgitah baɗyak dǝ garava, amaa, “Mǝng dadda riig kwa dal da riiga.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Riig nǝ iina, kaa ɓalgalɓalǝg kǝ kyalǝma hulf dat ɗuula, kaa caguucag kǝ ɗiikaha.
4 E, quando semeava,
5 Kyalǝm ɓalal dat caccahǝlaw vakavaki maay nǝ haay ɗyak biya, kaa laghǝr ba watswatsa aɗaba maay nǝ haay ɗyak biya.
5 e outra
6 Ghwut ba nǝ faciya, ngal fuug kǝ iitǝra, aɗaba baharabi kǝ tlali vaivai biya, kaa ghulǝg kǝ iitǝra.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Kyalǝm ɓalal damma takka, kaa ghwubararaa nǝ takka, tsarva kǝ ɓǝlauwa.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Kyalm ɓalal dat haay marawa, kaa ya zǝr dǝrmǝkka, kyalǝm kul ǝngkwaha, kyalǝm dlaɓ kul hǝkǝrɗa.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto: um, a cem, outro, a sessenta, e outro, a trinta.
9 Dadda kwad hyǝmiya cinngaana aa cinnga.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Kaa dagau kǝ mbǝrzah davakaan ar ndavaru taakiya, “Aujibǝg agha tagtǝr bad garav kǝ ǝlbǝg kǝ uudahi?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Kaa ngutǝraangug kǝ Yesu, amaa, “Haiyakuranthaig nǝ uud am sǝra kǝ dǝgiti shǝɓashǝɓan ma tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝla, kiyava iitǝra vǝlavtǝr biya.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Aɗaba baɗǝm dadda kwad dǝgita, da fǝvarnaafǝga baɗyaka, dlaɓa da jǝguujig tǝ iin ba vaivaiya, dadda kwa maay dǝ vakai biya, da kǝsvarǝvkǝssǝg aanji ba hǝɗikǝni dǝ vakai nǝ iina.
12 porque àquele que tem se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 In wan tagtǝr nai kǝ ǝlbǝg dǝ garavna,
13 Por isso, lhes falo por parábolas, porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem compreendem.
14 “Righǝtrighǝg nǝ tlayangngǝra Ishaya tǝghǝr kǝ iitǝr taakiya,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Aɗaba uudahaan ba dǝkdǝk nǝ ǝrvidmahuɗaatǝra,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviu de mau grado com seus ouvidos e fechou os olhos, para que não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e compreenda com o coração, e se converta, e eu o cure.
16 “Bark nǝ gyiyaharuwa aɗaba ar nǝghǝganǝghǝga, dlaba hyimmǝyaharu ar cinngacinnga.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Bak jiira ǝn tagkurtaga, tlayangaha ard uudaha jirjira ba ɗyaka, naharnahǝg kǝ vazza dǝgiti nǝghama nǝ uurama, nǝghara biya, ard dǝgiti cinngama nǝ uurama, cinngara biya.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes e não
18 “Wan nǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ garava dadda riigna.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Badǝm dadda kwa cinnghacinng kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ tlǝksǝra, dlaɓa nǝghaaka biya. Kaa sagau kǝ shatanaha ghǝldan kǝ ǝlbǝgǝn sagal ma ǝrviɗmahuɗaana, kwanǝn kǝ hulfa iin wa ɓalal dat ɗuula.
19 Ouvindo alguém a palavra do Reino e não a entendendo, vem o maligno e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
20 Hulfǝn ɓalal dat caccahǝlawna, iin garava uudahanǝn cinngaracinng kǝ ǝlbǝgna, dlaɓa dlǝgharadlǝghǝg bad hwaɗǝga.
20 porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria;
21 Aɗaba baabi kǝ tlali biya, fadghǝraan ba dǝga sart hǝɗiikǝna, sǝghǝv ba dlaɗ kwakyarvad ǝlbǝgiina, kaa tagwzhatagw kǝ iin dǝ fadghǝrana.
21 mas não tem raiz em si mesmo; antes, é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
22 Hulfǝn kwa ɓalal damma takkǝna, iin garava uudi cinnghacinnga kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla, dzama kadlannga duniya ard hyahǝra, tsǝgharvatsǝg kǝ ɓǝlauwa yaa bi kǝ zǝr biya.
22 e o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Hulfǝn riyava tǝ haay marwna iin garava dadda kwa cinnghacinnga kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla dlaɓa nǝghǝghaakanǝghǝga, ngal yaa kǝ zǝra, kwana dǝrmǝkka, kwana kul unkwaha, kwana kul hǝkǝrɗa.”
23 mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro, sessenta, e outro, trinta.
24 Vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn ke garava, amaa, “Da gǝrav nǝ tlǝksǝra ghǝrazhigǝl dǝ uudi riiya hulf maraw ma guhaana.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O Reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
25 Ma sartǝn hǝnna haar nǝ uudah baɗǝmma, kaa dagal kǝ dadda tlǝghuman riiyars kǝ dlǝgh miizhangyil hǝiyina, ngal dasaana.
25 mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ghubara ba nǝ hǝiya yaak kǝ zǝra, dlǝgh ndakwani ghubaraghubarga.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 “Kaa sagau kǝ kwatnahahaan ar tagar kǝ dadda hǝnyahaatǝr taakiya, ‘Dadda hǝnyaha, mbats hulf maraw bi wa riigha nǝng ma guhaghǝn biya? Aa sǝga ndar ka ci nǝ dlǝghi?’
27 E os servos do pai de família, indo ter
28 “Aiyama taa kǝ iitǝra, ‘Dadda tlǝghum wa ɓagaa kwaha.’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Amaa taa kǝ iitǝra, ‘Taɗam biya, aa nali vaka taɗa dlǝgh kǝskuram am taɗdan baz hǝi biya.
29 Porém ele lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Aɗuwamtǝrɗuug aa ghubararghubarg ba ǝmtaɗ tangw damma sarta ghuda hǝiya, ma kwah kǝ sarta ǝn da tagtǝrtag nai kǝ lii ghuda hǝiya ar da farzha aghwa dlǝgha ar ngwaɗant aɗagwal aɗagwala hǝvars kaara, dzahvant nǝ hǝiya ɗiivǝdǝm damma kuvǝra.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: colhei primeiro o joio e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn kǝ garava, amaa, “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band hulfa zǝra mastad kwa riiya nǝ uudan ma guhaana.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O Reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem, pegando dele, semeou no seu campo;
32 Iin wa mishish ma hulfah badǝmma, akwama ghubaraghubarga, juguujig kǝ dǝgitahi riiva ma ɗyaghar baɗǝmma kaa nǝg kǝ uufa, kaa ɓa vǝgyahaatǝr kǝ ɗiikah tǝ dǝvahaana.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu e se aninham nos seus ramos.
33 Gwiya vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn kǝ garava amaa, “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band yista kwa kǝɗghant nǝ uusiin dǝ taasa ahupi hǝkǝrɗa, kaa uushigǝtuushig kǝ ahupiyin baɗǝm dǝ yistina.”
33 Outra parábola lhes disse: O Reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Tagatǝrtag nǝ Yesu kǝ dzahava uudah baɗǝm kǝ dǝgitah dǝ garava. Maay nǝ dǝgiti tagatǝr nǝ iin kwal garav biya.
34 Tudo isso disse Jesus por parábolas à multidão e nada lhes falava sem parábolas,
35 Tǝdvad kwan wa rǝghvant nǝ dǝgiti tagada nǝ tlayang Ishaya taakiya,
35 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
36 Kaa ɗutǝrǝsɗuug nǝ Yesu kǝ dzahava uudaha, kaa daas kǝ iin da hǝnyaha. Ngal tlǝgaraatlǝg kǝ mbǝrzahaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Tagkǝmndtag kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ garava dlǝgh ma guhna.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Kaa ngutǝrangug nǝ Yesu amaa, “Dadda kwa riiya hulf marawa, iin Zǝra Uuda.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem,
38 Guhna iin nǝ duniya, hulf marawna, iin zarha tlǝksǝra Daadamazhigǝla. Dlǝghna iitǝr zarha shatanah.
38 o campo é o mundo, a boa semente são os filhos do Reino, e o joio são os filhos do Maligno.
39 Dadda tlǝghumǝn riiya dlǝghna, iin shatanaha. Sarta ghwuda hǝina, iin ghyǝnnga duniya, lii ghuda hǝiya iitǝr nǝ zarhaɓǝlga Daadamazhigǝla.
39 O inimigo que o semeou é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “Bandkwa dzahav nǝ dlǝgh hǝvars nǝ kaara, da band kwah daghuvala ghyǝnnga duniya.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Da ɓǝlgaan Zǝra Uud kǝ zarhaɓǝlgaana, ar da dzahaant baɗǝm kǝ dǝgitahi fǝgara uudah kǝ ɓa haipa, baz lii ɓa tlǝra kǝlaɗǝr baɗǝmma, ar da lagwtǝrda dagal ma tlǝksǝraana.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, e eles colherão do seu Reino tudo o que causa escândalo e os que cometem iniquidade.
42 Ar da ɗiitǝrdǝm damma kaara faaya, vakwaha ar da tuuga ar da ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
43 Tǝhalakwaha ar da mbiig band faciya nǝ uudaha jiirjiira ma tlǝksǝra daddaatǝra. Dadda kwa dǝ hyǝmiya cinngaana aa cinnga.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
44 “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band almani kwa shiɓavǝna ma guuha, kwa tlǝkǝna nǝ uudana ngal gwiya shiɓnanna, mbakyarvad ɗyakǝra hwaɗaga kaa valǝt kǝ dǝgahaani dǝvakai nǝ iin baɗǝmma, ngal sǝgwa kǝ guuhiina.
44 Também o Reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido n dele, vai, vende tudo quanto tem e compra aquele campo.
45 “Gwastǝna, tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band zǝra kasǝkwa, kwa gata akura ndannga.
45 Outrossim, o Reino dos céus é semelhante ao homem negociante que busca boas pérolas;
46 Tlǝkǝna ba nǝ iin kǝ akurǝn ndanng pal ba vaivaina, ngal valǝt kǝ dǝgahaan baɗǝm sǝgwa kǝ iina.
46 e, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha e comprou-a.
47 “Gwastǝna dlaɓa, tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band amshiya vaiya kilfa kwa ɓǝlavdǝm damma yuwahaiya, vaiyitvaig kilfah shahshaha.
47 Igualmente, o Reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar e que apanha toda qualidade
48 Righǝt ba nǝ iina, ngal tǝɗdatǝɗǝg kǝ yaa dadda vaiya kilf dat ghaiya gardza, ar dzǝraakan kǝ kilfahi marawa, ar ɗiivǝdǝm damma alghwa ɗiivǝdan nǝ wa maraw biya.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Da band kwah daghuvala ghyǝnnga duniya, ar da sagau nǝ zarhaɓǝlga Daadamazhigǝla, ar da tagwtǝrzha kǝ kǝlaadah sagal ma uudaha jiirjiira.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos e separarão os maus dentre os justos.
50 Ar da ɗiitǝrdǝm kǝ kǝlaadah damma kaara faiya, vakavaki ar da tuug nǝ iitǝra ar ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
51 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Nǝghamaakanǝghǝg kǝ kwanahaan baɗǝmma?” Kaa ngug kǝ iitǝra takiya, “Aana.”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Mbakyarvad kwaha baɗǝm dadda tsaga adzahadzaha kwa nalnǝg kǝ mbǝrz ma tlǝksǝra ghǝrazhigǝla, band dadda hǝnyaha kwa sadda daala almana ard ǝnghura alman vaka fǝgaana.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo escriba instruído acerca do Reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu tesouro
53 Ghyǝnng ba nǝ Yesu tagtǝr dǝgitah dǝ garava, kaa dagalaan kǝ iina.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo essas parábolas, se retirou dali.
54 Dagha ba nǝ Yesu damma kǝssana, kaa fǝgarzhafǝg kǝ iin tsagtǝr dǝgit kǝ uudah ma guda dzǝgwazhigǝlaatǝra, kaa ɓa jappǝr kǝ iitǝra, ar taakiya, “Aa tlǝkǝna mǝr nǝ uudanǝn kǝ hulfa kwan kǝ dabari ard dǝ ndzǝɗa ɓa tlǝraha jappǝrni?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam e diziam: Donde veio a este a sabedoria e estas maravilhas?
55 Zǝra kafintini wan kwan biya? Babbaani wa ɗahav dǝ Maryam biya? Zarhaababani nǝ Yakuba, Isuvu, Siman ard Yahud biya?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Dughwaha babbaan bi wa ǝmtaɗ dǝ kǝmyamǝn biya? Tlakǝnamǝr kaci nǝ iin kǝ kwanahaan baɗǝmmi?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio, pois, tudo isso?
57 Kaa badzǝg kǝ ǝrvidmahuɗatǝra.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Ɓagaa bi nǝ iin kǝ dǝgaha jappǝr ɗyak vakwah biya, adaba ar maay dǝ fadghǝr biya.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra