Mateus 13

GLWL vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ba daghuvala kwahiin kǝ faciya, kaa sǝgalsǝg nǝ Yesu hǝnyahiina, ngal dagal kǝ iin cǝhuran tǝ ghaiya yuwa haiya.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Kaa faɗav kǝ uudah baɗyak sa tǝghǝr kǝ iina, mbakyarvad kwaha kaa daas kǝ iin damma pɛra yuwa cǝhurana. Kaa ghacgaghacǝg kǝ uudah tǝ ghaiya gardza.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Kaa tagtǝrtag kǝ iin kǝ dǝgitah baɗyak dǝ garava, amaa, “Mǝng dadda riig kwa dal da riiga.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Riig nǝ iina, kaa ɓalgalɓalǝg kǝ kyalǝma hulf dat ɗuula, kaa caguucag kǝ ɗiikaha.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Kyalǝm ɓalal dat caccahǝlaw vakavaki maay nǝ haay ɗyak biya, kaa laghǝr ba watswatsa aɗaba maay nǝ haay ɗyak biya.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ghwut ba nǝ faciya, ngal fuug kǝ iitǝra, aɗaba baharabi kǝ tlali vaivai biya, kaa ghulǝg kǝ iitǝra.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Kyalǝm ɓalal damma takka, kaa ghwubararaa nǝ takka, tsarva kǝ ɓǝlauwa.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Kyalm ɓalal dat haay marawa, kaa ya zǝr dǝrmǝkka, kyalǝm kul ǝngkwaha, kyalǝm dlaɓ kul hǝkǝrɗa.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Dadda kwad hyǝmiya cinngaana aa cinnga.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Kaa dagau kǝ mbǝrzah davakaan ar ndavaru taakiya, “Aujibǝg agha tagtǝr bad garav kǝ ǝlbǝg kǝ uudahi?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Kaa ngutǝraangug kǝ Yesu, amaa, “Haiyakuranthaig nǝ uud am sǝra kǝ dǝgiti shǝɓashǝɓan ma tlǝkǝsǝra Daadamazhigǝla, kiyava iitǝra vǝlavtǝr biya.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Aɗaba baɗǝm dadda kwad dǝgita, da fǝvarnaafǝga baɗyaka, dlaɓa da jǝguujig tǝ iin ba vaivaiya, dadda kwa maay dǝ vakai biya, da kǝsvarǝvkǝssǝg aanji ba hǝɗikǝni dǝ vakai nǝ iina.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 In wan tagtǝr nai kǝ ǝlbǝg dǝ garavna,
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 “Righǝtrighǝg nǝ tlayangngǝra Ishaya tǝghǝr kǝ iitǝr taakiya,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Aɗaba uudahaan ba dǝkdǝk nǝ ǝrvidmahuɗaatǝra,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 “Bark nǝ gyiyaharuwa aɗaba ar nǝghǝganǝghǝga, dlaba hyimmǝyaharu ar cinngacinnga.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Bak jiira ǝn tagkurtaga, tlayangaha ard uudaha jirjira ba ɗyaka, naharnahǝg kǝ vazza dǝgiti nǝghama nǝ uurama, nǝghara biya, ard dǝgiti cinngama nǝ uurama, cinngara biya.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Wan nǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ garava dadda riigna.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Badǝm dadda kwa cinnghacinng kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ tlǝksǝra, dlaɓa nǝghaaka biya. Kaa sagau kǝ shatanaha ghǝldan kǝ ǝlbǝgǝn sagal ma ǝrviɗmahuɗaana, kwanǝn kǝ hulfa iin wa ɓalal dat ɗuula.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Hulfǝn ɓalal dat caccahǝlawna, iin garava uudahanǝn cinngaracinng kǝ ǝlbǝgna, dlaɓa dlǝgharadlǝghǝg bad hwaɗǝga.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Aɗaba baabi kǝ tlali biya, fadghǝraan ba dǝga sart hǝɗiikǝna, sǝghǝv ba dlaɗ kwakyarvad ǝlbǝgiina, kaa tagwzhatagw kǝ iin dǝ fadghǝrana.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Hulfǝn kwa ɓalal damma takkǝna, iin garava uudi cinnghacinnga kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla, dzama kadlannga duniya ard hyahǝra, tsǝgharvatsǝg kǝ ɓǝlauwa yaa bi kǝ zǝr biya.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Hulfǝn riyava tǝ haay marwna iin garava dadda kwa cinnghacinnga kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝla dlaɓa nǝghǝghaakanǝghǝga, ngal yaa kǝ zǝra, kwana dǝrmǝkka, kwana kul unkwaha, kwana kul hǝkǝrɗa.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn ke garava, amaa, “Da gǝrav nǝ tlǝksǝra ghǝrazhigǝl dǝ uudi riiya hulf maraw ma guhaana.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ma sartǝn hǝnna haar nǝ uudah baɗǝmma, kaa dagal kǝ dadda tlǝghuman riiyars kǝ dlǝgh miizhangyil hǝiyina, ngal dasaana.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ghubara ba nǝ hǝiya yaak kǝ zǝra, dlǝgh ndakwani ghubaraghubarga.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 “Kaa sagau kǝ kwatnahahaan ar tagar kǝ dadda hǝnyahaatǝr taakiya, ‘Dadda hǝnyaha, mbats hulf maraw bi wa riigha nǝng ma guhaghǝn biya? Aa sǝga ndar ka ci nǝ dlǝghi?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “Aiyama taa kǝ iitǝra, ‘Dadda tlǝghum wa ɓagaa kwaha.’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Amaa taa kǝ iitǝra, ‘Taɗam biya, aa nali vaka taɗa dlǝgh kǝskuram am taɗdan baz hǝi biya.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Aɗuwamtǝrɗuug aa ghubararghubarg ba ǝmtaɗ tangw damma sarta ghuda hǝiya, ma kwah kǝ sarta ǝn da tagtǝrtag nai kǝ lii ghuda hǝiya ar da farzha aghwa dlǝgha ar ngwaɗant aɗagwal aɗagwala hǝvars kaara, dzahvant nǝ hǝiya ɗiivǝdǝm damma kuvǝra.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn kǝ garava, amaa, “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band hulfa zǝra mastad kwa riiya nǝ uudan ma guhaana.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Iin wa mishish ma hulfah badǝmma, akwama ghubaraghubarga, juguujig kǝ dǝgitahi riiva ma ɗyaghar baɗǝmma kaa nǝg kǝ uufa, kaa ɓa vǝgyahaatǝr kǝ ɗiikah tǝ dǝvahaana.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Gwiya vǝlatǝrvǝlǝg nǝ Yesu kǝ kwatlǝrn kǝ garava amaa, “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band yista kwa kǝɗghant nǝ uusiin dǝ taasa ahupi hǝkǝrɗa, kaa uushigǝtuushig kǝ ahupiyin baɗǝm dǝ yistina.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Tagatǝrtag nǝ Yesu kǝ dzahava uudah baɗǝm kǝ dǝgitah dǝ garava. Maay nǝ dǝgiti tagatǝr nǝ iin kwal garav biya.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Tǝdvad kwan wa rǝghvant nǝ dǝgiti tagada nǝ tlayang Ishaya taakiya,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Kaa ɗutǝrǝsɗuug nǝ Yesu kǝ dzahava uudaha, kaa daas kǝ iin da hǝnyaha. Ngal tlǝgaraatlǝg kǝ mbǝrzahaana, am nǝ iitǝr taa kǝ iina, “Tagkǝmndtag kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ garava dlǝgh ma guhna.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Kaa ngutǝrangug nǝ Yesu amaa, “Dadda kwa riiya hulf marawa, iin Zǝra Uuda.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Guhna iin nǝ duniya, hulf marawna, iin zarha tlǝksǝra Daadamazhigǝla. Dlǝghna iitǝr zarha shatanah.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Dadda tlǝghumǝn riiya dlǝghna, iin shatanaha. Sarta ghwuda hǝina, iin ghyǝnnga duniya, lii ghuda hǝiya iitǝr nǝ zarhaɓǝlga Daadamazhigǝla.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 “Bandkwa dzahav nǝ dlǝgh hǝvars nǝ kaara, da band kwah daghuvala ghyǝnnga duniya.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Da ɓǝlgaan Zǝra Uud kǝ zarhaɓǝlgaana, ar da dzahaant baɗǝm kǝ dǝgitahi fǝgara uudah kǝ ɓa haipa, baz lii ɓa tlǝra kǝlaɗǝr baɗǝmma, ar da lagwtǝrda dagal ma tlǝksǝraana.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Ar da ɗiitǝrdǝm damma kaara faaya, vakwaha ar da tuuga ar da ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Tǝhalakwaha ar da mbiig band faciya nǝ uudaha jiirjiira ma tlǝksǝra daddaatǝra. Dadda kwa dǝ hyǝmiya cinngaana aa cinnga.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band almani kwa shiɓavǝna ma guuha, kwa tlǝkǝna nǝ uudana ngal gwiya shiɓnanna, mbakyarvad ɗyakǝra hwaɗaga kaa valǝt kǝ dǝgahaani dǝvakai nǝ iin baɗǝmma, ngal sǝgwa kǝ guuhiina.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Gwastǝna, tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band zǝra kasǝkwa, kwa gata akura ndannga.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Tlǝkǝna ba nǝ iin kǝ akurǝn ndanng pal ba vaivaina, ngal valǝt kǝ dǝgahaan baɗǝm sǝgwa kǝ iina.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Gwastǝna dlaɓa, tlǝksǝra ghǝrazhigǝla band amshiya vaiya kilfa kwa ɓǝlavdǝm damma yuwahaiya, vaiyitvaig kilfah shahshaha.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Righǝt ba nǝ iina, ngal tǝɗdatǝɗǝg kǝ yaa dadda vaiya kilf dat ghaiya gardza, ar dzǝraakan kǝ kilfahi marawa, ar ɗiivǝdǝm damma alghwa ɗiivǝdan nǝ wa maraw biya.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Da band kwah daghuvala ghyǝnnga duniya, ar da sagau nǝ zarhaɓǝlga Daadamazhigǝla, ar da tagwtǝrzha kǝ kǝlaadah sagal ma uudaha jiirjiira.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Ar da ɗiitǝrdǝm kǝ kǝlaadah damma kaara faiya, vakavaki ar da tuug nǝ iitǝra ar ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Nǝghamaakanǝghǝg kǝ kwanahaan baɗǝmma?” Kaa ngug kǝ iitǝra takiya, “Aana.”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Mbakyarvad kwaha baɗǝm dadda tsaga adzahadzaha kwa nalnǝg kǝ mbǝrz ma tlǝksǝra ghǝrazhigǝla, band dadda hǝnyaha kwa sadda daala almana ard ǝnghura alman vaka fǝgaana.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ghyǝnng ba nǝ Yesu tagtǝr dǝgitah dǝ garava, kaa dagalaan kǝ iina.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Dagha ba nǝ Yesu damma kǝssana, kaa fǝgarzhafǝg kǝ iin tsagtǝr dǝgit kǝ uudah ma guda dzǝgwazhigǝlaatǝra, kaa ɓa jappǝr kǝ iitǝra, ar taakiya, “Aa tlǝkǝna mǝr nǝ uudanǝn kǝ hulfa kwan kǝ dabari ard dǝ ndzǝɗa ɓa tlǝraha jappǝrni?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Zǝra kafintini wan kwan biya? Babbaani wa ɗahav dǝ Maryam biya? Zarhaababani nǝ Yakuba, Isuvu, Siman ard Yahud biya?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Dughwaha babbaan bi wa ǝmtaɗ dǝ kǝmyamǝn biya? Tlakǝnamǝr kaci nǝ iin kǝ kwanahaan baɗǝmmi?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Kaa badzǝg kǝ ǝrvidmahuɗatǝra.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Ɓagaa bi nǝ iin kǝ dǝgaha jappǝr ɗyak vakwah biya, adaba ar maay dǝ fadghǝr biya.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra