Marcos 2
GDF vs ACF
1 Khal kǝ khǝna khǝɗikǝna, ka gwidǝn dagh Yasu da Kafarnakhum. Ka tsǝna udakh kwarne a sagh da mǝgh.
1 E alguns dias depois entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 Ka dzafkhai udakh dingǝrik, kwal dla kǝ vake a tǝmgan, itsǝn tǝ ghay rang. Ka kwaratǝra lav Yazhigǝl tsin.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Ka ɓardǝghǝr chalǝm udakh ufaɗ, ad dadak mǝtsa tlepel vǝgh.
3 E vieram ter com ele conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Fatsiye piyatǝrwal daks din da vak Yasu, wirva dzakhava udakh. Ka pǝsdu itar ghǝr gud kalkal dǝ vake din Yasu. Pǝsdu tsitara, ka taldagh itar ad dadak mǝtsa tlepel vǝghen ǝn khǝngan ǝn tǝ khindz, da tǝvuk Yasu.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava, e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Nǝgha kǝ Yasu ad fadǝghǝrofǝga tar, ka niya kǝ dadak mǝtsa tlepel vǝghen, “Zǝrara, a ɓisakhanud khaipakhagh.”
5 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 Nǝg li tsagdu ndzikha ndzikh Mus ǝn ndzǝgan ǝn tǝvin, ǝn ɗayakava ghǝr itar ǝn revakhuɗ tar.
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “Uɗa lava kǝ udan nǝn kwar yan kǝ lava ndǝkyani? Ən nena Yazhigǝl. Warek tǝkha kǝ ɓisana khaipakh da na Yazhigǝl kitakul biyi?”
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Tǝvin tǝvina tsa kǝ Yasu ad dǝge ǝn ɗaya itar ǝn rǝvakhuɗ tar. Ka niya tsitar, “Uɗa lava tsukur ǝn ɗayakava ina kǝ dǝgitakh ǝn rǝvakhuɗuri?
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas coisas em vossos corações?
9 Ira kujaɗan kǝ manara? ‘Kǝ kwar kwarne, a ɓisakhanud khaipakhaghe,’ Awana, ‘Tsiyif tsiya, ɓa dǝ khindzagha kwa dǝga khi?’
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados; ou dizer-lhe: Levanta-te, e toma o teu leito, e anda?
10 Ai ǝn na ka tsatsǝg tsukur kwarne, Zǝr Uda nǝg dǝ ndzǝɗa ɓisara khaipakh kǝ udakh ǝn lardǝn.” Ka niya kǝ dadak mǝtsa tlepel vǝghen,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 “A kwarakhai kǝ, tsiyif tsi, ɓa dǝ khindzagh dǝg daks da mǝgh.”
11 A ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ka tsiyif, ɓǝf ad khindza sar ka dǝgal, ɗaga udakh tsuguna ǝn vazavaz. Ina kǝ dǝgita a ndawatǝrǝf kǝ udakh daghan, ka mbaɗ Yazhigǝl itar, ǝn kwar kwarne, “A tapa bakǝnda nǝgha dǝgit ndǝk ina bi.”
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Ka gwidǝn Yasu dǝgal da tukw ghay dǝlv. Ən sakha saks udakh zikǝn da vak sar, in tsuguna ǝn tsagatǝrdu tsag.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Madǝvin ǝn dǝg, ka nǝgha nǝgha tsin ad Lawi zǝr Half ǝn ndzǝgan ǝn gud chaw khadam. Nǝv Yasu tsin, “Tsiyif tsiya, gataks gat.” Ka tsiyif Lawiya, gatars.
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega, e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Madǝv Yasu zǝ furakh sar ǝn zu kaf ǝn fǝta Lawi. Nǝg chalǝm udakhe ghǝr tar tsuguna li man khaip ndǝk li chaw khadam, ǝn zu kaf itar dagh. Wirvǝn gatars gata khutsa khutsa udakh.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque eram muitos, e o tinham seguido.
16 Nǝgha kǝ yakhaya kǝ Farisakh li tsagdu ndzikha ndzikh Mus, ad Yasu ǝn zu kaf zǝ li khaipakh, zǝ li chaw khadam liye ghǝrtara li khaip. Ka ndiɗarwal itar kǝ furakh sar kwarne, “Uɗa lava tsin ǝn zu kaf zǝ li chaw khadam zǝ liye ghǝrtara li khaipi?”
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Tsǝna tsin ad yan, ka nǝv Yasu tsitar, “Liye yanga bǝn gat dadak ngura bi, akwa liye kwal yang. A so da ɗagh li kanadi baka bi, ai li khaipakh.”
17 E Jesus, tendo ouvido isto, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas, sim, os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores ao arrependimento.
18 Furakh Yukhan zǝ dǝg Farisakh ǝn zǝɓ ndǝl itar. Ka sa chalǝm udakha, ka ndiɗarwal itar kǝ Yasu, “A sa ndar furakh Yukhan zǝ dǝg Farisakh ǝn zǝɓ ndǝl itara, ai furakhagha naba itar biyi?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Ka nggauga Yasu kwarne, “Da mana ndar tsaghwakh zil ghaul ad ndǝl, dla itar dagha zǝ zil ghauli? Ən manawa bi. Fatsiye dla zil ghaul dagha zitar, na itar da zǝɓ ndǝl bi.
19 E Jesus disse-lhes: Podem porventura os filhos das bodas jejuar enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar;
20 Da saks sarte da ɓatǝrvalud zil ghaul ǝn vak tar, ǝn tǝ yanen kǝ sart da zǝɓa itar ndǝl.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 “Na ude ǝn ndzǝgharu wilwa kachakach kǝ mughura gabag bi. Da mangud ndǝkyan, ka da mǝɗukwa wilwan sǝgawal ǝn tǝ mughuran, ka da kukhwa mal kǝ ai tsa chak.
21 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha; doutra sorte o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 Tsuguna na ude ǝn ɗi wilwa yu inabi da mughuran kǝ mbǝl vighakh bi. Da mangud ndǝkyana, ka da chǝɓ chǝɓa yu inabi ad mughur mbǝl vighakhen, yu inabi zǝ mbǝl vighakhena, bǝrdagha tara da bǝghud ǝmb. Ən manawa bi, khekwa wilwa yu inabi ǝn ɗiyud ǝn wilwa mbǝl vighakh.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; doutra sorte, o vinho novo rompe os odres e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser deitado em odres novos.
23 Fitsa tlǝrn kǝ kasukw nggi, madǝv Yasu zǝ furakh sar ǝn dǝgal diwa gukh lǝkam. Madǝv itar ǝn dǝgal, ka farsa furakh sar ad kwakhu ghǝr lǝkam.
23 E aconteceu que, passando ele num sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Nǝgha kǝ Farisakh ndǝk yan, ka ndiɗarwar itar kwarne, “Uɗa lava tsitar ǝn man dǝge kwal kalkal fitsa nggiyi?”
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 Ka nggawa tǝrkhai kwarne, “A tugwa bakh kur dǝge a manga Doda? Ndzikǝnǝf kǝ way zǝ liye ǝn dǝga itar dagh, tsuguna ǝn nagha itar digita?
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele estavam?
26 Ən kwarga Abiyat zikan na kǝ zil kǝs. Dagh Dod da fǝta Yazhigǝl, ka zu ad brudiye a bandalud, ai kalkal ba zuwa zuwa kǝ itsawar bi. Uk zil kǝsakh kalti ǝn zuwan. Ka baran kǝ tsaghwakh sar kǝ zuwa zuwa tsitar.
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 Ka niya tsitar, a barkhai kǝ udud ad fitsa nggi, a vǝrɗava ba ud wirva kǝ fitsa nggiya bi.
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Wirva yan, Zǝr Ud, in Dad Zikan, in Dad Zikan fitsa nggiya tsugun.
28 Assim o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?