Marcos 2

GDF vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Khal kǝ khǝna khǝɗikǝna, ka gwidǝn dagh Yasu da Kafarnakhum. Ka tsǝna udakh kwarne a sagh da mǝgh.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Ka dzafkhai udakh dingǝrik, kwal dla kǝ vake a tǝmgan, itsǝn tǝ ghay rang. Ka kwaratǝra lav Yazhigǝl tsin.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Ka ɓardǝghǝr chalǝm udakh ufaɗ, ad dadak mǝtsa tlepel vǝgh.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Fatsiye piyatǝrwal daks din da vak Yasu, wirva dzakhava udakh. Ka pǝsdu itar ghǝr gud kalkal dǝ vake din Yasu. Pǝsdu tsitara, ka taldagh itar ad dadak mǝtsa tlepel vǝghen ǝn khǝngan ǝn tǝ khindz, da tǝvuk Yasu.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Nǝgha kǝ Yasu ad fadǝghǝrofǝga tar, ka niya kǝ dadak mǝtsa tlepel vǝghen, “Zǝrara, a ɓisakhanud khaipakhagh.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Nǝg li tsagdu ndzikha ndzikh Mus ǝn ndzǝgan ǝn tǝvin, ǝn ɗayakava ghǝr itar ǝn revakhuɗ tar.
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “Uɗa lava kǝ udan nǝn kwar yan kǝ lava ndǝkyani? Ən nena Yazhigǝl. Warek tǝkha kǝ ɓisana khaipakh da na Yazhigǝl kitakul biyi?”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Tǝvin tǝvina tsa kǝ Yasu ad dǝge ǝn ɗaya itar ǝn rǝvakhuɗ tar. Ka niya tsitar, “Uɗa lava tsukur ǝn ɗayakava ina kǝ dǝgitakh ǝn rǝvakhuɗuri?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Ira kujaɗan kǝ manara? ‘Kǝ kwar kwarne, a ɓisakhanud khaipakhaghe,’ Awana, ‘Tsiyif tsiya, ɓa dǝ khindzagha kwa dǝga khi?’
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Ai ǝn na ka tsatsǝg tsukur kwarne, Zǝr Uda nǝg dǝ ndzǝɗa ɓisara khaipakh kǝ udakh ǝn lardǝn.” Ka niya kǝ dadak mǝtsa tlepel vǝghen,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “A kwarakhai kǝ, tsiyif tsi, ɓa dǝ khindzagh dǝg daks da mǝgh.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ka tsiyif, ɓǝf ad khindza sar ka dǝgal, ɗaga udakh tsuguna ǝn vazavaz. Ina kǝ dǝgita a ndawatǝrǝf kǝ udakh daghan, ka mbaɗ Yazhigǝl itar, ǝn kwar kwarne, “A tapa bakǝnda nǝgha dǝgit ndǝk ina bi.”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Ka gwidǝn Yasu dǝgal da tukw ghay dǝlv. Ən sakha saks udakh zikǝn da vak sar, in tsuguna ǝn tsagatǝrdu tsag.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Madǝvin ǝn dǝg, ka nǝgha nǝgha tsin ad Lawi zǝr Half ǝn ndzǝgan ǝn gud chaw khadam. Nǝv Yasu tsin, “Tsiyif tsiya, gataks gat.” Ka tsiyif Lawiya, gatars.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Madǝv Yasu zǝ furakh sar ǝn zu kaf ǝn fǝta Lawi. Nǝg chalǝm udakhe ghǝr tar tsuguna li man khaip ndǝk li chaw khadam, ǝn zu kaf itar dagh. Wirvǝn gatars gata khutsa khutsa udakh.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Nǝgha kǝ yakhaya kǝ Farisakh li tsagdu ndzikha ndzikh Mus, ad Yasu ǝn zu kaf zǝ li khaipakh, zǝ li chaw khadam liye ghǝrtara li khaip. Ka ndiɗarwal itar kǝ furakh sar kwarne, “Uɗa lava tsin ǝn zu kaf zǝ li chaw khadam zǝ liye ghǝrtara li khaipi?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Tsǝna tsin ad yan, ka nǝv Yasu tsitar, “Liye yanga bǝn gat dadak ngura bi, akwa liye kwal yang. A so da ɗagh li kanadi baka bi, ai li khaipakh.”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Furakh Yukhan zǝ dǝg Farisakh ǝn zǝɓ ndǝl itar. Ka sa chalǝm udakha, ka ndiɗarwal itar kǝ Yasu, “A sa ndar furakh Yukhan zǝ dǝg Farisakh ǝn zǝɓ ndǝl itara, ai furakhagha naba itar biyi?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Ka nggauga Yasu kwarne, “Da mana ndar tsaghwakh zil ghaul ad ndǝl, dla itar dagha zǝ zil ghauli? Ən manawa bi. Fatsiye dla zil ghaul dagha zitar, na itar da zǝɓ ndǝl bi.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Da saks sarte da ɓatǝrvalud zil ghaul ǝn vak tar, ǝn tǝ yanen kǝ sart da zǝɓa itar ndǝl.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 “Na ude ǝn ndzǝgharu wilwa kachakach kǝ mughura gabag bi. Da mangud ndǝkyan, ka da mǝɗukwa wilwan sǝgawal ǝn tǝ mughuran, ka da kukhwa mal kǝ ai tsa chak.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Tsuguna na ude ǝn ɗi wilwa yu inabi da mughuran kǝ mbǝl vighakh bi. Da mangud ndǝkyana, ka da chǝɓ chǝɓa yu inabi ad mughur mbǝl vighakhen, yu inabi zǝ mbǝl vighakhena, bǝrdagha tara da bǝghud ǝmb. Ən manawa bi, khekwa wilwa yu inabi ǝn ɗiyud ǝn wilwa mbǝl vighakh.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Fitsa tlǝrn kǝ kasukw nggi, madǝv Yasu zǝ furakh sar ǝn dǝgal diwa gukh lǝkam. Madǝv itar ǝn dǝgal, ka farsa furakh sar ad kwakhu ghǝr lǝkam.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Nǝgha kǝ Farisakh ndǝk yan, ka ndiɗarwar itar kwarne, “Uɗa lava tsitar ǝn man dǝge kwal kalkal fitsa nggiyi?”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Ka nggawa tǝrkhai kwarne, “A tugwa bakh kur dǝge a manga Doda? Ndzikǝnǝf kǝ way zǝ liye ǝn dǝga itar dagh, tsuguna ǝn nagha itar digita?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Ən kwarga Abiyat zikan na kǝ zil kǝs. Dagh Dod da fǝta Yazhigǝl, ka zu ad brudiye a bandalud, ai kalkal ba zuwa zuwa kǝ itsawar bi. Uk zil kǝsakh kalti ǝn zuwan. Ka baran kǝ tsaghwakh sar kǝ zuwa zuwa tsitar.
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Ka niya tsitar, a barkhai kǝ udud ad fitsa nggi, a vǝrɗava ba ud wirva kǝ fitsa nggiya bi.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Wirva yan, Zǝr Ud, in Dad Zikan, in Dad Zikan fitsa nggiya tsugun.
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra