Marcos 5
FRD vs ARC
1 Yesus ovu Ni tamata ovi rorang Ia raran roak danau ni lihir a, naꞌa wan i tamata Gerasa rleal.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Yesus nsuta tali kumal ralan a, na brana isa nait sian nleal ia, ntali van ovi rfadoku tamata matmatan naꞌa nma ma ntuan Yesus.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Brana yai nanaꞌa watan van matmatan avyai, ovu tamata ra wol rdadul nala roak ia, velik ne rdadul ia ovu kakeak tmaꞌan.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Tamata ra rdadul ma rivun roak liman a ean a ovu kakeak tmaꞌan, naꞌuk not-visal watan kakeak ra. Wol tamata isa ntaha teri nala ia, tevek nangrebat daꞌin.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ovan-amar ia nbana tia ma watan naꞌa van avyai, ovu nafwak lalawatan naꞌa vuar ra, ovu vali nala vatu ovi ramneran ra ma al nfamngala tenan a.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Naꞌut i nsiꞌik Yesus tali raroa nma, na nafla ti ntuan Ia ma nsangatur ma nraning Ia.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Ba Yesus norat ia ne, “Oa naram iki?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ba nera lalawatan verin Yesus ma deka nsinir ira ma rti talik wan yai.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Vavu dur dawan isa rfaseri wan yai ma rafnuak al rdava rira fanaꞌan naꞌa vuar ni dadudur a.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nata nait sian avyai rera lablobang verin Yesus ne, “Fara msinir ami ma ti amnaꞌa vavu averi.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yesus ntorung, ba nait sian ra rti talik brana yai ma ti rnaꞌa vavu dur yai. Vavu avyai, snain nlabas rivun irua, rafla ma rti rtobur tali biliꞌin nelan ma rsuta danau ralan ma rakduvul ma rmata munuk.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Tamata ovi rfawatak vavu avyai rafla ma ti rfamalik naꞌa kota isa ovu ahu ovi rfaseri inyai ne, Yesus nsinir nait sian ra ma ti rnaꞌa vavu dur isa. Ba tamata ra ti ma ramunin afa i Yesus beti notu a.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ba rma ma rtuan Yesus, na rarea brana i lan a, nait sian ra rleal ia. Nait sian ra wol rleal roak ia ma nkaꞌa wan roak. Ia ndoku ovu noru-neluk ni kadaravit roak, ba rbobar.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Tamata ovi rarea brana i lolin roak ia yai, ti rfamalik ne, Yesus naling vatuk roak nait sian ra tali tamata i nait sian ra rleal ia, ma ti rnaꞌa vavu dur isa.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ba rera lablobang verin Yesus ma nti talik warira yai.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Ba Yesus mane nrata kumal ralan, na brana i lan a nait sian ra rleal ia, nera verin Yesus ma novu vali.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Naꞌuk Yesus wol ntorung ma novu, ma nfalak verin ia ne, “Ni lolin a, mewal aꞌuk oa muti mu ahu a, ma fwamalik verin mu rahan teta naꞌa Duilaꞌa Ni afa lolin ovi notu munuk roak verin oa, ovu Ni silobang i nfaturu roak verin oa.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Ba brana yai nti wan i naran Dekapolis ma nfamalik naꞌa afa lolin ovi Yesus notu verin ia, ma tamata ovi rarenar ra rtalkaka munuk.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Yesus navul kumal ma netal ewal nti danau ni lihir a. Naꞌa danau yai nelan a, tamata rivun rma ma rdir-lilit Ia.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tamata dawan isa, naran Yairus. Ia nban-ulu naꞌa Yahudi rira rahan falurut a. Ia nma ma nsiꞌik Yesus, na nsangatur ma nsoak wahan a naꞌa Yesus wahan ralan a,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 ma nera ovu ralan urun ne, “Baba, yanak vata nawar ma dawan ia, ma sarseri ma nmata. Fara mwa ma mlobang ia ma fwadoku limam naꞌa tenan a, boma deka nmata!”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ba Yesus irua Yairus rti, na tamata rivun ilaꞌa rorang Ia, ba tamata avyai rsidekin ira.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Tali tamata rivun avyai, na vata isa laran nvoat ma dawan daꞌin, ti naran varat vutu rahin irua roak.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Vata yai ni vavaꞌat wol lolin lahir, ovu nala munuk roak ni metan ra al nbahir dokter ra, naꞌuk nawar watan ia ovu ntafal ma aleman.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Ia nrenar roak ne, Yesus notu ma lolin ewal tamata ra, ba naꞌa tamata rivun fruarira ra, na vata yai nahu Yesus murin nma ma nebang Ia, ma nkena Ni ravit blawat a.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Ia nanovak naꞌa ralan a ne, “Fara ukena watan Ni ravit blawat a, na veka lolin ewal yaꞌa!”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Naꞌut i nkena Yesus Ni ravit blawat a, na brian munuk laran i nvoat a ntalik lahir, ba ia nfarnuang ne, lolin ewal ia tali ni suhut a.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Naꞌut inyai lahir, na Yesus a nkaꞌa ne, Ni ngrebat a ntali tenan nti ma notu ma tamata suhut ra lolin ewal ira. Ba nfulak Ia naꞌa tamata rivun avyai fruarira ma norat ira ne, “Iki nkena Ning ravit blawat i?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Yesus Ni tamata ovi rorang Ia rfalak ne, “Bapa kaꞌi msiꞌik watan, tamata rivun rdir-lilit Oa, ba rdekin kena Oa, naꞌuk morat watan obin ne, ‘Iki nkena Yaꞌa?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Naꞌuk Yesus nsiꞌik lilit ira obin al ndava tamata i nkena Ia.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Vata yai nkaꞌa roak ne lolin roak ia, ba nbobar ma raruru ia, ma nma ma nsangatur naꞌa Yesus wahan ralan a, ma nfamalik verin Ia naꞌa afakataka munuk.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ba Yesus nfalak verin vata yai ne, “Titi, morang Yaꞌa, ba lolin roak oa! Lolin roak oa, ba mewal oa, ovu fara Ubu nala Ni malinan verin oa.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Naꞌut i Yesus nangrihi obin, na Yairus i nban-ulu naꞌa Yahudi rira rahan falurut yai, ni tamata ifira rtali ni rahan rma. Ira rfalak verin Yairus ne, “Itrana, yanam vata nmata roak, ba deka fwafrea Tuan Guru.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Naꞌuk Yesus nafena ma nrenar afa ovi rfalak ra, ba nfalak verin Yairus ne, “Deka bwobar, ba morang watan Yaꞌa!”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yesus wol ntorung ma tamata rivun avyai rban-orang Ia, naꞌuk ntorung watan ma Petrus, Yakobus irua warin a Yohanes rovu Ia.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ti ma raran Yairus ni rahan, na Yesus nsiꞌik rahan ralan a vangoa-vanga, ovu rvakar al rfaktanit ma vair dawan.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Yesus nti ralan ma nfalak verin ira ne, “Afakinimi vangoa-vanga ovu byakar i? Kasikoꞌu yai wol nmata, naꞌuk ntub-lufa watan!”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ira rmalit waweang Yesus, ba Ia nsinir ira ma rti murin. Ia novun kasikoꞌu yai renan ovu yaman a, ntafal vali tamata itelu ovi rorang Ia ma rti wan i kasikoꞌu yai ntuba a.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Yesus ntaha kasikoꞌu yai liman a ma nfalak verin ia ne, “Talita kum.” Faliak ini ihin a ne, “Titi, ufalak verin oa ma bwatar kikyai!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Kasikoꞌu yai nvaꞌat ewal ma nbatar lahir ma nbana. Ia ni varat vutu rahin irua. Tamata ovi rsiꞌik afa i Yesus notu yai rtalkaka urun i lahir!
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Naꞌuk Yesus nfalak teri lahir ma deka rfaivar verin iki watan naꞌa afa i notu a. Ia nfalak munuk wean inyai, na nsinir ira ma rala afamtahan ma kasikoꞌu yai naꞌan.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?