Mateus 21

EKA vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Eji bo ma kabbe Jeusalem, bo kehm ba rehng go Betfage ji jolo go nnahb ewong ji bo kpo lung re Oliv. Owo Jisos kehm yehke abatꞌtoono ebe, ane na abal,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 kehm tongo bo re, “Songen ejahbe ji li-n o mbuksong. Owo ḿ bahke nyehne mbvankang nyi bo kahn-e go eti, a mmon ewe. Fanngen bo, wahn ko bo ba ka-m.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Nne awohng awohng no lꞌbahb-n ejum bade ebvnkang bio, tongen ye re, ‘Nsoo kpꞌsebe bo,’ nfono ebvnkang bio bahke yake bo elwaare ka.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Nsol nyia limi, eji lꞌlohko jol go etingitingi ana nnyehnamahr Esowo bungu no re,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Tong Sayon re,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Abatꞌtoono ebe kehm tahme, song lim ana Jisos tongo bo.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Bo kehm koko mbvankang nyio, a mmon ba a bo, yehke awobo ebo, kunu go bo a njahm, Jisos kehm wahre, kuumu mmon a mbvankang noo.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Ellong ane gbalee kehm yehke awobo ebo, yal go mbang. Ane bandiki song ja amang, jo ba yal go mbang.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ellong ane ba gbo Jisos mbang, a ellong ane ba jo toon-e njahm kehm kehme elrabe re,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Eji Jisos yele go nla Jeusalem, edi kehm kehme elvvrv na vvrv. Ane kehm kehme elbahbe re, “Nne awo ona?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Owo ellong ane bao kehm jo bung re, “Jisos wo ana, ji li nnyehnamahr. Á lohng go Nasaret nyi Galili.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Jisos kehm yange go etahk Esowo, song kam ane ba jo gungu, a ane ba jo gunu, fere gbul akpꞌkuru nya abayaangakpohko tuubu go, a nti nyi abagungumbehl.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Á kehm tongo bo re, “Bo nyono go nwer Esowo re, ‘Etahk ejame, bo bahke jo lung re, etahk ero akake.’ Wahn ebfere rod, bum ana ebehre awajv.”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Awakamahr ane, a abanne kehm bake, ba kpir-e go etahk Esowo jio. Á lim bo, bo nob.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Eji atubesi abalimajom, a atꞌtibi ba atahm nyehn akpokosi nya á limi no, fere wuk abonse kpꞌrabe go etahk Esowo jio re, “Tehken mmon no Devid!” atahng kehm rake bo.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Owo bo kehm tongo Jisos re, “Wobwuk ana bo kpꞌraba?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Jisos kehm tahme bo sa, song rehng go Betani, fere kang o.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Efungfu atv atv eji Jisos feere asongo go Jeusalem, njal kehm-e yame.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Á kehm nyehne eti ji bo kpo lung re efig go nkpe a mbang. Á jeere kan kohlo o me, á nyehnem nkab anyehng anyehng, sehngem anyane nya nya á nyehne no. Owo á kehm tongo eti jio re, “A nehm kpe tiki kab akab go njinanjini.” Tvtv ona eti jio kehm soro kpo.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Eji abatꞌtoono ebe nyehne ano, kehm kpoko bo esi. Bo kehm bungu re, “Jen ji wahnge eti jia ma tahr kpꞌkpo elwaare elwaare anae?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Owo Jisos kehm faange bo re, “Etingitingi, n kp-n tongo re, Ń lꞌtaame, kꞌjo faabe, ḿ bahke jo lim ana m ma lim eti jia, jol sꞌsehnge na ana. Ń li ma tong ewong jia re, ‘Mehl, song yel aya!’ Bahke lohko lim ano.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Ejum ajehng ajehng ji ń lꞌbahb go egahne ero bi ń kpꞌkake, ń lꞌtaame, ḿ bahke bele.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Jisos kehm feere go etahk Esowo.
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Jisos kehm faange bo re, “M bahk-n tob bahb mbahbe fvfo. Ń lꞌfaang-m, n kehm-n tongo bada nsahm nyi n kpi no, nyi wahnge n kpo lim nsol ana nyia.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Anv, nsahm nyi Jon jo wohngo ane alahb lohng go ejahbetul Esowo baa, afi lohng goji ane?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 E lꞌfere bung re, ‘Nsahm enye lohng goji ane’, ma ane bahk-r limi ejum nji. Tibre e kpꞌfahle bo, tib eji bo kpee jo bum Jon ana nnyehnamahr.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Owo bo kehm faange Jisos re, “Wahr nehme kahn.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Anv ń kpꞌtiri renan bade elgan nia? Nne jolo go, no bele abon na abal. Owo á kehm jeke goji ngbokambang a mmon, kehm song tong-e re, ‘Mmon ewame, song lela go egame egbe, wo song lim eltum.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 “Mmon noo kehm faange re, ‘N nehm je.’ Ji kan mmokidi, á kehm yaange ntir atahng enye, fere tahm egbe nde.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 “Owo nde kehm kpe je, song kpiri mmon noko, kehm-e tob tong ano fvfo. Á kehm taame re, ‘Ee nsoo.’ Jol egbe á tikem je.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 “Nne awo go abon abal bao limi ji nde tong-e re á lim?” Bo kehm-e faange re, “Ngbokambang a mmon wo.”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Tibre Jon ji nwohngalahb ba, ba tib-n mbang nyi nno, nyi elsehnge, ń tikem taame tv-e. Abakokatak, a abajenasꞌsa ba taame no tv-e. Jol eji ń nyehne nyehn ano, ń tikem yaange ntir atahng enyahne, fere taame tv-e.”
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Jisos kehm tongo bo re, “Wuken elgan nehko! Nne jolo go, no bahme avain, fere kak ega sennge. Á kehm rahme elbing ni bo jo kak akab nti, fere jo kaame akab nti nyao tv elbing nio, alahb jo lohng. Á si enyong, kak ane ba jo baabe edi jio, kehm yaame abahmgbe edi jio, toono eje tahm ejahbe jehko ji li fee.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 “Eji ngare nyi bo kpo bong akab nti nyao ma kabbe, owo á kehm tumu alokeltum ebe tv ane ba á yaame bo etahngga eje, eji bo lꞌsong ko akab nti enye, ba ka-e.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Abayaame etahngga kehm bobo alokeltum ebe. Noko, bo dv-e, noko, bo wul-e, fere tuubu noko atal, á kpo.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 “Owo nfono etahngga kehm kpe tum alokeltum bako gbalee, sehnge ba á gbo mbang tum. Abayaame etahngga tob limi bo jang jang ana bo limi ane bako.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 “Esꞌkohro, á gohro tum mmon ewe tv bo. Á bungu re, ‘Bo bahke kake mmon ewame.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 “Eji abayaame etahngga bao nyehne mmon ewe noo kpꞌbake, bo kehm bungu atemtem re, ‘Ye wo li nlehkelkv, nong, wahr song wulen ye, eji etahngga jia lꞌfere jol jꞌjahre.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Bo kehm-e bobo, ro njahm etahngga nyehko, fere song wul-e.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Anv, nfono etahngga lꞌba, á bahke limi abayaame etahngga bao renan?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Bo kehm-e faange re, “Á bahke wulu abi ane bao, bo kpo esabsab elkv, fere yaame ane bako etahngga jio, ba bahke jo ka-e akab nti nyao go ngare nyi nno.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Owo Jisos kehm tongo bo re, “Ń ka tiki lung a lung edi nwer Esowo jia re,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Owo wahnge n kp-n tongo re, Esowo bahk-n taare etul ebe, faake a bi, ka ane ba bahk-e kake akab nti go ngare nyi nno.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 “Nne no lꞌfooro gbo eltal nio, á bahke banne.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Atubesi abalimajom, a Bab Farisi wuku kan ngaane enye, bo kehm soro kahn tvtv re, á jo bungu bada bo.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Bo kehm gare ana bo bahk-e bobo. Bo jo fahle ellong ane ba jo bum Jisos ana nnyehnamahr.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra