Mateus 12
EKA vs ARIB
1 Ngare nyio eji Jisos jo jen go mbang egbe efung Esabat, abatꞌtoono ebe njal yꞌyam bo. Bo kehm kehme amohk nkohl monngo tv go arahn, jo li.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Eji Bab Farisi nyehne ano, bo kehm tongo Jisos re, “Nyehn ana abatꞌtoono eba kpꞌlimi ejum ji ki fuumu re nne lim efung Esabat!”
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 Jisos kehm faange bo re, “Ń ka lung a lung bade ana Devid njal yam-e no, a ane ebea?
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Á song yele ekpꞌkpa Esowo, song li abred nya bo limi no bum go ekpꞌkpa Esowo jio, nya ki tohko fꞌfuumu re á li, a ane ebe, sehngem abalimajom ba ba fuumu re bo jo li.
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 Ń ka lung a lung go atahm nya Moses re, efung Esabat abehng abehng abalimajom ba kpo lim eltum go etahk Esowo kpo sꞌsoodo ntahm nyi Esabat, jol ntahm nyio bo joom gbo.
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 “N kp-n tongo re, Ejum jia, ji gbale sehnge etahk Esowo.
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Li re ń kpꞌkahne ana edi nwer Esowo jia lohngo no, ji bungu re, ‘Njom sang n kpꞌsebe, ndon nyi’, kehn ń kpehme ka ane ba ki gbo ntahm ebi.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 Tibre Mmon no nne tob li nfono Esabat.”
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 Jisos kehm tahme edi jio, song rehng go etahk ero ajehng.
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 Nne jolo o, no ebo ebe lohngo no. Bo kehm bahbe Jisos re, “Anv, nꞌnob re nne lim ane, bo nob ayam ebo efung Esabata?” Tibre bo jo sebe ejum ji bo bahke koko ka Jisos ebi.
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Owo Jisos kehm tongo bo re, “Anv, nne awohng ewahne lꞌbel njoro, njoro nyio lꞌfere gbo yel go elbing efung Esabat, á nehm song yehk-ea?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 Anv, nne sang ga gbal sehnge njora? Ano wo wahng ka atahm enyahre bungu re, nne jo lim nnoobo efung Esabat.”
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 Owo á kehm tongo nne noo re, “Tanne ebo eba!” Á kehm tanne ebo, ebo fere feere ana wuku wuku, nob kpee ana ebo behko.
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 Bab Farisi kehm soro tahm, song lam kak-e, ana bo bahk-e wulu.
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Eji Jisos sebe ano kahn, á kehm tahme eje. Ane gbalee kehm tahme toon-e. Á limi bo kpee, bo nob ayam ebo.
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 Á tongo bo re, bo kꞌtooro tong ane bako bada ne,
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 eji lꞌlohko jol ana Esowo bungu sehng go nnyo mi nnyehnamahr Aisaya re,
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 “Nyehnee, a wo li nlokeltum ewame no m ma yehke.
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 Á nehm jo taange ntaange, fere jo rabe.
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 Eljele ni ma bahne, á nehm wob.
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 Go ege a mbing wo ane baka baka bahke jo kunu ekpu.”
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 Ane bandiki kehm koko nwakamahr nyi ki jo ma bung, ba a ne, nyi bele ebi etohko go ege atahng. Jisos kehm limi nne noo, á nyehn, fere bung.
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 Ellong ane bao kehm kpoko bo esi. Bo kehm bungu re, “Anv, mmon a Devid wo aa?”
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Bab Farisi wuku kan a me, bo kehm bungu re, “Á kpo kam ane abi atohko yehke tib go nsahm nyi Belsebul, ntul a nnehm ka-e no.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Jisos kꞌkahn ntir atahng ebo, kehm tongo bo re, “Ejahbe ajehng ajehng ji lꞌyab, jol ebo ebo, bahke tane na. Nfam anyehng anyehng nyi lꞌyab, jol ebo ebo, afi fere jol nlaaga, nehm yiimi.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Nnehm lꞌkam nnehm yake go, lohngo re eblehm ebyab. Ejahbetul eje bahke yiimi renan?
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 “Lꞌfere jol re, n kpo kam ane abi atohko yehke go nsahm nyi ntul a nnehm, anv abon ebahne kpo kam bo yehke go nsahm anyii? Owo wahng ka bo bahke jolo ane ba bahk-n lame.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 N kpo kam ane abi atohko yehke go nsahm nyi etohko ji Esowo, eblohng re, Esowo ebbadde ba go egahne, a etul etul ebe.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 Nnene limm, no bahke ma wa etahk etahntahn nne yel, song kpu nsol enye tahm a nyi, sehngem re no, á tohko gbo mbang gba etahntahn nne jio alehke, á kehm ma yel, song kpu nsol enye.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 “Nne no ki li ka me, á li nnekv ewame. Nne no tohk-m tob elkpiimi, no lun á kpꞌfare na faade.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Owo wahnge n kp-n tongo re, ane bahke ma bel eltahmeka go bo abiafem anyehng anyehng nya bo limi no, a ebꞌbi ajehng ajehng ji bo bungu no, sehngem abꞌbi nya bo kpo bung bade Etingi Etohko, nya nya bo lꞌkꞌtiki bel eltahmeka.
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Nne awohng awohng no lꞌbung ebꞌbi bada Mmon no nne, á bahke bele eltahmeka. Nne awohng awohng no lꞌbung ebꞌbi bade Etingi Etohko, á nehm bel eltahmeka, jol eying jia ji anv, afi fere jol eying ji kpꞌbake.
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 “Re wahn kehm jo bong anoobo akab nti, lohngo re ḿ bahke bahme na nnoobo eti. Ń lꞌbahm ebi eti, ḿ bahke bongo abi akab. Tibre go akab nya kabe no nya, bo bahke liingi eti jio.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Wahn ane ba li ana akumbad ba! Ḿ bahke ma bung anoobo nsol renan, eji ń li abꞌbi abꞌbi? Tibre nsol nyi ma rur nne go ege eltim, nyi nyi nne kpo bung go ege a nnyo.
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Nnooba nne kpo yehke anoobo nsol nya wob-e go ege atahng. Ebi nne kpo yehke abi nsol nya wob-e go ege atahng.
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 N kp-n tongo re, Efung elam bio, nne awohng awohng, Esowo bahk-e bahbe bade ellum anehng anehng ni á bungu no, ni ki lohng ejumjum.
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 Tibre Esowo bahke koko alum enya nya a bungu no, lam-a. Fundiki a bahke lehke eno. Fundiki a bahke lehke ebi.”
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 Egom Farisi, a atꞌtibi ba atahm bandiki kehm tongo Jisos re, “Ntꞌtibi, e kpꞌsebe re wo lim nkpokosi, wahr nyehn.”
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 Á kehm faange bo re, “Abi ane ba li anv, ba ma sennge Esowo njahm kpꞌsebe re bo nyehn nkpokosi. Jol nkpokosi anyehng anyehng bo nehm nyehn, sehngem nkpokosi ana nyi nnyehnamahr a Jona nyi nyi bo bahke nyehne.
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 Tibre, ana Jona kange ala nnyam alahb nfung era, ano wo fvfo Mmon no nne bahke tob kang atahng ndi nfung era.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 “Go efung elam bio, aneb Ninive bahke mehle yiimi, ka ane ba li anv ebi. Tibre bo gbꞌgbo ndon go bo abiafem, eji bo wuku alum Esowo nya Jona bungu no. Nyehnen ga, a wo li nne no ga gbal sehnge Jona.
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 Go efung elam bio, ntul a nnenkal no Seba bahke mehle yiimi, ka ane ba li anv ebi. Tibre á lohngo nlaabambang ejahbe ba goji Solomon re á ba wuk elkahne ene. Nyehnen ga, a wo li nne no ga gbal sehnge Solomon.
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 “Ebi etohko lꞌlohng nne, á kpo yannge go adi nya kpꞌwaange, jo seb edi ji á bahke reke ekv, á nehm tiki ting.
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Owo ebi etohko jio bahke kehm bungu re, ‘M bahke feere go etahk ji n lohng no abake.’ Á lꞌfeere song nyehn etahk jio, li nehme nehme, bo ma feenge kpee, tuungu kpee bum,
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 owo á bahke tahme, song ko atohko nyako na asehma ba a nya, nya sahb bꞌbib sehnge ye. Bo feere ba lene etahk jio. Nne noo bahke kpe sab na sehnge ana wuku wuku. Ano wo fvfo bahke tob jol ka abi ane ba li anv.”
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 Ngare nyi Jisos kpi mbungu mbungu a ane bao, nnyehn kehm lohngo ba, a abonanyehn. Bo yiimi go elatahk, jo seb re bo bung a ne.
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 Owo nne awohng kehm tongo Jisos re, “Nyehnee, nne, a abonane yim go elatahk kpꞌsebe re bo bung a na.”
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 Jisos kehm faange nne no tong-e no re, “Nne awo li nnee? Ane aba li abonanee?”
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 Á kehm tono ebo tv abatꞌtoono ebe, kehm bungu re, “A wo li nnee. A wo li abonanee.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Tibre nne awohng awohng no lꞌlim ji Nsoo no li go ero kpꞌsebe re á lim, ye wo li mmonannee, a nnee.”
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?