Lucas 10
EKA vs ACF
1 Eji ma jol ano, owo Jisos kehm yehke ane atahl ara ane awubu bako, tum bo ane abal abal re, bo gbo-e mbang song rehng ejahbe ajehng ajehng, a edi ajehng ajehng ji yefono antahng yahke ba eljeke.
1 E depois disto designou o Senhor ainda outros setenta, e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Tib á tongo bo re, “Egbe ji elkpake jia gbalee. Abalimeltum li ntiil. Owo fvfo nobo re wahn gboongo nfono egbe, á tum abalimeltum tv go ege egbe, bo song kpa.
2 E dizia-lhes: Grande é, em verdade, a seara, mas os obreiros são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que envie obreiros para a sua seara.
3 Songen, n kp-n tumu ana abon ejoro re wahn song go ellong agabe.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 Kana fili akpohko, a abam! Kana kak akpaketa! Kana yange, kak nne awohng awohng nnyo go mbang!
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Etahk ajehng ajehng ji ń lꞌyange, jo kaken aneb etahk bao nnyo re, ‘Nong, elkoono jol etahk jia!’
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz seja nesta casa.
6 Nne lꞌfere jol o, no kpꞌsebe elkoono, elkoono enahne bahke jolo a ne, tohko jol ano elkoono enahne bahke feere ba tob-n.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 Jolen etahk jꞌnehm ona, wahn jo li, fere jo wo ejum ajehng ajehng ji bo lꞌka-n. Tibre nlokeltum fꞌfuumu re á bel eltuuru ene. Kana jo yaange ntahk nyindiki jol!
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Ejahbe ajehng ajehng ji ń lꞌje, bo lꞌvvr-n, jo liin ejum ajehng ajehng ji bo ka-n no.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Limen aneb ayam, bo nob ejahbe jio, wahn fere tong ane bao re, ‘Etul bi Esowo ma-n kabbe.’
9 E curai os enfermos que nela houver, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 “Ejahbe ajehng ajehng ji ń lꞌje, bo tohk-n vvrv, tahmen song go afak nya li ejahbe jio, wahn jo bung re,
10 Mas em qualquer cidade, em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 ‘Ebtohko bi ejahbe ejahne bi ma-r laake go egahre akpade, e kpꞌkumu tv-n. Ejum jia ji nobo re wahn kahn ji li re, Etul bi Esowo ebkabbe.’
11 Até o pó, que da vossa cidade se nos pegou, sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto, que já o reino de Deus é chegado a vós.
12 “N kp-n tongo re, Efung elam bio, elam nehm ga bib a anebe Sodom ana bahke bibi a ejahbe jio.
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Eyuu a nahne, wahn anebe Korasin! Eyuu a nahne, wahn anebe Betsaida! Li re Taya abola Saidon nyehne akpokosi ana nya ḿ ma nyehn, kehn bobgbo ndon wuku wuku, kak agbajake nsol, fere ji go atong.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco e cinza, se teriam arrependido.
14 Efung elam bio, elam nehm ga bib a aneb Taya, a Saidon ana bahke bibi a nahne!
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor, no juízo, do que para vós.
15 “Wahn anebe Kapenium, bo ma-n mehl wahre rehng go ejahbetul Esowo. Bo bahke fere rod-n, ro kak go ellulagun.
15 E tu, Cafarnaum, que te levantaste até ao céu, até ao inferno serás abatida.
16 “Nne no lꞌwuk-n, á wuku me. Nne no lꞌten-n, á tene me. Nne no lꞌten me, á tene nne no tum-m no.”
16 Quem vos ouve a vós, a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ane atahl ara ane awubu bao feere kehnge go eyebatahng, fere jo bung re, “Ntul jol abi atohko wob-r na go elwo tib go ega mbing.”
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Owo Jisos kehm faange bo re, “Me n nyehn nnehm ma fooro go ejahbetul Esowo gbo ana emangedu.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 M ma-n ka nsahm nyi ḿ bahke jo jade enyo, a enang go akpade, fere ka-n nsahm nyi gbale sehnge nsahm kpee nyi Nnekv kpi no. Ejumjum limm, ji bahk-n jo lim go mbang anyehng anyehng.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes e escorpiões, e toda a força do inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Kana jo geere tib abi atohko wob-n go elwo. Jo geeren, tibre abing enyahne, bobnyon go ejahbetul Esowo.”
20 Mas, não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Ngare nyio Jisos kehm bele eyebatahng go etohko, kehm bungu re, “N kp-a tehke Nsoo, wo ji li Ntul no ejahbetul Esowo, a ndi, tibre a behre nsol nyia re akahnkahn ane, a anebe ngbere kꞌnyehn, a ma fere lennge ka abonbili. O nsoo, ano wo kor-a no go ega eltim.
21 Naquela mesma hora se alegrou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, que escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes, e as revelaste às criancinhas; assim é, ó Pai, porque assim te aprouve.
22 Nsoo ebyake ejum ajehng ajehng kak-m go ebo. Nnene nehme kahn nne no Mmon li no, sehngem Nsoo ntahngtahng wo kpꞌkahne. Nnene nehme tob kahn nne no Nsoo li no, sehngem Mmon wo kpꞌkahne, a nne no Mmon bahke lennge Nsoo ka-e.”
22 Tudo por meu Pai foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Jisos kehm keebe, kehm bungu tong abatꞌtoono ebe ngare nyi bo jolo bo bo re, “Elfuulu li ka ane ba kpꞌnyehne nsol nyi wahn kpꞌnyehne.
23 E, voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Tibre n kp-n tongo re, Abanyehnamahr gbalee, a atul jo sebe re bo nyehn ji ń kpꞌnyehne, jol bo nyehnem. Bo jo sebe re bo wuk ji ń kpꞌwuku, jol bo tikem wuk.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Ntꞌtibi no atahm awohng kehm lohngo ba re á ba gare Jisos. Owo á kehm bungu re, “Ntꞌtibi, m bahke limi renan, kehm bele elkpin ni li go njinanjini?”
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o, e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jisos kehm-e bahbe re, “Anv, jen ji bo nyono go atahm? Jen ji a kpo lꞌlung?”
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Owo á kehm faange re, “Esowo Ntul ewa bahke jo kor-a eltim eltim ena, etohko etohko eja, eko eko eja, a ntir a ntir enya. Nne ebjing ewa jo kor-a ana ebjing eba.”
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Jisos kehm-e tongo re, “Wobfaange go nseenge. Jo lim ano, a bahke bele elkpin.”
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Ntꞌtibi noo sebe re á tib re, ye etingi nne ji. Owo á kehm bahbe Jisos re, “Nne awo li nne ebjing ewame?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Jisos kehm-e faange re, “Nne awohng lohngo go Jeusalem, jo tahm go Jeriko. Eji á jo tahm, á kehm song kpiri awajv. Bo kehm-e yehke nsol nyi á kake no, fere dv-e, tab-e tub, á sa noongo o ana nkvne.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram, e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 “Wo ana, ejum jo jol, nlimajom awohng jo sehnge mbang nyio. Eji á ba nyehn nne noo nong no, á kehm gbake eje, sehng nkpe a mbang nyehko tahm.
31 E, ocasionalmente descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 “Ano wo fvfo nne no kpo lim eltum go etahk Esowo kehm tob ba rehng edi jio, ba nyehn nne noo, tob gbake eje, sehng nkpe a mbang nyehko tahm eje.
32 E de igual modo também um levita, chegando àquele lugar, e, vendo-o, passou de largo.
33 “Nne a Samaria awohng no jo tahm eljen, kehm tob ba rehng eji nne noo. Eji á nyehn-e no, ndon kehm-e gbale go eltim.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão;
34 Á kehm jeere, song kpir-e, fere kak-e akehng go alok, a alahb avain, gba-e, kehm-e rodo kunu go ege a nnyam, tahm a ne, song rehng go etahk ajehng. Owo á bohng-e no.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre o seu animal, levou-o para uma estalagem, e cuidou dele;
35 Etoono efung behko, á kehm yehke nsiring ewubu, ka nfontahk noo, kehm bungu re, ‘Jo kpur-e. Akpohko anyehng anyehng nya a lꞌkpe rannge budu, n lꞌba, m bahke feere a nya ka-a.’
35 E, partindo no outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que de mais gastares eu to pagarei quando voltar.
36 “Anv, ane ara baa, nne awo a tiri re, á jolo nne ebjing a nne no awajv dv-e no?”
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Owo ntꞌtibi no atahm noo kehm faange re, “Nne no á fil-e ndon wo.”
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai, e faze da mesma maneira.
38 Eji Jisos, a abatꞌtoono ebe jo jen go mbang asongo, á kehm song rehng ejahbe ajehng.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa;
39 Mata bele mmonannyehn no bo jo lung-e re Meri, ji jii kohlo Ntul a Jisos, jo wuungu atung go ege alum.
39 E tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Mata jo dehke na dehke, eji á jo lam nsol ka bo, tib eltum gbale sehng. Owo á kehm bake, ba tong Jisos re, “Ntul, anv wa nehme lub, eji n kpꞌloko eltum nia antahng, Meri kil-m ebo kaka? Tong-e, á ba kak-m ebo!”
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços; e, aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá de que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe que me ajude.
41 Owo Jisos kehm-e faange re, “Mata, a kpꞌtiiri nsol gbalee nyi kp-a gbiingi go eltim.
41 E respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas coisas, mas uma só é necessária;
42 Ejum ajehng ji li ji tahne tahne. Meri wo ma yehke ji ga nob, ji bo lꞌki-e ma tiki taare.”
42 E Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?