Lucas 10
EKA vs ARIB
1 Eji ma jol ano, owo Jisos kehm yehke ane atahl ara ane awubu bako, tum bo ane abal abal re, bo gbo-e mbang song rehng ejahbe ajehng ajehng, a edi ajehng ajehng ji yefono antahng yahke ba eljeke.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Tib á tongo bo re, “Egbe ji elkpake jia gbalee. Abalimeltum li ntiil. Owo fvfo nobo re wahn gboongo nfono egbe, á tum abalimeltum tv go ege egbe, bo song kpa.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Songen, n kp-n tumu ana abon ejoro re wahn song go ellong agabe.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Kana fili akpohko, a abam! Kana kak akpaketa! Kana yange, kak nne awohng awohng nnyo go mbang!
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Etahk ajehng ajehng ji ń lꞌyange, jo kaken aneb etahk bao nnyo re, ‘Nong, elkoono jol etahk jia!’
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Nne lꞌfere jol o, no kpꞌsebe elkoono, elkoono enahne bahke jolo a ne, tohko jol ano elkoono enahne bahke feere ba tob-n.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Jolen etahk jꞌnehm ona, wahn jo li, fere jo wo ejum ajehng ajehng ji bo lꞌka-n. Tibre nlokeltum fꞌfuumu re á bel eltuuru ene. Kana jo yaange ntahk nyindiki jol!
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Ejahbe ajehng ajehng ji ń lꞌje, bo lꞌvvr-n, jo liin ejum ajehng ajehng ji bo ka-n no.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Limen aneb ayam, bo nob ejahbe jio, wahn fere tong ane bao re, ‘Etul bi Esowo ma-n kabbe.’
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 “Ejahbe ajehng ajehng ji ń lꞌje, bo tohk-n vvrv, tahmen song go afak nya li ejahbe jio, wahn jo bung re,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 ‘Ebtohko bi ejahbe ejahne bi ma-r laake go egahre akpade, e kpꞌkumu tv-n. Ejum jia ji nobo re wahn kahn ji li re, Etul bi Esowo ebkabbe.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 “N kp-n tongo re, Efung elam bio, elam nehm ga bib a anebe Sodom ana bahke bibi a ejahbe jio.
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 “Eyuu a nahne, wahn anebe Korasin! Eyuu a nahne, wahn anebe Betsaida! Li re Taya abola Saidon nyehne akpokosi ana nya ḿ ma nyehn, kehn bobgbo ndon wuku wuku, kak agbajake nsol, fere ji go atong.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Efung elam bio, elam nehm ga bib a aneb Taya, a Saidon ana bahke bibi a nahne!
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 “Wahn anebe Kapenium, bo ma-n mehl wahre rehng go ejahbetul Esowo. Bo bahke fere rod-n, ro kak go ellulagun.
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 “Nne no lꞌwuk-n, á wuku me. Nne no lꞌten-n, á tene me. Nne no lꞌten me, á tene nne no tum-m no.”
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ane atahl ara ane awubu bao feere kehnge go eyebatahng, fere jo bung re, “Ntul jol abi atohko wob-r na go elwo tib go ega mbing.”
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Owo Jisos kehm faange bo re, “Me n nyehn nnehm ma fooro go ejahbetul Esowo gbo ana emangedu.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 M ma-n ka nsahm nyi ḿ bahke jo jade enyo, a enang go akpade, fere ka-n nsahm nyi gbale sehnge nsahm kpee nyi Nnekv kpi no. Ejumjum limm, ji bahk-n jo lim go mbang anyehng anyehng.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Kana jo geere tib abi atohko wob-n go elwo. Jo geeren, tibre abing enyahne, bobnyon go ejahbetul Esowo.”
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Ngare nyio Jisos kehm bele eyebatahng go etohko, kehm bungu re, “N kp-a tehke Nsoo, wo ji li Ntul no ejahbetul Esowo, a ndi, tibre a behre nsol nyia re akahnkahn ane, a anebe ngbere kꞌnyehn, a ma fere lennge ka abonbili. O nsoo, ano wo kor-a no go ega eltim.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Nsoo ebyake ejum ajehng ajehng kak-m go ebo. Nnene nehme kahn nne no Mmon li no, sehngem Nsoo ntahngtahng wo kpꞌkahne. Nnene nehme tob kahn nne no Nsoo li no, sehngem Mmon wo kpꞌkahne, a nne no Mmon bahke lennge Nsoo ka-e.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Jisos kehm keebe, kehm bungu tong abatꞌtoono ebe ngare nyi bo jolo bo bo re, “Elfuulu li ka ane ba kpꞌnyehne nsol nyi wahn kpꞌnyehne.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Tibre n kp-n tongo re, Abanyehnamahr gbalee, a atul jo sebe re bo nyehn ji ń kpꞌnyehne, jol bo nyehnem. Bo jo sebe re bo wuk ji ń kpꞌwuku, jol bo tikem wuk.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Ntꞌtibi no atahm awohng kehm lohngo ba re á ba gare Jisos. Owo á kehm bungu re, “Ntꞌtibi, m bahke limi renan, kehm bele elkpin ni li go njinanjini?”
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jisos kehm-e bahbe re, “Anv, jen ji bo nyono go atahm? Jen ji a kpo lꞌlung?”
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Owo á kehm faange re, “Esowo Ntul ewa bahke jo kor-a eltim eltim ena, etohko etohko eja, eko eko eja, a ntir a ntir enya. Nne ebjing ewa jo kor-a ana ebjing eba.”
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Jisos kehm-e tongo re, “Wobfaange go nseenge. Jo lim ano, a bahke bele elkpin.”
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Ntꞌtibi noo sebe re á tib re, ye etingi nne ji. Owo á kehm bahbe Jisos re, “Nne awo li nne ebjing ewame?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Jisos kehm-e faange re, “Nne awohng lohngo go Jeusalem, jo tahm go Jeriko. Eji á jo tahm, á kehm song kpiri awajv. Bo kehm-e yehke nsol nyi á kake no, fere dv-e, tab-e tub, á sa noongo o ana nkvne.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 “Wo ana, ejum jo jol, nlimajom awohng jo sehnge mbang nyio. Eji á ba nyehn nne noo nong no, á kehm gbake eje, sehng nkpe a mbang nyehko tahm.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 “Ano wo fvfo nne no kpo lim eltum go etahk Esowo kehm tob ba rehng edi jio, ba nyehn nne noo, tob gbake eje, sehng nkpe a mbang nyehko tahm eje.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 “Nne a Samaria awohng no jo tahm eljen, kehm tob ba rehng eji nne noo. Eji á nyehn-e no, ndon kehm-e gbale go eltim.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Á kehm jeere, song kpir-e, fere kak-e akehng go alok, a alahb avain, gba-e, kehm-e rodo kunu go ege a nnyam, tahm a ne, song rehng go etahk ajehng. Owo á bohng-e no.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Etoono efung behko, á kehm yehke nsiring ewubu, ka nfontahk noo, kehm bungu re, ‘Jo kpur-e. Akpohko anyehng anyehng nya a lꞌkpe rannge budu, n lꞌba, m bahke feere a nya ka-a.’
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 “Anv, ane ara baa, nne awo a tiri re, á jolo nne ebjing a nne no awajv dv-e no?”
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Owo ntꞌtibi no atahm noo kehm faange re, “Nne no á fil-e ndon wo.”
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Eji Jisos, a abatꞌtoono ebe jo jen go mbang asongo, á kehm song rehng ejahbe ajehng.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Mata bele mmonannyehn no bo jo lung-e re Meri, ji jii kohlo Ntul a Jisos, jo wuungu atung go ege alum.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Mata jo dehke na dehke, eji á jo lam nsol ka bo, tib eltum gbale sehng. Owo á kehm bake, ba tong Jisos re, “Ntul, anv wa nehme lub, eji n kpꞌloko eltum nia antahng, Meri kil-m ebo kaka? Tong-e, á ba kak-m ebo!”
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Owo Jisos kehm-e faange re, “Mata, a kpꞌtiiri nsol gbalee nyi kp-a gbiingi go eltim.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Ejum ajehng ji li ji tahne tahne. Meri wo ma yehke ji ga nob, ji bo lꞌki-e ma tiki taare.”
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?