Josué 22

EKA vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Owo Josua kehm lungu etˈtohngo ji Ruben, a etˈtohngo ji Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase re bo ba kono edi ajehng,
1 Então, Josué chamou os rubenitas, e os gaditas, e a meia tribo de Manassés
2 kehm bungu tong bo re,“Wahn eblim nsol kpee nyi Mosis nlokeltuma Jehova ka-n elkahn, wo go ejum ajehng ajehng ḿ me-e faabem nnyo ana n ka-n elkahn.
2 e disse-lhes: Tudo quanto Moisés, o servo do Senhor , vos ordenou guardastes, e à minha voz obedecestes em tudo quanto vos ordenei.
3 Bomo go njahm tete ba rehng efung bia, ń tikem be abonane ebahne sa, wahn ebtoono alum nya Jehova, Esowo ebahne ka-n no.
3 A vossos irmãos por tanto tempo até ao dia de hoje não desamparastes; antes, tivestes cuidado da guarda do mandamento do Senhor , vosso Deus.
4 Anv Jehova, Esowo ebahne, ebka abonane ebahne erekekv ana á nyame no, feeren, kehnge go egahna ajahbe, go ndi nyi Mosis nlokeltuma Jehova ka-n no go egbuk aya jehko ji Jodan.
4 E agora o Senhor , vosso Deus, deu repouso a vossos irmãos, como lhes tinha prometido: voltai-vos, pois, agora, e ide-vos a vossas tendas, à terra da vossa possessão, que Moisés, o servo do Senhor , vos deu dalém do Jordão.
5 Wo belen ekunukpu, wahn bum ajehke a atahm nya Mosis nloketuma Jehova ka-n no, á tong-n re Jehova Esowo ebahne jo kor-n, wahn fere jo jen go mbang enye anyehng anyehng, tob jo bum atahm enye. Jabben ye tˈtahne, wahn fere jo lok-e a ntim a ntim enyahne kpee, a atohko atohko enyahne kpee.
5 Tão somente tende cuidado de guardar com diligência o mandamento e a lei que Moisés, o servo do Senhor , vos mandou: que ameis ao Senhor , vosso Deus, e andeis em todos os seus caminhos, e guardeis os seus mandamentos, e vos achegueis a ele, e o sirvais com todo o vosso coração e com toda a vossa alma.
6 Owo Josua kehm fuulu bo , fere tong bo re bo song. Bo kehm tahme go ebo ajahbe.
6 Assim, Josué os abençoou e despediu-os; e foram para as suas tendas.
7 Mosis wo ka ejang etˈtohngo ji Manase edi go Basan, Josua ka erik etˈtohngo jia edi go erede nfam bi Jodan a abonanyehn ebo. Ana Josua tumu bo re bo song, á fuulu bo,
7 Porquanto Moisés dera herança, em Basã, à meia tribo de Manassés; porém à outra metade deu Josué entre seus irmãos, daquém do Jordão para o ocidente; e, enviando-os Josué também a suas tendas, os abençoou
8 kehm fere bung re, <<Feeren kehnge go egahna ajahbe, a agburu afang enyahne, atohkondi enyahne, asilva, agul, abrons a akuungu, agburu nkohl abomo nya li tolok tolok. Song baange nsol nyia a abonane ebahne, nyi ḿ ma da goji anebekv ebahne.>>
8 e falou-lhes, dizendo: Voltais às vossas tendas com grandes riquezas, e com muitíssimo gado, com prata, e com ouro, e com metal, e com ferro, e com muitíssimas vestes; reparti com vossos irmãos o despojo dos vossos inimigos.
9 Owo etˈtohngo Ruben, Gad, a ejang etꞌtohngo ji Manase kehm yake erik anebe Isreel o Silo ji li go Kenan, kehm jo feere go Giled ji li edi ndi ebo, ji bo ka bo, ana Jehova ka bo elkahn sehng go nnyo mi Mosis.
9 Assim, os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e a meia tribo de Manassés voltaram e partiram dos filhos de Israel, de Siló, que está na terra de Canaã, para irem à terra de Gileade, à terra da sua possessão, de que foram feitos possuidores, conforme o dito do Senhor , pelo ministério de Moisés.
10 Eji etˈtohngo ji Ruben, a ji Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase ba rehng go Geliloti kohlo Jodan, go ndi nyi Kenan, bo kehm limi egburu egudu njom go nkpe aya Jodan.
10 E, vindo eles aos limites do Jordão, que estão na terra de Canaã, ali os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e a meia tribo de Manassés edificaram um altar junto ao Jordão, um altar de grande aparência.
11 Eji anebe Isreel wuku re boblim egudu njom go nkonkon nyi Kenan go Geliloti, kohlo Jodan, ejang bi Isreel
11 E ouviram os filhos de Israel dizer: Eis que os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e a meia tribo de Manassés edificaram um altar na frente da terra de Canaã, nos limites do Jordão, da banda dos filhos de Israel.
12 Isreel kpee kehm mehle song kono go Silo, re bo song nok ebta a bo.
12 Ouvindo isto os filhos de Israel, ajuntou-se toda a congregação dos filhos de Israel em Siló, para saírem contra eles em exército.
13 Anebe Isreel kehm tumu Finehas ji mmon no nlum no Elieja nlimanjom, tv go ndi nyi Giled, re á song kpiri anebe Ruben, anebe Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase.
13 E enviaram os filhos de Israel aos filhos de Rúben, e aos filhos de Gade, e à meia tribo de Manassés, para a terra de Gileade, Fineias, filho de Eleazar, o sacerdote,
14 Ane ba toon-e no jolo atubesi ane na awubu, no nne go etˈtohngo jˈje go Isreel, fvfo no nne jolo ntubesi go ege ebangenahb go ellong abangenahb nya anebe Isreel.
14 e dez príncipes com ele, de cada casa paterna um príncipe, de todas as tribos de Israel; e cada um era cabeça da casa de seus pais nos milhares de Israel.
15 Eji bo je go Giled, goji anebe Ruben, anebe Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase, bo kehm tongo bo re:
15 E, vindo eles, aos filhos de Rúben, e aos filhos de Gade, e à meia tribo de Manassés, à terra de Gileade, falaram com eles, dizendo:
16 <<Ane kpee ba Jehova kpˈbungu re: <Nˈnan ḿ ma yab elnahne a Esowo bi Isreel mbang ana nyia? Nꞌnan wahnge ḿ ma sennge Jehova njahm, fere lim egudu njom ka elnahne anv, fere kpe-e tibi etahnsi?
16 Assim diz toda a congregação do Senhor : Que transgressão é esta, com que transgredistes contra o Deus de Israel, deixando hoje de seguir ao Senhor , edificando-vos um altar, para vos rebelardes contra o Senhor ?
17 Anv, abˈbi nya e limi go Peor wahr gbalema? Jol e ka tiki ru elnahre tete tub lela go abiafem nyao, jol eji li li re erem bia gbo tub ane ba Jehova!
17 Foi- nos pouco a iniquidade de Peor, de que ainda até ao dia de hoje não estamos purificados, ainda que houve castigo na congregação do Senhor ,
18 << <Ń yahke sennge na Jehova njahma? Ń lˈtib etahnsi a Jehova lela, behna erakatahng eje bahke gboko tub anebe Isreel kpee.
18 para que, hoje, abandonais ao Senhor ? Será que, rebelando-vos hoje contra o Senhor , amanhã se irará contra toda a congregação de Israel.
19 Lˈjol re abˈbi ebjol go edi ndi ji ń ko no, feeren ba ga edi ndi ji Jehova, edi ji etahk ji Jehova li no, wahn ba baange ndi anahre. Kana nok a Jehova, afi a nahre re wahn song lim egudu njom ka elnahne, kˈsehnge egudu njom ji Jehova Esowo ebahre.
19 Se é, porém, que a terra da vossa possessão é imunda, passai-vos para a terra da possessão do Senhor , onde habita o tabernáculo do Senhor , e tomai possessão entre nós; mas não vos rebeleis contra o Senhor , nem tampouco vos rebeleis contra nós, edificando-vos um altar, afora o altar do Senhor , nosso Deus.
20 Eji Ekan, mmon no Jera da nsol nyi Esowo tongo re bo rannge, ń nyˈnehm ana erakatahng gbo tub Isreel kpeea? Ye ntahngtahng sang kpo no tib abiafem enye.> >>
20 Não cometeu Acã, filho de Zerá, transgressão no tocante ao anátema? E não veio ira sobre toda a congregação de Israel? Assim que aquele homem não morreu só na sua iniquidade.
21 Owo anebe Ruben, anebe Gad, go ejang etˈtohngo ji Manase kehm faange atubesi abangenahb nya Isreel re:
21 Então, responderam os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e a meia tribo de Manassés, e disseram aos cabeças dos milhares de Israel:
22 <<Nne no kpi Nsahm, Esowo, Jehova! Nne no kpi nsahm, Esowo Jehova. Á kpˈkahne! Nong Isreel kahn! Lˈfere jol re wahr ebten Esowo, fere senng-e njahm, kana wahr yake lela.
22 O Deus dos deuses, o Senhor , o Deus dos deuses, o Senhor , ele o sabe, e Israel mesmo o saberá; se foi em rebeldia ou por transgressão contra o Senhor , hoje não nos preserveis.
23 Lˈjol re e limi egudu njom ka elnahre re wahr yake Jehova, jo lim njom nyi eljahme fi, a nyi amohk nti. Afi fere lim ajom nya elkoono, nong yefono Jehova lim-r ji kor-e no.
23 Se nós edificamos altar para nos tornar de após o Senhor , ou para sobre ele oferecer holocausto e oferta de manjares, ou sobre ele fazer oferta pacífica, o Senhor mesmo de nós o requeira.
24 Eˈee! E limi jia, a elfahle re behnjehle go abon ebahne bahke bungu tong ba bahre re, <Ejum ellimi ajii ń kpi a Jehova Esowo bi Isreel?
24 E, se, antes, o fizemos, foi em receio disto: amanhã vossos filhos virão a falar a nossos filhos, dizendo: Que tendes vós com o Senhor , Deus de Israel?
25 Jehova eblim aya Jodan re jol nseenge enyahre a wahn, wahn anebe Ruben, wahn anebe Gad! Ebo bahne wobem goji Jehova.> Wahngka etˈtohngo ejahne, bahke limi etˈtohngo ejahre re bo kˈkpe fahl Jehova .
25 Pois o Senhor pôs o Jordão por termo entre nós e vós, ó filhos de Rúben e filhos de Gade; não tendes parte no Senhor . E assim bem poderiam vossos filhos fazer desistir a nossos filhos de temer ao Senhor .
26 Ejum jia ji wahnge e bungu re, ‘Wahr tooben lim egudu njom, wo nehm jol ka njom nyi bo kpo jahm fi, afi ajom nyako.
26 Pelo que dissemos: Façamos, agora, e nos edifiquemos um altar, não para holocausto, nem para sacrifício,
27 Tohko fere jol ano, bahke fere jol ejum ntianse ka wahr, a wahn, a aying nya kpˈbake njahm re, e bahke kake Jehova go ege etahk go ajom enyahre nya eljahme fi, a ajom nyako, a nya elkoono. Owo go esˈsong etˈtohngo ejahne nehm ma bung tong etˈtohngo ejahre re, Bo kpimm ebo abehng abehng goji Jehova.
27 mas, para que entre nós e vós e entre as nossas gerações depois de nós, nos seja em testemunho, para podermos fazer o serviço do Senhor diante dele com os nossos holocaustos, e com os nossos sacrifícios, e com as nossas ofertas pacíficas, e para que vossos filhos não digam amanhã a nossos filhos: Não tendes parte no Senhor .
28 Wo e bungu re, bo lˈfere bung jia tong-r, afi fere tong etˈtohngo ejahre, e bahke faange re, <Seengen, wahn nyehn elfoongo egudu njom ji Jehova ji babnsoo ejahre limi no, bo limem tib esi njom nyi eljahme fi, a ajom nyako, bo limi re jol ejum ntianse ka-r njahm ebal ebal.>
28 Pelo que dissemos: Quando for que, amanhã, assim nos digam a nós e às nossas gerações, então, diremos: Vede o modelo do altar do Senhor que fizeram nossos pais, não para holocausto, nem para sacrifício, porém para ser testemunho entre nós e vós.
29 Ndan gbaa re wahr nok a Jehova, fere senng-e njahm lela, fere ba lim egudu jia re wahr jo lim ajom nya bo kpo jahm fi, a nya amohk nti, a ajom nyako, sehnge egudu njom jio ji Jehova, Esowo ebahre, ji yim go esamahr ebkpatahk Jehova.
29 Nunca tal nos aconteça, que nos rebelássemos contra o Senhor ou que hoje nós abandonássemos ao Senhor , edificando altar para holocausto, oferta de manjares ou sacrifício, fora do altar do Senhor , nosso Deus, que está perante o seu tabernáculo.
30 Eji Finehas ji nlimanjom, a abafili ajahbe bo ji li atubesi abangenahb Isreel, wuku ana etˈtohngo ji Ruben, Gad, a ji Manase bungu no, yebe bo atahng sehng.
30 Ouvindo, pois, Fineias, o sacerdote, e os príncipes da congregação, e os cabeças dos milhares de Israel que com ele estavam as palavras que disseram os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e os filhos de Manassés, pareceu bem aos seus olhos.
31 Owo Finehas mmon no Elieja ji nlimanjom kehm bungu tong anebe Ruben, Gad, a Manase re, <<Lela wahr ebkahn re Jehova li a nahre, tibre ń ka ten Jehova fere senng-e njahm go ejum jia. Wahn eblim re erakatahng ji Jehova kˈgbo tub anebe Isreel.
31 E disse Fineias, filho de Eleazar, o sacerdote, aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade, e aos filhos de Manassés: Hoje, sabemos que o Senhor está no meio de nós; porquanto não cometestes transgressão contra o Senhor ; agora, livrastes os filhos de Israel da mão do Senhor .
32 Owo Finehas mmon no Elieja ji nlimanjom, a abafili ajahbe, feere kehnge go Kenan, go eboa nkon nyi bo je no, a anebe Ruben, Gad go Giled song tooro tong anebe Isreel.
32 E voltou Fineias, filho de Eleazar, o sacerdote, com os príncipes, dos filhos de Rúben e dos filhos de Gade, da terra de Gileade à terra de Canaã, aos filhos de Israel; e trouxeram-lhes a resposta.
33 Bo bele eyebatahng sehng, fere tehk Esowo go nfaange nyi bo wuku no. Ntoobo nyi ebta kpeem jol bo go atahng re bo song rannge ajahbe nya Ruben a Gad lene no.
33 E pareceu a resposta boa aos olhos dos filhos de Israel, e os filhos de Israel louvaram a Deus; e não falaram mais de subir contra eles em exército, para destruírem a terra em que habitavam os filhos de Rúben e os filhos de Gade.
34 Fvfo anebe Ruben, a anebe Gad kehm kake egudu njom jia mbing: Bo jo lungu re, ntianse nyi a, go elka elka enahre re Jehova Esowo bi.
34 E os filhos de Rúben e os filhos de Gade puseram no altar o nome Ede, para que seja testemunho entre nós que o Senhor é Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra