Gênesis 41
EKA vs ARC
1 Eji ma sehng nnya ebal, Fero kehm leeme nlem: Á leeme no, á yiimi go nkpe aya Nayel,
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou e eis que estava em pé junto ao rio.
2 edahmagbudu na ebsehma kehm lohngo o aya nya sahb jˈjok fere fˈfeele, ba kehme ajele li go nkpe aya.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Eji ma jol ano edahmagbudu na ebsehma behko kehm kpe lohng aya mao toono bo. Adahmagbudu nyao jolo akpuk kpuk fere sˈsab ba yiimi kohlo ajokojoko nyao go nkpe aya.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne, e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Akpuk kpuk adahmagbudu nyao fere sˈsab kehm lehke edahmagbudu bio na ebsehma bi joko fere fˈfeele. Fero kehm nyahme go ellu.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Á kehm kpe gbo ellu kehm kpe leeme etoono nlem, elrahn nkohl anehng lake abon na asehma fere gbal egburu arum nkohl sahb nˈnob.
5 Depois, dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Eji ma jol ano, akpuudu akpuk kpuk nkohl esehma kehm tob kpe kehme elgbale sahb fˈfiiri, elfeb ero nfam ba lim fi akohl nyao.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
7 Akpuudu afiiri akohl nyao fere mele agburu arum anoobo akohl nyao, Fero soro nyahme, na ga nlem nyi.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Eji efungfu ma se, eltim jo gbiing-e sehng, á kehm tumu re bo lung anebe ntaane kpee a akahnkahn ane ba Ijib bo ba. Fero kehm lake bo alem enye, nnene we maam tong ana alem nyao lohngo no.
8 E aconteceu que, pela manhã, o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que os interpretasse a Faraó.
9 Owo ntubesia abafili ntuku kehm tongo Fero re, <<Lela me mbuumu abˈbi enyame.
9 Então, falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Dos meus pecados me lembro hoje.
10 Ngare jˈjol nyi a rake atahng tob alokeltum eba, fere tum-m ngbekobo awahra ntubesia abalima abred go etahk ntubesia mbˈbaabe.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Wahr ane abal abal leeme alem atv manehm na amehng, nlem anyehng anyehng jo lohngo eje eje.
11 então, sonhamos um sonho na mesma noite, eu e ele, cada um conforme a interpretação do seu sonho sonhamos.
12 Njangkun, nnea Hibru awohng jolo anahre, á jolo nlokeltum no ntubesia mbˈbaabe. Ye wo e lake alem enyahre, á tong-r ana lohng no, no nne á tong-e ana nlem enye lohngo no.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhos, e interpretou-nos os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Nsol nyio lohko jol ana á tooro no tong-r, me feere go egama nji eltum, nne noko bo song kahn-e ekehd.
13 E como ele nos interpretou, assim mesmo foi feito: a mim me fez tornar ao meu estado, e a ele fez enforcar.
14 Fero kehm tumu tv Josef, bo soro yehk-e go ngbekobo elbing. Ngare nyi á ma kpud elne fere yaange abomo elkake, á kehm ba yiimi go esamahr Fero.
14 Então, enviou Faraó e chamou a José, e o fizeram sair logo da cova; e barbeou-se, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Fero kehm tongo Josef re, <<N leeme nlem, nnene me-e nehme ma tong ana lohngo no, me n wuk bob bung bada na re a lˈwuk nlem, a bahke ma tooro ana lohngo no.>>
15 E Faraó disse a José: Eu sonhei um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que, quando ouves um sonho, o interpretas.
16 Josef kehm faange Fero re, <<Me n nehm ma lim, wo Esowo bahke kake Fero nfaange nyi bahk-e koro.>>
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Owo Fero kehm tongo Josef re, <<Go egama nlem, n yiimi go nkpe aya Nayel,
17 Então, disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na praia do rio.
18 edahmagbudu na ebsehma kehm lohngo o aya, bo sahb jˈjok fere fˈfeele ba kehme ajele li.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista e pastavam no prado.
19 Edahmagbudu ebsehma behko kehm tob kpe lohng o aya, bo sahb kpˈkpuk, fere fˈfiiri, n ka nyehn a nyehn adahmagbudu ana nyao a ndi nyi Ijib kpee.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Akpuk kpuk adahmagbudu nyao nya fere sˈsahb sˈsab kehm lehke ajokojoko adahmagbudu nyao na ebsehma nya gbo mbang lohng aya.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Jol tvtv o, eji bo ma li bo o, jol nnene nehm ma tong re bob lim ano, bo kpake yim ano kpuk kpuk kpuk kpuk ana wuku wuku. N kehm soro nyahme.
21 e entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado em suas entranhas, porque o seu aspecto era feio como no princípio. Então, acordei.
22 <<Go egame a nlem n nyehne agburu arum nkohl na esehma sahb nˈnob go elrahn anehng.
22 Depois, vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Eji jolo ano n kehm kpe nyehn akpuudu- akpawake akohl na esehma kpˈgbale sahb fˈfiiri, elfeb ero nfam ba fi.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
24 Afiiri fiiri akohl nyao jo mele arum nyao na esehma nya sahb nˈnob. Me n tong anebe ntaane, bo ane kpee nnene lim no male no tong-m ana lohngo no.>>
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu disse-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Owo Josef kehm tongo Fero re, <<Alem nya Fero li elkohnkohn anehng, Esowo eblennge ka Fero ejum ji á yahke lim.
25 Então, disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Anoobo adahmagbudu na ebsehma lohngo nnya esehma, anoobo arum akohl nyao na esehma lohngo nnya esehma; li na anehng fvfo li elkohn nlem anyehng.
26 As sete vacas formosas são sete anos; as sete espigas formosas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Akpuk kpuk adahmagbudu na ebsehma nya sabb fˈfiiri fere sˈsab nya lohngo toono, tob lohngo re nnya esehma, ano wo akpuudu akpawake akohl nya elfeb ero fi no: Nya li nnya esehma nyi njal.
27 E as sete vacas magras e feias à vista, que subiam depois delas, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental; serão sete anos de fome.
28 <<Li na li jang jang ana n tong-a no Fero, Esowo ebtib Fero ejum ji á yahke ba lim.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Egburu nnya esehma nyi nsol ndi bahke lake tv fad kpˈbake go ndia Ijib.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 Wo nnya esehma nyi njal bahke toono, Bo bahke yini bade nlaka nsol nyi jolo a Ijib, njal nyi bahke fere ko nji a ndi nyia.
30 E, depois deles, levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Bo nehm kpe buumu nlaka nsol nyi jolo go ndi nyia, tib re njal nyi bahke toono, bahke sabe sehng,
31 e não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois, porquanto será gravíssima.
32 Ejum ji wahnge Esowo tibi Fero go nlem mbang ebal li re ejum jio Esowo ebtoobo sahb tˈtahne, fvfo Esowo bahke gulu ellimi.
32 E o sonho foi duplicado duas vezes a Faraó é porque esta coisa é determinada de Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 <<Eji ma jol ana, nong Fero kpur nne no kpi ngbere a elkahne, fere rod-e kak á jo kpur ndia Ijib.
33 Portanto, Faraó se proveja agora de um varão inteligente e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Nong Fero yehke atubesi ane kak go ndi nyia nyi Ijib, bo jo yehke ejum ajehng go nsol elon anyehng anyehng, go ngara nsol akpake go nnya esehma nyi nsol bahke lake tv fad.
34 Faça isso Faraó, e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Bo ko nsol alehke nyio go nnooba nnya na esehma nyi kpˈbake, bo kuuru nkohl go elwo ni Fero, bo kuuru nsol alehke nyio go ajahbe ajabe ajahbe.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Nsol alehke nyia bo bahke kuuru bum ejahbe, eji behnjehle bo lˈjo ko li, go nnya esehma nyi njal kpˈbake a Ijib, eji ejahbe lˈkˈnyehn erem njal.>>
36 Assim, será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Ntoobo nyia kˈkor Fero a atubesi alokeltum ebe.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Owo Fero kehm bahbe bo re,<<Anv wahr bahke ma bel elkohn nne ana noa, no etohko ji Esowo li a nea?>>
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um varão como este, em quem haja o Espírito de Deus?
39 Fero kehm tongo Josef re,<<Eji Esowo ma lim re wo kahn nsol nyia kpee, nnene lim no kpe kpi ngbere a elkahne ana wo.
39 Depois, disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão inteligente e sábio como tu.
40 Ekpasiki ejame bahk-a woomo go ebo, ane ebame kpee bahke tob woom-a go ebo, fere jo wuk ajehke enya. Sehngem ga eti etul wo, me n bahke gbale sehng-a.>>
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Owo Fero kehm tongo Josef re,<<Me n yake ndi a Ijib kpee kak ega ebo, re wo jo kpur.>>
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Owo Fero kehm yehke ebil nsahm enye go ege ebnyohkobo, fere kak Josef go ege ebnyohkobo. Á fere liib-e ekpawobo ji etul, fere kak-e nlehke agul go emel.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de vestes de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Fere lim-e re bo sol-e go mmvtv akuungu ana etoono ntubesi, ane fere jo rabe re, <<Tahmen go mbango.>> Mbang nyia wo Fero ma yake ndi nyi Ijib kpee kak Josef go ebo re á jo kpur.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim, o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Owo Fero kehm tongo Josef re, <<Me wo li Fero, tohko jol re ellum ena ni, nnene lim no bahke tabe ebo afi ekpade go ndi nyi Ijib kpee.>>
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Fero kehm kake Josef mbing re Jafena-pania fere ka-e Asenad mmon no nkal no Potifera, ye ji jolo nlimanjom go On re á jol nkala Josef. Josef yannge kpee go ndi nyi Ijib.
45 E chamou Faraó o nome de José Zafenate-Paneia e deu-lhe por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Ngare nyia Josef ebkang eltahl a nnya ewubu eji á yele eltum aloko goji Fero ntul no Ijib. Josef jo tahme o esamahr Fero jo yannge go ndi nyio nyi Ijib kpee.
46 E José era da idade de trinta anos quando esteve diante da face de Faraó, rei do Egito. E saiu José da face de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Go nnya esehma nyi nsol bahke lake, nsol sahb lˈlak gbalee go ndi nyio.
47 E a terra produziu nos sete anos de fartura a mãos-cheias.
48 Josef jo jene ko nsol alehke nyio nyi bo jo bel go nnya esehma nyio nyi nsol lake no tv fad go Ijib, fere jo kuuru go ajahbe, ajahbe. Go ejahbe ajehng ajehng nsol mbahmandi nyi bo jo bahm o á jo ko kuuru o.
48 E ajuntou todo o mantimento dos sete anos que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas cidades o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Josef kuuru abim nkohl jolo are erikehndi aya ma. Gbale sehng re nfange á joom kpe ma kak go nwer, tibre siiri eso.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar, porquanto não havia numeração.
50 Re nnya nyio nyi njal kehm rehnge, Asenad mmon no nkal no Potifera nlimanjom no On, ebjel abon ba nlum abal ka Josef.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse o ano de fome), que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Josef gungu ngbokambang a mmon ewe mbing re Manase, kehm bungu re, <<Tibre Esowo eblim re me n yini afemfem enyame kpee, a nya nlaaga nsoo kpee.>>
51 E chamou José o nome do primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho e de toda a casa de meu pai.
52 Etoono mmon no nlum a gung-e mbing re Efriim, kehm bungu re, <<Tibre Esowo ma-m ka nrur go ndi nyi m ma nyehn erem.>>
52 E o nome do segundo chamou Efraim, porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Owo nnya esehma nyi nsol alehk tv fad go Ijib kehm male.
53 Então, acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito,
54 Nnya esehma nyi njal kehm bomo ana Josef bungu no. Njal jolo adi nyako kpee, wo go ndi nyi Ijib kpee nsol alehke jˈjol.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Eji anebe Ijib kpee kehme njal wa, bo kehm lingi tob Fero bade nsol alehke, Fero tongo aneb Ijib kpee, re <<Songen goji Josef wahn lim ajehng ajehng ji á bahk-n tongo.>>
55 E, tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Eji njal ma rehng edi ajehng ajehng go ejahbe kpee, Josef kehm lennge abutahk ntahk nyi á kuuru nsol alehke, jo gungu anebe Ijib nsol alehke, tibre njal gbale sehng go ndi nyi Ijib kpee.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Ane kpee jo lohngo go ajahbe ajahbe ba go Ijib ba gunu nsol alehke goji Josef, tibre njal gbale sehng go edi ajehng ajehng.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?