Gênesis 41

EKA vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eji ma sehng nnya ebal, Fero kehm leeme nlem: Á leeme no, á yiimi go nkpe aya Nayel,
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 edahmagbudu na ebsehma kehm lohngo o aya nya sahb jˈjok fere fˈfeele, ba kehme ajele li go nkpe aya.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Eji ma jol ano edahmagbudu na ebsehma behko kehm kpe lohng aya mao toono bo. Adahmagbudu nyao jolo akpuk kpuk fere sˈsab ba yiimi kohlo ajokojoko nyao go nkpe aya.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Akpuk kpuk adahmagbudu nyao fere sˈsab kehm lehke edahmagbudu bio na ebsehma bi joko fere fˈfeele. Fero kehm nyahme go ellu.
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Á kehm kpe gbo ellu kehm kpe leeme etoono nlem, elrahn nkohl anehng lake abon na asehma fere gbal egburu arum nkohl sahb nˈnob.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Eji ma jol ano, akpuudu akpuk kpuk nkohl esehma kehm tob kpe kehme elgbale sahb fˈfiiri, elfeb ero nfam ba lim fi akohl nyao.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Akpuudu afiiri akohl nyao fere mele agburu arum anoobo akohl nyao, Fero soro nyahme, na ga nlem nyi.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Eji efungfu ma se, eltim jo gbiing-e sehng, á kehm tumu re bo lung anebe ntaane kpee a akahnkahn ane ba Ijib bo ba. Fero kehm lake bo alem enye, nnene we maam tong ana alem nyao lohngo no.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Owo ntubesia abafili ntuku kehm tongo Fero re, <<Lela me mbuumu abˈbi enyame.
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 Ngare jˈjol nyi a rake atahng tob alokeltum eba, fere tum-m ngbekobo awahra ntubesia abalima abred go etahk ntubesia mbˈbaabe.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Wahr ane abal abal leeme alem atv manehm na amehng, nlem anyehng anyehng jo lohngo eje eje.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Njangkun, nnea Hibru awohng jolo anahre, á jolo nlokeltum no ntubesia mbˈbaabe. Ye wo e lake alem enyahre, á tong-r ana lohng no, no nne á tong-e ana nlem enye lohngo no.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Nsol nyio lohko jol ana á tooro no tong-r, me feere go egama nji eltum, nne noko bo song kahn-e ekehd.
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Fero kehm tumu tv Josef, bo soro yehk-e go ngbekobo elbing. Ngare nyi á ma kpud elne fere yaange abomo elkake, á kehm ba yiimi go esamahr Fero.
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Fero kehm tongo Josef re, <<N leeme nlem, nnene me-e nehme ma tong ana lohngo no, me n wuk bob bung bada na re a lˈwuk nlem, a bahke ma tooro ana lohngo no.>>
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Josef kehm faange Fero re, <<Me n nehm ma lim, wo Esowo bahke kake Fero nfaange nyi bahk-e koro.>>
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Owo Fero kehm tongo Josef re, <<Go egama nlem, n yiimi go nkpe aya Nayel,
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 edahmagbudu na ebsehma kehm lohngo o aya, bo sahb jˈjok fere fˈfeele ba kehme ajele li.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Edahmagbudu ebsehma behko kehm tob kpe lohng o aya, bo sahb kpˈkpuk, fere fˈfiiri, n ka nyehn a nyehn adahmagbudu ana nyao a ndi nyi Ijib kpee.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Akpuk kpuk adahmagbudu nyao nya fere sˈsahb sˈsab kehm lehke ajokojoko adahmagbudu nyao na ebsehma nya gbo mbang lohng aya.
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Jol tvtv o, eji bo ma li bo o, jol nnene nehm ma tong re bob lim ano, bo kpake yim ano kpuk kpuk kpuk kpuk ana wuku wuku. N kehm soro nyahme.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 <<Go egame a nlem n nyehne agburu arum nkohl na esehma sahb nˈnob go elrahn anehng.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Eji jolo ano n kehm kpe nyehn akpuudu- akpawake akohl na esehma kpˈgbale sahb fˈfiiri, elfeb ero nfam ba fi.
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Afiiri fiiri akohl nyao jo mele arum nyao na esehma nya sahb nˈnob. Me n tong anebe ntaane, bo ane kpee nnene lim no male no tong-m ana lohngo no.>>
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Owo Josef kehm tongo Fero re, <<Alem nya Fero li elkohnkohn anehng, Esowo eblennge ka Fero ejum ji á yahke lim.
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Anoobo adahmagbudu na ebsehma lohngo nnya esehma, anoobo arum akohl nyao na esehma lohngo nnya esehma; li na anehng fvfo li elkohn nlem anyehng.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Akpuk kpuk adahmagbudu na ebsehma nya sabb fˈfiiri fere sˈsab nya lohngo toono, tob lohngo re nnya esehma, ano wo akpuudu akpawake akohl nya elfeb ero fi no: Nya li nnya esehma nyi njal.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 <<Li na li jang jang ana n tong-a no Fero, Esowo ebtib Fero ejum ji á yahke ba lim.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 Egburu nnya esehma nyi nsol ndi bahke lake tv fad kpˈbake go ndia Ijib.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Wo nnya esehma nyi njal bahke toono, Bo bahke yini bade nlaka nsol nyi jolo a Ijib, njal nyi bahke fere ko nji a ndi nyia.
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Bo nehm kpe buumu nlaka nsol nyi jolo go ndi nyia, tib re njal nyi bahke toono, bahke sabe sehng,
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Ejum ji wahnge Esowo tibi Fero go nlem mbang ebal li re ejum jio Esowo ebtoobo sahb tˈtahne, fvfo Esowo bahke gulu ellimi.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 <<Eji ma jol ana, nong Fero kpur nne no kpi ngbere a elkahne, fere rod-e kak á jo kpur ndia Ijib.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Nong Fero yehke atubesi ane kak go ndi nyia nyi Ijib, bo jo yehke ejum ajehng go nsol elon anyehng anyehng, go ngara nsol akpake go nnya esehma nyi nsol bahke lake tv fad.
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Bo ko nsol alehke nyio go nnooba nnya na esehma nyi kpˈbake, bo kuuru nkohl go elwo ni Fero, bo kuuru nsol alehke nyio go ajahbe ajabe ajahbe.
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Nsol alehke nyia bo bahke kuuru bum ejahbe, eji behnjehle bo lˈjo ko li, go nnya esehma nyi njal kpˈbake a Ijib, eji ejahbe lˈkˈnyehn erem njal.>>
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Ntoobo nyia kˈkor Fero a atubesi alokeltum ebe.
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Owo Fero kehm bahbe bo re,<<Anv wahr bahke ma bel elkohn nne ana noa, no etohko ji Esowo li a nea?>>
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Fero kehm tongo Josef re,<<Eji Esowo ma lim re wo kahn nsol nyia kpee, nnene lim no kpe kpi ngbere a elkahne ana wo.
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 Ekpasiki ejame bahk-a woomo go ebo, ane ebame kpee bahke tob woom-a go ebo, fere jo wuk ajehke enya. Sehngem ga eti etul wo, me n bahke gbale sehng-a.>>
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Owo Fero kehm tongo Josef re,<<Me n yake ndi a Ijib kpee kak ega ebo, re wo jo kpur.>>
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Owo Fero kehm yehke ebil nsahm enye go ege ebnyohkobo, fere kak Josef go ege ebnyohkobo. Á fere liib-e ekpawobo ji etul, fere kak-e nlehke agul go emel.
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Fere lim-e re bo sol-e go mmvtv akuungu ana etoono ntubesi, ane fere jo rabe re, <<Tahmen go mbango.>> Mbang nyia wo Fero ma yake ndi nyi Ijib kpee kak Josef go ebo re á jo kpur.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Owo Fero kehm tongo Josef re, <<Me wo li Fero, tohko jol re ellum ena ni, nnene lim no bahke tabe ebo afi ekpade go ndi nyi Ijib kpee.>>
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Fero kehm kake Josef mbing re Jafena-pania fere ka-e Asenad mmon no nkal no Potifera, ye ji jolo nlimanjom go On re á jol nkala Josef. Josef yannge kpee go ndi nyi Ijib.
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 Ngare nyia Josef ebkang eltahl a nnya ewubu eji á yele eltum aloko goji Fero ntul no Ijib. Josef jo tahme o esamahr Fero jo yannge go ndi nyio nyi Ijib kpee.
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Go nnya esehma nyi nsol bahke lake, nsol sahb lˈlak gbalee go ndi nyio.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Josef jo jene ko nsol alehke nyio nyi bo jo bel go nnya esehma nyio nyi nsol lake no tv fad go Ijib, fere jo kuuru go ajahbe, ajahbe. Go ejahbe ajehng ajehng nsol mbahmandi nyi bo jo bahm o á jo ko kuuru o.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Josef kuuru abim nkohl jolo are erikehndi aya ma. Gbale sehng re nfange á joom kpe ma kak go nwer, tibre siiri eso.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Re nnya nyio nyi njal kehm rehnge, Asenad mmon no nkal no Potifera nlimanjom no On, ebjel abon ba nlum abal ka Josef.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Josef gungu ngbokambang a mmon ewe mbing re Manase, kehm bungu re, <<Tibre Esowo eblim re me n yini afemfem enyame kpee, a nya nlaaga nsoo kpee.>>
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Etoono mmon no nlum a gung-e mbing re Efriim, kehm bungu re, <<Tibre Esowo ma-m ka nrur go ndi nyi m ma nyehn erem.>>
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Owo nnya esehma nyi nsol alehk tv fad go Ijib kehm male.
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 Nnya esehma nyi njal kehm bomo ana Josef bungu no. Njal jolo adi nyako kpee, wo go ndi nyi Ijib kpee nsol alehke jˈjol.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Eji anebe Ijib kpee kehme njal wa, bo kehm lingi tob Fero bade nsol alehke, Fero tongo aneb Ijib kpee, re <<Songen goji Josef wahn lim ajehng ajehng ji á bahk-n tongo.>>
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Eji njal ma rehng edi ajehng ajehng go ejahbe kpee, Josef kehm lennge abutahk ntahk nyi á kuuru nsol alehke, jo gungu anebe Ijib nsol alehke, tibre njal gbale sehng go ndi nyi Ijib kpee.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Ane kpee jo lohngo go ajahbe ajahbe ba go Ijib ba gunu nsol alehke goji Josef, tibre njal gbale sehng go edi ajehng ajehng.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra