Gênesis 33
EKA vs ARA
1 Jekob kehm tabe amahr nyehn Eso kpˈbake a aneblum atahltahl ebe, Jekob kehm yabe abon ebe, bako jolo a Lia, bako jolo a Rasel, bako jolo a alokeltum ebe ba nkal na abal.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Á tongo alokeltum ba nkal bao bo gbo mbang a abon ebo, Lia a abon ebe bo toono, Rasel abola Josef bo ba kahle njahm.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Yefono antahng gbo mbang, ana á jo jen asongo goji mmonannyehn á gongo go ndi nkpel esehma.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Eso bee song kpiri Jekob, fere bing-e, á kpehre abo go emel walle. Bo ane abal abal kehme ellingi.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Owo Eso kehm seenge nyehn anebkal a abon, kehm bahbe Jekob re, <<Ane a ba a, ba li a na?
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Owo alokeltum ba nkal a abon ebo kehm tob jeere ba kohl-e gong ndi.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Etoono, Lia a abon ba gong go ndi. Esˈkohro Josef a Rasel, bo fvfo tob ba gong ndi.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Eso kehm bahbe re, <<Nlong atohkondi nyaa kpee nya m ma wane a lohngo renan?>>
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Eso kehm bungu re, <<Me n kpˈkpi wuku wuku gbalee mmonannee, bum ji a kpi no jol ka wofono antahng.
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Jekob kehm faange re, <<Eˈee, titi joare a kpˈkpi eyebatahng aname, ko ayare nyaa go egame abo. Re me n nyehn esamahr eba, li ana m ma nyehn esamahr bi Esowo, Anv eji a ma-m ko eyebatahng.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Titi ko ji bo ma ko ba bum-a go alata, tibre Esowo eblim nnoobo gbalee ka-m, me n bel nsol kpee nyi n kpˈsebe.>> Tib eji Jekob jo tiki ten, Eso kˈko nsol nyio.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Owo Eso kehm bungu re, <<Nong wahr tahm, m bahke jene a na.
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Jekob kehm-e faange re, <<Ntubesi a kpˈkahne re abon kpˈseke, fvfo li re me n kpur ejoro, adahmagbudu nya kpˈyabe abon ebo, nne lˈga jen a bo elwaare jol efung kohro kohro enyam bia kpee bahke kpoko.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Ntubesi ewame wo gbo nloketum ewa mbang, m bahke jo jen bembem a enyam, a abon baa, tete m ba rehng goji ntubesi ewame go Seir.>>
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Eso kehm bungu re, <<Nong me n tahm aneblum ebame bako sa-a a.>>
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Owo Eso kehm bomo eljen ene efung bio asongo go Seir.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Jekob tob tahme go Sokod, go wo á song lim edi jol fere tob lim edi ji enyam ebe bahke jo kang. Owo wahnge edi jio bo jo lung re Sokod.
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Bomo ana Jekob lohng go Padan Aram á rehnge o ejahbe Sekem nob nob go Kenan ba sa jol go nkpe ejahbe jio.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Jekob gunu erohko ndi goji abone Hamor nde no Sekem ka akpohko asilva atahlalon. Owo á si ebehre ji á jolo no.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Jekob kehm limi egudu njom, fere lung edi jio re, El Elohe Isreel (ji lohngo re Esowo bi Isreel kpˈgbale).
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?