Gênesis 33
EKA vs ARIB
1 Jekob kehm tabe amahr nyehn Eso kpˈbake a aneblum atahltahl ebe, Jekob kehm yabe abon ebe, bako jolo a Lia, bako jolo a Rasel, bako jolo a alokeltum ebe ba nkal na abal.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 Á tongo alokeltum ba nkal bao bo gbo mbang a abon ebo, Lia a abon ebe bo toono, Rasel abola Josef bo ba kahle njahm.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Yefono antahng gbo mbang, ana á jo jen asongo goji mmonannyehn á gongo go ndi nkpel esehma.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Eso bee song kpiri Jekob, fere bing-e, á kpehre abo go emel walle. Bo ane abal abal kehme ellingi.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Owo Eso kehm seenge nyehn anebkal a abon, kehm bahbe Jekob re, <<Ane a ba a, ba li a na?
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Owo alokeltum ba nkal a abon ebo kehm tob jeere ba kohl-e gong ndi.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Etoono, Lia a abon ba gong go ndi. Esˈkohro Josef a Rasel, bo fvfo tob ba gong ndi.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Eso kehm bahbe re, <<Nlong atohkondi nyaa kpee nya m ma wane a lohngo renan?>>
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Eso kehm bungu re, <<Me n kpˈkpi wuku wuku gbalee mmonannee, bum ji a kpi no jol ka wofono antahng.
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Jekob kehm faange re, <<Eˈee, titi joare a kpˈkpi eyebatahng aname, ko ayare nyaa go egame abo. Re me n nyehn esamahr eba, li ana m ma nyehn esamahr bi Esowo, Anv eji a ma-m ko eyebatahng.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Titi ko ji bo ma ko ba bum-a go alata, tibre Esowo eblim nnoobo gbalee ka-m, me n bel nsol kpee nyi n kpˈsebe.>> Tib eji Jekob jo tiki ten, Eso kˈko nsol nyio.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Owo Eso kehm bungu re, <<Nong wahr tahm, m bahke jene a na.
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Jekob kehm-e faange re, <<Ntubesi a kpˈkahne re abon kpˈseke, fvfo li re me n kpur ejoro, adahmagbudu nya kpˈyabe abon ebo, nne lˈga jen a bo elwaare jol efung kohro kohro enyam bia kpee bahke kpoko.
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 Ntubesi ewame wo gbo nloketum ewa mbang, m bahke jo jen bembem a enyam, a abon baa, tete m ba rehng goji ntubesi ewame go Seir.>>
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Eso kehm bungu re, <<Nong me n tahm aneblum ebame bako sa-a a.>>
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Owo Eso kehm bomo eljen ene efung bio asongo go Seir.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Jekob tob tahme go Sokod, go wo á song lim edi jol fere tob lim edi ji enyam ebe bahke jo kang. Owo wahnge edi jio bo jo lung re Sokod.
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Bomo ana Jekob lohng go Padan Aram á rehnge o ejahbe Sekem nob nob go Kenan ba sa jol go nkpe ejahbe jio.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Jekob gunu erohko ndi goji abone Hamor nde no Sekem ka akpohko asilva atahlalon. Owo á si ebehre ji á jolo no.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Jekob kehm limi egudu njom, fere lung edi jio re, El Elohe Isreel (ji lohngo re Esowo bi Isreel kpˈgbale).
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?