Gênesis 31
EKA vs ACF
1 Jekob kehm wuku re, abone Leban ba nlum kpˈbungu re, <<Jekob ebrod ejum ajehng ajehng ji nsoo ewahre kpi no, afang kpee nya Jekob ma bel, lohng go nsol nyi nsoo ewahre,
1 Então ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Jekob sebe kahn re eljini ni Leban jolo a ne wuku wuku, anv ebyaange.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como anteriormente.
3 Jehova kehm tongo Jekob re, <<Feere song go ndi a nso, go nnahb enya, m bahke jolo a na.>>
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna-te à terra dos teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Owo Jekob kehm tumu ellum tv Rasel abola Lia re bo lohng ba kpir-e go emahng edi ji atohkondi enye li no.
4 Então mandou Jacó chamar a Raquel e a Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Á kehm tongo bo re, <<Me n seb kahn re eljini ni nso ewahne kpi no aname anv ebyaange, kpeem li ana wuku wuku jolo no, wo Esowo bi nso ewame noa aname.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai não é para comigo como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo;
6 Wahn kpˈkahne re me n lim eltum ka nso ewahne a eko eko ejame,
6 E vós mesmas sabeis que com todo o meu esforço tenho servido a vosso pai;
7 jol tvtv o, nso ewahne ma-m nehm fere yaange eltuuru ename nkpel na ewubu. Wo Esowo taamem re á lim-m ejum.
7 Mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Leban lˈfere tong re atohkondi nya kpi adale nya nya li eltuuru ename, atohkondi kpee jo jele nya kpi adale, afi á fere tong re bo ji kpi anyono, bo ba li eltuuru ename, atohkondi kpee jo jele bo ji kpi anyono.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todos os rebanhos davam salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todos os rebanhos davam listrados.
9 Owo wahnge Esowo ma taare nso ewahne atohkondi feere a nya ka-m.
9 Assim Deus tirou o gado de vosso pai, e deu-o a mim.
10 Ngare nyi atohkondi kpo sa ela, n leeme nlem n nyehne re, afahmbul nya jo kuumu ebul baange bo bele anyono, adebbe, a adale.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos, e eis que os bodes, que cobriam as ovelhas, eram listrados, salpicados e malhados.
11 Enjel nyi Jehova tong-m go nlem re, <Jekob,> N kehm faange re, <Nyehn me ga.>
11 E disse-me o anjo de Deus em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Enjel nyio kehm bungu re,<<Seenge wo nyehn re, afahmbul kpee nya kpˈkuumu akal, bo jehko bahke bele anyono, bo jehko bel adebbe, bo jehko bel a adale, tibre me n nyehn nsol kpee nyi Leban jo lim-a.
12 E disse ele: Levanta agora os teus olhos e vê todos os bodes que cobrem o rebanho, que são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Me wo li Esowo bi Betel, edi jio ji a wohngo akehng go ego, jˈnehm ji a nyame no tong-m. Tahm anv anv wo yake ndi nyia, fere song go ega ejahbe.>>>
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Owo Rasel abola Lia kehm faange re, <<Fono anv wahr kpˈkpe kpi ebo abehng abehng go nsol elehke elkv nyi etahk nsoo ewahr-a?
14 Então responderam Raquel e Lia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Anv, á wahr kpehme ko ana ajahmjahma? Saam go elgungu no á ma-r gungu, yeb tob li kpee ji bo ka go egahre esi.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos, e comeu de todo o nosso dinheiro.
16 Etingitingi ji re nsol afang nyi Esowo ma taare nsoo ewahre li ka wahr a abon ebahre. Fvfo lim ajehng ajehng ji Esowo tong-a no.
16 Porque toda a riqueza, que Deus tirou de nosso pai, é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Owo Jekob kehm rodo abon ebe, a akal ebe kunu go akamel,
17 Então se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos;
18 tahm a bo, atohkondi enye gbo-e mbang, á tahma nsol kpee nyi á bele no o Padan Aram, asongo goji nde Aisik go ndi nyi Kenan.
18 E levou todo o seu gado, e todos os seus bens, que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Eji Leban tahme re á song kpud ejoro ebe anyar, Rasel v alokelom etahk nde.
19 E havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Fvfo Jekob nehme Leban nnea Aram eji á ki-e tong re, á kpˈtahme.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Jekob bee a nsol kpee nyi á bele no, song siiri aya Yufrat, asongo go ejahbe ewong ji Gilied.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha, e levantou-se e passou o rio; e se dirigiu para a montanha de Gileade.
22 Go nfung era, bo kehm tongo Leban re Jekob ebbe fio.
22 E no terceiro dia foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Leban kehm rodo abonanyehn ebe, bo jo kam Jekob go nfung na esehma song bob-e go ejahbe ewong ji Gilied.
23 Então tomou consigo os seus irmãos, e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Esowo kehm ba kpiri Leban nne no lohng go Aram go nlem atv, kehm-e tongo re, <<Kunu ekpu, ka tiki bung ejum ajehng ajehng bada Jekob, afi jolo ji kpˈnobo, afi ji kpˈsabe.>>
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
25 Jekob tohko si ebehre eje go ejahbe ewong ji Gilied, Leban kehm ba kpir-e. Leban a abonanyehn kehm tob ba si abehre nya bo o.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó, e armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua, na montanha de Gileade.
26 Owo Leban kehm tongo Jekob re, <<Jenji wahnge a ma-m lim ana me? A ma-m nehm, wob kpu abon ebame, ana nne bobo ane go ebta ba bum eju.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Nˈnan a kehm weele na be fere nehm-m, nˈnan a ki-m tong eji n lˈtuma go eyebatahng, a ekahn ase ji bo jol jo kub asoongo, a akpasake toon-a.
27 Por que fugiste ocultamente, e lograste-me, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril e com harpa?
28 Jol a nongem re me n bingi abon abon ebame nnyo, a yefono abon ebame ba nkal, fere tong bo re wahn songo. Woblim egboongo ejum.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente agiste, agora, fazendo assim.
29 N kpˈkpi nsahm nyi m bahk-a ma lim ejum, wo nyaane atv Esowo bi nso tong-m re, <<Kunu ekpu, ka tiki bung ejumjum bada Jekob, afi jolo ji kpˈnobo, afi jolo ji kpˈsab.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
30 Anv wob tahm eja, tibre ma-a kor re wo feere go etahk nso, jenji wahnge a kehm vohko asowo enyame?
30 E agora se querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Jekob kehm faange Leban re, <<N jo fˈfahl, tibre n tiri re a bahk-m taare abon eba ba nkal go eko.
31 Então respondeu Jacó, e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo, se porventura não me arrebatarias as tuas filhas.
32 A lˈfere nyehn nne awohng awohng no rodo asowo enya a bahke kpoko. Go ellong nnahb enyame, kpur antahng wo nyehng joare ejum eja ajehng ajehng jia aname, lˈfere jol ano rod. Jekob kahnem re Rasel wo v asowo nyao.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo, e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Leban kehm yele ebehre ji Jekob, a ji Lia, go ji aloketum abal bao ba nkal, ejumjum á nyˈnehm. Eji á lohngo go ebehre ji Lia, á kehm song yel goji Rasel.
33 Então entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Lia, e na tenda de ambas as servas, e não os achou; e saindo da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Ngare nyio Rasel ebrod asowo etahk nde kunu go njahm nyi ekamel rod ejum bo kpo koongo ekamel go njahm bulu ji tv. Leban feede ejum ajehng ajehng o ebehre kpee á nyehnem ejumjum.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda, e não os achou.
35 Rasel kehm tongo nde re, <<Atahng ki-a rak nsoo re m maam mehl yiimi go ega esamahr, me ga me n gbo alung.>> Leban feede kpee á tikem nyehn asowo etahk eje.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira aos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Jekob atahng kehm-e rake, á rod Leban song kak elam, kehm bahbe Leban re, <<Ebi ajii m ma lim? Abiafem anyaa m ma lim, nya wahnge a kp-m bimi abake?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão; e respondeu Jacó, e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Anv eji a feede go egama nsol, jenji a ma nyehn ji lohng go ega etahk? Lohng aji a esamahr nnahb enyame, a nnahb enyame, bo lam-r, me a wahra na.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis de tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e de teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Me n jol a na go nnya na eltahl, ejoro eba, a ebul eba, anyehng anyehng tikem fumu, jol n tikem li nkom anyehng anyehng go ellong atohkondi enya.
38 Estes vinte anos eu estive contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 N tikem ko nnyam enya anyehng anyehng ba a nyi re, ebi nnyam me-e jaake, me wo jo nyehn erem bio antahn, anv a kpˈsebe re me n gal-a ji bo v a njul afii bo v atv.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Ji jo jol aname ji a, njul jo ya-m ngara njul, alohk jo fil-m ngare atv, ellu n joom lal.
40 Estava eu assim: De dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o meu sono fugiu dos meus olhos.
41 Ana wo jolo aname go ejum nnya eltahl nyi n jolo go ega etahk. N limi eltum ka-a go ewuba nnya eni tib abon eba ba nkal, fere kpe ko nnya erakera jo kpur atohkondi enya, á fere yaange eltuuru ename nkpel na ewubu.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Ki li re Esowo bi nsoo, Esowo bio bi Ebraham, ye ji Aisik jo fahl-e ki jol aname, a jol-m lohko tum n kehnge abo abo. Wo Esowo ebnyehn ana jo riid-m, fere jo nyehn ji n jo ko abo enyame lim, atv ma nyaane Esowo kak-a erehke.>>
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o temor de Isaque não fora comigo, por certo me despedirias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição, e ao trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Leban kehm faange Jekob re, <<Anebkal baa abon ebame ba nkal ba, abon baa, abon abon ebame ba, atohkondi nyaa, atohkondi enyame nya. Nya a kpˈnyehne a kpee a nyame nya, fono anv jenji m bahke limi lela a abon ebame ba nkal, afi abon ba bo ma jel?
43 Então respondeu Labão, e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês, é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou a seus filhos, que deram à luz?
44 Anv wahr lim egbanngalung, jol ejum ntianse ka wo, a me.>>
44 Agora pois vem, e façamos aliança eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Owo Jekob kehm rodo eltal lo ana ego.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e erigiu-a por coluna.
46 Jekob kehm tongo nnahb enye re, <<Kpu-n atal ba a nya, bo kehm solo atal ba luk ebim, bo ji go nkpe ebim atal jo li nsol.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Leban lungu edi jio re, Jegar Sahaduta, Jekob tob lungu edi jio re, Galed.
47 E chamou-o Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-o Galeede.
48 Leban kehm bungu re <<Ebim atal jia ebjol ntianse ka me a wo lela.>> Owo wahnge bo jo lung re Galed.
48 Então disse Labão: Este montão seja hoje por testemunha entre mim e ti. Por isso se lhe chamou Galeede,
49 Fvfo bo jo tob lungu re Mijipah, tibre á bungu re, Nong Jehova jo baab-r eji e ma yaame atemtem.
49 E Mispá, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 A lˈfere sab abon ebame ba nkal go elfili, afii a lˈsong ko akal bandiki sehnge abon ebame baa ba nkal jol afi nnene jolem, buumu re Esowo bi li ntianse enya, a me.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares mulheres além das minhas filhas, ninguém está conosco; atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Leban tob tongo Jekob re, <<Nyehn ebim atal ga, tob nyehn eltal ga m ma lo ana ego ka wo a me.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui essa coluna que levantei entre mim e ti.
52 Ebim atal jia ji li ntianse, ego jia ji tob li ntianse re me nehm tiki siiri ebim atal jia rehng ega ejang ba lim-a ejum, re wo fvfo, a nehm siiri ebim atal jia a, a ego jia ba rehng ga egame ejang ba lim-m ejum.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha, que eu não passarei este montão a ti, e que tu não passarás este montão e esta coluna a mim, para mal.
53 Nong Esowo bi Ebraham, a Esowo bi Nahor, Esowo bio bi babnde ebo lam-r a wahra na.>>
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo temor de seu pai Isaque.
54 Jekob limi njom o ejahbe ewong, fere tiingi nnahb enye re bo ba li nsol. Eji bo ba li nsol bo sa kang o atv mao.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos, para comer pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Njahm efungfu, efungfu behre behre Leban kehm bingi abon abon ebe, a yefono abon ebe ba nkal fere fuulu bo, kehm feere kehnge.
55 E levantou-se Labão pela manhã de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas e abençoou-os e partiu; e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?