Gênesis 31
EKA vs ARIB
1 Jekob kehm wuku re, abone Leban ba nlum kpˈbungu re, <<Jekob ebrod ejum ajehng ajehng ji nsoo ewahre kpi no, afang kpee nya Jekob ma bel, lohng go nsol nyi nsoo ewahre,
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Jekob sebe kahn re eljini ni Leban jolo a ne wuku wuku, anv ebyaange.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Jehova kehm tongo Jekob re, <<Feere song go ndi a nso, go nnahb enya, m bahke jolo a na.>>
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Owo Jekob kehm tumu ellum tv Rasel abola Lia re bo lohng ba kpir-e go emahng edi ji atohkondi enye li no.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Á kehm tongo bo re, <<Me n seb kahn re eljini ni nso ewahne kpi no aname anv ebyaange, kpeem li ana wuku wuku jolo no, wo Esowo bi nso ewame noa aname.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Wahn kpˈkahne re me n lim eltum ka nso ewahne a eko eko ejame,
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 jol tvtv o, nso ewahne ma-m nehm fere yaange eltuuru ename nkpel na ewubu. Wo Esowo taamem re á lim-m ejum.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Leban lˈfere tong re atohkondi nya kpi adale nya nya li eltuuru ename, atohkondi kpee jo jele nya kpi adale, afi á fere tong re bo ji kpi anyono, bo ba li eltuuru ename, atohkondi kpee jo jele bo ji kpi anyono.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Owo wahnge Esowo ma taare nso ewahne atohkondi feere a nya ka-m.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Ngare nyi atohkondi kpo sa ela, n leeme nlem n nyehne re, afahmbul nya jo kuumu ebul baange bo bele anyono, adebbe, a adale.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Enjel nyi Jehova tong-m go nlem re, <Jekob,> N kehm faange re, <Nyehn me ga.>
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Enjel nyio kehm bungu re,<<Seenge wo nyehn re, afahmbul kpee nya kpˈkuumu akal, bo jehko bahke bele anyono, bo jehko bel adebbe, bo jehko bel a adale, tibre me n nyehn nsol kpee nyi Leban jo lim-a.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Me wo li Esowo bi Betel, edi jio ji a wohngo akehng go ego, jˈnehm ji a nyame no tong-m. Tahm anv anv wo yake ndi nyia, fere song go ega ejahbe.>>>
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Owo Rasel abola Lia kehm faange re, <<Fono anv wahr kpˈkpe kpi ebo abehng abehng go nsol elehke elkv nyi etahk nsoo ewahr-a?
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Anv, á wahr kpehme ko ana ajahmjahma? Saam go elgungu no á ma-r gungu, yeb tob li kpee ji bo ka go egahre esi.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Etingitingi ji re nsol afang nyi Esowo ma taare nsoo ewahre li ka wahr a abon ebahre. Fvfo lim ajehng ajehng ji Esowo tong-a no.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Owo Jekob kehm rodo abon ebe, a akal ebe kunu go akamel,
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 tahm a bo, atohkondi enye gbo-e mbang, á tahma nsol kpee nyi á bele no o Padan Aram, asongo goji nde Aisik go ndi nyi Kenan.
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Eji Leban tahme re á song kpud ejoro ebe anyar, Rasel v alokelom etahk nde.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Fvfo Jekob nehme Leban nnea Aram eji á ki-e tong re, á kpˈtahme.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Jekob bee a nsol kpee nyi á bele no, song siiri aya Yufrat, asongo go ejahbe ewong ji Gilied.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Go nfung era, bo kehm tongo Leban re Jekob ebbe fio.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Leban kehm rodo abonanyehn ebe, bo jo kam Jekob go nfung na esehma song bob-e go ejahbe ewong ji Gilied.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Esowo kehm ba kpiri Leban nne no lohng go Aram go nlem atv, kehm-e tongo re, <<Kunu ekpu, ka tiki bung ejum ajehng ajehng bada Jekob, afi jolo ji kpˈnobo, afi ji kpˈsabe.>>
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Jekob tohko si ebehre eje go ejahbe ewong ji Gilied, Leban kehm ba kpir-e. Leban a abonanyehn kehm tob ba si abehre nya bo o.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Owo Leban kehm tongo Jekob re, <<Jenji wahnge a ma-m lim ana me? A ma-m nehm, wob kpu abon ebame, ana nne bobo ane go ebta ba bum eju.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Nˈnan a kehm weele na be fere nehm-m, nˈnan a ki-m tong eji n lˈtuma go eyebatahng, a ekahn ase ji bo jol jo kub asoongo, a akpasake toon-a.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Jol a nongem re me n bingi abon abon ebame nnyo, a yefono abon ebame ba nkal, fere tong bo re wahn songo. Woblim egboongo ejum.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 N kpˈkpi nsahm nyi m bahk-a ma lim ejum, wo nyaane atv Esowo bi nso tong-m re, <<Kunu ekpu, ka tiki bung ejumjum bada Jekob, afi jolo ji kpˈnobo, afi jolo ji kpˈsab.
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Anv wob tahm eja, tibre ma-a kor re wo feere go etahk nso, jenji wahnge a kehm vohko asowo enyame?
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Jekob kehm faange Leban re, <<N jo fˈfahl, tibre n tiri re a bahk-m taare abon eba ba nkal go eko.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 A lˈfere nyehn nne awohng awohng no rodo asowo enya a bahke kpoko. Go ellong nnahb enyame, kpur antahng wo nyehng joare ejum eja ajehng ajehng jia aname, lˈfere jol ano rod. Jekob kahnem re Rasel wo v asowo nyao.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Leban kehm yele ebehre ji Jekob, a ji Lia, go ji aloketum abal bao ba nkal, ejumjum á nyˈnehm. Eji á lohngo go ebehre ji Lia, á kehm song yel goji Rasel.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Ngare nyio Rasel ebrod asowo etahk nde kunu go njahm nyi ekamel rod ejum bo kpo koongo ekamel go njahm bulu ji tv. Leban feede ejum ajehng ajehng o ebehre kpee á nyehnem ejumjum.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Rasel kehm tongo nde re, <<Atahng ki-a rak nsoo re m maam mehl yiimi go ega esamahr, me ga me n gbo alung.>> Leban feede kpee á tikem nyehn asowo etahk eje.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Jekob atahng kehm-e rake, á rod Leban song kak elam, kehm bahbe Leban re, <<Ebi ajii m ma lim? Abiafem anyaa m ma lim, nya wahnge a kp-m bimi abake?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Anv eji a feede go egama nsol, jenji a ma nyehn ji lohng go ega etahk? Lohng aji a esamahr nnahb enyame, a nnahb enyame, bo lam-r, me a wahra na.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Me n jol a na go nnya na eltahl, ejoro eba, a ebul eba, anyehng anyehng tikem fumu, jol n tikem li nkom anyehng anyehng go ellong atohkondi enya.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 N tikem ko nnyam enya anyehng anyehng ba a nyi re, ebi nnyam me-e jaake, me wo jo nyehn erem bio antahn, anv a kpˈsebe re me n gal-a ji bo v a njul afii bo v atv.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Ji jo jol aname ji a, njul jo ya-m ngara njul, alohk jo fil-m ngare atv, ellu n joom lal.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Ana wo jolo aname go ejum nnya eltahl nyi n jolo go ega etahk. N limi eltum ka-a go ewuba nnya eni tib abon eba ba nkal, fere kpe ko nnya erakera jo kpur atohkondi enya, á fere yaange eltuuru ename nkpel na ewubu.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Ki li re Esowo bi nsoo, Esowo bio bi Ebraham, ye ji Aisik jo fahl-e ki jol aname, a jol-m lohko tum n kehnge abo abo. Wo Esowo ebnyehn ana jo riid-m, fere jo nyehn ji n jo ko abo enyame lim, atv ma nyaane Esowo kak-a erehke.>>
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Leban kehm faange Jekob re, <<Anebkal baa abon ebame ba nkal ba, abon baa, abon abon ebame ba, atohkondi nyaa, atohkondi enyame nya. Nya a kpˈnyehne a kpee a nyame nya, fono anv jenji m bahke limi lela a abon ebame ba nkal, afi abon ba bo ma jel?
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Anv wahr lim egbanngalung, jol ejum ntianse ka wo, a me.>>
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Owo Jekob kehm rodo eltal lo ana ego.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Jekob kehm tongo nnahb enye re, <<Kpu-n atal ba a nya, bo kehm solo atal ba luk ebim, bo ji go nkpe ebim atal jo li nsol.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Leban lungu edi jio re, Jegar Sahaduta, Jekob tob lungu edi jio re, Galed.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Leban kehm bungu re <<Ebim atal jia ebjol ntianse ka me a wo lela.>> Owo wahnge bo jo lung re Galed.
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Fvfo bo jo tob lungu re Mijipah, tibre á bungu re, Nong Jehova jo baab-r eji e ma yaame atemtem.
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 A lˈfere sab abon ebame ba nkal go elfili, afii a lˈsong ko akal bandiki sehnge abon ebame baa ba nkal jol afi nnene jolem, buumu re Esowo bi li ntianse enya, a me.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Leban tob tongo Jekob re, <<Nyehn ebim atal ga, tob nyehn eltal ga m ma lo ana ego ka wo a me.
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 Ebim atal jia ji li ntianse, ego jia ji tob li ntianse re me nehm tiki siiri ebim atal jia rehng ega ejang ba lim-a ejum, re wo fvfo, a nehm siiri ebim atal jia a, a ego jia ba rehng ga egame ejang ba lim-m ejum.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Nong Esowo bi Ebraham, a Esowo bi Nahor, Esowo bio bi babnde ebo lam-r a wahra na.>>
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Jekob limi njom o ejahbe ewong, fere tiingi nnahb enye re bo ba li nsol. Eji bo ba li nsol bo sa kang o atv mao.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Njahm efungfu, efungfu behre behre Leban kehm bingi abon abon ebe, a yefono abon ebe ba nkal fere fuulu bo, kehm feere kehnge.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?