Ester 4
EKA vs ARC
1 Ngare nyi Modekaya ma wuk bade nsol kpee nyi bo ma lim, á kehm koko ebo yare nsol kpee nyi woom-e go ngubjing, fere kak nsol elkv, tob kpu atong bulu elne. Á kehm lohngo ano go alatahkgur, jo ling wahre wahre a eyam eltim.
1 Quando Mardoqueu soube tudo quanto se havia passado, rasgou Mardoqueu as suas vestes, e vestiu-se de um pano de saco com cinza, e saiu pelo meio da cidade, e clamou com grande e amargo clamor;
2 Wo á jene song fel go eti mbu etahk ntul, tibre nnene limm no kake nsol elkv, no bo bahke taame re á yel.
2 e chegou até diante da porta do rei; porque ninguém vestido de pano de saco podia entrar pelas portas do rei.
3 Go erohko ejahbe ajehng ajehng ji etib, a elkahn ntul rehnge no, anebe Ju gbalee noongo elkv, jo abade njal, fere jo ling ndon ndon. Ane gbalee noongo a abomo elkv, fere wohngo elbo atong.
3 E em todas as províncias aonde a palavra do rei e a sua lei chegavam havia entre os judeus grande luto, com jejum, e choro, e lamentação; e muitos estavam deitados em pano de saco e em cinza.
4 Eji afangene ba jo kpur Esita, a abonse nkal ba jo lim eltum ka-e ba ba tong-e bada Modekaya, eko tane tan. Á tumu abomo tv-e re á kak, yehke nsol elkv, wo á taamem ko.
4 Então, vieram as moças de Ester e os seus eunucos e fizeram-lhe saber, com o que a rainha muito se doeu; e mandou vestes para vestir a Mardoqueu e tirar-lhe o seu cilício; porém ele não as aceitou.
5 Owo Esita kehm tumu etib tv Hatak, efange nne ntul ajehng ji bo bum-e re á jo kpur-e, fere tong-e re á song kpiri Modekaya bahb-e ejum ji kp-e gbiingi eltim, fvfo ejum aji wahng ka kp-e gbˈgbiingi.
5 Então, Ester chamou a Hataque ( um dos eunucos do rei, que este tinha posto na presença dela) e deu-lhe mandado para Mardoqueu, para saber que era aquilo e para quê.
6 Ano wo Hatak kehm mehle song kpir-e go elatahkgur, songo songo go eti mbu jio ji etahk ntul.
6 E, saindo Hataque a Mardoqueu, à praça da cidade que estava diante da porta do rei,
7 Modekaya kehm-e tongo nsol kpee nyi m-e lim, fere tong-e ekun akpohko bi Heman ma taame re á bahke kake go ebam ntul, nya bo bahke koko rannge anebe Ju.
7 Mardoqueu lhe fez saber tudo quanto lhe tinha sucedido, como também a oferta da prata que Hamã dissera que daria para os tesouros do rei pelos judeus, para os lançar a perder.
8 Á tob tumu nwer nyi ntul jehke ejehke, re bo wul Ju kpee tane, awer nyao bo tob tumu tv go Susa, re bo song tib Esita fere lennge tong-e, á fere tub Esita elle re, á song go esamahr ntul song gboongo ntul re á nyehn ane ebe ndon, fere tob tong ntul bade ane ebe, anebe Ju.
8 Também lhe deu a cópia da lei escrita que se publicara em Susã para os destruir, para a mostrar a Ester, e lha fazer saber, e para lhe ordenar que fosse ter com o rei, e lhe pedisse, e suplicasse na sua presença pelo seu povo.
9 Owo Hatak kehm feere song tong Esita nsol nyi Modekaya ma bung.
9 Veio, pois, Hataque e fez saber a Ester as palavras de Mardoqueu.
10 Owo á kehm-e tubu elle re á song tong Modekaya,
10 Então, disse Ester a Hataque e mandou-lhe dizer a Mardoqueu:
11 <<Re abalimeltum ntul a ane kpee ba li go nlaaga ntul, kpˈkahne re, nnenlum afi nnenkal no lˈyel go nlaaga etahk ntul eji bo ki-e tiingi na, ntul kpi ntahm ntahm anyehng: Li re bo wul nne noo, no re ntul tanne na ebtifilibo bi bo limi go agul tv-e, tahre elkpin ene. Wo eltahl a nfung ewubu nyi ma sehng a, nyi bo gohr-m lung je etahk ntul.>>
11 Todos os servos do rei e o povo das províncias do rei bem sabem que para todo homem ou mulher que entrar ao rei, no pátio interior, sem ser chamado, não há senão uma sentença, a de morte, salvo se o rei estender para ele o cetro de ouro, para que viva; e eu, nestes trinta dias, não sou chamada para entrar ao rei.
12 Eji alum Esita ba rehng goji Modekaya,
12 E fizeram saber a Mardoqueu as palavras de Ester.
13 á kehm tumu nfaange nyia tv-e: <<Ka bum ntir re eji á li go etahk ntul, wo ntahng ntahng go ellong anebe Ju bahke foro.
13 Então, disse Mardoqueu que tornassem a dizer a Ester: Não imagines, em teu ânimo, que escaparás na casa do rei, mais do que todos os outros judeus.
14 Wo a lˈsa kpooro go ngare ana nyia, elforo a eltahre ni anebe Ju bahke lohngo go edi jindiki, wo a nlaaga nyi etahk nso ḿ bahke kpoko tan. Fvfo nne awo kpˈkahne? Fundiki jia ji wahnge Esowo ko-a ba go nji etul ana jia, go ngare ana nyia?>>
14 Porque, se de todo te calares neste tempo, socorro e livramento doutra parte virá para os judeus, mas tu e a casa de teu pai perecereis; e quem sabe se para tal tempo como este chegaste a este reino?
15 Owo Esita kehm tumu nfaange tv Modekaya re,
15 Então, disse Ester que tornassem a dizer a Mardoqueu:
16 <<Song wo song lung anebe Ju kpee ba li go Susa, wahn bade elnahne njal ka-m. Kana li nsol, afi wo alahb nfung era, atv a njul. Me, a ane ba kpo kpur-m bahke tob ji njal ana ḿ ma owo e lˈlim ano, m bahke jeke goji ntul, afi jol re me nsoodo ntahm. N lˈfere kpo, nong me n kpo.>>
16 Vai, e ajunta todos os judeus que se acharem em Susã, e jejuai por mim, e não comais nem bebais por três dias, nem de dia nem de noite, e eu e as minhas moças também assim jejuaremos; e assim irei ter com o rei, ainda que não é segundo a lei; e, perecendo, pereço.
17 Modekaya kehm feere tahm, song lim nsol kpee ana Esita tong-e no.
17 Então, Mardoqueu foi e fez conforme tudo quanto Ester lhe ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?