Atos 23
EKA vs ARC
1 Pol kehm seenge ellong ane bao too, fere kehme elbungu re, “Abonanee, atahng ala enyame kpꞌbare saang go esamahr Esowo, bomo wuku wuku tete sik anv.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ntubesi abalimajom no bo jo lung-e re Ananayas kehm tongo ane bao ba yiimi kohlo Pol re bo rum-e go nnyo.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Pol kehm bungu tong-e re, “Esowo bahke tob rum-a, wo jia ji li ana ekahme ji bo taame efem. A jehk ana re wo lam-m ana ntahm bungu no, wobfere gbo ntahm, eji a tongo re, bo rum-m.”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Ane ba yiimi kohlo Pol kehm bungu re, “A kpꞌsuku ntubesi abalimajom no Esowo!”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pol kehm faange re, “Abonanee, n kahnem re, ye wo li ntubesi abalimajom. Tibre nwer Esowo bungu re, nne kꞌjo bung ebi tob ntubesi ejahbe ewe.”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Eji Pol sebe no kahn re, egom jindiki jolo Sadusis, egom jehko Farisis, á kehm soro bung wahre wahre tong ane bao re, “Abonanee, me nne a Farisi wo, babnsoo, Farisis ba. N yim esamahr elam a, tib eji n kpꞌtaame re, akvne bahke nyahme go elkv.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Pol bungu kan ano mal, Farisis, a Sadusis kehm kehme eltaange, nkon kehm yabe, jol ejang ebbal.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Tibre Sadusis jo bungu re, “Elnyahme ngubjing go elkv limm, jol enjel limm, jol atohko limm.” Farisis jo tꞌtaame tv nsol nyio kpee.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Edi kehm kehme elwahle.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Nfaabe kehm kpe gbal, are yahke gbo abohng. Owo ntubesi kehm kehme elfahle re, fundiki bo bahke tohngo Pol yare. Á kehm tongo nsoja enye re, “Badden song, wahn song yehke Pol go ellong ane bao, song a ne go ebud.”
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Etoono atv mako, Ntul a Jisos kehm lohngo ba yiimi kohlo Pol, kehm bungu re, “Bob eltim! Wobyiimi ntianse ka-m go Jeusalem. A bahke tob kpe yiimi ntianse go Rom fvfo.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Etoono efungfu behko Jus kehm song kono edi ajehng, jo lam kak Pol, fere nyam tꞌtahne re, bo tohko tiki wul Pol, bo nehm li nsol, jol alahb bo nehm wo.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ane bao ba lame no, bo jolo ejum ane atahl abal kꞌkunu.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Bo kehm jeke goji atubesi abalimajom, a anebkul nfam, kehm song tong bo re, “Wahr ebnyam tꞌtahne re, nsol alehke anyehng anyehng e nehm li, tete e wul Pol.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Anv, nobo re wahn, a abalamalam, wahn tiingi tv ntubesi a nsoja no nnen re á ko Pol ba a ne. Limen awak, wahn tong-e re, ń kpꞌsebe re, wahn kpe lennge elam eje. E bahk-e wulu go mbang. E nehm taame, á rehng ga.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Mmon no mmonannyehn Pol no nkal wuku kan ana bo lame no, á kehm tahme song rehng go ebud, kehm song tong Pol.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Pol kehm lungu ntubesi a nsoja awohng, kehm-e tongo re, “Ko mmonse noa, song a ne goji ntubesi a nsoja no nnen, tibre á kpi ejum ji á bahk-e tongo.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Owo á kehm-e koko tahm a ne goji ntubesi no nnen, kehm song tong-e re, “Pol nne a ngbekobo, ye wo lung-m no, fere tong-m re, me n ko mmonse noa ba a ne go ega, tibre á kpi ejum ji á bahk-a tongo.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Ntubesi noo no nnen kehm jabbe mmonse noo go ebo, tahm a ne go nkpohko, edi ji nnene lꞌkꞌwuk. Owo á kehm-e bahbe re, “Ejum aji a yahk-m tong!”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Mmonse noo kehm bungu re, “Jus ebtoobo re, bo ba bahb-a re, wo ko Pol je a ne behna go elam. Bo kpꞌlimi awak re bo kpꞌsebe re bo kpe lennge elam eje.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Ka taame tv bo! Tibre ane baa, ba ma biiri go ekane kpi Pol sik. Bo li ane atahl abal kꞌkunu. Bobnyam tꞌtahne re, bo tohko tiki wul Pol, ejumjum bo nehm tiki li, jol alahb bo nehm wo. Anv, bobtoobo ebjing kpꞌsiki re wo lim ana bo bahk-a bahbe.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Ntubesi a nsoja noo kehm bungu re, “Ka tong nne awohng awohng ji a ma-m tong a!” Á kehm-e tongo re á song.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ntubesi noo no nnen kehm lungu atubesi bako ba nse, ane na abal, kehm tongo bo re, “Yehken nsoja atahl awubu, bo toobo ebjing tahm go Sisaria nkaranka esehmwubu nyi atv, wahn tob yehke ane atahl ara ane awubu ba bahke kuumu go anyꞌnya, a ane atahl awubu ba bahke fili nkong.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Tooben anyꞌnya nyandiki, wahn bum Pol kuumu, wahn ko-e song rehng a ne goji ntul a Feliks, ejumjum ki-e lim go mbang.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Ntubesi a nsoja noo no nnen kehm nyono nwer nyi bungu re,
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Me Klodius Lisias, Feliks ntul ewame, m ma-a kak nnyo.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Jus bobo nne noa, bo jol-e wulu. N sebe kahn re, á jolo nne a Rom, n kꞌko nsoja enyame song tahr-e.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Eji n sebe re me n kahn ji wahnge bo jo ka-e ebi, n kehm-e koko je a ne go bo elam.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 N sebe kahn re, bo jo ka-e ebi tib go esi atahm ebo. Ebꞌbi ajehng ajehng á limem ji fuumu re bo wul-e, jol bo kak-e ngbekobo.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Eji bo lennge no ka-m re, Jus kpꞌlame kak-e, owo n kehm-e soro tum tv-a. N tongo ane ba jo ka-e ebi re, bo ba tooro tong-a ji wahnge bo kp-e kake ebi.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Nsoja nyio kehm soro ko Pol, tahm a ne go Antipatris atv, ana ntubesi tongo bo.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Eji efungfu se no, nsoja nyehka kehm feere ga ebud. Nsoja nyi kuumu anyꞌnya soro asi asongo a Pol.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Eji bo song rehng go Sisaria, bo kehm koko nwer nyio song ka ntul a Feliks, kehm-e soro tib Pol.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Eji ntul noo ma lung nwer nyio kpee, á kehm bahbe Pol ejahbe ji á lohng no. Á kahne kan a re, á lohng go Silisia,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 á kehm bungu tong-e re, “M bahke wuku elam eja nob nob ngare nyi ane ba kp-a kake ebi ma ba.” Á kehm tongo re, bo ko Pol song kak-e go etahk ji ntul a Herod, fere jo baab-e.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?