Atos 23
EKA vs ARIB
1 Pol kehm seenge ellong ane bao too, fere kehme elbungu re, “Abonanee, atahng ala enyame kpꞌbare saang go esamahr Esowo, bomo wuku wuku tete sik anv.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ntubesi abalimajom no bo jo lung-e re Ananayas kehm tongo ane bao ba yiimi kohlo Pol re bo rum-e go nnyo.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Pol kehm bungu tong-e re, “Esowo bahke tob rum-a, wo jia ji li ana ekahme ji bo taame efem. A jehk ana re wo lam-m ana ntahm bungu no, wobfere gbo ntahm, eji a tongo re, bo rum-m.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ane ba yiimi kohlo Pol kehm bungu re, “A kpꞌsuku ntubesi abalimajom no Esowo!”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pol kehm faange re, “Abonanee, n kahnem re, ye wo li ntubesi abalimajom. Tibre nwer Esowo bungu re, nne kꞌjo bung ebi tob ntubesi ejahbe ewe.”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Eji Pol sebe no kahn re, egom jindiki jolo Sadusis, egom jehko Farisis, á kehm soro bung wahre wahre tong ane bao re, “Abonanee, me nne a Farisi wo, babnsoo, Farisis ba. N yim esamahr elam a, tib eji n kpꞌtaame re, akvne bahke nyahme go elkv.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Pol bungu kan ano mal, Farisis, a Sadusis kehm kehme eltaange, nkon kehm yabe, jol ejang ebbal.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Tibre Sadusis jo bungu re, “Elnyahme ngubjing go elkv limm, jol enjel limm, jol atohko limm.” Farisis jo tꞌtaame tv nsol nyio kpee.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Edi kehm kehme elwahle.
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Nfaabe kehm kpe gbal, are yahke gbo abohng. Owo ntubesi kehm kehme elfahle re, fundiki bo bahke tohngo Pol yare. Á kehm tongo nsoja enye re, “Badden song, wahn song yehke Pol go ellong ane bao, song a ne go ebud.”
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Etoono atv mako, Ntul a Jisos kehm lohngo ba yiimi kohlo Pol, kehm bungu re, “Bob eltim! Wobyiimi ntianse ka-m go Jeusalem. A bahke tob kpe yiimi ntianse go Rom fvfo.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Etoono efungfu behko Jus kehm song kono edi ajehng, jo lam kak Pol, fere nyam tꞌtahne re, bo tohko tiki wul Pol, bo nehm li nsol, jol alahb bo nehm wo.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ane bao ba lame no, bo jolo ejum ane atahl abal kꞌkunu.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Bo kehm jeke goji atubesi abalimajom, a anebkul nfam, kehm song tong bo re, “Wahr ebnyam tꞌtahne re, nsol alehke anyehng anyehng e nehm li, tete e wul Pol.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Anv, nobo re wahn, a abalamalam, wahn tiingi tv ntubesi a nsoja no nnen re á ko Pol ba a ne. Limen awak, wahn tong-e re, ń kpꞌsebe re, wahn kpe lennge elam eje. E bahk-e wulu go mbang. E nehm taame, á rehng ga.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Mmon no mmonannyehn Pol no nkal wuku kan ana bo lame no, á kehm tahme song rehng go ebud, kehm song tong Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pol kehm lungu ntubesi a nsoja awohng, kehm-e tongo re, “Ko mmonse noa, song a ne goji ntubesi a nsoja no nnen, tibre á kpi ejum ji á bahk-e tongo.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Owo á kehm-e koko tahm a ne goji ntubesi no nnen, kehm song tong-e re, “Pol nne a ngbekobo, ye wo lung-m no, fere tong-m re, me n ko mmonse noa ba a ne go ega, tibre á kpi ejum ji á bahk-a tongo.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Ntubesi noo no nnen kehm jabbe mmonse noo go ebo, tahm a ne go nkpohko, edi ji nnene lꞌkꞌwuk. Owo á kehm-e bahbe re, “Ejum aji a yahk-m tong!”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Mmonse noo kehm bungu re, “Jus ebtoobo re, bo ba bahb-a re, wo ko Pol je a ne behna go elam. Bo kpꞌlimi awak re bo kpꞌsebe re bo kpe lennge elam eje.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Ka taame tv bo! Tibre ane baa, ba ma biiri go ekane kpi Pol sik. Bo li ane atahl abal kꞌkunu. Bobnyam tꞌtahne re, bo tohko tiki wul Pol, ejumjum bo nehm tiki li, jol alahb bo nehm wo. Anv, bobtoobo ebjing kpꞌsiki re wo lim ana bo bahk-a bahbe.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Ntubesi a nsoja noo kehm bungu re, “Ka tong nne awohng awohng ji a ma-m tong a!” Á kehm-e tongo re á song.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ntubesi noo no nnen kehm lungu atubesi bako ba nse, ane na abal, kehm tongo bo re, “Yehken nsoja atahl awubu, bo toobo ebjing tahm go Sisaria nkaranka esehmwubu nyi atv, wahn tob yehke ane atahl ara ane awubu ba bahke kuumu go anyꞌnya, a ane atahl awubu ba bahke fili nkong.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Tooben anyꞌnya nyandiki, wahn bum Pol kuumu, wahn ko-e song rehng a ne goji ntul a Feliks, ejumjum ki-e lim go mbang.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Ntubesi a nsoja noo no nnen kehm nyono nwer nyi bungu re,
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Me Klodius Lisias, Feliks ntul ewame, m ma-a kak nnyo.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Jus bobo nne noa, bo jol-e wulu. N sebe kahn re, á jolo nne a Rom, n kꞌko nsoja enyame song tahr-e.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Eji n sebe re me n kahn ji wahnge bo jo ka-e ebi, n kehm-e koko je a ne go bo elam.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 N sebe kahn re, bo jo ka-e ebi tib go esi atahm ebo. Ebꞌbi ajehng ajehng á limem ji fuumu re bo wul-e, jol bo kak-e ngbekobo.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Eji bo lennge no ka-m re, Jus kpꞌlame kak-e, owo n kehm-e soro tum tv-a. N tongo ane ba jo ka-e ebi re, bo ba tooro tong-a ji wahnge bo kp-e kake ebi.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Nsoja nyio kehm soro ko Pol, tahm a ne go Antipatris atv, ana ntubesi tongo bo.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Eji efungfu se no, nsoja nyehka kehm feere ga ebud. Nsoja nyi kuumu anyꞌnya soro asi asongo a Pol.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Eji bo song rehng go Sisaria, bo kehm koko nwer nyio song ka ntul a Feliks, kehm-e soro tib Pol.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Eji ntul noo ma lung nwer nyio kpee, á kehm bahbe Pol ejahbe ji á lohng no. Á kahne kan a re, á lohng go Silisia,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 á kehm bungu tong-e re, “M bahke wuku elam eja nob nob ngare nyi ane ba kp-a kake ebi ma ba.” Á kehm tongo re, bo ko Pol song kak-e go etahk ji ntul a Herod, fere jo baab-e.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?