2 Samuel 2

EKA vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Eji ma kang, Devid kehm bahbe Jehova re, <<M bahke ma tahm song lene go ejahbe Juda ajahnga?>> Jehova re, <<Song me,>> Devid kehm bahbe re, edi ajii? Jehova re, <<Go Hebron.>>
1 Sucedeu depois disto que Davi consultou ao Senhor, dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? Respondeu-lhe o Senhor: Sobe. Ainda perguntou Davi: Para onde subirei? Respondeu o Senhor: Para Hebrom.
2 Owo Devid kehm tahme a akal ebe abal. Bo jo lungu bo re, Ahinoam ji lohng go Jejireel abola Abigail, ye ji jolo nkalebun no Nabal ji Kamel.
2 Subiu, pois, Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, e carmelita.
3 Devid fvfo tob tahme a aneblum ba jolo a ne, no nne tahme a nnahb enye, bo song lene go abon ajahbe jolo sennge Hebron kak.
3 Davi fez subir também os homens que estavam com ele, cada um com sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom.
4 Owo aneblum Juda kehm bake go Hebron, ona wo bo wohngo Devid akehng go esi fere bob-e etul ka et'tohngo ji Juda.
4 Então vieram os homens de Judá, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. Depois informaram a Davi, dizendo: Foram os homens de Jabes-Gileade que sepultaram a Saul.
5 á tumu abatiingetib tv bo fere tong bo re, "Jehova fuulen eji ḿ ma tib Sol ji jolo ntubesi ewahne nnoobo eljini, go elkake ni ḿ me-e kpa kak.
5 Pelo que Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade, a dizer-lhes: Benditos do Senhor sejais vós, que fizestes tal benevolência, sepultando a Saul, vosso senhor!
6 Nong Jehova tiben nnoobo eljini a ekakesehk, me fvfo, m bahke tob tiben ndon ny'nehm tib eji ḿ ma lim jia.
6 Agora, pois, o Senhor use convosco de benevolência e fidelidade; e eu também vos retribuirei esse bem que fizestes.
7 Anv, belen atahne, wahn bel esahb, tib Sol ji jolo ntubesi ewahne ebkpo, anebe Juda ma-m bob etul re me n jol ntula bo.
7 Esforcem-se, pois, agora as vossas mãos, e sede homens valorosos; porque Saul, vosso senhor, é morto, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Go ngare nyio, Abner mmon no Ner, ye ji jolo ntubesi abanoko ebta no Sol rodo Isiboseti mmon no Sol, ko-e tahm a ne go Mahanam.
8 Ora, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou a Is-Bosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim,
9 Á song bob-e etul, á jol ntul no Giled, Asuri a Jejireel, fvfo tob jolo ka Efriim, a anebe Isreel kpee.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os asuritas, sobre Jizreel, sobre Efraim, sobre Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Isiboseti mmon no Sol kange nnya atahl abal eji á jolo ntul no Isreel, á fili ejahbe go nnya ebal. Et'tohngo ji Juda tiki sa woomo Devid go elwo.
10 Quarenta anos tinha Is-Bosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos, A casa de Judá, porém, seguia a Davi.
11 Ngare nyi Devid jolo ntul go Hebron ka Juda, á fili edi nnya esehma, kunu nnyahng erakera.
11 E foi o tempo que Davi reinou em Hebrom, sobre a casa de Judá, sete anos e seis meses.
12 Abner mmona Ner, mehle go Mahanam a nsoja nyi Isiboseti ji mmona Sol, fere tahm go Gibion.
12 Depois Abner, filho de Ner, com os servos de Is-Bosete, filho de Saul, saiu de Maanaim para Gibeão.
13 Joab ji mmona Jeruya a nsoja nyi Devid lohngo song kpiri bo go etolahb ji Gibion. Ellong anehng ji, ejang etolahb jehko, ellong nehko ji ejang jehka.
13 Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi, e se encontraram com eles perto do tanque de Gibeão; e pararam uns de um lado do tanque, e os outros do outro lado.
14 Owo Abner kehm tongo Joab re, <<Nong ajangkun lohng yiimi nok abo abo egahre esamahr.>>
14 Então disse Abner a Joabe: Levantem-se os mancebos, e se batam diante de nós. Respondeu Joabe: Levantem-se.
15 Owo bo kehm mehle yiimi, bo fange bo yehke, ewubu aneblum abal ba jolo ka Benjamin, a Isiboseti ji mmona Sol, eji Devid jolo ewubu ane abal.
15 Levantaram-se, pois, e passaram, em número de doze por Benjamim e por Is-Bosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 No nne tub ntem ejahm go esi, fere jahm-e ekere go ngbaange bo gbo ndi ane abal abal kpo. Tib ano edi jio ji Gibion bo jo lungu re, <<Emang ji akahngkahng.>>
16 E cada um lançou mão da cabeça de seu contendor, e meteu-lhe a espada pela ilharga; assim caíram juntos; pelo que se chamou àquele lugar, que está junto a Gibeão, Helcate-Hazurim.
17 Ebta fubu efung bio area, Abner a nsoja nyi Isreel, nsoja nyi Devid g'ga bo.
17 Seguiu-se naquele dia uma crua peleja; e Abner e os homens de Israel foram derrotados diante dos servos de Davi.
18 Abon ara ba nlum ba Jeruya jolo o: Joab, Abisayi, a Asahel. Asahel jo sahb b'be ana mbul emahng.
18 Ora, estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai, e Asael; e Asael era ligeiro de pés, como as gazelas do campo.
19 Á jo kame Abner, jol á joom gbake je eboblum afi ebobkal, eji á jo kam-e.
19 Perseguiu, pois, Asael a Abner, seguindo-o sem se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
20 Abner kehm keebe njahm kehm bahbe re, <<Asahel, wo woa?>> Á faange re <<Ee, me wo.>>
20 Nisso Abner, olhando para trás, perguntou: És tu Asael? Respondeu ele: Sou eu.
21 Abner kehm-e tongo re, <<Kpur ejang eboblum, afii ejang ebobkal, yehke njangkun anyehng wo taar-e nsol ebta enye. Wo Asahel we-e tikem rahke elkame.
21 Ao que lhe disse Abner: Desvia-te para a direita, ou para a esquerda, e lança mão de um dos mancebos, e toma os seus despojos. Asael, porém , não quis desviar-se de seguí-lo.
22 Abner kehm kpe rehke Asahel re, <<Rahke, ka-ma kpe kam, jenji wahnge m bahk-a wulu? n l'wul-a, m bahke kpe jo sahb seenge esamahr bi Joab mmonanne renan?>>
22 Então Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; porque hei de ferir-te e dar contigo em terra? e como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão?
23 Wo Asahel we-e tikem rahke elkame, owo Abner kehm jahme Asahel elkong ene go ala bohngo go njahm. Á soro gbo ndi kpo elahbe. Nne awohng awohng no jo sehng jo ba sa yiimi edi jio ji Asahel gbo no kpo.
23 Todavia ele recusou desviar-se; pelo que Abner o feriu com o conto da lança pelo ventre, de modo que a lança lhe saiu por detrás; e ele caiu ali, e morreu naquele mesmo lugar. E sucedeu que, todos os que chegavam ao lugar onde Asael caíra morto, paravam.
24 Wo Joab abola Abisayi jo kame Abner, eji njul ma ji egbiri, bo ba rehng go ewong ji Ama, kohlo Gia mbang mbang nyi edi erikendi ji li wum wum.
24 Mas Joabe e Abisai perseguiram a Abner; e pôs-se o sol ao chegarem eles ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Owo ane ba et'tohngo ji Benjamin kehm kono yiimi njahm nyi Abner, bo ba fadde elbo jol ellong anehng, song sehke ata go ero ewong.
25 E os filhos de Benjamim se ajuntaram atrás de Abner e, formando-se num batalhão, puseram-se no cume dum outeiro.
26 Abner kehm rabe lung Joab tong-e re, abohng nyaa ga ekahngkahng bahke sake ano anoa? a nehme kahn re bahke song kohlo go elmaanga? Bahke kange renan a kehm tongo ane eba re bo rahke elkame Isreel ane ebo?
26 Então Abner gritou a Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? não sabes que por fim haverá amargura? até quando te demorarás em ordenar ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos?
27 Joab kehm faange re, <<Etingitingi, ana Esowo li go elkpin, a kala bung ana, ane baa jol soro asi jo kam bo, tete efungfu se.>>
27 Respondeu Joabe: Vive Deus, que, se não tivesses falado, só amanhã cedo teria o povo cessado, cada um, de perseguir a seu irmão.
28 Owo Joab kehm woro ntang, nsoja ebo kpee kehm rahke, bo joom kpe kam anebe Isreel, jol bo joom kpe nok.
28 Então Joabe tocou a buzina, e todo o povo parou; e não perseguiram mais a Israel, e tampouco pelejaram mais.
29 Atv mao kpee Abner a nsoja enye, jene sehng go edamme ji Araba. Bo siiri aya Judan soro asi tete efungfu se, bo ba rehng Mahanayim.
29 E caminharam Abner e os seus homens toda aquela noite pela Arabá; e, passando o Jordão, caminharam por todo o Bitrom, e vieram a Maanaim.
30 Owo Joab rahke elkame Abner, bo nsoja kpee fere song kono edi ajehng. A l'yehke Asahel bum nkpe, elku ane ani ba Devid, bo kpeem nyehn bo.
30 Voltou, pois, Joabe de seguir a Abner; e quando ajuntou todo o povo, faltavam dos servos de Davi dezenove homens, e Asael.
31 Wo ane ba Devid wulu, ane atahlku atahlara ba et'tohngo ji Benjamin bo ji jolo nsoja nyehko nyi jolo a Abner.
31 Mas os servos de Davi tinham ferido dentre os de Benjamim, e dentre os homens de Abner, a trezentos e sessenta homens, de tal maneira que morreram.
32 Bo rodo ekv ji Asahel song kpa kak elahm bi nde go Betlehem. Owo Joab a ane ebe, bo jene atv atv kpee tete song rehng Hebron eji efungfu ma se.
32 E levantaram a Asael, e o sepultaram no sepulcro de seu pai, que estava em Belém. E Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra