2 Samuel 17
EKA vs ARC
1 Wo Ahitofel kehm tongo Absalom re, <<Ka-m nsahm me n yehke ane atahltahl eltahl a nkpel ewubu, bo lohng atv maa, song kam toono Devid.
1 Disse mais Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me levantarei e seguirei após Davi esta noite.
2 M bahke noko a ne, eji eko me-e tan, á ma lahng. M bahk-e limi, á bel egburu elfahle, fvfo ane kpee ba li a ne bahke beke sa. M bahke wulu ntul wo wo,
2 E irei sobre ele, pois está cansado e fraco das mãos; e o espantarei, e fugirá todo o povo que está com ele; e, então, ferirei o rei só.
3 fere ko ane kpee, feere a bo ba ka-a. Nne no a kpe-e sebe lˈsi kpˈkpo eblohngo re, ane kpee bahke feere go ega, ane kpee ejumjum nehm lim bo.
3 E farei tornar a ti todo o povo, pois o homem a quem tu buscas é como se tornassem todos; assim, todo o povo estará em paz.
4 Ntoobo nyia nˈnob go esamahr bi Absalom, a anebkul Isreel kpee.
4 E esta palavra pareceu boa aos olhos de Absalão, e aos olhos de todos os anciãos de Israel.
5 Wo Absalom bungu re, "Tob lung Husayi nnea Arkiti eji á lˈtob wuk ana ye fvfo bahke tob bung.
5 Disse, porém, Absalão: Chamai agora também a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele dirá.
6 Eji Husayi ba ege, Absalom tong-e re <<Ahitofel wo ma tub elle nia. Wahr lim ana á bungu noa? Tohko jol ano tob tong-r ntir enya.>>
6 E, chegando Husai a Absalão, lhe falou Absalão, dizendo: Desta maneira falou Aitofel: Faremos conforme à sua palavra? Se não, fala tu.
7 Husayi kehm faange Absalom re, <<Elle ni Ahitofel ma tub nobem anv.
7 Então, disse Husai a Absalão: O conselho que Aitofel esta vez aconselhou não é bom.
8 A kpˈkahne re nso a ane ebe, bo abanok nta ba, sahb tˈtahne are ebea ji bo ma taare abon ebe ji. A lˈbum jia go nkpe, nso nne no kpi awak ebta anoko wo, á nehm kang edi ajehng a ane ebe.
8 Disse mais Husai: Bem conheces tu a teu pai e a seus homens, que são valorosos e que estão com o espírito amargurado, como a ursa no campo, roubada dos cachorros; também teu pai é homem de guerra, e não passará a noite com o povo.
9 Jol anv, yebbiiri agong atal, tohko jol ano edi jindiki. Á lˈfere gbo mbang bohko ane eba, nne awohng awohng lˈwuk, á bahke bungu re, ewul ebjol go ellong ane ba kpˈtoono Absalom.
9 Eis que agora estará escondido nalguma cova, ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo no princípio alguns dentre eles, cada um que ouvir então dirá: Houve derrota no povo que segue Absalão.
10 Jol abanoko nta ba kpi esahb, bo ji ntim ebo li ana egabe, bo bahke kehme elkahme fere jo fahl, tibre anebe Isreel kpee kpˈkahne re nso nnoko ebta wo, fvfo bo ji li a ne ane ba kpi esahb ba.
10 Então, até o homem valente, cujo coração é como o coração de leão, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é valoroso, e homens valentes, os que estão com ele.
11 Owo n kp-a tubu elle re: Nong anebe Isreel kpee, bomo Dan rehng go Beeseba, ana bo ruru are erikendi bi nkpe aya bi, bo ba kono ega, budu a wofono, wo gbo bo mbang ebta.
11 Eu, porém, aconselho que, com toda a pressa, se ajunte a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar, e que tu em pessoa vás à peleja.
12 Owo wahr bahke noko a ne edi ajehng ajehng ji e lˈnyehn-e, e bahke gboko bul-e ana ebohng kpo na wohngo ndi. Jolo ye afi ane ebe, nnene nehm sa jol elkpin.
12 Então, iremos a ele, em qualquer lugar que se achar, e facilmente viremos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; e não ficará dele e de todos os homens que estão com ele nem ainda um só.
13 Á lˈfere be yel ejahbe, eblohng re wahr anebe Isreel bahke koko nlehke ba kahn ejahbe jio tohng tub edamme, tete jol nkpaketaale nehm sa.>>
13 E, se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel trará cordas àquela cidade: e arrastá-la-emos até ao ribeiro, até que não se ache ali nem uma só pedrinha.
14 Absalom a anebe Isreel kpee kehm bungu re, <<Elle ni Husayi ni ma ga nob sehnge ni Ahitofel. Tibre Jehova wo ma toobo re á bvvrv etingi elle ni Ahitofel eji á lˈko elrannge ba ka Absalom.
14 Então, disse Absalão e todos os homens de Israel: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o conselho de Aitofel (porém assim o Senhor o ordenara, para aniquilar o bom conselho de Aitofel, para que o Senhor trouxesse o mal sobre Absalão).
15 Husayi tongo Jadok a Abiatar bo ji jolo abalimajom re <<Ahitofel ebtub Absalom elle a anebkul Isreel re bo lim ana, bo lim ana, wo me n tub bo elle re bo lim ana ana.
15 E disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém assim e assim aconselhei eu.
16 Anv tum etib tvtv tv Devid wo tong-e re, <<Atv maa ka kang ewum wum ndi erikendi, siiri aya Judan song, ka laange tohko jol ano, ntul a ane ebe kpee ba li a ne, bo bahke mele bo.> >>
16 Agora, pois, enviai apressadamente, e avisai a Davi, dizendo: Não passes esta noite nas campinas do deserto, mas passa depressa à outra banda, para que o rei e todo o povo que com ele está não seja devorado.
17 Jonatan a Ahimaaji bo jolo go En-Rogel. Nlokeltum no nkal wo jolo re á song tong bo, bo ba jol jeke song tong ntula Devid, Wo bo jolo efin efin, tib bo jol nyehne bo eji bo kpˈyele ejahbe.
17 Estavam, pois, Jônatas e Aimaás junto à fonte de Rogel, e foi uma criada, e lho disse, e eles foram, e disseram ao rei Davi, porque não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Wo njangkun anyehng nyehne bo fere song tong Absalom. Owo bo ane abal abal soro tahm tvtv go etahk nne awohng go Bahurim. Á bele elbing alahb egea nlaaga, bo song badde yel atahng.
18 Mas viu-os, todavia, um moço, e avisou a Absalão; porém ambos logo partiram apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, o qual tinha um poço no seu pátio, e para ali desceram.
19 Nkal ewe kehm rodo mbulu song nyange bulu go nnyo elbing alahb, fere yale nkohl o kpee, nnene kahnem ejumjum bade.
19 E tomou a mulher a tampa, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grão descascado sobre ela; assim, nada se soube.
20 Eji ane ba Absalom ba goji nnenkal noo etahk jio, bo kehm bahbe re, <<Ahimaaji abola Jonatan bo ba na?>> Nnenkal noo faange bo re, <<Bob siiri ebgba fi.>> Ane bao sebe bo, bo nyehnem nnene, bo feere ebo kehnge go Jeusalem.
20 Chegando, pois, os servos de Absalão à mulher, àquela casa, disseram: Onde estão Aimaás e Jônatas? E a mulher lhes disse: Já passaram o vau das águas. E, havendo-os buscado, e não os achando, voltaram para Jerusalém.
21 Eji bo ma tahm, ane abal bao fere wahr elbing alahb lohng re bo song tong ntula Devid. Bo tong-e re, <<Mehl tahm wo siiri aya tvtv; Ahitofel ebtub Absalom elle ana ana bade a na.>>
21 E sucedeu que, depois que partiram, saíram do poço, e foram, e anunciaram a Davi; e disseram a Davi: Levantai-vos, e passai depressa as águas, porque assim aconselhou contra vós Aitofel.
22 Owo Devid a ane ebe kpee kehm mehle tahm siiri aya Jodan. Re efungfu se nnene jolem no ki siiri aya Jodan.
22 Então, Davi e todo o povo que com ele estava se levantou, e passaram o Jordão: e já pela luz da manhã nem ainda faltava um só que não passasse o Jordão.
23 Eji Ahitofel sebe kahn re elle ene bo toonem, á kehm toobo mbvankang enye tahm asongo ege etahk ege ejahbe. Á song toobo nlatahk enye, fere song kahn elne ekehd. Á kpo, bo kake elahm nde ewe.
23 Vendo, pois, Aitofel que se não tinha seguido o seu conselho, albardou o jumento e levantou-se, e foi para sua casa e para a sua cidade, e pôs em ordem a sua casa, e se enforcou: e morreu, e foi sepultado na sepultura de seu pai.
24 Devid tahme go Mahanayim, fvfo Absalom siiri aya Jodan, a anebe Isreel kpee.
24 E Davi veio a Maanaim; e Absalão passou o Jordão, ele e todo o homem de Israel com ele.
25 Absalom yehke Amasa re á jo fili nsoja go enyo ji Joab. Amasa jolo mmona Jeter nnea Isimayel, ye ji ma tohko ko Abigail mmon no nkal no nsoo Nahasi, á jolo mmonannyehn no nkal no Jeruya nnyehn no Joab.
25 E Absalão constituiu a Amasa em lugar de Joabe sobre o arraial: e era Amasa filho de um homem cujo nome era Itra, o israelita, o qual entrara a Abigail, filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Anebe Isreel a Absalom, bo si nkpatahk go ndi nyi Giled lene o.
26 Israel, pois, e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Eji Devid ba go Mahanayim, Sobi mmona Nahasi ye ji lohng go Raba ji anebe Amon, a Makir mmona Amiyel ji lohng go Lo-Deba, a Bajilayi nnea Giled go Rogelim,
27 E sucedeu que, chegando Davi a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 bo ko nsol edilnong, agbojok, akpeeke, awid, abali, aflawa, a awoko woko akohl, a alahngelahnge, alahngelahnge nya bo kpo lung re lentil,
28 tomaram camas, e bacias, e vasilhas de barro, e trigo, e cevada, e farinha, e grão torrado, e favas, e lentilhas, também torradas,
29 akehng ekon (Butter) ejoro, alahb bel efong ba ka Devid a ane ebe re bo li, tib bo bungu re, <<Ane bao eko ebtan bo, njal a ekor lahb go elka emahng.>>
29 e mel, e manteiga, e ovelhas, e queijos de vacas, e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem, porque disseram: Este povo no deserto está faminto, e cansado, e sedento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?