2 Samuel 17
EKA vs ARIB
1 Wo Ahitofel kehm tongo Absalom re, <<Ka-m nsahm me n yehke ane atahltahl eltahl a nkpel ewubu, bo lohng atv maa, song kam toono Devid.
1 Disse mais Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me levantarei, e perseguirei a Davi esta noite.
2 M bahke noko a ne, eji eko me-e tan, á ma lahng. M bahk-e limi, á bel egburu elfahle, fvfo ane kpee ba li a ne bahke beke sa. M bahke wulu ntul wo wo,
2 Irei sobre ele, enquanto está cansado, e fraco de mãos, e o espantarei: então fugirá todo o povo que está com ele. Ferirei tão-somente o rei;
3 fere ko ane kpee, feere a bo ba ka-a. Nne no a kpe-e sebe lˈsi kpˈkpo eblohngo re, ane kpee bahke feere go ega, ane kpee ejumjum nehm lim bo.
3 e farei tornar a ti todo o povo, como uma noiva à casa do seu esposo; pois é a vida dum só homem que tu buscas; assim todo o povo estará em paz.
4 Ntoobo nyia nˈnob go esamahr bi Absalom, a anebkul Isreel kpee.
4 E este conselho agradou a Absalão, e a todos os anciãos de Israel.
5 Wo Absalom bungu re, "Tob lung Husayi nnea Arkiti eji á lˈtob wuk ana ye fvfo bahke tob bung.
5 Disse, porém, Absalão: Chamai agora a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele diz.
6 Eji Husayi ba ege, Absalom tong-e re <<Ahitofel wo ma tub elle nia. Wahr lim ana á bungu noa? Tohko jol ano tob tong-r ntir enya.>>
6 Quando Husai chegou a Absalão, este lhe disse: Desta maneira falou Aitofel; faremos conforme a sua palavra? Se não, fala tu.
7 Husayi kehm faange Absalom re, <<Elle ni Ahitofel ma tub nobem anv.
7 Então disse Husai a Absalão: O conselho que Aitofel deu esta vez não é bom.
8 A kpˈkahne re nso a ane ebe, bo abanok nta ba, sahb tˈtahne are ebea ji bo ma taare abon ebe ji. A lˈbum jia go nkpe, nso nne no kpi awak ebta anoko wo, á nehm kang edi ajehng a ane ebe.
8 Acrescentou Husai: Tu bem sabes que teu pai e os seus homens são valentes, e que estão com o espírito amargurado, como a ursa no campo, roubada dos seus cachorros; além disso teu pai é homem de guerra, e não passará a noite com o povo.
9 Jol anv, yebbiiri agong atal, tohko jol ano edi jindiki. Á lˈfere gbo mbang bohko ane eba, nne awohng awohng lˈwuk, á bahke bungu re, ewul ebjol go ellong ane ba kpˈtoono Absalom.
9 Eis que agora está ele escondido nalguma cova, ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo alguns no primeiro ataque, todo o que o ouvir dirá: Houve morticínio entre o povo que segue a Absalão.
10 Jol abanoko nta ba kpi esahb, bo ji ntim ebo li ana egabe, bo bahke kehme elkahme fere jo fahl, tibre anebe Isreel kpee kpˈkahne re nso nnoko ebta wo, fvfo bo ji li a ne ane ba kpi esahb ba.
10 Então até o homem valente, cujo coração é como coração de leão, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é valoroso, e que são valentes os que estão com ele.
11 Owo n kp-a tubu elle re: Nong anebe Isreel kpee, bomo Dan rehng go Beeseba, ana bo ruru are erikendi bi nkpe aya bi, bo ba kono ega, budu a wofono, wo gbo bo mbang ebta.
11 Eu, porém, aconselho que com toda a pressa se ajunte a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar; e que tu em pessoa vás à peleja.
12 Owo wahr bahke noko a ne edi ajehng ajehng ji e lˈnyehn-e, e bahke gboko bul-e ana ebohng kpo na wohngo ndi. Jolo ye afi ane ebe, nnene nehm sa jol elkpin.
12 Então iremos a ele, em qualquer lugar em que se achar, e desceremos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; e não ficará dele e de todos os homens que estão com ele nem sequer um só.
13 Á lˈfere be yel ejahbe, eblohng re wahr anebe Isreel bahke koko nlehke ba kahn ejahbe jio tohng tub edamme, tete jol nkpaketaale nehm sa.>>
13 se ele, porém, se retirar para alguma cidade, todo o Israel trará cordas àquela cidade, e arrastá-la-emos até o ribeiro, até que não se ache ali nem uma só pedrinha
14 Absalom a anebe Isreel kpee kehm bungu re, <<Elle ni Husayi ni ma ga nob sehnge ni Ahitofel. Tibre Jehova wo ma toobo re á bvvrv etingi elle ni Ahitofel eji á lˈko elrannge ba ka Absalom.
14 Então Absalão e todos os homens e Israel disseram: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o conselho de Aitofel: Porque assim o Senhor o ordenara, para aniquilar o bom conselho de Aitofel, a fim de trazer o mal sobre Absalão.
15 Husayi tongo Jadok a Abiatar bo ji jolo abalimajom re <<Ahitofel ebtub Absalom elle a anebkul Isreel re bo lim ana, bo lim ana, wo me n tub bo elle re bo lim ana ana.
15 Também disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém eu aconselhei assim e assim.
16 Anv tum etib tvtv tv Devid wo tong-e re, <<Atv maa ka kang ewum wum ndi erikendi, siiri aya Judan song, ka laange tohko jol ano, ntul a ane ebe kpee ba li a ne, bo bahke mele bo.> >>
16 Agora, pois, mandai apressadamente avisar a Davi, dizendo: Não passes esta noite nos vaus do deserto; mas passa sem falta à outra banda, para que não seja devorado o rei, e todo o povo que com ele está.
17 Jonatan a Ahimaaji bo jolo go En-Rogel. Nlokeltum no nkal wo jolo re á song tong bo, bo ba jol jeke song tong ntula Devid, Wo bo jolo efin efin, tib bo jol nyehne bo eji bo kpˈyele ejahbe.
17 Ora, Jônatas e Aimaaz estavam esperando junto a En-Rogel; e foi uma criada, e lhes avisou, para que eles fossem e o dissessem ao rei Davi; pois não deviam ser vistos entrando na cidade.
18 Wo njangkun anyehng nyehne bo fere song tong Absalom. Owo bo ane abal abal soro tahm tvtv go etahk nne awohng go Bahurim. Á bele elbing alahb egea nlaaga, bo song badde yel atahng.
18 Viu-os todavia um moço, e avisou a Absalão. Ambos, porém, partiram apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, o qual tinha no pátio de sua casa um poço, para o qual eles desceram.
19 Nkal ewe kehm rodo mbulu song nyange bulu go nnyo elbing alahb, fere yale nkohl o kpee, nnene kahnem ejumjum bade.
19 E a mulher, tomando a tampa, colocou-a sobre a boca do poço, e espalhou grão triturado sobre ela; assim nada se soube.
20 Eji ane ba Absalom ba goji nnenkal noo etahk jio, bo kehm bahbe re, <<Ahimaaji abola Jonatan bo ba na?>> Nnenkal noo faange bo re, <<Bob siiri ebgba fi.>> Ane bao sebe bo, bo nyehnem nnene, bo feere ebo kehnge go Jeusalem.
20 Chegando, pois, os servos de Absalão àquela casa, perguntaram à mulher: Onde estão Aimaaz e Jônatas? Respondeu-lhes a mulher: Já passaram a corrente das águas. E, havendo-os procurado sem os encontrarem, voltaram para Jerusalém.
21 Eji bo ma tahm, ane abal bao fere wahr elbing alahb lohng re bo song tong ntula Devid. Bo tong-e re, <<Mehl tahm wo siiri aya tvtv; Ahitofel ebtub Absalom elle ana ana bade a na.>>
21 Depois que eles partiram, Aimaaz e Jônatas, saindo do poço, foram e avisaram a Davi; e disseram-lhe: Levantai-vos, e passai depressa as águas, porque assim e assim aconselhou contra vós Aitofel.
22 Owo Devid a ane ebe kpee kehm mehle tahm siiri aya Jodan. Re efungfu se nnene jolem no ki siiri aya Jodan.
22 Então se levantou Davi e todo o povo que com ele estava, e passaram o Jordão; e ao raiar da manhã não faltava nem um só que não o tivesse passado.
23 Eji Ahitofel sebe kahn re elle ene bo toonem, á kehm toobo mbvankang enye tahm asongo ege etahk ege ejahbe. Á song toobo nlatahk enye, fere song kahn elne ekehd. Á kpo, bo kake elahm nde ewe.
23 Vendo, pois, Aitofel que não se havia seguido o seu conselho, albardou o jumento e, partindo, foi para casa, para a sua cidade; e, tendo posto em ordem a sua casa, se enforcou e morreu; e foi sepultado na sepultura de seu pai.
24 Devid tahme go Mahanayim, fvfo Absalom siiri aya Jodan, a anebe Isreel kpee.
24 Então Davi veio a Maanaim; e Absalão passou o Jordão, ele e todos os homens de Israel com ele.
25 Absalom yehke Amasa re á jo fili nsoja go enyo ji Joab. Amasa jolo mmona Jeter nnea Isimayel, ye ji ma tohko ko Abigail mmon no nkal no nsoo Nahasi, á jolo mmonannyehn no nkal no Jeruya nnyehn no Joab.
25 E Absalão colocou Amasa em lugar de Joabe sobre o exército. Ora, Amasa era filho de um homem que se chamava Itra, o jizreelita, o qual entrara a Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Anebe Isreel a Absalom, bo si nkpatahk go ndi nyi Giled lene o.
26 Israel e Absalão se acamparam na terra de Gileade.
27 Eji Devid ba go Mahanayim, Sobi mmona Nahasi ye ji lohng go Raba ji anebe Amon, a Makir mmona Amiyel ji lohng go Lo-Deba, a Bajilayi nnea Giled go Rogelim,
27 Tendo Davi chegado a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 bo ko nsol edilnong, agbojok, akpeeke, awid, abali, aflawa, a awoko woko akohl, a alahngelahnge, alahngelahnge nya bo kpo lung re lentil,
28 tomaram camas, bacias e vasilhas de barro; trigo, cevada, farinha, grão tostado, favas, lentilhas e torradas;
29 akehng ekon (Butter) ejoro, alahb bel efong ba ka Devid a ane ebe re bo li, tib bo bungu re, <<Ane bao eko ebtan bo, njal a ekor lahb go elka emahng.>>
29 mel, manteiga, ovelhas e queijos de vaca, e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem; pois diziam: O povo está faminto, cansado e sedento, no deserto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?