Números 21

DYU vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kanaanakaw ta masacɛ min bɛ Aradi mara kunna, min tun siginin bɛ woroduguyanfan na, ale k’a mɛn ko Izirayɛlimɔgɔw bɛ nana Atarimu dugu sira fɛ. A nana Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ ka o ta mɔgɔ dɔw mina ka taga ni o ye.
1 Ouvindo o cananeu, rei de Arade, que habitava para o lado sul, que Israel vinha pelo caminho dos espias, pelejou contra Israel, e dele levou alguns prisioneiros.
2 Izirayɛli ta mɔgɔw ka dajuru ta Matigi Ala fɛ. O ko: «Matigi Ala, ni i ka nin mɔgɔw don an boro, an bɛna o ta duguw bɛɛ halaki ka ban pewu.»
2 Então Israel fez um voto ao Senhor, dizendo: Se de fato entregares este povo na minha mão, destruirei totalmente as suas cidades.
3 Matigi Ala ka Izirayɛlimɔgɔw ta dajuru jaabi. A ka Kanaanakaw don o boro. O ka o ni o ta duguw bɛɛ halaki ka ban pewu. O ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Hɔrima.
3 O Senhor, pois, ouviu a voz de Israel, e lhe entregou os cananeus; e os israelitas destruíram totalmente, a eles e às suas cidades; e o nome daquele lugar chamou Hormá.
4 Izirayɛlimɔgɔw bɔra Hɔri kuru yɔrɔ ra, ka tɛmɛ Kɔgɔjiwulen sira fɛ, ka Edɔmu jamana munumunu. Nka ka o to sira ra, sɛgɛ ma na kun Izirayɛlimɔgɔw ra.
4 Então partiram do monte Hor, pelo caminho do Mar Vermelho, a rodear a terra de Edom; porém a alma do povo angustiou-se naquele caminho.
5 O ka Matigi Ala ni Musa jaraki; o ko: «Mun kosɔn aw ka anw labɔ Misiran, k’a to an ye na sa kongokolon kɔnɔ yan? Sabu domunifɛn tɛ yan, ji tɛ yan. Nin domuni kunntan fana lɔgɔ bɔra an na.»
5 E o povo falou contra Deus e contra Moisés: Por que nos fizestes subir do Egito para que morrêssemos neste deserto? Pois aqui nem pão nem água há; e a nossa alma tem fastio deste pão tão vil.
6 A kɛra ten minkɛ, Matigi Ala ka sajugu dɔw bla ka na Izirayɛlimɔgɔw kama. O ka mɔgɔw kin; mɔgɔ caman sara Izirayɛlimɔgɔw ra.
6 Então o Senhor mandou entre o povo serpentes ardentes, que picaram o povo; e morreu muita gente em Israel.
7 Mɔgɔw nana Musa fɛ; o ko: «An ka jurumun kɛ, sabu an ka Matigi Ala ni ele yɛrɛ jaraki. Matigi Ala daari an ye, janko a ye nin saw mabɔ an na.» Musa ka Matigi Ala daari mɔgɔw ye.
7 Por isso o povo veio a Moisés, e disse: Havemos pecado, porquanto temos falado contra o Senhor e contra ti; ora ao Senhor que tire de nós estas serpentes. Então Moisés orou pelo povo.
8 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Sa bisigiya dɔ lalaga ni siranɛgɛ ye, k’a dulon yiri dɔ ra. Ni sa ka mɔgɔ o mɔgɔ kin, ni o tigi ka o sa lalaganin flɛ, o tigi tɛ sa.»
8 E disse o Senhor a Moisés: Faze-te uma serpente ardente, e põe-na sobre uma haste; e será que viverá todo o que, tendo sido picado, olhar para ela.
9 Musa ka sa dɔ lalaga ni siranɛgɛ ye, ka o dulon yiri dɔ ra. Ni sa tun ka mɔgɔ o mɔgɔ kin, ni o tigi tun ka siranɛgɛsa flɛ dɔrɔn, o tigi tun bɛ kisi.
9 E Moisés fez uma serpente de metal, e pô-la sobre uma haste; e sucedia que, picando alguma serpente a alguém, quando esse olhava para a serpente de metal, vivia.
10 Izirayɛlimɔgɔw bɔra o yɔrɔ ra, ka taga sigi Obɔti.
10 Então os filhos de Israel partiram, e alojaram-se em Obote.
11 O bɔra Obɔti ka taga sigi Iye Abarimu, kongokolon min ɲasinna Mohabu jamana ma, terebɔyanfan na.
11 Depois partiram de Obote e alojaram-se nos outeiros de Ije-Abarim, no deserto que está defronte de Moabe, ao nascente do sol.
12 O bɔra o yɔrɔ ra, ka taga sigi Zerɛdi kɛnɛgbɛba ra.
12 Dali partiram, e alojaram-se junto ao ribeiro de Zerede.
13 O bɔra yi, ka taga sigi Arinɔn kɔ ɲa dɔ kan; Arinɔn kɔ le bɛ woyo ka bɔ Amɔrikaw ta jamana ra, ka taga kongokolon kɔnɔ. Arinɔn kɔ le ye Mohabu jamana dan ye; a bɛ Mohabu jamana ni Amɔrikaw ta jamana fla cɛ ma.
13 E dali partiram e alojaram-se no lado de Arnom, que está no deserto e sai dos termos dos amorreus; porque Arnom é o termo de Moabe, entre Moabe e os amorreus.
14 O le kosɔn, a sɛbɛra Matigi Ala ta Kɛrɛkow kitabu kɔnɔ, ko: «Vahɛbu min bɛ Sufa jamana ra, ani Arinɔn kɔ ta baborow,
14 Por isso se diz no livro das guerras do Senhor: O que fiz no Mar Vermelho e nos ribeiros de Arnom,
15 ani baboro minw bɛ woyo ka taga Ari dugu fan fɛ, o bɛ taga se fɔ Mohabu ta jamana dan na.»
15 E à corrente dos ribeiros, que descendo para a situação de Ar, se encosta aos termos de Moabe.
16 Izirayɛlimɔgɔw bɔra o yɔrɔ ra ka taga Bɛri. Bɛri kɔlɔn yɔrɔ le ra, Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Mɔgɔw lajɛn, ne bɛna ji di o ma.»
16 E dali partiram para Beer; este é o poço do qual o Senhor disse a Moisés: Ajunta o povo e lhe darei água.
17 O tuma le ra, Izirayɛlimɔgɔw ka nin dɔnkiri la; o ko:
17 Então Israel cantou este cântico: Brota, ó poço! Cantai dele:
18 Masacɛw ka kɔlɔn min sogi,
18 Tu, poço, que cavaram os príncipes, que escavaram os nobres do povo, e o legislador com os seus bordões; e do deserto partiram para Mataná;
19 ka bɔ Matana ka taga Nahaliyɛli, ka bɔ Nahaliyɛli ka taga Bamɔti.
19 E de Mataná a Naaliel, e de Naaliel a Bamote.
20 O bɔra Bamɔti ka taga Mohabu jamana kɛnɛgbɛba ra, Pisiga kuru fan na, mɔgɔ bɛ se ka to Pisiga kuru kuncɛ ma yɔrɔ min na ka kongokolon bɛɛ ye.
20 E de Bamote ao vale que está no campo de Moabe, no cume de Pisga, e à vista do deserto.
21 Izirayɛlimɔgɔw ka ciraden dɔw ci ka taga Amɔrikaw ta masacɛ Sihɔn fɛ, ka taga a fɔ a ye ko:
21 Então Israel mandou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, dizendo:
22 «A to an ye tɛmɛ i ta jamana fɛ. An tɛna don aw ta forow ra, an tɛna don aw ta rɛzɛnforow ra, an tɛna aw ta kɔlɔnw ji min. An bɛna masacɛ ta sirabajuru kelen le ta, fɔ ka taga an bɔ i ta jamana kɔnɔ.»
22 Deixa-me passar pela tua terra; não nos desviaremos pelos campos nem pelas vinhas; as águas dos poços não beberemos; iremos pela estrada real até que passemos os teus termos.
23 Nka masacɛ Sihɔn ma sɔn Izirayɛlimɔgɔw ye tɛmɛ a ta jamana fɛ. A k’a ta mɔgɔw bɛɛ lajɛn, ka bɔ ka taga Izirayɛlimɔgɔw kama kongokolon kɔnɔ. A tagara Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ Yahasi.
23 Porém Siom não deixou passar a Israel pelos seus termos; antes Siom congregou todo o seu povo, e saiu ao encontro de Israel no deserto, e veio a Jaza, e pelejou contra Israel.
24 Nka Izirayɛlimɔgɔw sera a ra; o k’a ta jamana mina, k’a ta Arinɔn kɔ ra, ka taga a bla fɔ Yabɔki kɔ ra; nka o danna Amɔnkaw ta jamana dan na, sabu o tun ka kogo barakamanw lɔ o jamana dan na.
24 Mas Israel o feriu ao fio da espada, e tomou a sua terra em possessão, desde Arnom até Jaboque, até aos filhos de Amom; porquanto o termo dos filhos de Amom era forte.
25 Izirayɛlimɔgɔw ka Amɔrikaw ta duguw bɛɛ mina, ka sigi o duguw ra; o ka Hɛsibɔn dugu fana mina, ani a kɛrɛfɛduguw bɛɛ.
25 Assim Israel tomou todas as cidades; e habitou em todas elas, em Hesbom e em todas as suas aldeias.
26 Hɛsibɔn dugu le tun ye Amɔrikaw ta masacɛ Sihɔn ta masadugu ye. Ale le tun ka Mohabukaw ta masacɛkɔrɔ kɛrɛ, k’a ta jamana bɛɛ bɔsi a ra, ka taga se fɔ Arinɔn kɔ ma.
26 Porque Hesbom era cidade de Siom, rei dos amorreus, que tinha pelejado contra o precedente rei dos moabitas, e tinha tomado da sua mão toda a sua terra até Arnom.
27 O kosɔn dɔnkirilabagaw tun b’a fɔ ko:
27 Por isso dizem os que falam em provérbios: Vinde a Hesbom; edifique-se e estabeleça-se a cidade de Siom.
28 Tasuma dɔ bɔra Hɛsibɔn,
28 Porque fogo saiu de Hesbom, e uma chama da cidade de Siom; e consumiu a Ar dos moabitas, e os senhores dos altos de Arnom.
29 E, Mohabukaw, bɔnɔ ka aw sɔrɔ.
29 Ai de ti, Moabe! perdido és, povo de Quemos! entregou seus filhos, que iam fugindo, e suas filhas, como cativas a Siom, rei dos amorreus.
30 Nka an ka o bon ni an ta biɲɛw ye;
30 E nós os derribamos; Hesbom perdida é até Dibom, e os assolamos até Nofá, que se estende até Medeba.
31 Izirayɛlimɔgɔw sigira Amɔrikaw ta jamana ra o cogo le ra.
31 Assim Israel habitou na terra dos amorreus.
32 Musa ka mɔgɔ dɔw ci ka taga Yazɛri mara flɛ dogo ra. O kɔ, o ka Yazɛri kɛrɛfɛduguw mina; Amɔrika minw tun bɛ o yɔrɔ ra, o ka olugu gbɛn ka bɔ yi.
32 Depois mandou Moisés espiar a Jazer, e tomaram as suas aldeias, e daquela possessão lançaram os amorreus que estavam ali.
33 O kɔ, Izirayɛlimɔgɔw ka o yɔrɔ sira bla ka Basan mara sira ta. Basan masacɛ Ɔgi bɔra ka na o kama ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ ye, ko a bɛna o kɛrɛ Edereyi.
33 Então viraram-se, e subiram o caminho de Basã; e Ogue, rei de Basã, saiu contra eles, ele e todo o seu povo, à peleja em Edrei.
34 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «I kana siran a ɲa, sabu ne bɛna a don i boro, ani a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ, ani a ta jamana; i bɛna a kɛ i n’a fɔ i ka Amɔrikaw ta masacɛ Sihɔn kɛ cogo min na, min tun siginin bɛ Hɛsibɔn.»
34 E disse o Senhor a Moisés: Não o temas, porque eu o tenho dado na tua mão, a ele, e a todo o seu povo, e a sua terra, e far-lhe-ás como fizeste a Siom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom.
35 Izirayɛlimɔgɔw ka Ɔgi kɛrɛ, ka ale ni a dencɛw ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ faga; o ma hali mɔgɔ kelen to. O ka o ta jamana mina.
35 E de tal maneira o feriram, a ele e a seus filhos, e a todo o seu povo, que nenhum deles escapou; e tomaram a sua terra em possessão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra