Números 21
DYU vs ARIB
1 Kanaanakaw ta masacɛ min bɛ Aradi mara kunna, min tun siginin bɛ woroduguyanfan na, ale k’a mɛn ko Izirayɛlimɔgɔw bɛ nana Atarimu dugu sira fɛ. A nana Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ ka o ta mɔgɔ dɔw mina ka taga ni o ye.
1 Ora, ouvindo o cananeu, rei de Arade, que habitava no Negebe, que Israel vinha pelo caminho de Atarim, pelejou contra Israel, e levou dele alguns prisioneiros.
2 Izirayɛli ta mɔgɔw ka dajuru ta Matigi Ala fɛ. O ko: «Matigi Ala, ni i ka nin mɔgɔw don an boro, an bɛna o ta duguw bɛɛ halaki ka ban pewu.»
2 Então Israel fez um voto ao Senhor, dizendo: Se na verdade entregares este povo nas minhas mãos, destruirei totalmente as suas cidades.
3 Matigi Ala ka Izirayɛlimɔgɔw ta dajuru jaabi. A ka Kanaanakaw don o boro. O ka o ni o ta duguw bɛɛ halaki ka ban pewu. O ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Hɔrima.
3 O Senhor, pois, ouviu a voz de Israel, e entregou-lhe os cananeus; e os israelitas os destruíram totalmente, a eles e às suas cidades; e chamou-se aquele lugar Horma.
4 Izirayɛlimɔgɔw bɔra Hɔri kuru yɔrɔ ra, ka tɛmɛ Kɔgɔjiwulen sira fɛ, ka Edɔmu jamana munumunu. Nka ka o to sira ra, sɛgɛ ma na kun Izirayɛlimɔgɔw ra.
4 Então partiram do monte Hor, pelo caminho que vai ao Mar Vermelho, para rodearem a terra de Edom; e a alma do povo impacientou-se por causa do caminho.
5 O ka Matigi Ala ni Musa jaraki; o ko: «Mun kosɔn aw ka anw labɔ Misiran, k’a to an ye na sa kongokolon kɔnɔ yan? Sabu domunifɛn tɛ yan, ji tɛ yan. Nin domuni kunntan fana lɔgɔ bɔra an na.»
5 E o povo falou contra Deus e contra Moisés: Por que nos fizestes subir do Egito, para morrermos no deserto? pois aqui não há pão e não há água: e a nossa alma tem fastio deste miserável pão.
6 A kɛra ten minkɛ, Matigi Ala ka sajugu dɔw bla ka na Izirayɛlimɔgɔw kama. O ka mɔgɔw kin; mɔgɔ caman sara Izirayɛlimɔgɔw ra.
6 Então o Senhor mandou entre o povo serpentes abrasadoras, que o mordiam; e morreu muita gente em Israel.
7 Mɔgɔw nana Musa fɛ; o ko: «An ka jurumun kɛ, sabu an ka Matigi Ala ni ele yɛrɛ jaraki. Matigi Ala daari an ye, janko a ye nin saw mabɔ an na.» Musa ka Matigi Ala daari mɔgɔw ye.
7 Pelo que o povo veio a Moisés, e disse: Pecamos, porquanto temos falado contra o Senhor e contra ti; ora ao Senhor para que tire de nós estas serpentes. Moisés, pois, orou pelo povo.
8 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Sa bisigiya dɔ lalaga ni siranɛgɛ ye, k’a dulon yiri dɔ ra. Ni sa ka mɔgɔ o mɔgɔ kin, ni o tigi ka o sa lalaganin flɛ, o tigi tɛ sa.»
8 Então disse o Senhor a Moisés: Faze uma serpente de bronze, e põe-na sobre uma haste; e será que todo mordido que olhar para ela viverá.
9 Musa ka sa dɔ lalaga ni siranɛgɛ ye, ka o dulon yiri dɔ ra. Ni sa tun ka mɔgɔ o mɔgɔ kin, ni o tigi tun ka siranɛgɛsa flɛ dɔrɔn, o tigi tun bɛ kisi.
9 Fez, pois, Moisés uma serpente de bronze, e pô-la sobre uma haste; e sucedia que, tendo uma serpente mordido a alguém, quando esse olhava para a serpente de bronze, vivia.
10 Izirayɛlimɔgɔw bɔra o yɔrɔ ra, ka taga sigi Obɔti.
10 Partiram, então, os filhos de Israel, e acamparam-se em Obote.
11 O bɔra Obɔti ka taga sigi Iye Abarimu, kongokolon min ɲasinna Mohabu jamana ma, terebɔyanfan na.
11 Depois partiram de Obote, e acamparam-se em Ije-Abarim, no deserto que está defronte de Moabe, para o nascente.
12 O bɔra o yɔrɔ ra, ka taga sigi Zerɛdi kɛnɛgbɛba ra.
12 Dali partiram, e acamparam-se no vale de Zerede.
13 O bɔra yi, ka taga sigi Arinɔn kɔ ɲa dɔ kan; Arinɔn kɔ le bɛ woyo ka bɔ Amɔrikaw ta jamana ra, ka taga kongokolon kɔnɔ. Arinɔn kɔ le ye Mohabu jamana dan ye; a bɛ Mohabu jamana ni Amɔrikaw ta jamana fla cɛ ma.
13 E, partindo dali, acamparam-se além do Arnom, que está no deserto e sai dos termos dos amorreus; porque o Arnom é o termo de Moabe, entre Moabe e os amorreus.
14 O le kosɔn, a sɛbɛra Matigi Ala ta Kɛrɛkow kitabu kɔnɔ, ko: «Vahɛbu min bɛ Sufa jamana ra, ani Arinɔn kɔ ta baborow,
14 Pelo que se diz no livro das guerras do Senhor: Vaebe em Sufa, e os vales do Arnom,
15 ani baboro minw bɛ woyo ka taga Ari dugu fan fɛ, o bɛ taga se fɔ Mohabu ta jamana dan na.»
15 e o declive dos vales, que se inclina para a situação Ar, e se encosta aos termos de Moabe
16 Izirayɛlimɔgɔw bɔra o yɔrɔ ra ka taga Bɛri. Bɛri kɔlɔn yɔrɔ le ra, Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Mɔgɔw lajɛn, ne bɛna ji di o ma.»
16 Dali vieram a Beer; esse é o poço do qual o Senhor disse a Moisés: Ajunta o povo, e lhe darei água.
17 O tuma le ra, Izirayɛlimɔgɔw ka nin dɔnkiri la; o ko:
17 Então Israel cantou este cântico: Brota, ó poço! E vós, entoai-lhe cânticos!
18 Masacɛw ka kɔlɔn min sogi,
18 Ao poço que os príncipes cavaram, que os nobres do povo escavaram com o bastão, e com os seus bordões. Do deserto vieram a Matana;
19 ka bɔ Matana ka taga Nahaliyɛli, ka bɔ Nahaliyɛli ka taga Bamɔti.
19 de Matana a Naaliel; de Naaliel a Bamote;
20 O bɔra Bamɔti ka taga Mohabu jamana kɛnɛgbɛba ra, Pisiga kuru fan na, mɔgɔ bɛ se ka to Pisiga kuru kuncɛ ma yɔrɔ min na ka kongokolon bɛɛ ye.
20 e de Bamote ao vale que está no campo de Moabe, ao cume de Pisga, que dá para o deserto.
21 Izirayɛlimɔgɔw ka ciraden dɔw ci ka taga Amɔrikaw ta masacɛ Sihɔn fɛ, ka taga a fɔ a ye ko:
21 Então Israel mandou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, a dizer-lhe:
22 «A to an ye tɛmɛ i ta jamana fɛ. An tɛna don aw ta forow ra, an tɛna don aw ta rɛzɛnforow ra, an tɛna aw ta kɔlɔnw ji min. An bɛna masacɛ ta sirabajuru kelen le ta, fɔ ka taga an bɔ i ta jamana kɔnɔ.»
22 Deixa-me passar pela tua terra; não nos desviaremos para os campos nem para as vinhas; as águas dos poços não beberemos; iremos pela estrada real até que tenhamos passado os teus termos.
23 Nka masacɛ Sihɔn ma sɔn Izirayɛlimɔgɔw ye tɛmɛ a ta jamana fɛ. A k’a ta mɔgɔw bɛɛ lajɛn, ka bɔ ka taga Izirayɛlimɔgɔw kama kongokolon kɔnɔ. A tagara Izirayɛlimɔgɔw kɛrɛ Yahasi.
23 Siom, porém, não deixou Israel passar pelos seus termos; pelo contrário, ajuntou todo o seu povo, saiu ao encontro de Israel no deserto e, vindo a Jaza, pelejou contra ele.
24 Nka Izirayɛlimɔgɔw sera a ra; o k’a ta jamana mina, k’a ta Arinɔn kɔ ra, ka taga a bla fɔ Yabɔki kɔ ra; nka o danna Amɔnkaw ta jamana dan na, sabu o tun ka kogo barakamanw lɔ o jamana dan na.
24 Mas Israel o feriu ao fio da espada, e apoderou-se da sua terra, desde o Arnom até o Jaboque, até os amonitas; porquanto a fronteira dos amonitas era fortificada.
25 Izirayɛlimɔgɔw ka Amɔrikaw ta duguw bɛɛ mina, ka sigi o duguw ra; o ka Hɛsibɔn dugu fana mina, ani a kɛrɛfɛduguw bɛɛ.
25 Assim Israel tomou todas as cidades dos amorreus e habitou nelas, em Hesbom e em todas as suas aldeias.
26 Hɛsibɔn dugu le tun ye Amɔrikaw ta masacɛ Sihɔn ta masadugu ye. Ale le tun ka Mohabukaw ta masacɛkɔrɔ kɛrɛ, k’a ta jamana bɛɛ bɔsi a ra, ka taga se fɔ Arinɔn kɔ ma.
26 Porque Hesbom era a cidade de Siom, rei dos amorreus, que pelejara contra o precedente rei de Moabe, e tomara da mão dele toda a sua terra até o Arnom.
27 O kosɔn dɔnkirilabagaw tun b’a fɔ ko:
27 Pelo que dizem os que falam por provérbios: Vinde a Hesbom! edifique-se e estabeleça-se a cidade de Siom!
28 Tasuma dɔ bɔra Hɛsibɔn,
28 Porque fogo saiu de Hesbom, e uma chama da cidade de Siom; e devorou a Ar de Moabe, aos senhores dos altos do Arnom.
29 E, Mohabukaw, bɔnɔ ka aw sɔrɔ.
29 Ai de ti, Moabe! perdido estás, povo de Quemós! Entregou seus filhos como fugitivos, e suas filhas como cativas, a Siom, rei dos amorreus.
30 Nka an ka o bon ni an ta biɲɛw ye;
30 Nós os asseteamos; Hesbom está destruída até Dibom, e os assolamos até Nofá, que se estende até Medeba.
31 Izirayɛlimɔgɔw sigira Amɔrikaw ta jamana ra o cogo le ra.
31 Assim habitou Israel na terra dos amorreus.
32 Musa ka mɔgɔ dɔw ci ka taga Yazɛri mara flɛ dogo ra. O kɔ, o ka Yazɛri kɛrɛfɛduguw mina; Amɔrika minw tun bɛ o yɔrɔ ra, o ka olugu gbɛn ka bɔ yi.
32 Depois Moisés mandou espiar a Jazer, e tomaram as suas aldeias e expulsaram os amorreus que ali estavam.
33 O kɔ, Izirayɛlimɔgɔw ka o yɔrɔ sira bla ka Basan mara sira ta. Basan masacɛ Ɔgi bɔra ka na o kama ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ ye, ko a bɛna o kɛrɛ Edereyi.
33 Então viraram-se, e subiram pelo caminho de Basã. E Ogue, rei de Basã, saiu-lhes ao encontro, ele e todo o seu povo, para lhes dar batalha em Edrei.
34 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «I kana siran a ɲa, sabu ne bɛna a don i boro, ani a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ, ani a ta jamana; i bɛna a kɛ i n’a fɔ i ka Amɔrikaw ta masacɛ Sihɔn kɛ cogo min na, min tun siginin bɛ Hɛsibɔn.»
34 Disse, pois, o Senhor a Moisés: Não o temas, porque eu to entreguei na mão, a ele, a todo o seu povo, e à sua terra; e far-lhe-ás como fizeste a Siom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom.
35 Izirayɛlimɔgɔw ka Ɔgi kɛrɛ, ka ale ni a dencɛw ni a ta kɛrɛkɛjama bɛɛ faga; o ma hali mɔgɔ kelen to. O ka o ta jamana mina.
35 Assim o feriram, a ele e seus filhos, e a todo o seu povo, até que nenhum lhe ficou restando; também se apoderaram da terra dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?