Números 20

DYU vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 San karo fɔlɔ ra, Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin sera Zini kongokolon kɔnɔ. O sigira Kadɛsi; Mariyamu sara o yɔrɔ le ra, a su donna yi le fana.
1 Toda a congregação dos filhos de Israel chegou ao deserto de Zim, no primeiro mês, e o povo ficou em Cades. Ali Miriã morreu e ali ela foi sepultada.
2 Jama ma ji sɔrɔ o yɔrɔ ra. O ka ɲɔgɔn lajɛn ka wuri Musa ni Haruna kama.
2 Não havia água para o povo. Então se ajuntaram contra Moisés e contra Arão.
3 O ka kɛrɛ ɲini Musa fɛ; o k’a fɔ ko: «An balemaw sara tuma min na Matigi Ala ɲa kɔrɔ, hali an fana tun ye sa o tuma ra!»
3 E o povo discutiu com Moisés, dizendo: — Antes tivéssemos morrido quando os nossos irmãos morreram diante do
4 O ko: «Mun kosɔn aw nana ni Matigi Ala ta mɔgɔw ye nin kongokolon kɔnɔ, ka na a to anw ni anw ta bɛganw bɛɛ ye sa yan?
4 Por que vocês trouxeram a congregação do Senhor a este deserto, para morrermos aqui, nós e os nossos animais?
5 Mun kosɔn aw ka an labɔ Misiran ka na ni an ye nin yɔrɔjugu ra yan dɛ? Sɛnɛkɛyɔrɔ tɛ yan, torosun tɛ yan, rɛzɛnsun tɛ yan, gerenadisun tɛ yan, hali ji minta yɛrɛ tɛ yan.»
5 E por que vocês nos tiraram do Egito, para nos trazer a este lugar horrível, onde não há cereais, nem figos, nem vinhas, nem romãs, nem água para beber?
6 Musa ni Haruna bɔra jama kɔrɔ, ka taga Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra. O ka o yɛrɛ firi dugu ma, ka o ɲa biri dugu ma; Matigi Ala ta nɔɔrɔ yirara o ra.
6 Então Moisés e Arão saíram da presença do povo e foram para a porta da tenda do encontro e se lançaram sobre o seu rosto; e a glória do Senhor lhes apareceu.
7 Matigi Ala kumana Musa fɛ, ko:
7 O Senhor disse a Moisés:
8 «I ta bere ta, i ni i kɔrɔcɛ Haruna ye jama wele ka o lajɛn. Aw ye kuma farakuru fɛ o ɲana; ni o kɛra, ji bɛna bɔ farakuru ra. I bɛ ji seri ka bɔ farakuru ra k’a di jama ma, janko o ni o ta bɛganw ye min.»
8 — Pegue o seu bordão e ajunte o povo, você e Arão, o seu irmão. E, diante do povo, falem à rocha, e ela dará a sua água. Assim vocês tirarão água da rocha e darão de beber à congregação e aos animais.
9 Musa ka bere ta Matigi Ala ɲa kɔrɔ, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ a ye cogo min na.
9 Então Moisés pegou o bordão que estava diante do Senhor , como este lhe havia ordenado.
10 Musa ni Haruna ka jama wele ka o lajɛn farakuru ɲa fɛ. Musa k’a fɔ o ye ko: «Aw mɔgɔ murutininw, aw ye ne lamɛn. An bɛna ji bɔ nin farakuru le ra k’a di aw ma wa?»
10 Moisés e Arão reuniram o povo diante da rocha. Então Moisés lhes disse: — Agora escutem, rebeldes! Será que teremos de fazer com que saia água desta rocha para vocês?
11 Musa k’a boro kɔrɔta ka farakuru bugɔ ni bere ye fɔ siɲaga fla. Ji caman woyora ka bɔ farakuru ra. Jama minna, bɛganw fana minna.
11 Moisés levantou a mão e feriu a rocha duas vezes com o seu bordão, e saíram muitas águas; e a congregação e os seus animais beberam.
12 Nka Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye ko: «Aw ma la ne ta kuma ra, k’a yira Izirayɛlimɔgɔw ra, ko ne ye Ala saninman le ye; o ra, ne bɛ jamana min di nin jama ma, aw le tɛna o ladon o jamana ra tuun.»
12 Mas o Senhor disse a Moisés e a Arão: — Porque não creram em mim, para me santificarem diante dos filhos de Israel, vocês não farão entrar este povo na terra que lhe dei.
13 Ayiwa, o ji tɔgɔ le lara ko Meriba ta ji, ko sabu Izirayɛlimɔgɔw ka kɛrɛ ɲini Matigi Ala fɛ, Matigi Ala fana k’a ta saninmanya yira o cɛ ra.
13 São estas as águas de Meribá, porque os filhos de Israel discutiram com o Senhor ; e o Senhor se santificou neles.
14 Ka Izirayɛlimɔgɔw to Kadɛsi, Musa ka ciraden dɔw ci ka taga Edɔmu masacɛ fɛ, ka taga a fɔ a ye ko: «I balemaw, Izirayɛlimɔgɔw ko: ‹Tɔɔrɔ minw sera an ma, i yɛrɛ ka o bɛɛ lɔn.
14 De Cades, Moisés enviou mensageiros ao rei de Edom, para dizer-lhe: — Assim diz o seu irmão Israel: Você conhece todas as aflições que nos sobrevieram.
15 « ‹An bɛmaw tun tagara Misiran. Anw tora yi ka san caman kɛ. Nka Misirankaw ka anw ni an bɛmaw minako juguya kosɛbɛ.
15 Sabe como os nossos pais desceram ao Egito, e nós moramos no Egito muito tempo, e como os egípcios nos maltrataram, a nós e aos nossos pais.
16 Nka an kulera ka Matigi Ala daari minkɛ, a ka an kulekan mɛn. A ka mɛlɛkɛ dɔ ci ka na an bɔsi ka an labɔ Misiran. Sisan an ye nin ye Kadɛsi, dugu min bɛ i ta jamana dan na.
16 Clamamos ao Senhor , e ele ouviu a nossa voz; mandou o Anjo e nos tirou do Egito. E eis que estamos em Cades, cidade nos confins do seu país.
17 O ra, sabari k’a to an ye i ta jamana cɛtigɛ. An tɛna don aw ta foro si ra, an tɛna don aw ta rɛzɛnforo si ra, an tɛna aw ta kɔlɔn si ji min. An bɛna masacɛ ta sirabajuru kelen le ta; an tɛ jɛngɛ ka taga an kininboro fɛ walama ka taga an numanboro fɛ, fɔ ka taga an bɔ i ta jamana kɔnɔ.› »
17 Deixe-nos passar pela sua terra. Não passaremos pelo campo, nem pelas vinhas, nem beberemos a água dos poços. Iremos pela estrada real. Não nos desviaremos para a direita nem para a esquerda, até que passemos pelo seu país.
18 Edɔmu masacɛ ka o jaabi ko: «Aw tɛ tɛmɛ ne ta jamana ra. Ni aw ka tɛmɛ ne ta jamana ra, ne bɛ bɔ aw kama ni kɛrɛkɛmuru ye.»
18 Porém o rei de Edom respondeu: — Não passem por aqui! Se o fizerem, sairei com a espada ao encontro de vocês.
19 Izirayɛlimɔgɔw k’a fɔ Edɔmu masacɛ ye tuun ko: «An bɛna tɛmɛ siraba le fɛ. Ni anw ni an ta bɛgan dɔ ka i ta ji dɔ min, an bɛna o sara. An b’a fɛ ka tagama ka tɛmɛ dɔrɔn le. An tɛna foyi wɛrɛ kɛ o kɔ.»
19 Então os filhos de Israel lhe disseram: — Passaremos pelo caminho principal, e, se nós e o nosso gado bebermos das águas de vocês, pagaremos o preço delas. Não queremos outra coisa a não ser passar a pé.
20 Edɔmu masacɛ ko: «Aw tɛ tɛmɛ yan.» O kɔ, Edɔmukaw bɔra ka na Izirayɛlimɔgɔw kama ni kɛrɛkɛjamaba ye; o baraka tun ka bon kosɛbɛ.
20 Mas o rei de Edom respondeu: — Vocês não podem passar! E o rei de Edom veio ao encontro deles, com muita gente e com mão forte.
21 Edɔmukaw ma sɔn Izirayɛlimɔgɔw ye tɛmɛ o ta jamana ra minkɛ, Izirayɛlimɔgɔw faranna ka sira wɛrɛ ta.
21 Assim os edomitas se recusaram a deixar Israel passar pelo seu país, e por isso Israel se desviou dali.
22 Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin bɔra Kadɛsi ka taga se Hɔri kuru ma.
22 Então partiram de Cades, e os filhos de Israel, toda a congregação, foram ao monte Hor.
23 Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye Hɔri kuru kɛrɛ fɛ, Edɔmu jamana dan na, ko:
23 O Senhor disse a Moisés e a Arão no monte Hor, nos confins da terra de Edom:
24 «Haruna bɛna sa ka taga fara a bɛma tɔw kan; ne bɛ jamana min di Izirayɛlimɔgɔw ma, a tɛna don o jamana ra, sabu ne tun ka ci min fɔ aw ye Meriba ta ji yɔrɔ ra, aw fla bɛɛ murutira, aw ma o ci kɛ a cogo ra.
24 — Arão será reunido ao seu povo, porque não entrará na terra que dei aos filhos de Israel, pois vocês foram rebeldes à minha palavra, nas águas de Meribá.
25 Ele Musa, ele ye Haruna ni a dencɛ Elehazari ta, ka yɛlɛn ni o ye Hɔri kuru kan.
25 Chame Arão e Eleazar, o filho dele, e diga-lhes que subam o monte Hor.
26 I bɛ Haruna ta sarakalasebagaya faniw bɔ a ra, ka o don a dencɛ Elehazari ra. Haruna bɛna sa o yɔrɔ le ra, ka taga fara a bɛma tɔw kan.»
26 Depois tire as vestes sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, o filho dele; porque Arão será reunido ao seu povo e ali morrerá.
27 Matigi Ala ka min fɔ, Musa ka o kɛ. O bɛɛ yɛlɛnna Hɔri kuru kan jama bɛɛ ɲa na.
27 Moisés fez como o Senhor lhe havia ordenado. Subiram o monte Hor, diante dos olhos de toda a congregação.
28 Musa ka Haruna ta sarakalasebagaya faniw bɔ a ra, ka o don a dencɛ Elehazari ra. Haruna sara kuru kunna yi. Musa ni Elehazari jigira ka bɔ kuru kan.
28 Moisés tirou as vestes sacerdotais de Arão e as pôs em Eleazar, o filho dele. E Arão morreu ali, no alto do monte. Depois disso Moisés e Eleazar desceram do monte.
29 Jama k’a ye ko Haruna sara minkɛ, o k’a su kasi fɔ tere bisaba.
29 Quando toda a congregação soube que Arão era morto, toda a casa de Israel chorou por Arão durante trinta dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra