Números 20

DYU vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 San karo fɔlɔ ra, Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin sera Zini kongokolon kɔnɔ. O sigira Kadɛsi; Mariyamu sara o yɔrɔ le ra, a su donna yi le fana.
1 Chegando os filhos de Israel, toda a congregação, ao deserto de Zim, no mês primeiro, o povo ficou em Cades. Ali, morreu Miriã e, ali, foi sepultada.
2 Jama ma ji sɔrɔ o yɔrɔ ra. O ka ɲɔgɔn lajɛn ka wuri Musa ni Haruna kama.
2 Não havia água para o povo; então, se ajuntaram contra Moisés e contra Arão.
3 O ka kɛrɛ ɲini Musa fɛ; o k’a fɔ ko: «An balemaw sara tuma min na Matigi Ala ɲa kɔrɔ, hali an fana tun ye sa o tuma ra!»
3 E o povo contendeu com Moisés, e disseram: Antes tivéssemos perecido quando expiraram nossos irmãos perante o Senhor !
4 O ko: «Mun kosɔn aw nana ni Matigi Ala ta mɔgɔw ye nin kongokolon kɔnɔ, ka na a to anw ni anw ta bɛganw bɛɛ ye sa yan?
4 Por que trouxestes a congregação do Senhor a este deserto, para morrermos aí, nós e os nossos animais?
5 Mun kosɔn aw ka an labɔ Misiran ka na ni an ye nin yɔrɔjugu ra yan dɛ? Sɛnɛkɛyɔrɔ tɛ yan, torosun tɛ yan, rɛzɛnsun tɛ yan, gerenadisun tɛ yan, hali ji minta yɛrɛ tɛ yan.»
5 E por que nos fizestes subir do Egito, para nos trazer a este mau lugar, que não é de cereais, nem de figos, nem de vides, nem de romãs, nem de água para beber?
6 Musa ni Haruna bɔra jama kɔrɔ, ka taga Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra. O ka o yɛrɛ firi dugu ma, ka o ɲa biri dugu ma; Matigi Ala ta nɔɔrɔ yirara o ra.
6 Então, Moisés e Arão se foram de diante do povo para a porta da tenda da congregação e se lançaram sobre o seu rosto; e a glória do Senhor lhes apareceu.
7 Matigi Ala kumana Musa fɛ, ko:
7 Disse o Senhor a Moisés:
8 «I ta bere ta, i ni i kɔrɔcɛ Haruna ye jama wele ka o lajɛn. Aw ye kuma farakuru fɛ o ɲana; ni o kɛra, ji bɛna bɔ farakuru ra. I bɛ ji seri ka bɔ farakuru ra k’a di jama ma, janko o ni o ta bɛganw ye min.»
8 Toma o bordão, ajunta o povo, tu e Arão, teu irmão, e, diante dele, falai à rocha, e dará a sua água; assim lhe tirareis água da rocha e dareis a beber à congregação e aos seus animais.
9 Musa ka bere ta Matigi Ala ɲa kɔrɔ, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ a ye cogo min na.
9 Então, Moisés tomou o bordão de diante do Senhor , como lhe tinha ordenado.
10 Musa ni Haruna ka jama wele ka o lajɛn farakuru ɲa fɛ. Musa k’a fɔ o ye ko: «Aw mɔgɔ murutininw, aw ye ne lamɛn. An bɛna ji bɔ nin farakuru le ra k’a di aw ma wa?»
10 Moisés e Arão reuniram o povo diante da rocha, e Moisés lhe disse: Ouvi, agora, rebeldes: porventura, faremos sair água desta rocha para vós outros?
11 Musa k’a boro kɔrɔta ka farakuru bugɔ ni bere ye fɔ siɲaga fla. Ji caman woyora ka bɔ farakuru ra. Jama minna, bɛganw fana minna.
11 Moisés levantou a mão e feriu a rocha duas vezes com o seu bordão, e saíram muitas águas; e bebeu a congregação e os seus animais.
12 Nka Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye ko: «Aw ma la ne ta kuma ra, k’a yira Izirayɛlimɔgɔw ra, ko ne ye Ala saninman le ye; o ra, ne bɛ jamana min di nin jama ma, aw le tɛna o ladon o jamana ra tuun.»
12 Mas o Senhor disse a Moisés e a Arão: Visto que não crestes em mim, para me santificardes diante dos filhos de Israel, por isso, não fareis entrar este povo na terra que lhe dei.
13 Ayiwa, o ji tɔgɔ le lara ko Meriba ta ji, ko sabu Izirayɛlimɔgɔw ka kɛrɛ ɲini Matigi Ala fɛ, Matigi Ala fana k’a ta saninmanya yira o cɛ ra.
13 São estas as águas de Meribá, porque os filhos de Israel contenderam com o Senhor ; e o Senhor se santificou neles.
14 Ka Izirayɛlimɔgɔw to Kadɛsi, Musa ka ciraden dɔw ci ka taga Edɔmu masacɛ fɛ, ka taga a fɔ a ye ko: «I balemaw, Izirayɛlimɔgɔw ko: ‹Tɔɔrɔ minw sera an ma, i yɛrɛ ka o bɛɛ lɔn.
14 Enviou Moisés, de Cades, mensageiros ao rei de Edom, a dizer-lhe: Assim diz teu irmão Israel: Bem sabes todo o trabalho que nos tem sobrevindo;
15 « ‹An bɛmaw tun tagara Misiran. Anw tora yi ka san caman kɛ. Nka Misirankaw ka anw ni an bɛmaw minako juguya kosɛbɛ.
15 como nossos pais desceram ao Egito, e nós no Egito habitamos muito tempo, e como os egípcios nos maltrataram, a nós e a nossos pais;
16 Nka an kulera ka Matigi Ala daari minkɛ, a ka an kulekan mɛn. A ka mɛlɛkɛ dɔ ci ka na an bɔsi ka an labɔ Misiran. Sisan an ye nin ye Kadɛsi, dugu min bɛ i ta jamana dan na.
16 e clamamos ao Senhor , e ele ouviu a nossa voz, e mandou o Anjo, e nos tirou do Egito. E eis que estamos em Cades, cidade nos confins do teu país.
17 O ra, sabari k’a to an ye i ta jamana cɛtigɛ. An tɛna don aw ta foro si ra, an tɛna don aw ta rɛzɛnforo si ra, an tɛna aw ta kɔlɔn si ji min. An bɛna masacɛ ta sirabajuru kelen le ta; an tɛ jɛngɛ ka taga an kininboro fɛ walama ka taga an numanboro fɛ, fɔ ka taga an bɔ i ta jamana kɔnɔ.› »
17 Deixa-nos passar pela tua terra; não o faremos pelo campo, nem pelas vinhas, nem beberemos a água dos poços; iremos pela estrada real; não nos desviaremos para a direita nem para a esquerda, até que passemos pelo teu país.
18 Edɔmu masacɛ ka o jaabi ko: «Aw tɛ tɛmɛ ne ta jamana ra. Ni aw ka tɛmɛ ne ta jamana ra, ne bɛ bɔ aw kama ni kɛrɛkɛmuru ye.»
18 Porém Edom lhe disse: Não passarás por mim, para que não saia eu de espada ao teu encontro.
19 Izirayɛlimɔgɔw k’a fɔ Edɔmu masacɛ ye tuun ko: «An bɛna tɛmɛ siraba le fɛ. Ni anw ni an ta bɛgan dɔ ka i ta ji dɔ min, an bɛna o sara. An b’a fɛ ka tagama ka tɛmɛ dɔrɔn le. An tɛna foyi wɛrɛ kɛ o kɔ.»
19 Então, os filhos de Israel lhe disseram: Subiremos pelo caminho trilhado, e, se eu e o meu gado bebermos das tuas águas, pagarei o preço delas; outra coisa não desejo senão passar a pé.
20 Edɔmu masacɛ ko: «Aw tɛ tɛmɛ yan.» O kɔ, Edɔmukaw bɔra ka na Izirayɛlimɔgɔw kama ni kɛrɛkɛjamaba ye; o baraka tun ka bon kosɛbɛ.
20 Porém ele disse: Não passarás. E saiu-lhe Edom ao encontro, com muita gente e com mão forte.
21 Edɔmukaw ma sɔn Izirayɛlimɔgɔw ye tɛmɛ o ta jamana ra minkɛ, Izirayɛlimɔgɔw faranna ka sira wɛrɛ ta.
21 Assim recusou Edom deixar passar a Israel pelo seu país; pelo que Israel se desviou dele.
22 Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin bɔra Kadɛsi ka taga se Hɔri kuru ma.
22 Então, partiram de Cades; e os filhos de Israel, toda a congregação, foram ao monte Hor.
23 Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye Hɔri kuru kɛrɛ fɛ, Edɔmu jamana dan na, ko:
23 Disse o Senhor a Moisés e a Arão no monte Hor, nos confins da terra de Edom:
24 «Haruna bɛna sa ka taga fara a bɛma tɔw kan; ne bɛ jamana min di Izirayɛlimɔgɔw ma, a tɛna don o jamana ra, sabu ne tun ka ci min fɔ aw ye Meriba ta ji yɔrɔ ra, aw fla bɛɛ murutira, aw ma o ci kɛ a cogo ra.
24 Arão será recolhido a seu povo, porque não entrará na terra que dei aos filhos de Israel, pois fostes rebeldes à minha palavra, nas águas de Meribá.
25 Ele Musa, ele ye Haruna ni a dencɛ Elehazari ta, ka yɛlɛn ni o ye Hɔri kuru kan.
25 Toma Arão e Eleazar, seu filho, e faze-os subir ao monte Hor;
26 I bɛ Haruna ta sarakalasebagaya faniw bɔ a ra, ka o don a dencɛ Elehazari ra. Haruna bɛna sa o yɔrɔ le ra, ka taga fara a bɛma tɔw kan.»
26 depois, despe Arão das suas vestes e veste com elas a Eleazar, seu filho; porque Arão será recolhido a seu povo e aí morrerá.
27 Matigi Ala ka min fɔ, Musa ka o kɛ. O bɛɛ yɛlɛnna Hɔri kuru kan jama bɛɛ ɲa na.
27 Fez Moisés como o Senhor lhe ordenara; subiram ao monte Hor, perante os olhos de toda a congregação.
28 Musa ka Haruna ta sarakalasebagaya faniw bɔ a ra, ka o don a dencɛ Elehazari ra. Haruna sara kuru kunna yi. Musa ni Elehazari jigira ka bɔ kuru kan.
28 Moisés, pois, despiu a Arão de suas vestes e vestiu com elas a Eleazar, seu filho; morreu Arão ali sobre o cimo do monte; e dali desceram Moisés e Eleazar.
29 Jama k’a ye ko Haruna sara minkɛ, o k’a su kasi fɔ tere bisaba.
29 Vendo, pois, toda a congregação que Arão era morto, choraram por Arão trinta dias, isto é, toda a casa de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra