Números 14

DYU vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 O lon su fɛ, Izirayɛli jama bɛɛ ka o kan kɔrɔta ka kasi ni kanba ye.
1 Levantou-se, pois, toda a congregação e gritou em voz alta; e o povo chorou aquela noite.
2 O ka Musa ni Haruna jaraki; jama bɛɛ k’a fɔ o ma ko: «E, hali an tun ye sa Misiran sa, walama kongokolon kɔnɔ!
2 Todos os filhos de Israel murmuraram contra Moisés e contra Arão; e toda a congregação lhes disse: Tomara tivéssemos morrido na terra do Egito ou mesmo neste deserto!
3 Mun le kosɔn Matigi Ala bɛ tagara ni an ye nin jamana ra dɛ, k’a to o ye an faga ni kɛrɛkɛmuru ye? O bɛna an musow ni an denw mina. Ni an sekɔra Misiran, o tɛna fisaya an ma wa?»
3 E por que nos traz o Senhor a esta terra, para cairmos à espada e para que nossas mulheres e nossas crianças sejam por presa? Não nos seria melhor voltarmos para o Egito?
4 O k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «An ye mɔgɔ dɔ ɲanawoloma ka o kɛ an ɲamɔgɔ ye, ka sekɔ ka taga Misiran!»
4 E diziam uns aos outros: Levantemos um capitão e voltemos para o Egito.
5 Musa ni Haruna k’a ye ten minkɛ, o ka o yɛrɛ firi dugu ma, ka o ɲa biri dugu ma Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin ɲa kɔrɔ.
5 Então, Moisés e Arão caíram sobre o seu rosto perante a congregação dos filhos de Israel.
6 Nuni dencɛ Yosuwe ni Yefune dencɛ Kalɛbu, olugu minw tun tagara jamana yaala fana, olugu dimina ka o ta deregew mina ka o faran.
6 E Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, dentre os que espiaram a terra, rasgaram as suas vestes
7 O k’a fɔ Izirayɛli jama bɛɛ ye ko: «An donna jamana min kɔnɔ k’a yaala, o jamana ka ɲi kosɛbɛ.
7 e falaram a toda a congregação dos filhos de Israel, dizendo: A terra pelo meio da qual passamos a espiar é terra muitíssimo boa.
8 Ni a diyara Matigi Ala ye, a bɛna taga an ladon o jamana ra, k’a di an ma; nɔnɔ ni li bɛ woyo o jamana ra.
8 Se o Senhor se agradar de nós, então, nos fará entrar nessa terra e no-la dará, terra que mana leite e mel.
9 Nka aw kana muruti Matigi Ala kama, aw ja kana tigɛ nin jamana mɔgɔw kosɔn; sabu an bɛna o bɛɛ latunu ka bɔ yi. Kɔrɔsibaga tɛ olugu fɛ min bɛ se ka o tanga, k’a sɔrɔ Matigi Ala bɛ ni anw ye. O ra, aw kana siran o ɲa.»
9 Tão somente não sejais rebeldes contra o Senhor e não temais o povo dessa terra, porquanto, como pão, os podemos devorar; retirou-se deles o seu amparo; o Senhor é conosco; não os temais.
10 O ka o fɔ minkɛ, jama bɛɛ lajɛnnin wurira ko o bɛ o bon nin kabakuru ye. O wagati yɛrɛ ra, Matigi Ala nɔɔrɔ yirara Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* kunna Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ɲa na.
10 Apesar disso, toda a congregação disse que os apedrejassem; porém a glória do Senhor apareceu na tenda da congregação a todos os filhos de Israel.
11 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Wagati juman le nin mɔgɔw bɛna ne mafiyɛnyari dabla dɛ? Ne ka kabakoba minw bɛɛ kɛ o cɛ ra, wagati juman le o bɛna o hakiri to o ra, ka la ne ra?
11 Disse o Senhor a Moisés: Até quando me provocará este povo e até quando não crerá em mim, a despeito de todos os sinais que fiz no meio dele?
12 Ne bɛna banajuguw lase o ma, ka o halaki. Nka ne bɛna ele Musa ta duruja kɛ siya dɔ ye, min ka bon, ani min baraka ka bon ni olugu ta ye.»
12 Com pestilência o ferirei e o deserdarei; e farei de ti povo maior e mais forte do que este.
13 Musa ka Matigi Ala jaabi ko: «O tuma i ka nin mɔgɔw labɔ Misiranka minw cɛ ra i ta sebagaya baraka ra, olugu bɛna nin ko mɛn.
13 Respondeu Moisés ao Senhor : Os egípcios não somente ouviram que, com a tua força, fizeste subir este povo do meio deles,
14 Olugu fana bɛna o ko fɔ yan jamana mɔgɔw ye. K’a sɔrɔ olugu k’a mɛn ko ele Matigi Ala bɛ ni nin mɔgɔw ye, ko i bɛ i yɛrɛ yira o ra ɲa ni ɲa, ko i bɛ kɛ sankaba jamijan na tere fɛ, janko ka sira yira o ra, ko i bɛ kɛ tasumamana jamijan na su fɛ, ka bla o ɲa, ka taga.
14 mas também o disseram aos moradores desta terra; ouviram que tu, ó Senhor , estás no meio deste povo, que face a face, ó Senhor , lhes apareces, tua nuvem está sobre eles, e vais adiante deles numa coluna de nuvem, de dia, e, numa coluna de fogo, de noite.
15 Ayiwa, ni i ka na nin mɔgɔw bɛɛ faga yɔrɔnin kelen na tan, siya minw ka i ko mɛn, olugu bɛna a fɔ ko:
15 Se matares este povo como a um só homem, as gentes, pois, que, antes, ouviram a tua fama, dirão:
16 ‹Matigi Ala karira nin mɔgɔw ye ko a bɛna jamana min di o ma, a ma na se ka o ladon o jamana ra tuun. O kosɔn a ka o bɛɛ faga kongokolon kɔnɔ.›
16 Não podendo o Senhor fazer entrar este povo na terra que lhe prometeu com juramento, os matou no deserto.
17 O ra, ne bɛ i daari Matigi Ala, ko i ye i ta sebagaya yira, i n’a fɔ i tun k’a fɔ cogo min na, ko:
17 Agora, pois, rogo-te que a força do meu Senhor se engrandeça, como tens falado, dizendo:
18 ‹Matigi Ala tɛ dimi joona; a ta ɲumanya ka bon. A bɛ terenbariya ni hakɛkow yafa mɔgɔw ma. Nka a tɛ kojugukɛbaga jarakibari to. A bɛ faw ta hakɛw bɔ o denw na, fɔ ka taga se o ta duruja sabanan ni a naaninan ma.›
18 O Senhor é longânimo e grande em misericórdia, que perdoa a iniquidade e a transgressão, ainda que não inocenta o culpado, e visita a iniquidade dos pais nos filhos até à terceira e quarta gerações.
19 O kosɔn, Matigi Ala, i ta ɲumanyaba kosɔn, nin mɔgɔw ta terenbariya yafa o ma, i n’a fɔ i yafara o ma cogo min na kabini an bɔra Misiran fɔ ka na se yan.»
19 Perdoa, pois, a iniquidade deste povo, segundo a grandeza da tua misericórdia e como também tens perdoado a este povo desde a terra do Egito até aqui.
20 Matigi Ala ko: «Ne bɛ yafa o ma ka kaɲa ni i ta kuma ye.
20 Tornou-lhe o Senhor : Segundo a tua palavra, eu lhe perdoei.
21 Nka ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, ani i n’a fɔ ne Matigi Ala ta bonya ka dugukolo yɔrɔ bɛɛ fa,
21 Porém, tão certo como eu vivo, e como toda a terra se encherá da glória do Senhor ,
22 nin mɔgɔ minw ka ne ta nɔɔrɔ ye, ani ne ka kabako minw kɛ Misiran, ani kongokolon kɔnɔ, o minw sigiyara ne ra ka se fɔ siɲaga tan, minw ma sɔn ka ne lamɛn,
22 nenhum dos homens que, tendo visto a minha glória e os prodígios que fiz no Egito e no deserto, todavia, me puseram à prova já dez vezes e não obedeceram à minha voz,
23 o si ɲa tɛna nin jamana ye, ne tun ka jamana min layiri ta o bɛmaw ye; min o min ka ne mafiyɛnya, o si tɛna o jamana ye.
23 nenhum deles verá a terra que, com juramento, prometi a seus pais, sim, nenhum daqueles que me desprezaram a verá.
24 Nka i n’a fɔ ne ta baaraden Kalɛbu ta miiriya ni tɔw ta ma kɛ kelen ye, ani i n’a fɔ a ka ne ta sira tagama ni a jusukun bɛɛ ye, o kosɔn a tagara o jamana min yaala, ne bɛna a ladon o jamana ra; o jamana bɛna kɛ a ta durujaw ta ye.
24 Porém o meu servo Calebe, visto que nele houve outro espírito, e perseverou em seguir-me, eu o farei entrar a terra que espiou, e a sua descendência a possuirá.
25 Ayiwa, Amalɛkikaw, ani Kanaanakaw siginin bɛ dingakɔnɔyɔrɔ ra. Sini aw ye sekɔ ka taga kongokolon kɔnɔ tuun, Kɔgɔjiwulen fan na.»
25 Ora, os amalequitas e os cananeus habitam no vale; mudai, amanhã, de rumo e caminhai para o deserto, pelo caminho do mar Vermelho.
26 Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye tuun ko:
26 Depois, disse o Senhor a Moisés e a Arão:
27 «Nin mɔgɔjuguw bɛna ne mafiyɛnyari dabla wagati juman le? Sabu Izirayɛlimɔgɔw bɛ mafiyɛnyakan minw fɔra, ne ka o mafiyɛnyakanw mɛn.
27 Até quando sofrerei esta má congregação que murmura contra mim? Tenho ouvido as murmurações que os filhos de Israel proferem contra mim.
28 O kosɔn, a fɔ o ye ko Matigi Ala ko: ‹Ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, ko ne toro ka kuma min mɛn aw fɛ, ne bɛna o le kɛ aw ra.
28 Dize-lhes: Por minha vida, diz o Senhor , que, como falastes aos meus ouvidos, assim farei a vós outros.
29 O tun ka aw minw bɛɛ jate, aw minw ka san mugan sɔrɔ, ani minw tɛmɛna o kan, aw minw ka ne mafiyɛnya, aw bɛɛ bɛna benben ka sa kongokolon kɔnɔ.
29 Neste deserto, cairá o vosso cadáver, como também todos os que de vós foram contados segundo o censo, de vinte anos para cima, os que dentre vós contra mim murmurastes;
30 Ne tun karira ko ne bɛna aw sigi jamana min na, aw si tɛna don o jamana ra, fɔ Yefune dencɛ Kalɛbu, ani Nuni dencɛ Yosuwe.
30 não entrareis na terra a respeito da qual jurei que vos faria habitar nela, salvo Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.
31 Aw tun ko mɔgɔw bɛna aw den minw mina, ne bɛna olugu le ladon o jamana kɔnɔ; aw banna o jamana min na, olugu le bɛna taga o diyabɔ.
31 Mas os vossos filhos, de que dizeis: Por presa serão, farei entrar nela; e eles conhecerão a terra que vós desprezastes.
32 Nka aw yɛrɛ kɔni, aw bɛna benben ka sa kongokolon kɔnɔ yan.
32 Porém, quanto a vós outros, o vosso cadáver cairá neste deserto.
33 Aw denw bɛna bɛganw gbɛn kongokolon kɔnɔ yan fɔ san binaani; aw ta terenbariyaw hakɛ bɛna bɔ olugu ra, fɔ ka taga a to aw bɛɛ ye benben ka sa kongokolon kɔnɔ.
33 Vossos filhos serão pastores neste deserto quarenta anos e levarão sobre si as vossas infidelidades, até que o vosso cadáver se consuma neste deserto.
34 Aw ka tere binaani le kɛ ka jamana yaala; aw ta terenbariyaw hakɛ bɛna bɔ aw ra fɔ san binaani fana. Tere kelen kelen bɛɛ bɛ kɛ san kelen ye. Ni o kɛra, fɛn min tɔgɔ ye ko ka ban ne ta ma, aw bɛna o silɔn.
34 Segundo o número dos dias em que espiastes a terra, quarenta dias, cada dia representando um ano, levareis sobre vós as vossas iniquidades quarenta anos e tereis experiência do meu desagrado.
35 « ‹Ne Matigi Ala, ne kumana; sigiya t’a ra, ne bɛna nin kow kɛ nin mɔgɔjuguw ra, sabu o bɛnna kelen ma ka wuri ne kama. O bɛɛ bɛna benben nin kongokolon kɔnɔ yan ka sa.› »
35 Eu, o Senhor , falei; assim farei a toda esta má congregação, que se levantou contra mim; neste deserto, se consumirão e aí falecerão.
36 Ayiwa, a kɛra ten, Musa tun ka mɔgɔ minw ci ka taga jamana yaala, o mɔgɔw ra minw tun sekɔra ka na jamana cogo lakari k’a juguya ka o kibarojugu janjan, k’a to mɔgɔw ka Musa mafiyɛnya,
36 Os homens que Moisés mandara a espiar a terra e que, voltando, fizeram murmurar toda a congregação contra ele, infamando a terra,
37 o mɔgɔ minw tun ka jamana ta ko lakari k’a juguya, olugu barara ka sa yɔrɔnin kelen na Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
37 esses mesmos homens que infamaram a terra morreram de praga perante o Senhor .
38 O mɔgɔ minw bɛɛ tun tagara jamana yaala, o mɔgɔw ra, Nuni dencɛ Yosuwe, ani Yefune dencɛ Kalɛbu dɔrɔn le ma sa.
38 Mas Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dos homens que foram espiar a terra, sobreviveram.
39 Ayiwa, Musa ka o kow lakari Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye minkɛ, o jusu kasira kosɛbɛ.
39 Falou Moisés estas palavras a todos os filhos de Israel, e o povo se contristou muito.
40 O dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, o wurira ka kɛ yɛlɛn ye ka taga kuruyɔrɔw fan na. O ko: «An ka jurumun kɛ; Matigi Ala ka yɔrɔ min layiri ta an ye, sisan an b’a fɛ ka taga yi.»
40 Levantaram-se pela manhã de madrugada e subiram ao cimo do monte, dizendo: Eis-nos aqui e subiremos ao lugar que o Senhor tem prometido, porquanto havemos pecado.
41 Musa ko o ma ko: «Mun kosɔn aw bɛ Matigi Ala ta kuma sɔsɔ? Nin ko tɛna ɲa.
41 Porém Moisés respondeu: Por que transgredis o mandado do Senhor ? Pois isso não prosperará.
42 Aw kana taga, sabu Matigi Ala tɛ ni aw ye. Aw juguw bɛna aw kɛrɛ ka se aw ra;
42 Não subais, pois o Senhor não estará no meio de vós, para que não sejais feridos diante dos vossos inimigos.
43 sabu Amalɛkikaw ni Kanaanakaw bɛna lɔ aw ɲa, ka aw kɛrɛ, ka aw faga ni kɛrɛkɛmuru ye. Matigi Ala tɛna kɛ ni aw ye, sabu aw banna Matigi Ala ra.»
43 Porque os amalequitas e os cananeus ali estão diante de vós, e caireis à espada; pois, uma vez que vos desviastes do Senhor , o Senhor não será convosco.
44 O bɛɛ n’a ta, Izirayɛlimɔgɔw ka o kun gbɛlɛya ka kɛ yɛlɛn ye ka taga kuruyɔrɔw ra. Nka Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ma bɔ a sigiyɔrɔ ra, Musa fana ma bɔ a sigiyɔrɔ ra.
44 Contudo, temerariamente, tentaram subir ao cimo do monte, mas a arca da Aliança do Senhor e Moisés não se apartaram do meio do arraial.
45 Amalɛkikaw ni Kanaanaka minw siginin bɛ o kuruyɔrɔw ra, olugu nana ben o kan, ka o gbɛn ka taga fɔ Hɔrima.
45 Então, desceram os amalequitas e os cananeus que habitavam na montanha e os feriram, derrotando-os até Horma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra