Números 14
DYU vs ARIB
1 O lon su fɛ, Izirayɛli jama bɛɛ ka o kan kɔrɔta ka kasi ni kanba ye.
1 Então toda a congregação levantou a voz e gritou; e o povo chorou naquela noite.
2 O ka Musa ni Haruna jaraki; jama bɛɛ k’a fɔ o ma ko: «E, hali an tun ye sa Misiran sa, walama kongokolon kɔnɔ!
2 E todos os filhos de Israel murmuraram contra Moisés e Arão; e toda a congregação lhes disse: Antes tivéssemos morrido na terra do Egito, ou tivéssemos morrido neste deserto!
3 Mun le kosɔn Matigi Ala bɛ tagara ni an ye nin jamana ra dɛ, k’a to o ye an faga ni kɛrɛkɛmuru ye? O bɛna an musow ni an denw mina. Ni an sekɔra Misiran, o tɛna fisaya an ma wa?»
3 Por que nos traz o Senhor a esta terra para cairmos à espada? Nossas mulheres e nossos pequeninos serão por presa. Não nos seria melhor voltarmos para o Egito?
4 O k’a fɔ ɲɔgɔn ye ko: «An ye mɔgɔ dɔ ɲanawoloma ka o kɛ an ɲamɔgɔ ye, ka sekɔ ka taga Misiran!»
4 E diziam uns aos outros: Constituamos um por chefe o voltemos para o Egito.
5 Musa ni Haruna k’a ye ten minkɛ, o ka o yɛrɛ firi dugu ma, ka o ɲa biri dugu ma Izirayɛli jama bɛɛ lajɛnnin ɲa kɔrɔ.
5 Então Moisés e Arão caíram com os rostos por terra perante toda a assembléia da congregação dos filhos de Israel.
6 Nuni dencɛ Yosuwe ni Yefune dencɛ Kalɛbu, olugu minw tun tagara jamana yaala fana, olugu dimina ka o ta deregew mina ka o faran.
6 E Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dos que espiaram a terra, rasgaram as suas vestes;
7 O k’a fɔ Izirayɛli jama bɛɛ ye ko: «An donna jamana min kɔnɔ k’a yaala, o jamana ka ɲi kosɛbɛ.
7 e falaram a toda a congregação dos filhos de Israel, dizendo: A terra, pela qual passamos para a espiar, é terra muitíssimo boa.
8 Ni a diyara Matigi Ala ye, a bɛna taga an ladon o jamana ra, k’a di an ma; nɔnɔ ni li bɛ woyo o jamana ra.
8 Se o Senhor se agradar de nós, então nos introduzirá nesta terra e no-la dará; terra que mana leite e mel.
9 Nka aw kana muruti Matigi Ala kama, aw ja kana tigɛ nin jamana mɔgɔw kosɔn; sabu an bɛna o bɛɛ latunu ka bɔ yi. Kɔrɔsibaga tɛ olugu fɛ min bɛ se ka o tanga, k’a sɔrɔ Matigi Ala bɛ ni anw ye. O ra, aw kana siran o ɲa.»
9 Tão somente não sejais rebeldes contra o Senhor, e não temais o povo desta terra, porquanto são eles nosso pão. Retirou-se deles a sua defesa, e o Senhor está conosco; não os temais.
10 O ka o fɔ minkɛ, jama bɛɛ lajɛnnin wurira ko o bɛ o bon nin kabakuru ye. O wagati yɛrɛ ra, Matigi Ala nɔɔrɔ yirara Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* kunna Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ɲa na.
10 Mas toda a congregação disse que fossem apedrejados. Nisso a glória do Senhor apareceu na tenda da revelação a todos os filhos de Israel.
11 Matigi Ala k’a fɔ Musa ye ko: «Wagati juman le nin mɔgɔw bɛna ne mafiyɛnyari dabla dɛ? Ne ka kabakoba minw bɛɛ kɛ o cɛ ra, wagati juman le o bɛna o hakiri to o ra, ka la ne ra?
11 Disse então o Senhor a Moisés: Até quando me desprezará este povo e até quando não crerá em mim, apesar de todos os sinais que tenho feito no meio dele?
12 Ne bɛna banajuguw lase o ma, ka o halaki. Nka ne bɛna ele Musa ta duruja kɛ siya dɔ ye, min ka bon, ani min baraka ka bon ni olugu ta ye.»
12 Com pestilência o ferirei, e o rejeitarei; e farei de ti uma nação maior e mais forte do que ele.
13 Musa ka Matigi Ala jaabi ko: «O tuma i ka nin mɔgɔw labɔ Misiranka minw cɛ ra i ta sebagaya baraka ra, olugu bɛna nin ko mɛn.
13 Respondeu Moisés ao Senhor: Assim os egípcios o ouvirão, eles, do meio dos quais, com a tua força, fizeste subir este povo,
14 Olugu fana bɛna o ko fɔ yan jamana mɔgɔw ye. K’a sɔrɔ olugu k’a mɛn ko ele Matigi Ala bɛ ni nin mɔgɔw ye, ko i bɛ i yɛrɛ yira o ra ɲa ni ɲa, ko i bɛ kɛ sankaba jamijan na tere fɛ, janko ka sira yira o ra, ko i bɛ kɛ tasumamana jamijan na su fɛ, ka bla o ɲa, ka taga.
14 e o dirão aos habitantes desta terra. Eles ouviram que tu, ó Senhor, estás no meio deste povo; pois tu, ó Senhor, és visto face a face, e a tua nuvem permanece sobre eles, e tu vais adiante deles numa coluna de nuvem de dia, e numa coluna de fogo de noite.
15 Ayiwa, ni i ka na nin mɔgɔw bɛɛ faga yɔrɔnin kelen na tan, siya minw ka i ko mɛn, olugu bɛna a fɔ ko:
15 E se matares este povo como a um só homem, então as nações que têm ouvido da tua fama, dirão:
16 ‹Matigi Ala karira nin mɔgɔw ye ko a bɛna jamana min di o ma, a ma na se ka o ladon o jamana ra tuun. O kosɔn a ka o bɛɛ faga kongokolon kɔnɔ.›
16 Porquanto o Senhor não podia introduzir este povo na terra que com juramento lhe prometera, por isso os matou no deserto.
17 O ra, ne bɛ i daari Matigi Ala, ko i ye i ta sebagaya yira, i n’a fɔ i tun k’a fɔ cogo min na, ko:
17 Agora, pois, rogo-te que o poder do meu Senhor se engrandeça, segundo tens dito:
18 ‹Matigi Ala tɛ dimi joona; a ta ɲumanya ka bon. A bɛ terenbariya ni hakɛkow yafa mɔgɔw ma. Nka a tɛ kojugukɛbaga jarakibari to. A bɛ faw ta hakɛw bɔ o denw na, fɔ ka taga se o ta duruja sabanan ni a naaninan ma.›
18 O Senhor é tardio em irar-se, e grande em misericórdia; perdoa a iniqüidade e a transgressão; ao culpado não tem por inocente, mas visita a iniqüidade dos pais nos filhos até a terceira e a quarta geração.
19 O kosɔn, Matigi Ala, i ta ɲumanyaba kosɔn, nin mɔgɔw ta terenbariya yafa o ma, i n’a fɔ i yafara o ma cogo min na kabini an bɔra Misiran fɔ ka na se yan.»
19 Perdoa, rogo-te, a iniqüidade deste povo, segundo a tua grande misericórdia, como o tens perdoado desde o Egito até, aqui.
20 Matigi Ala ko: «Ne bɛ yafa o ma ka kaɲa ni i ta kuma ye.
20 Disse-lhe o Senhor: Conforme a tua palavra lhe perdoei;
21 Nka ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, ani i n’a fɔ ne Matigi Ala ta bonya ka dugukolo yɔrɔ bɛɛ fa,
21 tão certo, porém, como eu vivo, e como a glória do Senhor encherá toda a terra,
22 nin mɔgɔ minw ka ne ta nɔɔrɔ ye, ani ne ka kabako minw kɛ Misiran, ani kongokolon kɔnɔ, o minw sigiyara ne ra ka se fɔ siɲaga tan, minw ma sɔn ka ne lamɛn,
22 nenhum de todos os homens que viram a minha glória e os sinais que fiz no Egito e no deserto, e todavia me tentaram estas dez vezes, não obedecendo à minha voz,
23 o si ɲa tɛna nin jamana ye, ne tun ka jamana min layiri ta o bɛmaw ye; min o min ka ne mafiyɛnya, o si tɛna o jamana ye.
23 nenhum deles verá a terra que com juramento prometi o seus pais; nenhum daqueles que me desprezaram a verá.
24 Nka i n’a fɔ ne ta baaraden Kalɛbu ta miiriya ni tɔw ta ma kɛ kelen ye, ani i n’a fɔ a ka ne ta sira tagama ni a jusukun bɛɛ ye, o kosɔn a tagara o jamana min yaala, ne bɛna a ladon o jamana ra; o jamana bɛna kɛ a ta durujaw ta ye.
24 Mas o meu servo Calebe, porque nele houve outro espírito, e porque perseverou em seguir-me, eu o introduzirei na terra em que entrou, e a sua posteridade a possuirá.
25 Ayiwa, Amalɛkikaw, ani Kanaanakaw siginin bɛ dingakɔnɔyɔrɔ ra. Sini aw ye sekɔ ka taga kongokolon kɔnɔ tuun, Kɔgɔjiwulen fan na.»
25 Ora, os amalequitas e os cananeus habitam no vale; tornai-vos amanhã, e caminhai para o deserto em direção ao Mar Vermelho.
26 Matigi Ala k’a fɔ Musa ni Haruna ye tuun ko:
26 Depois disse o Senhor a Moisés e Arão:
27 «Nin mɔgɔjuguw bɛna ne mafiyɛnyari dabla wagati juman le? Sabu Izirayɛlimɔgɔw bɛ mafiyɛnyakan minw fɔra, ne ka o mafiyɛnyakanw mɛn.
27 Até quando sofrerei esta má congregação, que murmura contra mim? tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel, que eles fazem contra mim.
28 O kosɔn, a fɔ o ye ko Matigi Ala ko: ‹Ne bɛ kari ko sigiya t’a ra, ne le ye Ala ɲanaman ye, ko ne toro ka kuma min mɛn aw fɛ, ne bɛna o le kɛ aw ra.
28 Dize-lhes: Pela minha vida, diz o Senhor, certamente conforme o que vos ouvi falar, assim vos hei de fazer:
29 O tun ka aw minw bɛɛ jate, aw minw ka san mugan sɔrɔ, ani minw tɛmɛna o kan, aw minw ka ne mafiyɛnya, aw bɛɛ bɛna benben ka sa kongokolon kɔnɔ.
29 neste deserto cairão os vossos cadáveres; nenhum de todos vós que fostes contados, segundo toda a vossa conta, de vinte anos para cima, que contra mim murmurastes,
30 Ne tun karira ko ne bɛna aw sigi jamana min na, aw si tɛna don o jamana ra, fɔ Yefune dencɛ Kalɛbu, ani Nuni dencɛ Yosuwe.
30 certamente nenhum de vós entrará na terra a respeito da qual jurei que vos faria habitar nela, salvo Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.
31 Aw tun ko mɔgɔw bɛna aw den minw mina, ne bɛna olugu le ladon o jamana kɔnɔ; aw banna o jamana min na, olugu le bɛna taga o diyabɔ.
31 Mas aos vossos pequeninos, dos quais dissestes que seriam por presa, a estes introduzirei na terra, e eles conhecerão a terra que vós rejeitastes.
32 Nka aw yɛrɛ kɔni, aw bɛna benben ka sa kongokolon kɔnɔ yan.
32 Quanto a vós, porém, os vossos cadáveres cairão neste deserto;
33 Aw denw bɛna bɛganw gbɛn kongokolon kɔnɔ yan fɔ san binaani; aw ta terenbariyaw hakɛ bɛna bɔ olugu ra, fɔ ka taga a to aw bɛɛ ye benben ka sa kongokolon kɔnɔ.
33 e vossos filhos serão pastores no deserto quarenta anos, e levarão sobre si as vossas infidelidades, até que os vossos cadáveres se consumam neste deserto.
34 Aw ka tere binaani le kɛ ka jamana yaala; aw ta terenbariyaw hakɛ bɛna bɔ aw ra fɔ san binaani fana. Tere kelen kelen bɛɛ bɛ kɛ san kelen ye. Ni o kɛra, fɛn min tɔgɔ ye ko ka ban ne ta ma, aw bɛna o silɔn.
34 Segundo o número dos dias em que espiastes a terra, a saber, quarenta dias, levareis sobre vós as vossas iniqüidades por quarenta anos, um ano por um dia, e conhecereis a minha oposição.
35 « ‹Ne Matigi Ala, ne kumana; sigiya t’a ra, ne bɛna nin kow kɛ nin mɔgɔjuguw ra, sabu o bɛnna kelen ma ka wuri ne kama. O bɛɛ bɛna benben nin kongokolon kɔnɔ yan ka sa.› »
35 Eu, o Senhor, tenho falado; certamente assim o farei a toda esta má congregação, aos que se sublevaram contra mim; neste deserto se consumirão, e aqui morrerão.
36 Ayiwa, a kɛra ten, Musa tun ka mɔgɔ minw ci ka taga jamana yaala, o mɔgɔw ra minw tun sekɔra ka na jamana cogo lakari k’a juguya ka o kibarojugu janjan, k’a to mɔgɔw ka Musa mafiyɛnya,
36 Ora, quanto aos homens que Moisés mandara a espiar a terra e que, voltando, fizeram murmurar toda a congregação contra ele, infamando a terra,
37 o mɔgɔ minw tun ka jamana ta ko lakari k’a juguya, olugu barara ka sa yɔrɔnin kelen na Matigi Ala ɲa kɔrɔ.
37 aqueles mesmos homens que infamaram a terra morreram de praga perante o Senhor.
38 O mɔgɔ minw bɛɛ tun tagara jamana yaala, o mɔgɔw ra, Nuni dencɛ Yosuwe, ani Yefune dencɛ Kalɛbu dɔrɔn le ma sa.
38 Mas Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dos homens que foram espiar a terra, ficaram com vida.
39 Ayiwa, Musa ka o kow lakari Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ye minkɛ, o jusu kasira kosɛbɛ.
39 Então Moisés falou estas palavras a todos os filhos de Israel, pelo que o povo se entristeceu muito.
40 O dugusagbɛ sɔgɔmada joona fɛ, o wurira ka kɛ yɛlɛn ye ka taga kuruyɔrɔw fan na. O ko: «An ka jurumun kɛ; Matigi Ala ka yɔrɔ min layiri ta an ye, sisan an b’a fɛ ka taga yi.»
40 Eles, pois, levantando-se de manhã cedo, subiram ao cume do monte, e disseram: Eis-nos aqui; subiremos ao lugar que o Senhor tem dito; porquanto havemos pecado.
41 Musa ko o ma ko: «Mun kosɔn aw bɛ Matigi Ala ta kuma sɔsɔ? Nin ko tɛna ɲa.
41 Respondeu Moisés: Ora, por que transgredis o mandado do Senhor, visto que isso não prosperará?
42 Aw kana taga, sabu Matigi Ala tɛ ni aw ye. Aw juguw bɛna aw kɛrɛ ka se aw ra;
42 Não subais, pois o Senhor não está no meio de vós; para que não sejais feridos diante dos vossos inimigos.
43 sabu Amalɛkikaw ni Kanaanakaw bɛna lɔ aw ɲa, ka aw kɛrɛ, ka aw faga ni kɛrɛkɛmuru ye. Matigi Ala tɛna kɛ ni aw ye, sabu aw banna Matigi Ala ra.»
43 Porque os amalequitas e os cananeus estão ali diante da vossa face, e caireis à espada; pois, porquanto vos desviastes do Senhor, o Senhor não estará convosco.
44 O bɛɛ n’a ta, Izirayɛlimɔgɔw ka o kun gbɛlɛya ka kɛ yɛlɛn ye ka taga kuruyɔrɔw ra. Nka Matigi Ala ta jɛnɲɔgɔnya kɛsu* ma bɔ a sigiyɔrɔ ra, Musa fana ma bɔ a sigiyɔrɔ ra.
44 Contudo, temerariamente subiram eles ao cume do monte; mas a arca do pacto do Senhor, e Moisés, não se apartaram do arraial.
45 Amalɛkikaw ni Kanaanaka minw siginin bɛ o kuruyɔrɔw ra, olugu nana ben o kan, ka o gbɛn ka taga fɔ Hɔrima.
45 Então desceram os amalequitas e os cananeus, que habitavam na montanha, e os feriram, derrotando-os até Horma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?