Números 22
DYI vs NVT
1 Kona, a Izirayɛli woolo pè si kari ma saa pe paara yinrɛ ti kan ma cɛn wa Mowabu tara funwa lara falafala ti ni, wa Zhuridɛn gbaan wi yɔnlɔ yirisaga yeri, wa Zheriko ca ki yɛsinmɛ na.
1 Então os israelitas viajaram para as campinas de Moabe e acamparam a leste do rio Jordão, do lado oposto de Jericó.
2 Ŋga fuun Izirayɛli woolo pàa pye Amɔri cɛnlɛ woolo pe na Zipɔri pinambyɔ Balaki wìla ki logo.
2 Balaque, filho de Zipor, viu tudo que o povo de Israel havia feito aos amorreus.
3 Kona, a Mowabu cɛnlɛ woolo pe sunndo wì si kɔn pe na Izirayɛli woolo pe lɛgɛwɛ pi kala na. A pè si fyɛ fɔ jɛŋgɛ Izirayɛli woolo pe yɛgɛ.
3 Quando os moabitas viram como os israelitas eram numerosos, ficaram apavorados.
4 A Mowabu cɛnlɛ woolo pè si saa Madiyan tara fɛnnɛ lelɛɛlɛ pe pye fɔ: «Ki lelɛgɛrɛ nda ti yaa pan mbe tara nda ti yɛn ma we maga ti ni fuun ti tɔngɔ, paa yɛgɛ ŋga na nɛrɛ ma kaa wasele yan li pew we.» Ki wagati wi ni, Zipɔri pinambyɔ Balaki wo wìla pye Mowabu tara wunlunaŋa.
4 Disseram aos líderes de Midiã: “Essa multidão devorará tudo que estiver à vista, como um boi devora o capim no pasto!”. Então Balaque, que era rei de Moabe,
5 A wunlunaŋa wì si leele tun wa Bewɔri pinambyɔ Balaamu wi yeri, wo ŋa wìla pye ma cɛn wa Petɔri ca, wa Efirati gbaan wi yɔn na, wa wi tara. Wìla yo pe saa yeri poo pye fɔ: «Wele, leele pèle yiri wa Ezhipiti tara ma pan ma tara ti ni fuun ti tɔn muŋga. Pe yɛn ma cɛn wa na tara ti yɛsinmɛ na.
5 enviou mensageiros para chamar Balaão, filho de Beor, que vivia em Petor, sua terra natal, perto do rio Eufrates. Sua mensagem dizia: “Um povo enorme saiu do Egito e cobre a terra, e agora está acampado perto de mim.
6 Koni, mila ma yɛnri, ma pan ma ki leele pe daŋga na kan, katugu pe fanŋga kì wɛ na wogo ki na. Kana pa mbe ya mbe malaga gbɔn pe ni mbe pe purɔ laga tara ti ni; katugu mìgi jɛn ma yo maga duwaw pye lere ŋa kan, wo ma duwaw ta; maga si ŋa daŋga, daŋga ma wo yigi.»
6 Venha e amaldiçoe esse povo, pois é poderoso demais para mim. Então, quem sabe, poderei derrotá-lo e expulsá-lo da terra. Sei que bênçãos vêm sobre aqueles que você abençoa, e maldições caem sobre aqueles que você amaldiçoa”.
7 Kì kaa pye ma, a Mowabu tara lelɛɛlɛ naa Madiyan tara lelɛɛlɛ pè si yiri ma kari yarikanra ni ma saa ti kan jɛlɛfɔ Balaamu wi yeri. Pè ka saa gbɔn wa Balaamu wi na, a pè si Balaki tunŋgo ki yo maa kan.
7 Os mensageiros de Balaque, líderes de Moabe e Midiã, partiram levando o valor necessário para pagar Balaão a fim de que ele amaldiçoasse Israel. Chegaram aonde Balaão estava e lhe transmitiram a mensagem de Balaque.
8 Balaamu wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ye wɔnlɔ laga na yeri, Yawe Yɛnŋɛlɛ liga ka ŋga yo na kan, mi yaa ki yo ye kan goto.»
8 “Passem a noite aqui”, disse Balaão. “Pela manhã eu lhes direi que orientação recebi do S enhor .” E os oficiais de Moabe permaneceram com Balaão.
9 Kona, a Yɛnŋɛlɛ lì si pan ma Balaamu wi yewe ma yo fɔ: «Ambɛnɛ wɛlɛ ki leele mbele pè tugu laga ma go?»
9 Naquela noite, Deus veio a Balaão e lhe perguntou: “Quem são seus visitantes?”.
10 A Balaamu wì sili yɔn sogo ma yo fɔ: «Zipɔri pinambyɔ Balaki ŋa wi yɛn Mowabu tara wunlunaŋa wo pitunmbolo wɛlɛ, wì yo pe pan pege yo na kan fɔ:
10 Balaão respondeu a Deus: “Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe, me enviou a seguinte mensagem:
11 ‹Wele, leele pèle yiri wa Ezhipiti tara ma pan ma tara ti ni fuun ti tɔn muŋga. Koni, pan ma pe daŋga na kan, kana pa mi yaa ya mbe malaga gbɔn pe ni mbe pe purɔ.› »
11 ‘Um povo enorme saiu do Egito e cobre a terra. Venha e amaldiçoe esse povo. Então, quem sabe, poderei enfrentá-lo e expulsá-lo da terra’”.
12 Ɛɛn fɔ, a Yɛnŋɛlɛ lì si Balaamu wi pye fɔ: «Maga ka pinlɛ mbe kari pe ni, maga si ka ki leele mbele pe daŋga; katugu mì duwaw pe na.»
12 Mas Deus disse a Balaão: “Não vá com eles nem amaldiçoe esse povo, pois é povo abençoado!”.
13 Ki goto, a Balaamu wì si yiri mɛɛ saa ki yo tara teele mbele Balaki wìla tun pe kan fɔ: «Ye sɔngɔrɔ wa ye tara, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ lii yɛnlɛ mbe kari ye ni.»
13 Na manhã seguinte, Balaão se levantou e disse aos oficiais de Balaque: “Voltem para casa! O S enhor não me permitiu ir com vocês”.
14 A Mowabu tara teele pè si yiri ma sɔngɔrɔ wa Balaki wi yeri ma saa wi pye fɔ: «Balaamu wì je ma yo wi se pinlɛ we ni mbe pan.»
14 Os oficiais moabitas voltaram ao rei Balaque e lhe informaram: “Balaão se recusou a vir conosco”.
15 A Balaki wì si tara ti teele pele tun naa lɛgɛrɛ ma wɛ koŋgbanŋga ki na. Pàa pye mɛgbɔgɔ fɛnnɛ ma wɛ koŋgbanmbala pe na.
15 Então Balaque fez outra tentativa. Dessa vez, enviou um número maior de oficiais ainda mais importantes que os homens que tinha enviado inicialmente.
16 A pè si saa gbɔn wa Balaamu wi na, ma suu pye fɔ: «Pa Zipɔri pinambyɔ Balaki wì yo wege yo ma kan yɛɛn fɔ: ‹Maga ka je mbe yo ma se pan mbanla saga.
16 Eles foram até Balaão e lhe transmitiram a seguinte mensagem: “É isto que diz Balaque, filho de Zipor: Por favor, não se recuse a vir me ajudar.
17 Mi yaa ma gbɔgɔ jɛŋgɛ, maga na yɛnri yaraga ŋga fuun ni, mi yaa ki pye ma kan. Ɛɛn fɔ, pan ma ki leele mbele pe daŋga na kan.› »
17 Pagarei muito bem e farei tudo que me pedir. Por favor, venha e amaldiçoe esse povo para mim”.
18 A Balaamu wì si Balaki wi pitunmbolo pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ali na Balaki wiga wi wunluwɔ go ki yin warifuwe naa tɛ ni mbege kan na yeri, mi se ya mbe Yawe Yɛnŋɛlɛ, na Yɛnŋɛlɛ li sɛnyoro ti kɛ kala la kpɛ ni.
18 Balaão, porém, respondeu aos oficiais de Balaque: “Mesmo que Balaque me desse seu palácio cheio de prata e ouro, eu não poderia fazer coisa alguma, grande ou pequena, contra a vontade do S enhor , meu Deus.
19 Konaa ki ni fuun, yoro fun ye wɔnlɔ laga na yeri, jaŋgo ŋga Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa yo na kan naa, mbege jɛn.»
19 Fiquem, porém, mais esta noite, e eu verei se o S enhor tem algo mais a me dizer”.
20 Ki yembinɛ li ni, a Yɛnŋɛlɛ lì si pan Balaamu wi kɔrɔgɔ maa pye fɔ: «Na kaa pye ki nambala mbele pè pan mbɔɔn yeri ma pinlɛ pe ni, yiri ma pinlɛ pe ni yaa kee. Ɛɛn fɔ, ma se ka kala la kpɛ pye kaawɔ ŋga mi yaa yo ma kan ko.»
20 Naquela noite, Deus veio a Balaão e lhe disse: “Uma vez que estes homens vieram chamá-lo, levante-se e vá com eles. Contudo, faça apenas o que eu mandar”.
21 Ki goto pinliwɛ pi ni, a Balaamu wì si yiri ma sofile jɔngɔ ki taga wa wi sofile nɔ wi na, mɛɛ pinlɛ Mowabu tara teele pe ni ma kari.
21 Na manhã seguinte, Balaão se levantou, pôs a sela sobre sua jumenta e partiu com os oficiais moabitas.
22 Kona, a Yɛnŋɛlɛ lì si nawa ŋgban, katugu Balaamu wìla kari. Ma Balaamu wi ta wì lugu ma cɛn wi sofile nɔ wi na, na kee wa konɔ wo naa wi tunmbyeele shyɛn ni, a Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si pan ma yere wa konɔ mbeli tɔn wi na.
22 A ira de Deus se acendeu porque Balaão foi com eles, de modo que enviou o anjo do S enhor para se pôr no caminho e impedir sua passagem. Enquanto Balaão ia montado na jumenta, acompanhado por dois servos,
23 A sofile nɔ wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan wì yere wa konɔ li nandogomɔ wi tokobi wi ni kɛɛ, wi yɛn ma kɔw wa wi wofogo ki ni. A wì si kɛ ma ye wa kɛɛrɛ ti ni. A Balaamu wì suu gbɔn mboo pye wi sɔngɔrɔ wa konɔ.
23 a jumenta de Balaão viu o anjo do S enhor em pé no caminho, segurando uma espada. A jumenta se desviou do caminho e saiu para um campo, mas Balaão bateu nela e a fez voltar para o caminho.
24 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si saa yere konɔ lì jorisaga ka ni wa ɛrɛzɛn kɛɛrɛ ti ni, mbogo la pye ki konɔ li kanŋgaga shyɛn ki na.
24 Então o anjo do S enhor se pôs num lugar onde o caminho se estreitava, entre os muros de dois vinhedos.
25 A sofile nɔ wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan mɛɛ saa mara mbogo ki na, mɛɛ Balaamu jele li turugo wa mbogo ki na. A Balaamu wì si to wi sofile wi na maa gbɔn naa.
25 Quando a jumenta viu o anjo do S enhor , tentou passar pelo espaço apertado e espremeu o pé de Balaão contra o muro. Por isso, Balaão bateu nela outra vez.
26 A Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si pe toro naa mɛɛ kari ma saa yere konɔ lì jorisaga jɛŋgɛ ka ni, pe saa ya mboo sɔlɔgɔ mbe kari kalige na nakoma kamɛŋgɛ na.
26 Então o anjo do S enhor foi mais adiante no caminho e se pôs num lugar estreito demais para a jumenta passar, seja pela direita ou pela esquerda.
27 A sofile nɔ wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan naa, mɛɛ kanŋguuro kan Balaamu wi ni. A Balaamu wì si nawa ŋgban, a wì si sofile wi gbɔn jɛŋgɛ wi kanŋgala li ni.
27 Quando a jumenta viu o anjo, ela se deitou, apesar de Balaão ainda estar montado. Num ataque de raiva, Balaão a espancou com uma vara.
28 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si ti a sofile nɔ wì para Balaamu wi ni maa pye fɔ: «Yiŋgi mì pye ma na a mà silan gbɔn ma saa ta fɔ gbɔnsaga taanri?»
28 Então o S enhor fez a jumenta falar. “O que eu lhe fiz para você me bater três vezes?”, perguntou ela a Balaão.
29 A Balaamu wì si sofile nɔ wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Maa na piin faa ko kì ti. Ndɛɛ ki pye tokobi ja pye na yeri, anmɛ mɔɔ gbo fɔɔnfɔɔn ŋga na.»
29 “Você me fez de tolo!”, gritou Balaão. “Se eu tivesse uma espada, mataria você!”
30 A sofile nɔ wì si Balaamu wi pye naa fɔ: «Mì yo muwi mi yɛn ma sofile nɔ ŋa ma maa nuru wi na fɔ ma pan ma gbɔn nala? Mi tara ki na mbege kapyege ŋga ka pye ma na le?» A wì sho fɔ: «Ayoo.»
30 “Mas eu sou a mesma jumenta que você montou a vida toda”, disse ela. “Alguma vez eu fiz algo parecido?” “Não”, respondeu Balaão.
31 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Balaamu wi yɛngɛlɛ ke yɛngɛ wi na, a wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan wì yere wa konɔ li ni wi tokobi wi ni wi kɛɛ, wi yɛn ma kɔw wa wi wofogo ki ni. A Balaamu wì si kanŋguuro kan maa yɛgɛ ki jiile wa tara maa gbɔgɔ.
31 Então o S enhor abriu os olhos de Balaão, e ele viu o anjo do S enhor em pé no caminho, segurando a espada. Balaão curvou a cabeça e se prostrou diante dele com o rosto em terra.
32 A Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si Balaamu wi pye fɔ: «Yiŋgi na, a mà sɔɔn sofile nɔ wi gbɔn fɔ ma saa ta gbɔnsaga taanri? Wele, mì pan mbe konɔ li kɔn ma na, katugu mìgi yan ki kondangala na mà lɛ, laa kee ma ni puŋgosaga.
32 “Por que você bateu três vezes na jumenta?”, perguntou o anjo do S enhor . “Eu vim para impedir sua passagem, pois você insiste em seguir por um caminho que me desagrada.
33 Sofile nɔ wìlan yan mɛɛ kɛ mala toro ma saa ta kɛsaga taanri. Ndɛɛ wii ja ko pye anmɛ mɔɔ gbo; ɛɛn fɔ, mi jɛn na wo yaga.»
33 Três vezes a jumenta me viu e se afastou; se ela não tivesse se desviado, certamente eu teria matado você e poupado a vida da jumenta.”
34 A Balaamu wì sigi yo Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi kan ma yo fɔ: «Mì kapege pye, katugu mi si jaga jɛn mbe yo ma yɛn ma yere wa konɔ, mbeli kɔn na na. Koni na kaa pye ki kondangala na li sɔɔn ndanla, pa mi yaa sɔngɔrɔ.»
34 “Pequei”, disse Balaão ao anjo do S enhor . “Não percebi que estavas no caminho impedindo minha passagem. Se te opões à minha viagem, voltarei para casa.”
35 A Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si Balaamu wi pye fɔ: «Pinlɛ ki nambala mbele pe ni maa kee. Ɛɛn fɔ, sɛnrɛ nda mi yaa ka yo ma kan, to cɛ ma yaa ka yo.»
35 O anjo do S enhor disse a Balaão: “Vá com os homens, mas fale apenas o que eu lhe disser”. Balaão seguiu viagem com os oficiais de Balaque.
36 Naa Balaki wìla kaa ki logo ma yo Balaamu wìla pye na paan wa wi yeri, a wì si yiri ma kari saa fili wa Mowabu tara ca ŋga kìla pye wa Arinɔ lafogo yɔn ki na ki ni, pa ki ca kìla pye wa Mowabu tara kɔnlɔ li na.
36 Quando o rei Balaque soube que Balaão estava a caminho, saiu para se encontrar com ele numa cidade moabita junto ao rio Arnom, na fronteira de seu território.
37 A Balaki wì si Balaamu wi yewe ma yo fɔ: «Mi sila keli ma leele tun ma yo pe sɔɔn yeri ma pan laga na yeri? Yiŋgi na ma sila si pan? Maa pye naga sɔnri ndɛɛ mi se ya mbɔɔn gbɔgɔ jɛŋgɛ wi le?»
37 Balaque perguntou a Balaão: “Não mandei chamá-lo com urgência? Por que não veio de imediato? Não acreditou em mim quando eu disse que lhe daria uma grande recompensa?”.
38 A Balaamu wì si Balaki wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Wele, mi ŋa mì pan laga ma yeri. Ɛɛn fɔ, mi se ya sɛnrɛ ta yo na yɛɛ fanŋga, kaawɔ Yɛnŋɛlɛ li yaa sɛnrɛ nda le na yɔn to cɛ.»
38 Balaão respondeu: “Agora estou aqui, mas não posso falar o que bem entender. Transmitirei apenas a mensagem que Deus puser em minha boca”.
39 A Balaamu wì si pinlɛ Balaki wi ni ma kari wa Kiriyati Uzɔti ca.
39 Então Balaão acompanhou Balaque até Quiriate-Huzote.
40 A Balaki wì si nɛrɛ naa simbaala gbo mari wɔ saraga, mɛɛ ki kara ta torogo Balaamu wo naa teele mbele pàa pinlɛ wi ni ma pan pe kan.
40 Ali, Balaque sacrificou bois e ovelhas e mandou entregar porções da carne a Balaão e aos oficiais que estavam com ele.
41 Ki goto pinliwɛ pi ni, a Balaki wì si saa Balaamu wi yeri, a pè lugu ma kari wa Bamɔti Baali tinndi wi go na. Ma pe ta wa, a Balaamu wì si Izirayɛli woolo pele yan.
41 Na manhã seguinte, Balaque subiu com Balaão até Bamote-Baal. De lá, podiam ver uma parte do povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?