Números 22
DYI vs NAA
1 Kona, a Izirayɛli woolo pè si kari ma saa pe paara yinrɛ ti kan ma cɛn wa Mowabu tara funwa lara falafala ti ni, wa Zhuridɛn gbaan wi yɔnlɔ yirisaga yeri, wa Zheriko ca ki yɛsinmɛ na.
1 Os filhos de Israel partiram e acamparam nas campinas de Moabe, do outro lado do Jordão, na altura de Jericó.
2 Ŋga fuun Izirayɛli woolo pàa pye Amɔri cɛnlɛ woolo pe na Zipɔri pinambyɔ Balaki wìla ki logo.
2 Balaque, filho de Zipor, viu tudo o que Israel havia feito aos amorreus.
3 Kona, a Mowabu cɛnlɛ woolo pe sunndo wì si kɔn pe na Izirayɛli woolo pe lɛgɛwɛ pi kala na. A pè si fyɛ fɔ jɛŋgɛ Izirayɛli woolo pe yɛgɛ.
3 E os moabitas tiveram grande medo deste povo, porque era muito numeroso. E andavam angustiados por causa dos filhos de Israel.
4 A Mowabu cɛnlɛ woolo pè si saa Madiyan tara fɛnnɛ lelɛɛlɛ pe pye fɔ: «Ki lelɛgɛrɛ nda ti yaa pan mbe tara nda ti yɛn ma we maga ti ni fuun ti tɔngɔ, paa yɛgɛ ŋga na nɛrɛ ma kaa wasele yan li pew we.» Ki wagati wi ni, Zipɔri pinambyɔ Balaki wo wìla pye Mowabu tara wunlunaŋa.
4 Por isso o povo de Moabe disse aos anciãos dos midianitas: — Agora essa multidão vai lamber tudo o que houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Balaque, filho de Zipor, era o rei dos moabitas naquele tempo.
5 A wunlunaŋa wì si leele tun wa Bewɔri pinambyɔ Balaamu wi yeri, wo ŋa wìla pye ma cɛn wa Petɔri ca, wa Efirati gbaan wi yɔn na, wa wi tara. Wìla yo pe saa yeri poo pye fɔ: «Wele, leele pèle yiri wa Ezhipiti tara ma pan ma tara ti ni fuun ti tɔn muŋga. Pe yɛn ma cɛn wa na tara ti yɛsinmɛ na.
5 Ele enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio Eufrates, na terra dos filhos do seu povo, para chamá-lo, dizendo: — Eis que um povo saiu do Egito, cobre a face da terra e está morando perto de mim.
6 Koni, mila ma yɛnri, ma pan ma ki leele pe daŋga na kan, katugu pe fanŋga kì wɛ na wogo ki na. Kana pa mbe ya mbe malaga gbɔn pe ni mbe pe purɔ laga tara ti ni; katugu mìgi jɛn ma yo maga duwaw pye lere ŋa kan, wo ma duwaw ta; maga si ŋa daŋga, daŋga ma wo yigi.»
6 Venha agora e, por favor, amaldiçoe este povo, pois eles são mais poderosos do que eu; talvez assim eu possa atacá-los e expulsá-los da terra. Porque sei que a quem você abençoar será abençoado, e a quem você amaldiçoar será amaldiçoado.
7 Kì kaa pye ma, a Mowabu tara lelɛɛlɛ naa Madiyan tara lelɛɛlɛ pè si yiri ma kari yarikanra ni ma saa ti kan jɛlɛfɔ Balaamu wi yeri. Pè ka saa gbɔn wa Balaamu wi na, a pè si Balaki tunŋgo ki yo maa kan.
7 Então os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas foram, levando consigo o dinheiro para pagar os encantamentos. Chegaram ao lugar onde Balaão estava e lhe transmitiram as palavras de Balaque.
8 Balaamu wì si pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ye wɔnlɔ laga na yeri, Yawe Yɛnŋɛlɛ liga ka ŋga yo na kan, mi yaa ki yo ye kan goto.»
8 Balaão lhes disse: — Fiquem aqui esta noite, e lhes trarei a resposta, como o Então os chefes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Kona, a Yɛnŋɛlɛ lì si pan ma Balaamu wi yewe ma yo fɔ: «Ambɛnɛ wɛlɛ ki leele mbele pè tugu laga ma go?»
9 Deus veio a Balaão e perguntou: — Quem são esses homens que estão com você?
10 A Balaamu wì sili yɔn sogo ma yo fɔ: «Zipɔri pinambyɔ Balaki ŋa wi yɛn Mowabu tara wunlunaŋa wo pitunmbolo wɛlɛ, wì yo pe pan pege yo na kan fɔ:
10 Balaão respondeu: — Balaque, rei dos moabitas, filho de Zipor, enviou esses homens para que me dissessem:
11 ‹Wele, leele pèle yiri wa Ezhipiti tara ma pan ma tara ti ni fuun ti tɔn muŋga. Koni, pan ma pe daŋga na kan, kana pa mi yaa ya mbe malaga gbɔn pe ni mbe pe purɔ.› »
11 “Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra. Venha agora e amaldiçoe este povo; talvez eu possa combatê-lo e expulsá-lo daqui.”
12 Ɛɛn fɔ, a Yɛnŋɛlɛ lì si Balaamu wi pye fɔ: «Maga ka pinlɛ mbe kari pe ni, maga si ka ki leele mbele pe daŋga; katugu mì duwaw pe na.»
12 Então Deus disse a Balaão: — Não vá com eles, nem amaldiçoe o povo; porque é povo abençoado.
13 Ki goto, a Balaamu wì si yiri mɛɛ saa ki yo tara teele mbele Balaki wìla tun pe kan fɔ: «Ye sɔngɔrɔ wa ye tara, katugu Yawe Yɛnŋɛlɛ lii yɛnlɛ mbe kari ye ni.»
13 Na manhã seguinte Balaão se levantou e disse aos chefes de Balaque: — Voltem para a sua terra, porque o
14 A Mowabu tara teele pè si yiri ma sɔngɔrɔ wa Balaki wi yeri ma saa wi pye fɔ: «Balaamu wì je ma yo wi se pinlɛ we ni mbe pan.»
14 Então os chefes dos moabitas se levantaram, foram a Balaque e disseram: — Balaão se recusou a vir conosco.
15 A Balaki wì si tara ti teele pele tun naa lɛgɛrɛ ma wɛ koŋgbanŋga ki na. Pàa pye mɛgbɔgɔ fɛnnɛ ma wɛ koŋgbanmbala pe na.
15 De novo, Balaque enviou chefes, em maior número e mais honrados do que os primeiros.
16 A pè si saa gbɔn wa Balaamu wi na, ma suu pye fɔ: «Pa Zipɔri pinambyɔ Balaki wì yo wege yo ma kan yɛɛn fɔ: ‹Maga ka je mbe yo ma se pan mbanla saga.
16 Eles chegaram a Balaão e lhe disseram: — Assim diz Balaque, filho de Zipor: Peço-lhe que não se demore em vir até aqui,
17 Mi yaa ma gbɔgɔ jɛŋgɛ, maga na yɛnri yaraga ŋga fuun ni, mi yaa ki pye ma kan. Ɛɛn fɔ, pan ma ki leele mbele pe daŋga na kan.› »
17 porque eu o cobrirei de honras e farei tudo o que você me disser; venha, pois, e, por favor, amaldiçoe este povo.
18 A Balaamu wì si Balaki wi pitunmbolo pe yɔn sogo ma yo fɔ: «Ali na Balaki wiga wi wunluwɔ go ki yin warifuwe naa tɛ ni mbege kan na yeri, mi se ya mbe Yawe Yɛnŋɛlɛ, na Yɛnŋɛlɛ li sɛnyoro ti kɛ kala la kpɛ ni.
18 Balaão respondeu aos oficiais de Balaque: — Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia transgredir o mandado do
19 Konaa ki ni fuun, yoro fun ye wɔnlɔ laga na yeri, jaŋgo ŋga Yawe Yɛnŋɛlɛ li yaa yo na kan naa, mbege jɛn.»
19 Agora peço que fiquem aqui também esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Ki yembinɛ li ni, a Yɛnŋɛlɛ lì si pan Balaamu wi kɔrɔgɔ maa pye fɔ: «Na kaa pye ki nambala mbele pè pan mbɔɔn yeri ma pinlɛ pe ni, yiri ma pinlɛ pe ni yaa kee. Ɛɛn fɔ, ma se ka kala la kpɛ pye kaawɔ ŋga mi yaa yo ma kan ko.»
20 De noite o Senhor veio a Balaão e lhe disse: — Como aqueles homens vieram chamá-lo, levante-se e vá com eles; mas faça apenas o que eu lhe disser.
21 Ki goto pinliwɛ pi ni, a Balaamu wì si yiri ma sofile jɔngɔ ki taga wa wi sofile nɔ wi na, mɛɛ pinlɛ Mowabu tara teele pe ni ma kari.
21 Balaão levantou-se pela manhã, preparou a sua jumenta e partiu com os chefes de Moabe.
22 Kona, a Yɛnŋɛlɛ lì si nawa ŋgban, katugu Balaamu wìla kari. Ma Balaamu wi ta wì lugu ma cɛn wi sofile nɔ wi na, na kee wa konɔ wo naa wi tunmbyeele shyɛn ni, a Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si pan ma yere wa konɔ mbeli tɔn wi na.
22 Mas acendeu-se a ira de Deus, porque Balaão foi, e o Anjo do Senhor se pôs por adversário no caminho dele. Ora, Balaão ia montado na sua jumenta, e dois de seus servos iam com ele.
23 A sofile nɔ wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan wì yere wa konɔ li nandogomɔ wi tokobi wi ni kɛɛ, wi yɛn ma kɔw wa wi wofogo ki ni. A wì si kɛ ma ye wa kɛɛrɛ ti ni. A Balaamu wì suu gbɔn mboo pye wi sɔngɔrɔ wa konɔ.
23 A jumenta viu o Anjo do Senhor parado no caminho, com a sua espada na mão; por isso a jumenta se desviou do caminho, indo pelo campo. Então Balaão espancou a jumenta para fazê-la voltar ao caminho.
24 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si saa yere konɔ lì jorisaga ka ni wa ɛrɛzɛn kɛɛrɛ ti ni, mbogo la pye ki konɔ li kanŋgaga shyɛn ki na.
24 Mas o Anjo do Senhor pôs-se num caminho estreito entre as vinhas, havendo muro dos dois lados.
25 A sofile nɔ wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan mɛɛ saa mara mbogo ki na, mɛɛ Balaamu jele li turugo wa mbogo ki na. A Balaamu wì si to wi sofile wi na maa gbɔn naa.
25 Quando a jumenta viu o Anjo do Senhor , encostou-se no muro e apertou o pé de Balaão contra ele. Por isso Balaão tornou a espancá-la.
26 A Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si pe toro naa mɛɛ kari ma saa yere konɔ lì jorisaga jɛŋgɛ ka ni, pe saa ya mboo sɔlɔgɔ mbe kari kalige na nakoma kamɛŋgɛ na.
26 Então o Anjo do Senhor passou mais adiante e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 A sofile nɔ wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan naa, mɛɛ kanŋguuro kan Balaamu wi ni. A Balaamu wì si nawa ŋgban, a wì si sofile wi gbɔn jɛŋgɛ wi kanŋgala li ni.
27 Quando a jumenta viu o Anjo do Senhor , deixou-se cair debaixo de Balaão. Balaão ficou irado e espancou a jumenta com uma vara.
28 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si ti a sofile nɔ wì para Balaamu wi ni maa pye fɔ: «Yiŋgi mì pye ma na a mà silan gbɔn ma saa ta fɔ gbɔnsaga taanri?»
28 Então o Senhor fez a jumenta falar, e ela disse a Balaão: — O que foi que eu fiz a você, para que você me espancasse já três vezes?
29 A Balaamu wì si sofile nɔ wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Maa na piin faa ko kì ti. Ndɛɛ ki pye tokobi ja pye na yeri, anmɛ mɔɔ gbo fɔɔnfɔɔn ŋga na.»
29 Balaão respondeu à jumenta: — Foi porque você zombou de mim. Se eu tivesse uma espada na mão, mataria você agora mesmo!
30 A sofile nɔ wì si Balaamu wi pye naa fɔ: «Mì yo muwi mi yɛn ma sofile nɔ ŋa ma maa nuru wi na fɔ ma pan ma gbɔn nala? Mi tara ki na mbege kapyege ŋga ka pye ma na le?» A wì sho fɔ: «Ayoo.»
30 A jumenta disse a Balaão: — Não é verdade que eu sou a sua jumenta, em que você tem montado toda a sua vida até hoje? Será que tem sido o meu costume fazer isso com você? Ele respondeu: — Não.
31 Kona, a Yawe Yɛnŋɛlɛ lì si Balaamu wi yɛngɛlɛ ke yɛngɛ wi na, a wì si Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi yan wì yere wa konɔ li ni wi tokobi wi ni wi kɛɛ, wi yɛn ma kɔw wa wi wofogo ki ni. A Balaamu wì si kanŋguuro kan maa yɛgɛ ki jiile wa tara maa gbɔgɔ.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão e ele viu o Anjo do Senhor , que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão. Por isso Balaão inclinou a cabeça e se prostrou com o rosto em terra.
32 A Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si Balaamu wi pye fɔ: «Yiŋgi na, a mà sɔɔn sofile nɔ wi gbɔn fɔ ma saa ta gbɔnsaga taanri? Wele, mì pan mbe konɔ li kɔn ma na, katugu mìgi yan ki kondangala na mà lɛ, laa kee ma ni puŋgosaga.
32 Então o Anjo do Senhor lhe disse: — Por que você já espancou a sua jumenta três vezes? Eis que eu saí para ser o seu adversário, porque o seu caminho é perverso diante de mim.
33 Sofile nɔ wìlan yan mɛɛ kɛ mala toro ma saa ta kɛsaga taanri. Ndɛɛ wii ja ko pye anmɛ mɔɔ gbo; ɛɛn fɔ, mi jɛn na wo yaga.»
33 A jumenta me viu e já três vezes se desviou de mim. Se ela não tivesse se desviado, eu teria matado você e a teria deixado com vida.
34 A Balaamu wì sigi yo Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wi kan ma yo fɔ: «Mì kapege pye, katugu mi si jaga jɛn mbe yo ma yɛn ma yere wa konɔ, mbeli kɔn na na. Koni na kaa pye ki kondangala na li sɔɔn ndanla, pa mi yaa sɔngɔrɔ.»
34 Então Balaão disse ao Anjo do Senhor : — Pequei, porque não sabia que você estava neste caminho para se opor a mim; agora, se parece mal aos seus olhos seguir viagem, voltarei.
35 A Yawe Yɛnŋɛlɛ li mɛrɛgɛ wì si Balaamu wi pye fɔ: «Pinlɛ ki nambala mbele pe ni maa kee. Ɛɛn fɔ, sɛnrɛ nda mi yaa ka yo ma kan, to cɛ ma yaa ka yo.»
35 O Anjo do Senhor disse a Balaão: — Vá com esses homens, mas fale somente o que eu lhe disser. Assim, Balaão foi com os chefes de Balaque.
36 Naa Balaki wìla kaa ki logo ma yo Balaamu wìla pye na paan wa wi yeri, a wì si yiri ma kari saa fili wa Mowabu tara ca ŋga kìla pye wa Arinɔ lafogo yɔn ki na ki ni, pa ki ca kìla pye wa Mowabu tara kɔnlɔ li na.
36 Quando Balaque ouviu que Balaão havia chegado, foi ao encontro dele até a cidade de Moabe, que está nos confins do Arnom e na fronteira extrema.
37 A Balaki wì si Balaamu wi yewe ma yo fɔ: «Mi sila keli ma leele tun ma yo pe sɔɔn yeri ma pan laga na yeri? Yiŋgi na ma sila si pan? Maa pye naga sɔnri ndɛɛ mi se ya mbɔɔn gbɔgɔ jɛŋgɛ wi le?»
37 Balaque perguntou a Balaão: — Por acaso não mandei mensageiros para chamá-lo? Por que você não veio até aqui? Será que não posso, de fato, cobrir você de honrarias?
38 A Balaamu wì si Balaki wi yɔn sogo ma yo fɔ: «Wele, mi ŋa mì pan laga ma yeri. Ɛɛn fɔ, mi se ya sɛnrɛ ta yo na yɛɛ fanŋga, kaawɔ Yɛnŋɛlɛ li yaa sɛnrɛ nda le na yɔn to cɛ.»
38 Balaão respondeu a Balaque: — Eis que estou aqui diante de você. Mas será que poderei, agora, falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 A Balaamu wì si pinlɛ Balaki wi ni ma kari wa Kiriyati Uzɔti ca.
39 Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 A Balaki wì si nɛrɛ naa simbaala gbo mari wɔ saraga, mɛɛ ki kara ta torogo Balaamu wo naa teele mbele pàa pinlɛ wi ni ma pan pe kan.
40 Então Balaque sacrificou bois e ovelhas, e enviou uma parte da carne a Balaão e aos chefes que estavam com ele.
41 Ki goto pinliwɛ pi ni, a Balaki wì si saa Balaamu wi yeri, a pè lugu ma kari wa Bamɔti Baali tinndi wi go na. Ma pe ta wa, a Balaamu wì si Izirayɛli woolo pele yan.
41 Na manhã seguinte, Balaque fez Balaão subir a Bamote-Baal; e dali Balaão viu a parte mais próxima do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?