Marcos 4
DAD vs ARC
1 Jesus baban daliyou sirin, gariya ino, od ifelnẽdin. Tamo kayau guru de, salili difiyen anĩ gai musei biya, anĩ nigin, tamo kayau adok ubun difar mog, ĩ waag taka daliyoun ifaren anĩ namen isil ibodon. Jesus waag bun ibod ken, tamo kayau od ifelnẽdin.|src="lb00299b.tif" size="span" ref="4:1"
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Agef fen, ereb ereb musei yaab od nem ifelneĩd fen, iron,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Karĩ gei! Kabĩ marau taka faat irarãf nigin ilen.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are ninã disi dakasin.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Tunĩ meein tuar kuku ren, an teneub badagar. Are kaisã bagai fokũ den, ere nigin, teneub are badagar bagai.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Anĩ ere, sain gaa ise di, bali are ilalaid, laasi yedin, ere nigin, idi warumutei sã.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri anĩ fã ye fen, sile feledin, anĩ nigin, biya to yun.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are idi fokũ yedin, oduduge di, biya imadin, taka biya teti, taka biya siksti, taka biya wan handred, age fef ilauf.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Age ye fen, Jesus iron, “Taka ĩ karĩya nigin weder ado, ĩ karĩ youf.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Sain Jesus ĩ yogo ibod mog, yogon dõ fiya tar tuwelf, tamo tunĩ salili difiyen anidi geid, yaab od nigin ĩ to difiyen.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Jesus idi irokenẽdin, “Negur tano nẽ waa are Negur mogo ifenein, anĩ ere, idi dumeitur onudi nigin, ereb ereb ganan yaab od bunem wogõ yef,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 ere nigin,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Age ye fen, Jesus idi irokenẽdin, “Ã yaab od enĩ wauĩ to fokõ youf? Age fiyauf are, naig fe di, ã yaab od tunĩ nigin wauĩ fokõ youf?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Faat irarãya tamo, biya od irarak.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Tamo tunĩ idi faat naab luwen kuku ren gen, an biya od iraran. Idi karĩ de mog, kaisã bagai Satan isi, biya od idi namedin iraran anĩ yaleledig.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Tunĩ idi faat meein tuar iraran gen, idi od anĩ karĩ de fen, kaisã bagai dale fen, waud bun kulĩ dedig.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Anĩ ere, idi warumutei sã, anĩ nigin, idi sain meluk to dibodõf. Sain, biya od nigin, morõ be kafĩ fiya be isif, idi kaisã bagai dirofosif.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Tunĩg faat malũ duri atun iraran gen, idi biya od karĩ den.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Anĩ ere, tenebur mata ibodõya nẽ sii fiya, safina ado ibodõya nẽ kisi fiya, oroya fire fire isif anidim, biya od sile fe di, anim biya to yũf.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Tunĩ faat teneub biya bun iraran gen, idi biya od karĩ den, dale di, anĩ biya yũf, taka biya teti, taka biya siksti, taka biya wan handred, age fef ilauf.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Jesus idi irokenẽdin, “Ã lam urou usig, beĩ kuren be fatar farumen unogouf de? Age fiya ban, ã lam yogon yoki bun to useginnẽgouf de?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Ereb ereb ganan iminẽyan yenek anĩ ganan yaor fouf, ereb ereb ganan nar fen yenek anĩ ganan irou isi, biru fel fen, yaau du fouf.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Taka ĩ karĩya nigin weder ado, ĩ karĩ youf.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Jesus idi irokenẽdin, “Ã od karĩ gef anĩ, ed ge kisi gouf, ã idi nigin kisi gef gen, ã nigineg age de kisi difouf, anĩ tobol feneĩf.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Aib taka ĩ ado, wal fiya ifenẽf, aib taka ĩ sã, ereb ereb ĩ ado anĩg ĩ bun yalelauf.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Takag Jesus iron, “Negur nẽ tano are eig fiya gen, tamo taka teneub bun faat irarak.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Bõ ado gaa ado, tamo ĩ mulaĩ yenek, fã ye iyok, faat fokũ ye fen, odugef, anĩ ere, ĩ naig be fe odugef, ĩ keleĩ sã.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Teneub yogo dogol biya inodig, uyulil bali, age fe di, turu, anĩ turu bun biya inodig.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Biya bure fele di, kaisã bagai ĩ dimig gunõ waila ado inodig, ere nigin, biya yaleya sain isif.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Baban Jesus iron, “Negur nẽ tano, ere taka age fiya tauf? Ere bunem yaab tafouf?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ĩ masted faat age fiya. Ĩ faat memereis bagai ã teneub bun utenẽgedig.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Anĩ ere, ĩ utenẽge di, ĩ odugouf, ĩ kabier saaf ganan wal fediyouf, in beneir odudug irara ken, buri ino di, ninã ilun temeleid disi dibodõf.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jesus yaab od age fediya musei bunem, tamo kayau idi keleĩ youf kisin, od wogõ fiyẽdin.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ĩ tamo kayau ereb od irokenẽdiyou fenẽ, yaab od bunem dogol. Anĩ ere, ĩ mugu yogon dõ fiya tar geidef are, ereb ereb ganan faded fedidig.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Naa anĩ bun aragau di, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ada daliyou sitakã talauf.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Idi tamo kayau ditorneĩd fen, Jesus waag bun ibod mog, idi ĩ dale dirou dilen. Waag tunĩg weim dilen.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Yau odug fã ye di, maaĩ fã ye, waag yu ken, maaĩ ifilege di, waag namen isokosen.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Jesus ĩ, waag ibun edẽ bun mulaĩ yen mog, idi ĩ turĩ difiyẽ dirokenen, “Tise, ada naanũ talalau fenẽ, õ to kisi walef de?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ĩ fã yen, yau sakã fiye ken, maaĩ irokenen, “Kee resig fen, dẽ weleg!” Age ye di, yau dẽ yele di, maaĩg oditekei dẽ yelen.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ere nigin ã kumĩ wogef? Ã fau momoiya sã de?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Idi fatuk bagai kumĩ tererẽ de fen, abob toti difen, “Eĩ aim bagai? Ĩ irõ di, yau maaĩ adog ait dõ difef!”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?