Marcos 4

DAD vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesus baban daliyou sirin, gariya ino, od ifelnẽdin. Tamo kayau guru de, salili difiyen anĩ gai musei biya, anĩ nigin, tamo kayau adok ubun difar mog, ĩ waag taka daliyoun ifaren anĩ namen isil ibodon. Jesus waag bun ibod ken, tamo kayau od ifelnẽdin.|src="lb00299b.tif" size="span" ref="4:1"
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Agef fen, ereb ereb musei yaab od nem ifelneĩd fen, iron,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Karĩ gei! Kabĩ marau taka faat irarãf nigin ilen.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are ninã disi dakasin.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Tunĩ meein tuar kuku ren, an teneub badagar. Are kaisã bagai fokũ den, ere nigin, teneub are badagar bagai.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Anĩ ere, sain gaa ise di, bali are ilalaid, laasi yedin, ere nigin, idi warumutei sã.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri anĩ fã ye fen, sile feledin, anĩ nigin, biya to yun.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are idi fokũ yedin, oduduge di, biya imadin, taka biya teti, taka biya siksti, taka biya wan handred, age fef ilauf.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Age ye fen, Jesus iron, “Taka ĩ karĩya nigin weder ado, ĩ karĩ youf.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Sain Jesus ĩ yogo ibod mog, yogon dõ fiya tar tuwelf, tamo tunĩ salili difiyen anidi geid, yaab od nigin ĩ to difiyen.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Jesus idi irokenẽdin, “Negur tano nẽ waa are Negur mogo ifenein, anĩ ere, idi dumeitur onudi nigin, ereb ereb ganan yaab od bunem wogõ yef,
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 ere nigin,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Age ye fen, Jesus idi irokenẽdin, “Ã yaab od enĩ wauĩ to fokõ youf? Age fiyauf are, naig fe di, ã yaab od tunĩ nigin wauĩ fokõ youf?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Faat irarãya tamo, biya od irarak.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Tamo tunĩ idi faat naab luwen kuku ren gen, an biya od iraran. Idi karĩ de mog, kaisã bagai Satan isi, biya od idi namedin iraran anĩ yaleledig.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Tunĩ idi faat meein tuar iraran gen, idi od anĩ karĩ de fen, kaisã bagai dale fen, waud bun kulĩ dedig.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Anĩ ere, idi warumutei sã, anĩ nigin, idi sain meluk to dibodõf. Sain, biya od nigin, morõ be kafĩ fiya be isif, idi kaisã bagai dirofosif.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Tunĩg faat malũ duri atun iraran gen, idi biya od karĩ den.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Anĩ ere, tenebur mata ibodõya nẽ sii fiya, safina ado ibodõya nẽ kisi fiya, oroya fire fire isif anidim, biya od sile fe di, anim biya to yũf.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Tunĩ faat teneub biya bun iraran gen, idi biya od karĩ den, dale di, anĩ biya yũf, taka biya teti, taka biya siksti, taka biya wan handred, age fef ilauf.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Jesus idi irokenẽdin, “Ã lam urou usig, beĩ kuren be fatar farumen unogouf de? Age fiya ban, ã lam yogon yoki bun to useginnẽgouf de?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Ereb ereb ganan iminẽyan yenek anĩ ganan yaor fouf, ereb ereb ganan nar fen yenek anĩ ganan irou isi, biru fel fen, yaau du fouf.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Taka ĩ karĩya nigin weder ado, ĩ karĩ youf.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Jesus idi irokenẽdin, “Ã od karĩ gef anĩ, ed ge kisi gouf, ã idi nigin kisi gef gen, ã nigineg age de kisi difouf, anĩ tobol feneĩf.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Aib taka ĩ ado, wal fiya ifenẽf, aib taka ĩ sã, ereb ereb ĩ ado anĩg ĩ bun yalelauf.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Takag Jesus iron, “Negur nẽ tano are eig fiya gen, tamo taka teneub bun faat irarak.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Bõ ado gaa ado, tamo ĩ mulaĩ yenek, fã ye iyok, faat fokũ ye fen, odugef, anĩ ere, ĩ naig be fe odugef, ĩ keleĩ sã.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Teneub yogo dogol biya inodig, uyulil bali, age fe di, turu, anĩ turu bun biya inodig.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Biya bure fele di, kaisã bagai ĩ dimig gunõ waila ado inodig, ere nigin, biya yaleya sain isif.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Baban Jesus iron, “Negur nẽ tano, ere taka age fiya tauf? Ere bunem yaab tafouf?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ĩ masted faat age fiya. Ĩ faat memereis bagai ã teneub bun utenẽgedig.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Anĩ ere, ĩ utenẽge di, ĩ odugouf, ĩ kabier saaf ganan wal fediyouf, in beneir odudug irara ken, buri ino di, ninã ilun temeleid disi dibodõf.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Jesus yaab od age fediya musei bunem, tamo kayau idi keleĩ youf kisin, od wogõ fiyẽdin.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Ĩ tamo kayau ereb od irokenẽdiyou fenẽ, yaab od bunem dogol. Anĩ ere, ĩ mugu yogon dõ fiya tar geidef are, ereb ereb ganan faded fedidig.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Naa anĩ bun aragau di, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ada daliyou sitakã talauf.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Idi tamo kayau ditorneĩd fen, Jesus waag bun ibod mog, idi ĩ dale dirou dilen. Waag tunĩg weim dilen.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Yau odug fã ye di, maaĩ fã ye, waag yu ken, maaĩ ifilege di, waag namen isokosen.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Jesus ĩ, waag ibun edẽ bun mulaĩ yen mog, idi ĩ turĩ difiyẽ dirokenen, “Tise, ada naanũ talalau fenẽ, õ to kisi walef de?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Ĩ fã yen, yau sakã fiye ken, maaĩ irokenen, “Kee resig fen, dẽ weleg!” Age ye di, yau dẽ yele di, maaĩg oditekei dẽ yelen.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ere nigin ã kumĩ wogef? Ã fau momoiya sã de?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Idi fatuk bagai kumĩ tererẽ de fen, abob toti difen, “Eĩ aim bagai? Ĩ irõ di, yau maaĩ adog ait dõ difef!”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra